အခန်း (၃၉) - လေလံပွဲ

လေယင်း၏ ကြွေးကြော်သံနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေပြင်မှာ ကောင်းကင်သို့ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားပြီး ဧရာမရေနဂါးကြီးအဖြစ် ပုံဖော်သွားသည်။ ငါးမန်းများမှာ တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အသိစိတ်လွတ်ကာ လွင့်စင်ကုန်ကြသည်။ ကျားခေါင်းငါးမန်းများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော်လည်း လေယင်း၏ နင်ဂျာနည်းပညာအောက်တွင်မူ သာမန်တိရစ္ဆာန်မျှသာ ဖြစ်နေတော့သည်။ လေယင်း၏ ကြိုးပမ်းမှုအပြီးတွင် ငါးမန်းအကောင်ရေ ၁၀ ကောင်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် လေယင်းသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် အပြာရောင် ချာခရာစက်ဝန်းကို စုစည်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ "ရာဆင်းဂန်းကြီး!"

လေယင်းသည် [နတ်ဆိုးလျှပ်စီးခြေလှမ်း - ခုတ်ပိုင်းခြင်း] နည်းကို သုံး၍ ငါးမန်းအုပ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကာ အပြာရောင် ချာခရာစက်ဝန်းကြီးဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ [ဘစ်ဘော ရာဆင်းဂန်း] ကြောင့် ပင်လယ်ရေပြင်မှာ ၁၀ မီတာကျော်အထိ ကျယ်ဝန်းသော ရေဝဲကြီးအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သင်္ဘောအခန်းထဲတွင် ပုန်းခိုနေကြသည့် ရေတပ်သားများမှာ သင်္ဘောဦးပိုင်းသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။ သူတို့မြင်လိုက်ရသည်မှာ သတိလစ်နေသော သို့မဟုတ် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်နေသည့် ငါးမန်းများသာ ဖြစ်သည်။ ရေတပ်သားများ၏ အံ့အားသင့်မှု အလယ်တွင် လေယင်းသည် [ဂက်ပို] နည်းဖြင့် သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်တက်လာသည်။ "သူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါးမန်းအုပ်ကြီးကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်တာလား..." "ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ အရာခံဗိုလ်ပဲလား?" "ဒီတိုက်ပွဲမြင်ကွင်းက အိပ်မက်ထဲကလိုပဲ" ဟု စစ်သည်များမှာ ယုံနိုင်ဖွယ်မရှိအောင် အံ့ဩနေကြသည်။ တီဘုန်းမှာမူ လေယင်းကို လေယင်းသည် ငါးမန်းများကို ဟန့်တားရုံ၊ တွန်းလှန်ရုံလောက်သာ လုပ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူထင်သည်ထက် ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒုဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဂါ့ပ်၏ အချစ်တော် ဖြစ်ရခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ကြောင်း တီဘုန်း သဘောပေါက်သွားသည်။ လေယင်း၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ရေတပ်သားများ၏ အကြည့်မှာ အထင်သေးခြင်းမှသည် လေးစားသံသယရှိခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပင်လယ်ပြင်တွင် နှစ်ရက်ကြာ ခရီးနှင်ပြီးနောက် သူတို့သည် ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ "ဒီမှာ ခဏနားကြမယ်" ဟု လေယင်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်ရာ ရေတပ်သားများမှာ ချက်ချင်းပင် ကျောက်ချရပ်နားပြီး အမိန့်ကို နာခံကြသည်။ လေယင်း၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပြသပြီးနောက် သင်္ဘောပေါ်ရှိ သူ၏ အာဏာမှာ ဒုဗိုလ် တီဘုန်းထက်ပင် သာလွန်နေခဲ့သည်။ ငွေကြေး၊ အခွင့်အရေး၊ ရာထူး? ဤကမ္ဘာတွင် ဤအရာများမှာ ဒုတိယတန်းစားသာ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားရှိနေသရွေ့ အထက်ပါ သုံးခုလုံးမှာ လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လေယင်းမှာ အရာခံဗိုလ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အနာဂတ်မှာ အကန့်အသတ်မရှိကြောင်း လူတိုင်း သိရှိကြသည်။ ထို့ပြင် လေယင်းသာ မရှိပါက သူတို့အားလုံး ငါးမန်းများ၏ အစာ ဖြစ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ကျွန်းပေါ်တွင် အနားယူရန် လေယင်းက ပြောလိုက်ရာ တီဘုန်းက "မစ္စတာ လေယင်း၊ ဂရန်းလိုင်း ရဲ့ အင်အားစုတွေက ရှုပ်ထွေးလှတယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့မှာ လူနှစ်ဆယ်ပဲ ရှိတာ" ဟု သတိပေးသည်။ တီဘုန်း ပြောသည်မှာ မှန်သည်။ ကမ္ဘာကြီးမှာ ကျယ်ဝန်းလှရာ ကျွန်းပေါ်တွင် မည်သည့်လူဆိုးမျိုး ရှိနေနိုင်သည်ကို ဘယ်သူသိမည်နည်း။ သို့သော် ရိက္ခာပြတ်လပ်မှု မဖြစ်စေရန် အစားအစာနှင့် ရေသန့်များ ဝယ်ယူရန် လိုအပ်နေသည်။ အဓိကတာဝန်မှာ ရေတပ်ဌာနချုပ်သို့ ပို့ဆောင်ရန်သာ ဖြစ်သော်လည်း ရေတပ်သားများ၏ လုံခြုံရေးအတွက် သတိထားရန် လိုအပ်သည်။ "ကောင်းပါပြီ မစ္စတာ တီဘုန်း၊ ခင်ဗျားပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အားလုံး အရပ်သားဝတ်စုံတွေ ဝတ်ကြရအောင်" ဟု လေယင်းက ပြောသည်။ စစ်သည်များမှာ မသင်္ကာမှု မဖြစ်စေရန် အသီးသီး ခွဲထွက်သွားကြသည်။ လေယင်းမှာလည်း ခရီးစဉ်အတွက် အစားအစာအချို့ ဝယ်ယူရန် တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာခဲ့ပြီး နှစ်နာရီအကြာတွင် သင်္ဘောဆိပ်၌ ပြန်ဆုံရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ကျွန်းပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ ၎င်းမှာ လူစည်ကားသော မြို့ငယ်လေးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ လမ်းမများမှာ လူများ၊ ယာဉ်များဖြင့် စည်ကားနေသည်။ လေယင်းမှာ အစားအသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ဝင်ရန် ပြင်နေစဉ် လူပုလေးတစ်ဦးက သူ့ကို တားလိုက်သည်။ ထိုသူက လေယင်းကို ကြည့်ပြီး လက်ပွတ်ကာ "ဆရာ၊ ဆရာ့ရဲ့ အသွင်အပြင်က ဂုဏ်ရှိန်ရှိလှပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လေလံပွဲကို စိတ်ဝင်စားမလားခင်ဗျ?" ဟု မေးသည်။ လေယင်းမှာ "ဘာလို့ လေလံပွဲကို ခေါ်တာလဲ" ဟု မေးသည်။ လူပုလေးက "ဟားဟား၊ ဆရာက တိုက်ရိုက်ပြောတတ်တဲ့သူပဲ။ ကျွန်တော် မြင်ရသလောက် ဆရာ့ကျောက ဓားက မဆိုးဘူး။ လေလံပွဲမှာဆိုရင် ဈေးကောင်းရနိုင်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။ လေယင်း၏ ကျောတွင်ရှိသော ကူဆာနာဂီဓားမှာ အဝေးကပင် ထူးခြားလှသည်။ အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ဓားအိမ်မှ အပြာရောင်အနံ့သင်းသင်းလေး ထွက်နေသဖြင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဓားတစ်လက် ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ဓားသမားများမှာ ဓား၏ အရည်အသွေးကို အလွန်အလေးထားကြသည်။ ဓားကောင်းတစ်လက်မှာ ဈေးကောင်းပေးဝယ်နိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဓားကို လေလံတင်ခိုင်းချင်တာလား?" "ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့က လေလံရတဲ့ငွေရဲ့ ၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ကော်မရှင်ခ ယူပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။ လေယင်းမှာ တွေးတောပြီးနောက် လေလံပွဲသို့ လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဝမ်းပိစ် ကမ္ဘာတွင် လေလံပွဲများကို တရားဝင်နှင့် တရားမဝင်ဟူ၍ ခွဲခြားနိုင်သည်။ လေယင်း လိုက်သွားသည့် လေလံပွဲမှာ တရားမဝင်သည့် မြေအောက် အရောင်းအဝယ်နေရာ ဖြစ်သည်။ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ လူအနည်းငယ်သာ ရှိပြီး အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့နေသည်။ ရှေ့ဆုံးတန်းတွင် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် လူကြီးတစ်ဦးက အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ပွေ့ဖက်နေသည်။ လေယင်းမှာ နောက်ဆုံးတန်းတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

"ဆရာ့ဓားကို လေလံတင်မှာလား" ဟု လူပုလေးက မေးရာ "စောင့်ဦး၊ အရင်ကြည့်ပါဦးမယ်" ဟု လေယင်းက ပြောသည်။ ခဏအကြာတွင် အစီအစဉ်မှူးတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ "စောင့်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ ပစ္စည်းတွေက စိတ်ပျက်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပထမဆုံးပစ္စည်းကို ပြပါမယ်" ဟု ပြောပြီးနောက် အနီရောင်အဝတ်စကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ လှောင်အိမ်ထဲတွင် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေပြီး ရှေ့တွင်ကြုံရမည့် ဘဝကို အလိုမရှိကြောင်း ပြသနေသည်။ "သူမက မြောက်ပင်လယ်က ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မော်ဒယ်ပါ။ နူးညံ့တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ဆံပင်ရှည်တွေနဲ့ သူမဟာ သူဌေးတွေရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုအတွက် အကောင်းဆုံးပါပဲ။ အခြေခံဈေးကတော့... ဘယ်ရီ ၁ သန်းပါ!" ဟု တင်ဆက်သူက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။