အခန်း (၅၃) : လေယင်း နှင့် ဟီနာ တိုက်ပွဲ

လေယင်းမှာအဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာမေးပွဲ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်နေသည်။ ထမင်းစားခန်းတွင် လေယင်းက ဘရန်နူးကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ဟီနာသည် သူ့ကို စတင်သတိထားမိလာသည်။ အကြောင်းမှာ [ရိုကူရှီကီ - တက်ကိုင်ကန်ပို] သည် ရေတပ်အရာရှိငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် လုံးဝ ကျွမ်းကျင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရေတပ်အရာရှိငယ်ပင် မဆိုထားနှင့်၊ ကပ္ပတိန်အဆင့်ရှိသူများပင်လျှင် ဆယ်ယောက်တွင် တစ်ယောက်သာ တက်ကိုင်ကန်ပိုကို ကျွမ်းကျင်နိုင်ကြသည်။ 'အဲ့ဒီနေ့က ငါ မှားယွင်းမြင်မိတာများလား' ဟု ဟီနာသည် လျှို့ဝှက်စွာ တွေးတောနေမိသည်။

...

အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာမေးပွဲ မတိုင်မီညတွင် ရေတပ်အကယ်ဒမီ၌ ဓားရေးလေ့ကျင့်ခန်းကို နေ့စဉ်အတိုင်း ပြုလုပ်နေကြသည်။ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဂီယွန်သည် နာမည်ကျော် [ကွန်ပီရာ] ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဓားအိမ်ထဲမှ မထုတ်ဘဲ သင်တန်းသားများအား ဓားရေးနည်းစနစ်များကို သရုပ်ပြနေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ နောက်တစ်ခုကတော့..." ဂီယွန်းသည် အဖွဲ့အတွင်းရှိသူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဟီနာနဲ့ လေယင်း၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ်။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်"

ဟင်? ဘာလို့ သူ့နဲ့လဲ? ဟီနာသည် သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေသော လေယင်းကို ကြည့်ရင်း အထင်သေးသည့်အကြည့်ဖြင့် "နောက်မှ နာသွားရင်တော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့နော်" ဟု ပြောသည်။ လေယင်းသည် သူမစကားကို ကြားသော်လည်း ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ဓားကိုကိုင်ကာ ခန့်ညားစွာ ရပ်နေလိုက်သည်။

"ဟွန်း!" ဟီနာသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဓားကိုကိုင်ကာ လေယင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။ လေယင်းမှာမူ မတုန်လှုပ်ဘဲ အနည်းငယ် ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ သူ၏ ဓားအိမ်ဖြင့် ဟီနာ၏ နောက်ကျောကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဟီနာသည် အရှိန်လွန်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တန်းမတ်စွာ လဲကျသွားတော့သည်။

"ဟားဟား..." သင်တန်းသားအများစုမှာ ဟီနာ၏ ဖြစ်ပျက်သွားပုံကို မြင်ပြီး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ ဟီနာသည် ဒေါသကြောင့် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်။ ရေတပ်အကယ်ဒမီသို့ တက်ရောက်ချိန်ကစ၍ သူမသည် ယခုကဲ့သို့ အရှက်ရဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ရေတပ်အရာရှိငယ်တစ်ဦးက သူမကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။

"အနိုင်အရှုံး ပေါ်သွားပါပြီ။ အနိုင်ရသူက လေယင်းပဲ" ဟီနာသည် ထရပ်ပြီး ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေချိန်မှာပင် ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဂီယွန်းက ရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်သည်။

