အခန်း (၂၃) - နေ့လည်စာဘူဖေး

လေယင်းအနေဖြင့် ယခင်က [ရာဆင်းဂန်း] တစ်လုံးအသုံးပြုရန်အတွက် ချာခရာ ၂၀၀ ခန့် လိုအပ်ပြီး၊ [ကြီးမားသော ရာဆင်းဂန်း] တစ်လုံးအတွက်ဆိုလျှင် ချာခရာ ၄၀၀ နီးပါးခန့် လိုအပ်ပေသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့၏ ချာခရာပမာဏမှာ ၃၅၀၀ အထိ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းအတွင်း ဒွန်ကရီဂ်၏ စစ်သင်္ဘောသုံးစင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည့် လုပ်ရပ်မှာ ရေတပ်၏ စစ်သင်္ဘောငယ်များနှင့် ညီမျှသည့် အင်အားကို ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လေယင်းသည် မိမိတစ်ဦးတည်းဖြင့် စစ်သင်္ဘောငယ် ၈ စင်းမှ ၉ စင်းအထိကို တစ်ပြိုင်နက် ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းသာ ဆက်လက်တိုးတက်သွားမည်ဆိုလျှင် [ချူနင် (အလယ်အဆင့်)] သို့ ရောက်ရှိပြီး မျိုးရိုးလိုက်သွေးဆက်ခံအသက်အစွမ်း ကို ရရှိရန်မှာ မကြာတော့ပေ။ အထူးသဖြင့် ယခုအခါတွင် [ရိုကူရှီကီ - ဆိုရူ] နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် အရှိန်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သော [ပျံသန်းနေသော မိုးကြိုးဓားချက်] ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် လေယင်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရသည်။

စွမ်းရည်များ ထုတ်ယူပြီးနောက်တွင် လေယင်းထံ၌ ဘယ်ရီ ၂ သန်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူသည် ထိုငွေကို နင်ဂျာစွမ်းရည်များ ထုတ်ယူရန်အတွက် မသုံးစွဲဘဲ အရေးပေါ်အတွက် ချန်လှပ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် နာရူတိုဆိုင်မှ ဘယ်ရီ ၈,၀၀၀ ဖြင့် နင်ဂျာဓားတစ်ချောင်းကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ ဈေးနှုန်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းမှာ အရည်အသွေးမြင့် ဓားတစ်ချောင်း မဟုတ်မှန်း သိသာနိုင်သည်။ လေယင်း ဝယ်လိုက်သည့် ဓားမှာ အစောင့်အထိမပါဘဲ နာရူတိုဇာတ်လမ်းထဲမှ အူချီဟာမျိုးနွယ်စုဝင်များ သုံးသည့် ကုဆာနာဂိဓားနှင့် ဆင်တူသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဆာစကေး၏ ဓားနှင့် လုံးဝမယှဉ်နိုင်ဘဲ သာမန်ဓားတစ်လက်သာ ဖြစ်သည်။ "နောင်တစ်ချိန်ကျရင်တော့ အကောင်းဆုံးဓားတွေကို ငါ ပိုင်ဆိုင်ရမှာပဲ" ဟု တွေးတောရင်း အဝတ်ဆိုင်မှ ဘယ်ရီ ၅၀,၀၀၀ ဖြင့် ဓားအိမ်ပါသော မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ဓားကို ဓားအိမ်တွင် ထည့်ပြီးနောက် နောက်ကျောတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ သူ ဓားကို ဆောင်ထားရခြင်းမှာ [ချီဒိုရီနာဂါရှီ] နှင့် သူကိုယ်တိုင်တီထွင်ထားသည့် [ဝှိုက်ဘလိတ်] တို့ကို ဓားနှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုပါက အင်အားပိုမို ပြင်းထန်လာမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လေယင်းသည် ယနေ့တွင် အလွန်စိတ်ကြည်လင်နေသည်။ သူသည် ဆုကြေးငွေများကို လဲလှယ်နိုင်ခဲ့ပြီး စွမ်းရည်အသစ်များကိုလည်း ရရှိခဲ့သဖြင့် အင်အားများစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဘယ်ရီ တစ်သန်းကျော် ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ယိုဆာကူနှင့် ဂျွန်နီတို့ကို အရသာရှိသော အစားအစာများဖြင့် ကျွေးမွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူတို့ သုံးယောက်သား အတော်အတန် ခမ်းနားသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ လေယင်းက "စားချင်တာရှိရင် အကုန်မှာလိုက်၊ အစ်ကိုကြီး ကျွေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်ရာ ထိုနှစ်ယောက်မှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် အစားအသောက်များကို မှာယူလိုက်ကြသည်။ ပင်လယ်သတ္တဝါများ၏ အသားများ၊ လတ်ဆတ်သော ငါးများ၊ အသီးအရွက်များနှင့် သူတို့တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော ဟင်းလျာများဖြင့် စားပွဲမှာ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သို့သော် သူတို့ သတိမထားမိသည်မှာ အနီးရှိ စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုတွင် ထိုင်နေသည့် လူဆိုးပုံပေါက်သူ တစ်ဒါဇင်ခန့်က သူတို့ကို အကဲခတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အစားအစာများ စတင်စားသောက်ကြစဉ် ယိုဆာကူက "အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး လုပ်ပြခဲ့တဲ့ အရာတွေက တကယ်ပဲ ကျွန်တော်တို့ကို အမြင်ကျယ်စေပါတယ်" ဟု ပြောသည်။ ဂျွန်နီကလည်း "ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီတုန်းက တပ်ရင်းမှူးတောင် အံ့အားသင့်ပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားတယ်" ဟု ထောက်ခံသည်။ သူတို့ပြောနေသည်ကို အနီးရှိ စားပွဲဝိုင်းမှ လူတစ်ယောက်က ကြားသွားပြီး "မင်းတို့... မင်းတို့ ဘာပြောလိုက်တယ်" ဟု ဒေါသတကြီး လှမ်းအော်သည်။ ဂျွန်နီက "ကျွန်တော်တို့ ပြောတာ မင်းတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ ကိုယ့်နေရာကိုယ် သွားနေစမ်းပါ" ဟု ပြန်ပြောရာ ထိုလူက ဂျွန်နီ၏ မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ပြေးထိုးချလိုက်သည်။ ယိုဆာကူက ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သော်လည်း လူဆိုးအုပ်စုက သူတို့ကို ဝိုင်းထားလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဒွန်ကရီဂ်၏ သင်္ဘောများ ဖျက်ဆီးခံရသည့်အတွက် လိုက်လံရှာဖွေနေသော ကရီဂ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

