အခန်း (၅၁) : လူယုတ်မာ တေလာ

ခုနက လေယင်း ခြိမ်းခြောက်မေးမြန်းခဲ့သည့်လူသည် ကာပွန်ဘီဂျီ ရှိသည့်နေရာကို မပြောပြဘဲ ဆုကြေးငွေ ဘယ်ရီသန်း (၅၀) တန် ပင်လယ်ဓားပြတစ်ဦးအကြောင်းသာ လိမ်ညာပြောဆိုသွားခဲ့သည်။ ဇာတ်ကြောင်းပြန်ဆက်ရလျှင် လေယင်းသည် မိန်းကလေးတစ်ဦးရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ လက်ခလယ်နှင့် လက်ညှိုးတို့ဖြင့် လေထုထဲတွင် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုကို ဆွဲခြစ်လိုက်ပြီးသည်နှင့် သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသူအားလုံးမှာ အဖြူရောင်စွမ်းအင်တန်းဖြင့် ထိမှန်ကာ ချက်ချင်းပင် လဲကျသေဆုံးသွားကြသည်။ လဲကျနေသည့် လူဆယ်ယောက်ကျော်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လေယင်းသည် ထိတ်လန့်နေသော မိန်းကလေးဘက်သို့ လှည့်ကာ "ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်မလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးလာခြင်းဖြစ်ပြီး လူအများက လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားသည့်အကြောင်းရင်း ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးမှာ ကြောက်ရွံ့နေဆဲဖြစ်ပြီး တုန်ရီနေသောအသံဖြင့် "ရှင်... ရှင်က ဘယ်သူလဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။ လေယင်းက "မကြောက်ပါနဲ့၊ ငါ့နာမည်က ဘာရာမက် ဟု နာမည်ဖျက်ကာ၊ ငါက ဆုကြေးငွေရှာသူ တစ်ယောက်ပါ။ ဆုကြေးငွေထုတ်ထားတဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေကိုပဲ ငါသတ်တာ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။ လေယင်းမှာ အဆင့်-အီး [အသွင်ပြောင်းခြင်းနည်းပညာ] ကို အသုံးပြု၍ အခြားသူတစ်ယောက်အသွင်သို့ ပြောင်းလဲထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဘာရာမက်ဆိုသည့်အမည်ကို ထိုအသွင်အတွက် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးသည် လေယင်းက အန္တရာယ်မပြုကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို ပြောပြလေသည်။ သူမပြောပြချက်အရ သူမကို ဖမ်းဆီးထားသူများသည် ပင်လယ်ဓားပြဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင်နာမည်မှာ တေလာ ဖြစ်ကာ ဆုကြေးငွေမှာ ဘယ်ရီ (၅၂) သန်း ဖြစ်သည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုတွင် လူပေါင်း (၁၀၀) ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး မိန်းကလေးငယ်များစွာ ပျောက်ဆုံးမှု၏ တရားခံလည်းဖြစ်သည်။ သူသည် အစွမ်းထက်ရုံသာမက လိင်ကာမစိတ်ပြင်းထန်သူဖြစ်ကာ ညတိုင်း ဖမ်းဆီးထားသည့် အမျိုးသမီးများကို အနိုင်ကျင့်လေ့ရှိသည်။ ရေတပ်က အကြိမ်ကြိမ် လာရောက်ဖမ်းဆီးသော်လည်း အောင်မြင်မှုမရခဲ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့ စိတ်သဘောထားပျက်စီးသည့် လူမျိုးကို သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် သူမ ထွက်ပြေးလာရခြင်းဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးစကားကို ကြားပြီးနောက် လေယင်းသည် သတင်းစာနောက်ဆုံးထုတ်တွင် ဖတ်လိုက်ရသည့် ပင်လယ်ဓားပြနှစ်ဦးကို သတိရသွားသည်။ တစ်ဦးမှာ [ဂိုဏ်းချုပ်] ကာပွန်ဘီဂျီဖြစ်ပြီး [ရှီရို ရှီရို နို မိ] စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်၊ ဆုကြေးငွေ ဘယ်ရီ (၇၈) သန်းဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးမှာ တေလာဖြစ်ပြီး မိန်းကလေး၏ ပြောပြချက်အရဆိုလျှင် သူသည် သတင်းစာတွင်ပါသည်နှင့် မတူဘဲ ရှာရလွယ်ကူမည့်သူ ဖြစ်နေသည်။

