အခန်း(၁၀)- ဝံပလွေဆိုးပင်လယ်ဓားမြဂိုဏ်း
မိမိအား စူးရှခါးသီးသော စကားလုံးများဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည့် မိန်းကလေးငယ်၏ အမည်မှာ ဗာဒန် ဖြစ်ကြောင်း လေယင်းနောင်မှသာ သိရှိခဲ့ရသည်၊၊ သူမသည် အခြားကျွန်းတစ်ကျွန်းမှ ရွာလူကြီး၏ သမီးဖြစ်ပြီး အသက်တစ်ဆယ့်ငါးနှစ် အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း တကယ့် အလှလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်၊၊ အသက်တစ်ဆယ့်ငါးနှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အရုပ်မလေးကဲ့သို့သော မျက်နှာပေးနှင့် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသဖြင့် အမျိုးသားများ မြင်လျှင် သွေးလေရူးချင်စရာပင် ဖြစ်သည်၊၊ နောင်တွင် သူမသည် လေယင်းနှင့်အတူ ဇာတ်လမ်းအချို့ ရှိလာခဲ့ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤသည်ကား နောင်မှပြောရမည့် ဇာတ်လမ်း ဖြစ်သည်၊၊
လေယင်းသည် ပင်လယ်ဓားပြများ၏ ဆုကြေးငွေအကြောင်းကို အသက်ခုနစ်ဆယ်ခန့်ရှိပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ကြင်နာတတ်ကာ ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူပုံရသည့် အဘွားအိုတစ်ဦးထံမှ သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ ဤသည်က လေယင်းအား သူမအပေါ် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနွေးထွေးမှု ရှိစေခဲ့သည်၊၊ ၎င်းအပြင် သူမသည် သူ ဤကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူ့အပေါ် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်း မပြုသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူလည်း ဖြစ်သည်၊၊
ထိုအဘွားအိုက လေယင်းအား ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျွန်းသုံးကျွန်းရှိပြီး ၎င်းအနက် နှစ်ကျွန်းမှာ သာမန်အရပ်သားများ နေထိုင်သည့် ရွာများဖြစ်ကာ ကျန်တစ်ကျွန်းမှာမူ ပင်လယ်ဓားပြများ အခြေစိုက် အထိုင်ချရာနေရာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်၊၊ သူ ယခုရောက်ရှိနေသော ရွာမှာ အနောက်ရွာဖြစ်ပြီး ခြောက်မိုင်ခန့်သာ ကွာဝေးသော ကျွန်းပေါ်ရှိ ရွာမှာမူ အရှေ့ရွာ ဖြစ်သည်၊၊ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခန့်က ပင်လယ်ဓားပြအုပ်စုတစ်စုသည် ရွာထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သဖြင့် ကျွန်းနှစ်ကျွန်းမှ လူများ ပူးပေါင်းကာ တွန်းလှန်ခဲ့ကြဖူးသည်၊၊
ဖာမာ နှင့် မီလာတို့က ထိုတွန်းလှန်မှုကို ဦးဆောင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ ဖာမာသည် အရှေ့ရွာ၏ ရွာလူကြီးဖြစ်ပြီး ဗာဒန်၏ ဖခင်လည်း ဖြစ်သည်၊၊ မီလာကမူ အသက်လေးဆယ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူသည် ရေတပ်မှ အငြိမ်းစား ဒုတိယဗိုလ်မှူးတစ်ဦးဖြစ်ကာ သိုင်းပညာအချို့ကို တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်၊၊ သူသည် အရှေ့ရွာနှင့် အနောက်ရွာ နှစ်ရွာလုံး၏ "အုပ်ထိန်းသူ" ဟု လူသိများသူ ဖြစ်သည်၊၊
ထိုပင်လယ်ဓားပြဂိုဏ်းကို "ဝံပုလွေဆိုး ပင်လယ်ဓားပြဂိုဏ်း"ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးက ခေါင်းဆောင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ ညီဖြစ်သူ အန်ဒရင် သည် ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယကပ္ပတိန်ဖြစ်ပြီး ဆုကြေးငွေ ဘီလီ ငါးသန်း အထုတ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်၊၊ သူသည် အမြင့် နှစ်မီတာခွဲကျော်ရှိပြီး ခွန်အားအလွန် ကြီးမားသူ ဖြစ်သည်၊၊ သူ၏အစ်ကို အန်ဒါဆန် ကမူ ပို၍ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး ဆုကြေးငွေ ဘီလီ ဆယ်သန်း အထုတ်ခံထားရကာ နတ်ဆိုးအသီး စွမ်းရည်ရှင်လည်း ဖြစ်သည်၊၊
လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က "ဝံပုလွေဆိုး ပင်လယ်ဓားပြဂိုဏ်း" ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာစဉ်က ရွာလူကြီး ဖာမာ၏ စည်းရုံးမှုနှင့် မီလာ၏ အစွမ်းအစတို့ဖြင့် ရွာသူရွာသားများကို ဦးဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်ခဲ့သည်၊၊ ရွာမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း ဘယ်ဖက်ကမှ အနိုင်မရဘဲ အခြေအနေမှာ တင်းမာနေခဲ့သည်၊၊ အစပိုင်းတွင် နှစ်ဖက်စလုံး အကျပ်ရိုက်နေခဲ့ကြသော်လည်း နောင်တွင် ဝံပုလွေဆိုး ပင်လယ်ဓားပြများ အင်အားကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ အန်ဒါဆန်၏ လုပ်ရပ်များမှာ ပို၍ပင် သောင်းကျန်းလာခဲ့သည်၊၊
အစပထမတွင် နှစ်ဖက်စလုံး "အပြန်အလှန် မကျူးကျော်ရ" စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့ကြသော်လည်း အန်ဒါဆန်၏ အဖွဲ့အင်အား တိုးပွားလာသည့်အခါ သူသည် ရွာနှစ်ရွာလုံးထံမှ ဆက်ကြေးတောင်းခံလာပြီး မပေးပါက တစ်ရွာလုံးကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်လာတော့သည်၊၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွာသူရွာသားများသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်လိုသူများသာ ဖြစ်ကြသည်၊၊ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကကဲ့သို့ ပြန်လည်တွန်းလှန်မည်ဆိုလျှင်ပင် ရွာမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပျက်စီးယိုယွင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်၊၊ အကယ်၍ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုပါကလည်း အန်ဒါဆန်၏ လက်ရှိစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ရွာသူရွာသားများအတွက် ကံကောင်းဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိတော့ချေ၊၊
ရွာသူရွာသားများသည် မတတ်သာသည့်အဆုံး အန်ဒါဆန်ထံသို့ တစ်ဦးလျှင် တစ်လလျှင် ဘီလီ တစ်သောင်းကျစီ ဆက်ကြေး ပေးဆောင်ခဲ့ကြရသည်၊၊ အကယ်၍ မည်သူမဆို ဆက်ကြေးပေးရန် ငြင်းဆန်ခြင်း သို့မဟုတ် တော်လှန်ခြင်း ပြုလုပ်ဝံ့ပါက ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ကွပ်မျက်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်၊၊ "အုပ်ထိန်းသူ" ဟု ဆိုသော မီလာပင်လျှင် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ လက်မှိုင်ချခဲ့ရသည်၊၊ သို့သော်လည်း ရွာသူရွာသားများ၏ ပြောပြချက်အရ မီလာ ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ အန်ဒါဆန်သည် ဤမျှအထိ ထင်တိုင်းကြဲမရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်၊၊ ဆက်ကြေး ပေးရသည်က ရွာကြီးတစ်ရွာလုံး ပျက်စီးသွားရသည်ထက်စာလျှင် ပို၍ တော်သေးသည် မဟုတ်ပါလား၊၊ သို့ဖြစ်၍ အားလုံးက မီလာကို အားကိုးကြပြီး အလွန်တရာ လေးစားကြသည်၊၊
အဘွားအို၏ ပြောစကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် လေယင်း အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်၊၊
"အန်ဒါဆန်တို့က ဒီလောက်တောင် မောက်မာနေတာကို ရေတပ်က ဘာလို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေရတာလဲ၊၊"
