အခန်း (၅၅) : “ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း”
အိန်း၏ ပန်းရောင်မီးတောက်များသာ ထိမှန်သွားပါက မိမိသေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း လေယင်းကောင်းကောင်း သိသည်။ စဉ်းစားကြည့်လေရာ အကယ်၍ သူ၏ အသက်အရွယ်သည် ၁၂ နှစ်အထိ ပြန်လည်ငယ်ရွယ်သွားပါက သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထက်ပင် နိမ့်ကျသွားမယ်မှန်းကောင်းကောင်းသိထားသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် အိန်း၏ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"လျှပ်စီးမြန်နှုန်း ဖြတ်တောက်ခြင်း!"
လေယင်းသည် သူ၏ အမြန်ဆုံးနှုန်းကို ထုတ်သုံးကာ အိန်း၏ [မိုဒို မိုဒို ရှုး] တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိသွားပြီး လက်များကို အပေါ်အောက် လှုပ်ရှားကာ တံဆိပ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖော်လိုက်သည်။
"လေဓာတ် - ကြီးမားသော တိုးထွက်ခြင်း!"
လေယင်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် အိန်းတစ်ယောက် တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။ လေယင်း၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော ပြင်းထန်သည့် လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် အိန်းမှာ ကွင်းပြင်အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ဒိုင်လူကြီးပင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်အနည်းငယ်ယူလိုက်ရပြီးမှ "၁၈ နံပါတ်ကွင်းရဲ့ အနိုင်ရသူ၊ လေယင်း!" ဟု ကြေညာလိုက်သည်။
ဂါ့ပ်တစ်ယောက် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒီကောင်လေးတော့..." ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
…
ပထမအဆင့် ရွေးချယ်မှုနှင့် အဆင့်တက်ပွဲအပြီးတွင် သင်တန်းသားအများစုမှာ ၁၈ နံပါတ်ကွင်း၏ ရလဒ်ကို မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။
"ဘာ!"
"မင်းပြောတာက အဲဒီ တပ်ကြပ်ကြီးတစ်ယောက်က အစ်မကြီး အိန်းကို အနိုင်ယူသွားတယ်ဆိုတာလား!"
"မင်းနောက်နေတာလား?"
"အိန်းက နှစ်တိုင်း ထိပ်ဆုံး (၈) ယောက်စာရင်းမှာ ပါတာလေ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."
လူတိုင်း စုရုံးကာ အံ့အားသင့်သံများ၊ ဟစ်အော်သံများဖြင့် ဆူညံနေကြသည်။ သို့သော်လည်း သင်တန်းသားများထဲတွင် တည်ငြိမ်နေသူ နှစ်ဦးသာ ရှိသည်။ တစ်ဦးမှာ ဗယ်ရီဂုဒ် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ဟီနာ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ လေယင်းလက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဗယ်ရီဂုဒ်မှာ လေယင်း၏ စွမ်းအားကို အနည်းငယ် ပို၍ အမှန်အတိုင်း နားလည်ထားသူဖြစ်သည်။
"အဲဒီ တပ်ကြပ်ကြီးဆိုတဲ့ ကောင်က သာမန်လူတော့ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဟီနာက သူ့ဘာသာသူ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။
အဆင့်သတ်မှတ်ရေး စာမေးပွဲ၏ စည်းမျဉ်းအရ ပွဲစဉ်တစ်ခုပြီးတိုင်း တစ်ရက် နားရက် ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်တက်သွားသည့် သင်တန်းသားများအတွက် နောက်ပွဲစဉ်အတွက် လုံလောက်သော ခွန်အားနှင့် စွမ်းအင် ပြန်လည်စုစည်းနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် မိမိတို့ မြင်တွေ့ရာကိုသာ ယုံကြည်လေ့ရှိကြပြီး လေယင်းသည် အိန်းကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်းက အဖြစ်နိုင်ဆုံး အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားကြသည်။ လေယင်းနှင့် အိန်းတို့မှာ ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေကြသည်။ လေယင်းမှာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်လိုသဖြင့် အိန်းက သူ့ကို အဆင့်တက်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တမင်ရှုံးပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဒါဆိုရင်တော့ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံသွားပြီ။
"မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အသုံးချပြီး ကိုယ့်အဆင့်တက်အောင် လုပ်တယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို ရှက်ဖို့ကောင်းတာပဲ"
"အိန်းက အဲဒီကောင်ဆီမှာ ဘာတွေများ မြင်နေလို့လဲ မသိဘူး။ သူ့ရဲ့ အနာဂတ်ကိုတောင် စွန့်လွှတ်ပြီး အရှုံးပေးလိုက်နိုင်တာ..."
ဟီနာမှာမူ လေယင်း၏ အနိုင်ရမှုမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု အမြဲ ခံစားနေရသည်။
…
ပွဲစဉ်အပြီးတွင် လေယင်းတစ်ယောက် အိန်းကို သွားတွေ့သည်။ အိန်းကို တွေ့သောအခါ သူ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ အိန်းကမူ အမြဲတမ်းလိုလို ချိုမြိန်စွာ ပြုံးရင်း "အာ၊ မင်း ရောက်လာပြီလား" ဟု နှုတ်ဆက်သည်။
လေယင်းမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး "ငါ..."
