အခန်း(၁၆)- သစ္စာဖောက်ခြင်း

"အဖေ... သမီး တောင်နောက်ဖေးဘက်မှာ တစ်ဝက်လောက် လိုက်ရှာကြည့်ပေမဲ့ သူ့ကို မတွေ့ဘူး၊ အဲဒီ လူမိုက် လေယင်းက ထွက်ပြေးသွားပြီ ဖြစ်တယ်!" တိုက်ပွဲ၏ အခြားတစ်ဖက်မှနေ၍ ဗာဒန်က အသံချိုချိုလေးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤရလဒ်ကို ရွာသူရွာသားများမှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ထူးထူးခြားခြား တုံ့ပြန်မှု မရှိကြချေ။ ရွာလူကြီး ဖာမာမှာမူ စိတ်ထိခိုက် နောင်တရကာ စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်လျက် ရှိသည်။ သူသည် ထိုကောင်လေးကို အလွန်တရာ ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့မိသော်လည်း ထိုကောင်လေးက ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ မျက်စိမွဲကာ လူမှားယုံခဲ့မိသည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုသာ အပြစ်တင်ရပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင် ဖာမာသည် လေယင်းကို အမှန်ပင် သတ်ပစ်ချင်နေမိသည်။ သို့သော်လည်း တွေးတောနေရုံဖြင့် အကျိုးမရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ဖာမာသည် အဝေးတွင် ရှိနေသော ဗာဒန်ကို လှမ်း၍ "ဗာဒန်... ပြေး! သမီး ပြေးနိုင်သလောက် ပြေး! နောက်ကို လှည့်မကြည့်နဲ့တော့!" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။ ဗာဒန်က "အဖေကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ!" ဟု ငိုယိုမေးမြန်းလေသည်။ ဖာမာကမူ တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် "ငါ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့! ဖခင်တစ်ယောက်ဆိုတာ သမီးကို ကာကွယ်ပေးရမယ်၊ ဒါကြောင့် ပြေးစမ်း!" ဟု ဆိုသည်။ ဗာဒန်သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စကားကို နားထောင်လျက် မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

အန်ဒါဆန်သည် ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရပြီး သူနေ့ညမပြတ် စိတ်ကူးယဉ်နေသော ကောင်မလေးငယ်ကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။ ထိုအချိန်တွင် အန်ဒါဆန်မှာ မီလာနှင့် တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် ဘေးတွင် တိုက်ခိုက်နေသော ပင်လယ်ဓားပြများကို "သွားပြီး ဗာဒန်ကို ဖမ်းခေါ်ခဲ့စမ်း၊ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ကို ငါ သတ်ပစ်မယ်!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ပင်လယ်ဓားပြများက အမိန့်ကို လက်ခံရရှိသည်နှင့် ဗာဒန်ဆီသို့ အပြေးသွားကြတော့သည်။

မီလာမှာ အန်ဒါဆန်ကို ဆက်လက် ယှဉ်ပြိုင်နေသည်။ "ခြေလှမ်းခြောက်သွယ် သိုင်းကွက် - လက်ချောင်းသေနတ်!" မီလာက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးတွင် စုစည်းထားသော စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း အန်ဒါဆန်က ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ "ခြေလှမ်းခြောက်သွယ် သိုင်းကွက် - လေပွေကန်ချက်!" မီလာက ခြေထောက်ဖြင့် လေပွေကဲ့သို့ လှည့်ကန်လိုက်သော်လည်း အန်ဒါဆန်က လျင်မြန်စွာပင် ရှောင်တိမ်းသွားပြန်သည်။ အန်ဒါဆန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။ "တစ်နှစ်ကျော်သွားပြီ၊ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘာမှ တိုးတက်မလာပါလား၊၊" အန်ဒါဆန်က မီလာကို အထင်သေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အန်ဒါဆန်၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ဘရိတ်ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ဝံပုလွေလက်သည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လက်သည်းများက မီလာ၏ ရင်ဘတ်ကို တရစပ် လှီးဖြတ်လိုက်သဖြင့် မီလာအနေဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် သွေးစက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝံပုလွေလက်သည်း ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ ဝံပုလွေပင် ဖြစ်သည်။

