အခန်း(၂၇)- မန်းကီဒီ ဂါပ့်ရောက်ရှိလာခြင်း

ပင်လယ်ဓားပြတို့မှာ ကရီဂ်၏အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ရဲကြသဖြင့် လေယင်းထံသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ ရာနှင့်ချီသောလူများ တပြိုင်နက်တည်း တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လေယင်းက အနည်းငယ်သာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို လှုပ်ရှားကာ တံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်။

"ရေစွမ်းအား - ရေလှိုင်းပမာ မုန်တိုင်း!"

လေယင်းသည် သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပါးစပ်နားတွင် ထားလိုက်ပြီး ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ရေလှိုင်းကြီးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်လာသော ပင်လယ်ဓားပြများမှာ ထိုရေလှိုင်းဖြင့် လွင့်စင်သွားကြပြီး အချို့မှာလည်း ရေနစ်သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရေတပ်သားများနှင့် ပင်လယ်ဓားပြများမှာ အံ့အားသင့်လျက် ရှိနေကြပြီး ဘေးမှကြည့်နေသော ယိုဆာကူနှင့် ဂျွန်နီတို့မှာလည်း မှင်သက်သွားကြသည်။

ပင်လယ်ဓားပြတို့မှာ "ဒီကောင်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"၊ "ငါတို့တော့ နတ်ဆိုးနဲ့ တိုက်နေရတာပဲ" ဟု အော်ဟစ်နေကြသည်။ မီးမှုတ်ထုတ်ခြင်း၊ ရေဖျန်းခြင်း၊ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် အမြောက်လုံးများကို တားဆီးခြင်းတို့မှာ နတ်ဆိုးအသီးစားထားသူများပင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှဲလ်မြို့ မြောက်ဘက်ဆိပ်ကမ်းတွင် စစ်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ရောက်ရှိနေသည်။ သင်္ဘောပေါ်မှ အရာရှိတစ်ယောက်က "ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီးဂါ့ပ်၊ ကြည့်ပါဦး၊ မြို့ထဲမှာ တစ်ခုခု မမှန်ဘူး" ဟု လျှောက်တင်သည်။ ဂါ့ပ်သည် သူ၏ ခွေးမျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီး မြို့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ "တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေတာ သေချာတယ်။ ဆင်းပြီး ကြည့်ကြမယ်" ဟု ဆိုသည်။

ကရီဂ်သည် ပင်လယ်ဓားပြများ လွင့်စင်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးသည်။ လေယင်းက လက်ကို ထပ်မံလှုပ်ရှားကာ "လျှပ်စီးစွမ်းအား - အားပြင်းသော လေပြင်း!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ လျှပ်စီးများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပင်လယ်ဓားပြများမှာ ရှောင်ချိန်မရလိုက်ဘဲ ဓာတ်လိုက်သွားကြသည်။ ထိုစွမ်းရည်မှာ ရေစွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။

ကျန်ရှိနေသူမှာ ကရီဂ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် [သံမဏိသံချပ်ကာ] ၊ [စိန်လက်သီး] နှင့် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး လက်နက်ဖြစ်သော [လက်နက်အစုအဝေး] ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကရီဂ်၏ သံချပ်ကာမှာ မီးနှင့်ရေကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ဟု သူယူဆထားသည်။

လေယင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဦးလေးရယ်၊ အဝတ်အစားကတော့ ကောင်းသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒူးရင်းသီးနဲ့တူနေတယ်" ဟု ပြောလိုက်ရာ ကရီဂ်မှာ ဒေါသအလွန်ထွက်သွားသည်။ ထိုအခါ လေယင်းသည် ကျောပေါ်မှ နင်ဂျာဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ကူဆာနာဂိဓား - ချီဒိုရီကတားနား!"

ထိုဓားချက်ကြောင့် ကရီဂ်၏ သံချပ်ကာမှာ ပြတ်ထွက်သွားပြီး ကရီဂ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ အသက်ပျောက်သွားသည်။ တကယ်တော့ လေယင်းသည် အစကတည်းက ကရီဂ်ကို သတ်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း သူ၏ နင်ဂျာစွမ်းရည်များကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် အတွေ့အကြုံများ ရယူရန်အတွက်သာ အချိန်ဆွဲနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းရည်မှာ B-အဆင့်ရှိပြီး သူကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သုံးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် ဂါ့ပ် ရောက်ရှိလာပြီး လေယင်း၏ ဓားချက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရေတပ်သားများမှာ အောင်ပွဲခံနေကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဂါ့ပ်သည် စခန်းမှ တပ်မှူးစကော့၏ အရည်အချင်းမရှိမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်လိုက်သည်။ ဂါ့ပ်၏ လက်သီးဖြင့် စားပွဲခုံကို ရိုက်ချလိုက်သောအခါ တစ်စခန်းလုံး ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် [ဂါ့ပ်သံမဏိလက်သီး] ဟု အမည်တွင်သည့်အတိုင်း အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူဖြစ်သည်။