လေယင်း အနိုင်ရသွားသော်လည်း လူအများက လေယင်းကို ဟီနာထက် ပိုသာသည်ဟု မထင်ကြပေ။ ရေတပ်အရာရှိငယ်မျှသာဖြစ်သော သူက နတ်ဆိုးအသီး စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်ကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။ ဟီနာ မှားယွင်းသွားတာ ဒါမှမဟုတ် သူမ အရှိန်လွန်ပြီး လဲကျသွားတာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟုသာ လူအများက တွေးကြသည်။ ထိုမျှမက ဓားရေးသည် ဟီနာ၏ အားသာချက်မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူတိုင်းက ၎င်းမှာ မတော်တဆမှုတစ်ခုဟုသာ ထင်မြင်ကြသည်။ သို့သော် ဟီနာသည် ထိုသို့မထင်ပေ။ လေယင်း သူမကို အနိုင်ယူသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမတစ်ယောက်တည်းသာ သိသည်။ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ ရေတပ်အရာရှိငယ်တစ်ဦး၏ အရည်အချင်းထက် ကျော်လွန်နေကြောင်း သူမ နားလည်သည်။ ထိုမျှမက ထိုနေ့က ဘရန်နူးကို လက်သီးတစ်ချက်နှင့် လွှင့်ပစ်ခဲ့သည်ကို မြင်ခဲ့ရသည့်အတွက် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်စရာများစွာ ရှိနေသည်။ 'ဒီကောင်ဆီမှာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေတာပဲ၊ ဒီနေ့ ငါ့ကို အရှက်ခွဲခဲ့တဲ့အတွက် မင်းကို ငါ အလွတ်မပေးဘူး... လေယင်း။'

...

နောက်တစ်နေ့ နေ့လည်ခင်း၊ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာမေးပွဲမတိုင်မီ (၃) ရက်သာ လိုတော့သည့်အချိန်တွင် လေယင်းသည် သူ၏ခြံဝင်းထဲတွင် လေ့ကျင့်နေသည်။ သူသည် လက်ထဲတွင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုကို စုစည်းကာ လေတိုက်ခတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ချာခရာကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

"လေယင်း! အပြင်ကို ထွက်ခဲ့စမ်း!"

လေယင်း အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံက သူ့ကို အာရုံလွဲသွားစေသည်။ ပန်းရောင်ဆံပင်ရှည်များနှင့် နူးညံ့လှပသော မျက်နှာ၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ဓားတစ်လက်ကိုကိုင်ကာ လေယင်းဆီသို့ လျှောက်လာသည်။ သူမမှာ ဟီနာမဟုတ်လျှင် ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။ ဟီနာသည် မနေ့က လေယင်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး သင်တန်းသားများရှေ့တွင် အရှက်ရခဲ့ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ဒီနေ့ လေယင်းကို ရှာပြီး အဆုံးသတ်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟီနာကို မြင်သော် လေယင်းသည် လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်လိုက်ပြီး ခံစားချက်မဲ့စွာဖြင့် "ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဟု မေးသည်။ ဟီနာသည် သူမ၏ဓားကို ထုတ်ကာ "မနေ့က မင်းကို အမှတ်မထင် ရှုံးသွားပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းနဲ့ အသေအချာ တိုက်ခိုက်ဖို့ လာခဲ့တာ" ဟု ပြောသည်။ အသေအချာ တိုက်ခိုက်မယ်? ထိုစကားကို ကြားသော် လေယင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် ဟီနာမှာ ဓားကိုထုတ်ပြီး လေယင်း၏ မျက်နှာကို ရည်ရွယ်ကာ ချက်ချင်းပင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ လေယင်းသည် သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်သဖြင့် အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

"ဟေ့ဟေ့ဒီမှာဒီမှာ၊ လေ့ကျင့်ပွဲပဲ လုပ်ကြရအောင်လေ ငါတို့ဒီမှာ အသက်ပေးစရာ မလိုပါဘူး" လေယင်းသည် ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်ရင်း ပြောသည်။

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး! ဒီနေ့တော့ မင်းကို အနိုင်ယူရမှဖြစ်မယ်!" ဟီနာသည် စိတ်ရူးပေါက်နေသကဲ့သို့ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေယင်းကို ခုတ်ပိုင်းသည်။ လေယင်းမှာမူ အလွန်သွက်လက်ပြီး သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို အမှားအယွင်းမရှိ ရှောင်တိမ်းနေသည်။