"ဒါနဲ့ သူက ဘာစွမ်းရည်ရှိလဲဆိုတာ မင်းသိလား" ဟု လေယင်းက မေးသည်။

မိန်းကလေးက "ကျွန်မ တစ်ခါမြင်ဖူးတယ်။ သူ့အဖွဲ့သားတစ်ယောက်က အမှားတစ်ခုလုပ်မိလို့ တေလာကို ဒေါသထွက်တဲ့အချိန်မှာ တေလာက ရုတ်တရက် အစိမ်းရောင်ကြိုးအဖြစ် ပြောင်းသွားပြီး အဲ့ဒီလူကို လည်ပင်းညှစ်သတ်လိုက်တာပါ" ဟု ပြောပြသည်။

လေယင်းက "အစိမ်းရောင်ကြိုးလား? လည်ပင်းညှစ်သတ်တာ? အဲ့ဒါ နတ်ဆိုးအသီးစွမ်းရည်လား" ဟု ဆက်မေးသည်။

မိန်းကလေးက "ကျွန်မလည်း သေချာတော့ မသိဘူးရှင့်..." ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ထို့နောက် လေယင်းသည် တေလာရှိမည့်နေရာကို မေးမြန်းပြီး မိန်းကလေး လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ငွေအနည်းငယ် ပေးလိုက်သည်။ မိန်းကလေးပြောပြသည့်အတိုင်း လေယင်း လိုက်ရှာရာ တံခါးကြီးဖြင့် ပိတ်ထားသည့် အိမ်ကြီးတစ်လုံးဆီ ရောက်လာသည်။ သေသေချာချာ ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ ခံတပ်ငယ်လေးတစ်ခုနှင့် တူသည်။ ရေတပ်လာလျှင်လည်း လွယ်လွယ်ဖြင့် ဝင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာကို မြင်သော် လေယင်း ပြုံးမိလိုက်သည်။ ဒီကောင်ကတော့ အတော်အတတ်နိုင်ဆုံး ပြင်ဆင်ထားတာပဲ၊ ရေတပ်က ဘာလို့မဖမ်းနိုင်လဲဆိုတာ အံ့သြစရာမရှိတော့ဘူးဟု သူတွေးလိုက်သည်။ ထိုသို့တွေးရင်း လေယင်းသည် လက်ထဲတွင် အပြာရောင်လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုကို စုစည်းလိုက်သည်။ အားကောင်းလှသည့် စွမ်းအင်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး "ရာဆင်းဂန်းလုံးကြီး" ဟု အော်ကာ သံတံခါးကြီးကို ပစ်သွင်းလိုက်ရာ တံခါးတွင် အပေါက်ကြီး ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ပေါက်ကွဲသံကို ကြားသည်နှင့် ပင်လယ်ဓားပြများမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် လက်နက်ကိုယ်စီကိုင်ကာ ထွက်လာကြသည်။

"မင်းက ဘယ်ကောင်လဲ။ ဒီနေရာမှာ သေချင်လို့ လာရတာလား"

လေယင်းက "သေမင်းနဲ့ မတွေ့ချင်ရင် ဖယ်ကြစမ်း။ တေလာကို ထွက်လာခိုင်းလိုက်"

"မင်း ရူးနေလား"

"ကောင်လေးတို့၊ ဒီကောင်ကို ဝိုင်းခုတ်သတ်

လိုက်ကြစမ်းကွာ!"

"ဟုတ်ကဲ့..."

လူများ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သော် လေယင်းက မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် တင်းတင်းနင်းလိုက်သည်။ လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားပြီး အမှတ်အသားပြုလုပ်လိုက်သည်။ "မီးစွမ်းအား - မီးလုံးကြီး!"

အလွန်ပူပြင်းသည့် မီးလုံးကြီးသည် ဒေါင်လိုက်ကျဆင်းလာပြီး လူအုပ်ကြားထဲ ပေါက်ကွဲသွားကာ ပင်လယ်ဓားပြများကို မီးတောက်များထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ လေယင်း မြေပြင်ပေါ် ပြန်ဆင်းလာချိန်တွင် သူ၏နောက်ဘက်၌ မီးတောက်များမှာ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် မီးတောက်များရှေ့မှ တည်ငြိမ်စွာ လမ်းလျှောက်လာရာ အလွန်ပင် ခန့်ညားလှသည်။