"မင်း ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ငါ ရှုံးတယ်ဆိုတာကို ဝန်ခံပါတယ်။"
အိန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လေယင်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။ ပထမပွဲစဉ်တွင် လူတစ်ရာကျော် ထွက်သွားပြီးနောက် ဒုတိယပွဲစဉ်ကို ချက်ချင်းပင် စတင်လိုက်သည်။ ဇက်ဖာ၊ ဆာကာဇူကီ၊ ဘော်ဆာလီနို၊ ဂါ့ပ်နှင့် အခြား ထိပ်တန်းအရာရှိကြီးများမှာ ပွဲကြည့်စင်ပေါ်တွင် ဆက်လက် ထိုင်နေကြသည်။ ထွက်သွားရသူများမှာလည်း ကွင်းဘေးမှတစ်ဆင့် ပွဲကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေကြသည်။
ကွင်းအောက်တွင် ပြိုင်ပွဲဝင်ကွင်း ခြောက်ဆယ်ကျော်မှာ အပြင်းအထန် ယှဉ်ပြိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ရိုကုရှီကီ - ရန်ကြာကု!"
"ရိုကုရှီကီ - ဆိုရူး!"
"ဗုန်း!"
"အာဝါဆဲ ဘာအိုရီ!"
၂၃ နံပါတ်ကွင်းတွင် ဟီနာသည် [အိုရီ အိုရီ နိုမီ] ၏ စွမ်းအားကို သုံးကာ လက်နှစ်ဖက်ကြားမှ မည်းနက်သော သံတိုင်များကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ရုန်းမရအောင် ချုပ်နှောင်လိုက်ရာ ဟီနာ အလွယ်တကူ အနိုင်ရသွားသည်။ ကွင်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဟီနာ၏ အကြည့်တို့သည် ၃၅ နံပါတ်ကွင်းဆီသို့ မရောက်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုကွင်းတွင် ပြိုင်ဆိုင်နေသူများထဲ၌ လေယင်း ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လေယင်းလက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ပြီးကတည်းက ဟီနာမှာ လေယင်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အလိုလို စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ မောက်မာမှုနှင့် အောင်မြင်လိုစိတ်တို့မှာ လူတစ်ယောက်၏ လက်ချက်ဖြင့် (၃) ကြိမ်တိုင်တိုင် ကျိုးပဲ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။ သူမမှာ အငြိုးမထားဘဲ မနေနိုင်ပေ။
…
၃၅ နံပါတ်ကွင်းတွင် လေယင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသော ပြိုင်ဘက်မှာ သူနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားသူ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုမျှမက လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်နေသည်။
"ဟေ့ကောင်တို့၊ ၃၅ နံပါတ်ကွင်းက မိန်းကလေးကို ကြည့်စမ်းပါဦး။"
ကွင်းအောက်တွင် ရှိနေသော ယောက်ျားလေးသင်တန်းသားတစ်ယောက်က လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ လူအများအပြားမှာ ထိုနေရာသို့ အကြည့်ရောက်သွားကြသည်။ ဟီနာမှာမူ အစောကတည်းက ကြည့်နေခဲ့သည်။ အမျိုးသားများ၏ လှပသော မိန်းကလေးများအပေါ် ခုခံနိုင်စွမ်းမှာ အမြဲတမ်း သုညနှင့် နီးကပ်နေတတ်သဖြင့် လူအများမှာ ၃၅ နံပါတ်ကွင်းဘက်သို့ ငေးကြည့်နေကြသည်။
"တကယ်လှတာပဲ။"
"ဟီနာနဲ့ အိန်းတို့ထက်တောင် မလျော့ဘူး။"
"သူမက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရေတပ်အကယ်ဒမီကို ရောက်လာတာလဲ? ငါတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။"
"သူမက တစ်နေ့ကမှ ရောက်လာတာလို့ ထင်တယ်။"
"ဘယ်လိုလုပ် ရောက်ရောက်ချင်း ရာထူးတိုးစာမေးပွဲကို ဝင်ဖြေနိုင်ရတာလဲ?"
"အော်၊ ငါ ပထမပွဲတုန်းက မြင်လိုက်တယ်။ သူမက လှတာတင်မကဘူး၊ တိုက်ခိုက်တာလည်း တော်တယ်။ အရင်ပွဲတုန်းက တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းနဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူသွားတာ။"
ဤမိန်းကလေးမှာ ဇာတ်လမ်းအစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ဖော်ပြခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ လေယင်း မရောက်လာခင် တစ်ရက်အလိုက သူ အိမ်ဝင်းထဲတွင် လေ့ကျင့်နေစဉ် တံခါးပေါက်ကို ဖြတ်သွားသော စစ်သားများက ဤမိန်းကလေးအကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမမှာ ရိုကုရှီကီကို မကျွမ်းကျင်သေးသဖြင့် ရေတပ်အကယ်ဒမီသို့ မဝင်ရောက်နိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် ရေတပ်ဌာနချုပ်မှ ဗိုလ်ကြီးတစ်ဦးကို သူမအား ရိုကုရှီကီ သင်ကြားပေးရန် အထူးစေလွှတ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
…
၃၅ နံပါတ်ကွင်းအတွင်းတွင် လေယင်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းသော အရာတစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်နေသည်။ "မင်း... ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ?"
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော မိန်းကလေးမှာ လေယင်း၏ မေးခွန်းကို ဖြေကြားခြင်း မရှိပေ။ ဒိုင်လူကြီးက အချက်ပေးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမမှာ လေယင်းဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာသည်။
"ရိုကုရှီကီ - ရန်ကြာကု!"
မိန်းကလေးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့လှသော ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ လေယင်းကို ပိုင်းဖြတ် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ လေယင်းမှာမူ [ရိုကုရှီကီ] [ဆိုရူး] ကို သုံးကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
"ငါနဲ့ စတွေ့တုန်းကထက်တော့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတာပဲ၊ ဒီကောင်ကြီး..." မိန်းကလေးက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။