လေယင်းမှ ဒါဆိုလဲဟုတ်ပြီလေ "ဟေ့၊ ရပြီလား? မင်း ဒါမျိုး ထပ်လုပ်ဦးမယ်ဆိုရင် ငါ ပြန်တိုက်ခိုက်တော့မယ်နော်!" သူမမှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်မို့သာ မဟုတ်လျှင် လေယင်း သူမကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဟီနာသည် လေယင်း၏စကားကို မကြားသယောင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်မသွားပေ။

"ခြင်္သေ့ပေါင်းစပ် တိုက်ခိုက်မှု!"

လေယင်းသည် ဟီနာ၏ ဟာကွက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမ၏ ဗိုက်ကို ဒူးနှင့် တိုက်လိုက်ပြီး အထိနာစေအောင် မလုပ်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏နောက်ကျောမှ ကူဆာနာဂီဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ သူမ၏ လည်ပင်းနားတွင် ထားလိုက်သည်။

"အခုတော့ တော်လောက်ပြီ မဟုတ်လား? တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါပဲ ထပ်နိုင်သွားပြန်ပြီ" လေယင်းသည် ဓားကို မြှောက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် ဟီနာမှာ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်နေသည်။ ရေတပ်အရာရှိငယ်တစ်ဦးက သူမကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး (၂) ကြိမ်တိုင်တိုင် အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။ ထိုသို့တွေးရင်း ဟီနာမှာ ဒေါသထွက်ကာ "မင်း ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်ပြီ! သေလိုက်စမ်း! အရာရှိငယ်!"

"အဝါဆဲ ဘာအိုရီ!"

အနက်ရောင် သံချောင်းများက လေယင်းကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ပြီး ဟီနာသည် သူမ၏လည်ပင်းနားမှ ကူဆာနာဂီဓားကို ချက်ချင်း ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ လေယင်းသည် လွတ်မြောက်ရာလမ်းမရှိဘဲ သံလှောင်အိမ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ဟီနာသည် ၎င်းကိုမြင်သော် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် "ခုနက ငါ့ကို ကန်ထုတ်နေတာ မဟုတ်လား? အခု ဘာဖြစ်သွားလဲ? ပြောပြမယ်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး!" ဟု ပြောသည်။ ဒါ တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်သွားတာလား? [အိုရီ အိုရီ နို မိ] (လှောင်အိမ်အသီး) ၏ စွမ်းရည်လား? လေယင်းသည် တည်ငြိမ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချာခရာများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းစေကာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ အနက်ရောင် သံချောင်းများမှာ ဖန်ကွဲသကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်သွားသည်။

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" ဟီနာ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး "မင်း... မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ?"

လတ်တလော ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လေယင်းသည် သာမန်ရေတပ်အရာရှိငယ်သင်တန်းသား မဟုတ်ကြောင်း ဟီနာ ခံစားမိလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် လေယင်းသည် သူ၏ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး "မင်းနဲ့ ငါနဲ့က ကမ္ဘာခြင်း မတူဘူး။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တဲ့အတွက် ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်တော့" ဟု အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ ဟီနာသည် ထိုစကားကို ကြားသော် သူမ၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ဖြူဖျော့သွားပြီး "မင်း... မင်း၊ ကောင်းပြီလေ၊ လေယင်း၊ မှတ်ထားလိုက်! ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ အလွတ်မပေးဘူး!" ဟု ပြောသည်။ ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဟီနာမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ဟီနာ၏ ဝေးကွာသွားသော အရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ နောက်ဆုံးစကား (ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ အလွတ်မပေးဘူး) ကို ပြန်တွေးမိပြီး လေယင်း သက်ပြင်းချမိသည်။ တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ။