အခန်း (၅၂) : ဟီဘီ ဟီဘီ နိုမီ နှင့် လှည့်စားခြင်း

"ဟားဟားဟား၊ ငါက ဟီဘီ ဟီဘီ နို မီ (မြွေမြွေအသီး) စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာကွ။ မင်းကို ဒီလိုမျိုး ရစ်ပတ်ထားပြီးရင်တော့ မင်းသေဖို့ပဲ စောင့်နေလိုက်တော့" ဟု တေလာက ပြောသည်။ လူမျက်နှာနှင့် မြွေကိုယ်ဖြစ်သွားသည့် တေလာ၏ ရုပ်သွင်မှာ အလွန်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းအောင် ပုံပျက်နေသည်။ သာမန်လူသာ မြင်လိုက်ရပါက ကြောက်လန့်ပြီး သေလောက်သည်အထိပင် ဖြစ်နိုင်သည်။ လေယင်းက သူသည် အသွင်ပြောင်းထားသည့် အိုရိုချီမာရူးထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ သူသည် တေလာ၏ ရစ်ပတ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ပျံသန်းနေသော မိုးကြိုးနတ်ဘုရား အမြန်ဓားချက်!"

လေယင်းသည် တေလာထံမှ လွတ်မြောက်ရန် အလွန်မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တေလာ၏ အချုပ်အနှောင်ထဲတွင်ပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဟင်? လေယင်း မလွတ်မြောက်နိုင်သည်ကို မြင်ရသောအခါ တေလာသည် ပို၍ ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟားဟား၊ အလကားပါပဲ။ ငါပြောသားပဲ၊ ငါမင်းကို ရစ်ပတ်ထားပြီးရင် မင်းသေဖို့ပဲ စောင့်နေလိုက်တော့လို့"

ထိုသို့ပြောပြီး တေလာသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အားပါးတရ တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ လေယင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားပြီး အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာကာ သေလုမြောပါး ဖြစ်လာသည်။

"အဟား၊ ကောင်လေး၊ ခုနက မင်းရဲ့ အစွမ်းတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ။ ငါ့ခေါင်းကို ယူချင်တယ် မဟုတ်လား။ လာလေ၊ ငါ့ခေါင်းက မင်းမျက်စိရှေ့မှာပဲ ရှိနေတာကို၊ ဟားဟားဟား"

လေယင်းမှာ နောက်ဆုံးအသက်ရှူသံကို ရှူလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး တေလာမှာ အော်ဟစ်ကာ လှောင်ပြောင်ရယ်မောနေသည်။ သူ ဒီအတိုင်း သေသွားတော့မှာလား။ လေယင်း၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာနှင့် ရပ်တန့်သွားသော နှလုံးခုန်သံအရ ထိုသို့ပင် ထင်ရသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော လေယင်း၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း တေလာသည် ဂုဏ်ယူနေမိသည်။ မည်သူမျှ ငါ့ကို မဖမ်းနိုင်ဘူး၊ မင်းလို ကောင်လေးဆိုရင်တော့ ပိုတောင် မဖမ်းနိုင်သေးဘူးပေါ့။ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဟု သူထင်လိုက်သည်။ စောင့်ပါဦး၊ တကယ်ပဲ ပြီးသွားတာလား။

"မင်း ငါ့ကို နည်းနည်းတော့ နာအောင်လုပ်လိုက်တာပဲ"

ဘာ! တေလာ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လေယင်းမှာ သူ၏နောက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ရှာရင်းဂန်း (သုံးလုံးတောက်) မှာ လည်ပတ်နေသည်။

"မင်း... မင်း ဘယ်တုန်းက..."

တေလာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ [ပျံသန်းနေသော မိုးကြိုးနတ်ဘုရား အမြန်ဓားချက်] ကို မထုတ်လွှတ်မီကပင် လေယင်းမှာ [ရှာရင်းဂန်း] ကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တေလာ မြင်လိုက်ရသည့် လေယင်း၏ အသက်ရှူကျပ်ကာ သေဆုံးသွားဟန်များမှာ လေယင်း၏ [ရှာရင်းဂန်း] ဖန်တီးထားသည့် လှည့်စားချက်သာ ဖြစ်သည်။

လေယင်း ဘယ်လို လွတ်မြောက်သွားတာလဲ။ သူသည် နင်ဂျူဆု နည်းပညာထဲတွင် အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သည့် [ကြိုးလွတ်နည်းပညာ] ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်-အီး နည်းပညာမှာ အရေးကြီးဆုံးအချိန်တွင် သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးလိုက်သည်။

တေလာမှာမူ ဤအရာကို မသိရှိဘဲ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ တိုးဝင်လာသည်။

"အခုတော့ ငါ့အလှည့် တုံ့ပြန်ဖို့ ရောက်လာပြီ မဟုတ်လား"

လေယင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ သူပြောသည့်အတိုင်းပင် လက်ထဲတွင် အပြာရောင်လေဆင်နှာမောင်းကို ထပ်မံစုစည်းလိုက်သည်။

"ရာဆင်းဂန်းလုံးကြီး!"