လေယင်း ဖန်တီးလိုက်သည့် ဆူညံသံများကြောင့် အတွင်းရှိသူများမှာ သတိဝင်လာကြသည်။ ခဏအကြာတွင် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူတစ်ယောက်သည် ပင်လယ်ဓားပြအချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်လာသည်။ လေယင်း၏နောက်မှ မီးတောက်များကို မြင်သော် ပင်လယ်ဓားပြများမှာ ကြောက်လန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ "ဒါက... ဒါက မီရာ မီရာ နို မိ နတ်ဆိုးအသီးစွမ်းရည်လား"

လေယင်းသည် ရှေ့ဆုံးမှ ပိန်ပါးသည့်လူကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက တေလာလား"

မထင်မှတ်ဘဲ တေလာက သူ့လက်ချောင်းကို ထောင်ပြကာ အသံကို ပိုပြီး မိန်းမလျာဆန်ဆန်လုပ်၍ ပြောလိုက်သည်။ "အို... ကောင်လေး၊ မင်းက ငါ့လူတွေကိုတော့..."

ဟင်? ဒီကောင်က ဒီလိုမျိုးဖြစ်နေတာလား။ ရေတပ်လာဖမ်းမှာကို ကြောက်လို့ အိမ်ကို ခံတပ်လို ဆောက်ထားတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး။ သူက ဒီလိုစိတ်ပုတ်တဲ့ကောင်ပဲကိုး။ မိန်းကလေးတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး ဒီလိုလုပ်နေတာကို တွေးမိရုံနဲ့ လေယင်းမှာ ကြက်သီးထမိသည်။ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ တေလာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်နေဖြစ်နေ၊ ငါနဲ့တော့ မဆိုင်ဘူး။

လေယင်း တွေးနေစဉ်မှာပင် တေလာက သူ့လက်ကို ထောင်၍ "ဟေ့ ကောင်လေး၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ငါတို့မှာ ဘာရန်ငြိုးမှလည်း မရှိဘဲနဲ့ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ" ဟု မေးသည်။

လေယင်းက အနည်းငယ် ပြုံးကာ "ငါ့နာမည်က ဘာရာမက်၊ ငါက ဆုကြေးငွေရှာသူပဲ။ မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ယူပြီး မုန့်ဖိုးလေး ဘာလေး ရမလားလို့ လာခဲ့တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အို... ငါ ကြောက်လိုက်တာ..."

တေလာ၏ လေယူလေသိမ်းနှင့် အသွင်အပြင်မှာ ရက်စက်မည့်သူနှင့် မတူသော်လည်း သူ၏စိတ်နှလုံးမှာမူ အလွန်ပင် ယုတ်မာပုပ်သိုးနေသည်။ မဟုတ်လျှင် အပြစ်မဲ့ပြည်သူ (၁၀၀) ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး မိန်းကလေးငယ်များကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် သုံးစွဲမည်မဟုတ်ပေ။ ရုပ်ဆိုးလျှင် စိတ်ကောင်းနိုင်သည်ဟု ဆိုရိုးစကားရှိသော်လည်း လူ့မျက်နှာကိုကြည့်၍ စိတ်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

ရှေ့မှ အနှောင့်အယှက်ပေးနေသူတွေကို အရင်ရှင်းထုတ်လိုက်ပါဦးမည်။ ဤသို့တွေးပြီး လေယင်းသည် နင်ဂျူဆုကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သည်။ "မြေကြီးစွမ်းအား - မြေကြီးနဂါးကျည်ဆန် (အဆင့်-ဘီ)!"

သူ့အသံဆုံးသည်နှင့် ဧရာမမြေကြီးနဂါးတစ်ကောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်မှ ပေါ်ထွက်လာရာ ပင်လယ်ဓားပြများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ရွှံ့ဗုံးများမှာ မိုးအလိမ်းလိမ်း ကျဆင်းလာပြီး ပင်လယ်ဓားပြများမှာ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ရင်း အသေအပျောက် များပြားသွားတော့သည်။ မြေပြင်တစ်ပြင်လုံး သွေးသံရဲရဲဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး လေယင်းသည် စွမ်းအင်ကို ရပ်တန့်လိုက်ရာ မြေကြီးနဂါးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟင်? အဲ့ဒီ တေလာကောင်ကော ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ?

လေယင်း တွေးလိုက်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အစိမ်းရောင်အရာတစ်ခုက သူ့ကို ရစ်ပတ်ထားလိုက်သည်။

ဒါ ဘာလဲ? ဒါ တေလာရဲ့ စွမ်းရည်လား?

လေယင်းမှာ တင်းကျပ်စွာ အချုပ်ခံထားရပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေသော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤကောင်မှာ မိန်းကလေးပြောပြသည့် [ကြိုး] စွမ်းရည်မဟုတ်ဘဲ...။