ဘီလီ ဆယ်သန်း ဆုကြေးငွေရှိသည့် "ဝံပုလွေဆိုး ပင်လယ်ဓားပြဂိုဏ်း" ခေါင်းဆောင် အန်ဒါဆန်သည် တောရိုင်းခွေးမျိုးနွယ် (ဝံပုလွေပုံစံ) မိစ္ဆာအသီး စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်အကြာက ပင်လယ်ဓားပြများ ရွာကို စတင်ကျူးကျော်စဉ်က အန်ဒါဆန်နှင့် မီလာတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရာ အန်ဒါဆန်က အနည်းငယ်သာ ပိုသာသည်ဟု ဆိုရမည်။ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် မီလာမှာ ရွာသားများ၏ ယုံကြည်မှုကို အသုံးချ၍ နာမည်ကောင်းယူရင်း အရက်နှင့် ကာမဂုဏ်တို့၌သာ နစ်မွန်းနေခဲ့သည်။ အန်ဒါဆန်မှာမူ အင်အားချဲ့ထွင်ရန်အတွက် အခြားကျွန်းများမှ လူများနှင့် စဉ်ဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ ဆက်လက် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အန်ဒါဆန်မှာ မိစ္ဆာအသီး စွမ်းရည်ရှိသဖြင့် မူလကပင် မီလာထက် ပိုမိုသန်မာသည်။ ယခုမူ မီလာ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားမှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ခြေလှမ်းခြောက်သွယ် သိုင်းကွက် - သံကိုယ်ထည်!" မီလာက တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အန်ဒါဆန်၏ ထိုးချက်ကြောင့် ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထွက်လာပြီး မျက်လုံးများပင် ပြာဝေသွားသည်။ "မီလာ... မင်းရဲ့ သံကိုယ်ထည်က တကယ်ကို အားနည်းလွန်းတယ်၊၊" ဝံပုလွေအသွင် ပြောင်းထားသော အန်ဒါဆန်က မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသည့် မီလာကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အန်ဒါဆန်၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး "မင်းက ဗာဒန်ကို ငါ လိုက်မဖမ်းနိုင်အောင် တားဆီးထားတာမို့၊ မင်းကို အလွန်နာကျင်စွာနဲ့ သေစေရမယ်!" ဟု ဆိုကာ ဝံပုလွေလက်သည်းများဖြင့် မီလာကို ဆက်တိုက် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ မီလာမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေရသည်။ တတိယအကြိမ်မြောက် တိုက်ခိုက်မှုတွင် မီလာမှာ ဆက်လက် မခံရပ်နိုင်တော့ဘဲ "သခင် အန်ဒါဆန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ! သခင် အန်ဒါဆန်... ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ!" ဟု တောင်းပန်လိုက်သည်။ ထိုအခါ အန်ဒါဆန်မှာ ပိုမိုကျေနပ်အားရသွားပြီး "ဟားဟားဟား... ဘယ်လို 'အုပ်ထိန်းသူ' လဲ၊ မင်းက အဆင့်ကအဲဒီလောက်ပဲ ရှိတာကိုး!" ဟု ဆိုသည်။ မီလာ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အနီးအနားမှ ရွာသားများမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အုပ်ထိန်းသူက ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် အန်ဒါဆန်ကို "သခင်" ဟု ခေါ်ဆို၍ တောင်းပန်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးထင်ခဲ့ကြချေ။

"သခင် အန်ဒါဆန်... ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် သခင်အတွက် ဘာမဆို လုပ်ပေးပါ့မယ်!" မီလာက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အန်ဒါဆန်မှာ ပိုမို ပျော်ရွှင်သွားပြီး "တကယ်လား? ဒါဆိုရင် ဒီသခင်က မင်းကို ဒီကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူ့အမှိုက်တွေကို လက်ညှိုးထိုးခိုင်းမယ်၊ မင်း လုပ်နိုင်မလား?" ဟု မေးသည်။ မီလာက "အေး... ပြဿနာ မရှိဘူး!" ဟု ချက်ချင်းပင် ဖြေလိုက်သည်။ ဖာမာက ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရပြီး "မီလာ... မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ဆိုတာ သိရဲ့လား?" ဟု အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။ မီလာကမူ "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ ဒီအဘိုးကြီး! မင်းက အမြဲတမ်း သူရဲကောင်းကြီးလို လုပ်ပြီး လူတွေကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတာ၊ ဒီရွာကို တကယ် ကာကွယ်နေတာက ငါပဲဆိုတာ မင်းသိလား!" ဟု ပြန်လည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ရွာသားများက "မီလာ... မင်း ဒီလိုမျိုး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ မထင်ခဲ့ဘူး!" "မင်းက တကယ့် တိရစ္ဆာန်ပဲ!" ဟု ဝိုင်းဝန်း ပြောဆိုကြသည်၊၊ မီလာကမူ ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်သွားပြီး ရွာသားများကို ခြေလှမ်းခြောက်သွယ် သိုင်းကွက်ဖြင့် နှိမ်နင်းလိုက်သည်။ မီလာမှာ စွမ်းအားကြီးမားသူ၏ အလိုတော်ရိ ကျွန်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီး မိမိ၏ ရွာသားများကိုပါ ပြန်လည် သတ်ဖြတ်နေတော့သည်။ မီလာ၏ အရေခွံအစစ်ကို ယနေ့တွင်မှ လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အန်ဒါဆန်မှာလည်း ဗာဒန်ကို ဖမ်းဆီးရန် ဆက်လက် ကြိုးပမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးငယ်လေးကို သူ လွတ်မြောက်သွားစေမည် မဟုတ်ချေ။ မကြာမီပင် ပင်လယ်ဓားပြ နှစ်ယောက်က ဗာဒန်ကို ဖမ်းဆီးမိသွားသည်။ ဗာဒန်ကို မြင်သည့်အခါ အန်ဒါဆန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး "ကောင်မလေး... မင်း ငါ့လက်ကနေ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။ ဖာမာက "ဒီလူမိုက်... ငါ့သမီးကို လွှတ်ပေးစမ်း!" ဟု အော်ဟစ်သည်။ ပင်လယ်ဓားပြ နှစ်ယောက်က ဗာဒန်ကို သင်္ဘောပေါ် ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင်မူ လက်နက် နှစ်ခုမှာ လေခွင်း၍ ပျံသန်းလာပြီး ထိုပင်လယ်ဓားပြ နှစ်ယောက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားစေတော့သည်။