လေယင်းသည် [လေပတ်လမ်းလျှောက်ခြင်း] ဖြင့် ခုန်ပျံသွားပြီး လက်ထဲမှ အပြာရောင်စွမ်းအင်ကို အားပါးတရ ပစ်ချလိုက်သည်။ ရာဆင်းဂန်းမှာ ပျက်စီးခြင်း၏ သင်္ကေတပင် ဖြစ်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခံတပ်ကဲ့သို့ ဆောက်လုပ်ထားသော အိမ်များမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြိုကျသွားသည်။ မြေပြင်တွင် (၁၀) မီတာအကျယ်ရှိသည့် တွင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် တေလာကို မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

ဟင်? လေယင်း မတိုက်ခိုက်မီကပင် တေလာသည် အစိမ်းရောင်မြွေငယ်လေးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လွတ်မြောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် လေယင်း နားလည်သွားသည်။ ရေတပ်က ဘာကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် မဖမ်းနိုင်ခဲ့သလဲဆိုတာကိုပေါ့။ တေလာ၏ နတ်ဆိုးအသီး စွမ်းရည်ကြောင့် သူသည် လွယ်လွယ်ကူကူ ပုန်းအောင်းနိုင်ပေသည်။ လူတွေ ဘယ်လောက်ပဲ များများ၊ တေလာမှာ မြွေအဖြစ်ပြောင်းပြီး အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခုထဲ တိုးဝင်သွားမှာပဲလေ။

သို့သော်လည်း ဤမျှ ကြိုးစားခဲ့ပြီးနောက် လေယင်းမှာ သူ့ကို လွယ်လွယ်နှင့် လွတ်သွားစေမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့တွေးရင်း လေယင်း လက်နှစ်ဖက်ကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"ရေစွမ်းအား - ရေလှိုင်းအကြမ်းစား!"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လေယင်းသည် ပုံမှန်ထက် (၃) ဆပိုသော ချာခရာများကို အသုံးပြု၍ ကြီးမားသည့် ရေလှိုင်းများကို နေရာအနှံ့ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် အစိမ်းရောင်မြွေမှာ အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်ထွက်လာတော့သည်။ တေလာသည် ရေတွေရွှဲရွှဲစိုနေပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် "မင်းက ဘာကောင်လဲ။ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအခြေအနေထိ ရောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်တာလဲ" ဟု မေးသည်။

"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ စဉ်းစား စဉ်းစား သိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ ငါနဲ့ကတော့ ကမ္ဘာခြင်း မတူဘူး" ဟု လေယင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မာန်မတက်နဲ့၊ ငါ မင်းကို သတ်မယ်!" တေလာက ဟစ်အော်ကာ သူ၏ အစိမ်းရောင်မြွေကြီးအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားပြီး "သေသွားစမ်း၊ မြွေသားပတ်!" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် တေလာ၏ ကြီးမားသော အမြီးဖြင့် အားပါးတရ ရိုက်ချလိုက်သည်။ လေယင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "မင်း နားမလည်သေးဘူးပဲ"

"ပျံသန်းနေသော မိုးကြိုးနတ်ဘုရား အမြန်ဓားချက် - ကူဆာနာဂီဓား - ချီဒိုရီဓား!"

တေလာမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ လျှပ်စီးဓားချက်ကြောင့် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် လေယင်းသည် [တံဆိပ်ခတ်ကျမ်းလိပ်] ကို ထုတ်ယူကာ တေလာ၏ အပိုင်းအစနှစ်ခုကို ထည့်လိုက်သည်။

...

သူ၏ ဆုကြေးမှာ အသေ သို့မဟုတ် အရှင် ဖြစ်သည့်အတွက် လေယင်းသည် ရှာဘိုဒီကျွန်းစုရှိ ရေတပ်ဌာနချုပ်သို့ သွားရောက်ကာ ဆုကြေးငွေ ဘယ်ရီ (၅၂) သန်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဆုကြေးငွေ ထုတ်ပေးစဉ် ရေတပ်သားတစ်ဦးက သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အကြိမ်ပေါင်း (၃) ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့သည့် တေလာကို မင်းတစ်ယောက်တည်း ဖမ်းမိတာလား?

ရေတပ်ဗိုလ်မှူးက "မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ ကောင်လေး" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘာရာမက်" ဟုဖြေကာ ပြန်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

...

(၃) ရက်တာ အားလပ်ရက် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် သင်တန်းသားများမှာ သူတို့၏ အကယ်ဒမီသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

"ဟေ့၊ သိလား၊ ရှာဘိုဒီကျွန်းစုက ပင်လယ်ဓားပြ တေလာဆိုတဲ့ကောင်ကို ဆုကြေးငွေ ဘယ်ရီ (၅၂) သန်း ထုတ်ထားတာလေ။ ရေတပ်က စစ်သားအထောင်နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ဖမ်းတာတောင် မရခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ရက်လောက်ကပဲ ဘာရာမက်ဆိုတဲ့ ဆုကြေးငွေရှာသူ တစ်ယောက်က သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ပြီး ဆုကြေးငွေ ထုတ်သွားတယ်တဲ့"

"ငါကြားတာတော့ ရေတပ်က မနေ့က သူတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့နေရာကို သွားစစ်ဆေးတာ အရမ်းကို ဆိုးရွားနေတာပဲတဲ့။ ပင်လယ်ဓားပြတချို့က မီးလောင်ထားပြီး၊ တချို့က မြေမြှုပ်ခံထားရသလို၊ တချို့ကျတော့လည်း ရေနစ်သေထားကြတယ်တဲ့"

"ငါကြားတာတော့ ဒီဆုကြေးငွေရှာသူက အစွမ်း (၃) ခုထက်မနည်း ပြသသွားတာတဲ့၊ အရမ်းကို အစွမ်းထက်တယ်တဲ့"

သင်တန်းသားများ ပြောနေသည်ကို ကြားပြီးနောက် ဟီနာသည် စီးကရက်ကို မီးညှိလိုက်ကာ "ဒီ ဘာရာမက်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ သူက ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရနိုင်မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူ အစွမ်းထက်နေရင်တောင် သူက ဆုကြေးငွေရှာသူပဲလေ။ ကျွန်မတို့ ရေတပ်လို 'တရားမျှတမှု' အစစ်အမှန်ကို လိုက်နာတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"

"ထားလိုက်ပါ၊ ငါတို့နဲ့ မဆိုင်တဲ့ကိစ္စတွေထက် ငါတို့ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာမေးပွဲကိုပဲ စိတ်ပူနေတာ ပိုကောင်းတယ်"

"ဒါနဲ့ အဲဒီ စာမေးပွဲက တစ်ပတ်တောင် မလိုတော့ဘူးနော်။ ငါ အရမ်း တင်းကြပ်နေပြီ"

"ဘာကို စိတ်ပူနေရတာလဲ။ နှစ်တိုင်းပဲ၊ ထိပ်ဆုံး (၃) ယောက် မပြောနဲ့၊ ထိပ်ဆုံး (၁၀) ယောက်တောင် မမျှော်လင့်ရဲဘူး"

"ပြောရရင် ဟီနာက စိတ်ပူသင့်တာပေါ့၊ သူက နှစ်တိုင်း ထိပ်ဆုံး (၁၀) ယောက်စာရင်းမှာ အမြဲပါတာလေ။ မနှစ်ကဆို (၈) ယောက်မြောက် မဟုတ်လား"

"အင်း၊ အိန်း ကတော့ (၇) ယောက်မြောက်ပေါ့..."

အမျိုးသမီးတွေမှာ အပြိုင်အဆိုင် လုပ်တတ်သည့် သဘာဝရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ဟီနာကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးဖြစ်သည်။ အိန်း အကြောင်း ပြောလိုက်တိုင်း ဟီနာမှာ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ရသည်။ ကောင်လေးများစွာက သူမကို သဘောကျကြသော်လည်း အိန်းကို ကြိတ်ချစ်နေသူများက ပို၍ များသည်။ အရေးပါသည့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာမေးပွဲတွင် အိန်းက အမြဲတမ်း သူမထက် သာလွန်နေပြီး ဟီနာကို ပို၍ စိတ်ပျက်စေသည်။ သူမက အပြင်ပန်းတွင် အိန်းကို ဂရုမစိုက်သယောင် ပြသနေသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်တော့ အခြားသူများထက် ပိုပြီး ဂရုစိုက်နေမိသည်။

ဟီနာသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မီးခိုးငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရင်း တွေးနေမိသည်။ "သူ့ကို ကျော်တက်နိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး၊ အစွမ်းမှာရော၊ ရုပ်ရည်မှာရော..."