ကမ္ဘာ့အခြေအနေအရဆိုလျှင် လူဖီ ပင်လယ်ပြင်သို့ မထွက်ခွာမီ နှစ်အနည်းငယ်အလိုတွင် ရှိနေသေးသည်ဟု လေယင်း ခန့်မှန်းမိသည်၊၊ ဤသည်မှာ အရှေ့ဖျားပင်လယ်တွင် ဆယ်သန်းဆိုသော ဆုကြေးငွေမှာ အလွန်မြင့်မားသော ပမာဏဖြစ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်၊၊ ထိုအချိန်တွင် ကြယ်ပွင့်လူပြက် ဘတ်ဂီ ၏ ဆုကြေးငွေမှာ ခြောက်သန်းသာ ရှိသေးကြောင်း သိထားဖို့ လိုအပ်သည်၊၊
အဘွားအိုက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး "သူတို့က ရေတပ်နဲ့ ပူးပေါင်းထားတာလေ၊ ဒါက လူတိုင်းသိတဲ့ အရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ထုတ်မပြောရဲကြဘူး" ဟု ဆိုသည်၊၊
ဤသို့ဆိုလျှင် ကိုကိုယာဆီရွာ ရှိ အားလုံ ၏ အခြေအနေနှင့် တူညီနေကြောင်း လေယင်း သဘောပေါက်သွားသည်၊၊ ထိုအချိန်က အားလုံသည် ရွာပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ သူသည် ပြန်ပေးဆွဲငွေများကို ကောက်ခံနေခဲ့ပြီး အရှေ့ဖျားပင်လယ်တွင် ဆုကြေးငွေ ဘီလီ သန်းနှစ်ဆယ်ဖြင့် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း ကြွေးကြော်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်၊၊ သူသည် ဤမျှအထိ မောက်မာလှသော အသွင်သဏ္ဌာန်ရှိနေသော်လည်း ရေတပ်ကမူ မသိကျိုးကျွံ ပြုထားခဲ့ကြသည်၊၊ အမှန်စင်စစ် ဤသည်ကား နောင်မှပြောရမည့် ဇာတ်လမ်း ဖြစ်သည်၊၊
အဘွားအိုသည် သူ့အား အချက်အလက်များစွာကို ပြောပြခဲ့ပြီး လေယင်းကလည်း သေသေချာချာ နားထောင်ခဲ့သည်၊၊ ကျွန်းပေါ်တွင် ပင်လယ်ဓားပြများ၏ ဆုကြေးငွေအကြောင်း လိုက်လံမေးမြန်းသည့်အခါ ရွာသူရွာသားများ ဘာကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်ကို ယခုမှပင် နားလည်သွားတော့သည်၊၊ မီလာကဲ့သို့သော ဆရာတစ်ယောက်ပင်လျှင် ပင်လယ်ဓားပြများကို ဘာမှမလုပ်နိုင်သည့်အဆုံး၊ ဘယ်ကမှန်းမသိ ရောက်လာသည့် မင်းက ဘာမို့လို့ လာမေးနေရတာလဲ၊၊ ပြန်သွားပြီး ရေတွင်းထဲ ကိုယ့်အရိပ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်လိုက်ဦး... ဟု တွေးနေကြခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်၊၊
ကျွန်း၏ အကြောင်းအရာ အချို့ကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားပြီးနောက် အဘွားအိုကို ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ လေယင်း ထွက်ခွာခဲ့သည်၊၊
ပင်လယ်ပြင်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီး ပင်လယ်ဘုရင်များနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်သည် တဂွီဂွီနှင့် မြည်ကာ ဆာလောင်နေပြီ ဖြစ်သည်၊၊ သို့သော်လည်း သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဘီလီတစ်ပြားမျှ မရှိရာ သူ ဘာလုပ်နိုင်ပါမည်နည်း၊၊
သို့ဖြစ်၍ သူ၏ဦးနှောက်ထဲတွင် ကြီးကျယ်သော အစီအစဉ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်၊၊ ၎င်းကား အဝအပြဲ သွားရောက်စားသောက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်၊၊
သို့ဖြင့် သူသည် သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်၊၊ သူ အထဲသို့ ဝင်သွားပြီး စတင်မှာယူလိုက်သည်၊၊
"သူဌေး... ကြက်ဥထမင်းကြော် အယ်လ်ဆိုက် တစ်ပွဲ ပေးပါ၊၊"
လေယင်းသည် ပင်လယ်ဓားပြများ၏ ဆုကြေးငွေ ဘယ်မှာရနိုင်မလဲဟု လိုက်လံမေးမြန်းစဉ်က တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် စားသုံးသူအချို့က သူ့ကို မှတ်မိသွားကြသည်၊၊ ကြက်ဥထမင်းကြော် ရောက်လာသည့်အခါ လေယင်းသည် အငန်းမရ ငုံ့စားတော့သည်၊၊ လေယင်း ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေခြင်းက လူအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပိုမိုဆွဲဆောင်နေခဲ့သည်၊၊
"ဒါ ခုနကတင် ပင်လယ်ဓားပြတွေရဲ့ ဆုကြေးငွေအကြောင်း လိုက်စုံစမ်းနေတဲ့ကောင် မဟုတ်လား၊၊"
"ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီကောင် တကယ့်ကို အိုးစည်ဗျောစည် မသိတဲ့ကောင်ပဲ၊၊"
လှပသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသည် လေယင်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ ကပြာကယာနှင့် သောင်းကျန်းလှသော စားသောက်ဟန်ကို မြင်သည့်အခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အထင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်၊၊ ထိုမိန်းကလေးမှာ လေယင်းအား ခုနတင်တင်က စူးရှခါးသီးသော စကားလုံးများဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည့် ဗာဒန် ပင် ဖြစ်သည်၊၊ သူမသည် လေယင်းကို ကြည့်ရင်း သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ဖခင်ဖြစ်သူ ဖာမာကို ပြောလိုက်သည်၊၊
"အဖေ... ဒီကောင် ခုနကတင် သမီးကို ပင်လယ်ဓားပြတွေ ရှိလားလို့ လာမေးတယ်၊၊ သမီးကြည့်ရသလောက်တော့ သူ ဦးနှောက်မကောင်းဘူး ထင်တယ်၊၊"
သမီးဖြစ်သူ၏ စကားကို ကြားရသည့်အခါ ဖာမာသည်လည်း ဘားကောင်တာရှေ့တွင် စားသောက်နေသော လေယင်းကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ၊၊ လေယင်း၏ ရုပ်ရည်မှာ တော်တော်လေး ချောမောလှသည်၊၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူစင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အနည်းငယ် ပိန်ပါးလှသည်၊၊ သူသည် ဘာအန္တရာယ်မျှ မပြုနိုင်သော စာပေပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တူလှရာ၊ ဓားပေါ် သွေးတင်ပြီး သတ်ဖြတ်နေကြသည့် ပင်လယ်ဓားပြများနှင့် မည်သို့လျှင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း၊၊
ဘားကောင်တာရှေ့တွင် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးနေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ စားသောက်နေသော လေယင်းကို ကြည့်ပြီး လူတိုင်းထံမှ ပိုမို၍ နှိမ်ချလှောင်ပြောင်သော အကြည့်များ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊
"တကယ်ပဲ၊ ဦးနှောက်မကောင်းရုံတင်မကဘူး၊ အခြေခံအုပ်ထိန်းမှုလည်း မရှိဘူး၊ စားတာ သောက်တာ တကယ့်ကို ကြည့်မကောင်းဘူး၊၊"
သို့သော်လည်း လေယင်းကမူ လူတို့၏ လှောင်ပြောင်သရော်မှုများကို မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ သူ၏ အစားအစာကိုသာ ဆက်လက်စားသုံးနေခဲ့သည်၊၊
ရုတ်တရက် ဝုန်းခနဲ မြည်ဟီးသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စားသောက်ဆိုင်၏ အဝင်ဝတွင် ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်၊၊ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် လေယင်းထံမှ ထိုသူဆီသို့ အလိုအလျောက် လွှဲပြောင်းသွားကြတော့သည်၊၊
၎င်းကား "ဝံပုလွေဆိုး ပင်လယ်ဓားပြဂိုဏ်း" ၏ ဒုတိယကပ္ပတိန်ဖြစ်ပြီး အန်ဒါဆန်၏ ညီဖြစ်သူ အန်ဒရင် ပင် ဖြစ်သည်၊၊
သူသည် အမြင့် နှစ်မီတာခွဲခန့် ရှိပြီး အလွန်တရာ ဝဖြိုးထွားကျိုင်းလှသည်၊၊ သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည့်အခါ တောင်ငယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ရှိနေပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အသားစိုင်များ ဖောင်းကြွနေကာ နှာခေါင်းမွှေးများမှာလည်း အပြင်သို့ တစ်လက်မခန့် ထွက်နေတော့သည်၊၊ သူသည် ခေါင်းကို မော့လျက် ဝင့်ဝံစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်လာပြီး ခေါင်းဖြတ်ဓားကြီး တစ်ချောင်းကို ထမ်းဆောင်ထားကာ၊ သူ၏နောက်တွင်မူ ပိန်လှီလှသော အဖွဲ့သားနှစ်ဦး လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်၊၊