လေယင်းက တည်ငြိမ်စွာပင် "ဟုတ်တယ်၊ ကရီဂ်ရဲ့ သင်္ဘောတွေကို ငါတို့ ဖျက်ဆီးခဲ့တာပဲ" ဟု ဝန်ခံလိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက "ဖမ်းပြီး တပ်ရင်းမှူးဆီ ခေါ်သွားကြ!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ လူဆိုးအုပ်စု လေယင်းတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသောအခါ လေယင်းမှာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ "ဝှိုက်ဘလိတ်!" ဟု အော်လိုက်သည်။ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြေးဝင်လာသူများ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်တို့မှာ နက်ရှိုင်းစွာ ပြတ်ရှသွားပြီး ချက်ချင်းပင် လဲကျ သေဆုံးသွားကြသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် [ဝှိုက်ဘလိတ်] ကို ဓားနှင့် တွဲသုံးလိုက်ခြင်းက ပိုမိုထိရောက်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်တော့သဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ယိုဆာကူက "အစ်ကိုကြီး၊ သူတို့ကို သတ်လိုက်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ဒွန်ကရီဂ်ကို ခေါ်လာလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။ လေယင်းက "မလိုက်တော့ပါဘူး၊ သူတို့ကို အသက်ရှင်လျက် လွှတ်ပေးလိုက်တာပဲ" ဟု ဆိုသည်။ "ဘာလို့လဲ" ဟု မေးရာ လေယင်းက "ဒွန်ကရီဂ် တကယ်လာမလား မလာမလား စောင့်ကြည့်ချင်လို့လေ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။ စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် သူတို့မှာ အစားအသောက်များကို အလကား စားခွင့်ရသွားကြတော့သည်။