အပိုင်း (၁) - မင်းကြောက်ရွံ့အားနည်းနေရုံနဲ့ အခက်အခဲတွေက မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး

【ဦးနှောက်အပ်နှံရာနေရာ】

【သတိပေးချက် - ဦးနှောက်မပါဘဲ ဖတ်ရင် ပိုအရသာရှိပါတယ်နော်!】

【ခေါင်းလေး ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်~】

ဆောင်းဦးလေရိုင်းက တဝူးဝူးတိုက်ခတ်နေပြီး တစ်ချိန်က စိမ်းလန်းခဲ့သော သစ်ရွက်တို့ကို ရွှေရောင်လွှမ်းသော မြင်ကွင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

လမ်းသွားလမ်းလာများက အချမ်းပြေစေရန် အင်္ကျီများကို တင်းကြပ်စွာ ဆွဲစေ့ရင်း ကမန်းကတန်း လျှောက်သွားနေကြ၏။

သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ ကိုင်းခက်တစ်ခုပေါ်တွင်တော့ ကောင်လေးတစ်ယောက် မှီထိုင်ရင်း နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေလေသည်။

သူ နာရူတို ကမ္ဘာဆီ ကူးပြောင်းလာခဲ့တာ ဆယ့်နှစ်နှစ်တောင် ရှိခဲ့ပြီလေ။

အစပိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရတာတွေကလွဲရင် ကောင်လေးက နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ရှေ့ဆက် ဘယ်လိုအသက်ရှင်သန်ရမလဲဆိုတာကိုသာ အချိန်ယူ တွေးတောနေခဲ့ရသည်။

ဒီလို သောကရောက်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တကယ်တော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။

သူ ကူးပြောင်းလာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အူချီဟာ မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကြောင့်ပင်။

အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး သတ်ဖြတ်ခံရမယ့် ညနက်ကြီးကို ခဏဖယ်ထားဦး၊ မကြာခင် ဖြစ်ပွားတော့မယ့် တတိယအကြိမ်မြောက် ရှီနိုဘီကမ္ဘာစစ်ကြီးကတင် သူ့အတွက် အလွန်တရာ အန္တရာယ်များနေပြီဖြစ်သည်။

ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ လူငယ်လေးက သေချာသိနေသည်။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီထူးချွန်နေပါစေ၊ ဒီစွမ်းရည်လောက်နဲ့တော့ လုံးဝ လုံလောက်ဦးမည် မဟုတ်ချေ။

ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ "ပါရမီရှင်" ဆိုတာတွေက ဘယ်တုန်းကမှ ရှားပါးခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ။

ဘီလူးသရဲလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူတစ်စုကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား ဇာတ်ပို့နေရာကနေ တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ကံဆိုးတာက။

အူချီဟာ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေ ဇာတ်ပို့အဖြစ် အသုံးချခံရမယ့် နည်းလမ်းကတော့...

သေဖို့ပဲ!

အူချီဟာ မျိုးနွယ်စုနဲ့ ကိုနိုဟာ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင် တို့ကြားက ပဋိပက္ခဟာ ကိုးမြီးမြေခွေး တိုက်ခိုက်တဲ့ညလောက် ပြန်လည်မပြေလည်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးထိ မရောက်သေးပေမယ့်၊ ရွာရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက အူချီဟာတွေအပေါ် မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေကို တဖြည်းဖြည်း ထုတ်ဖော်ပြသလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲသာ ဖြစ်လာခဲ့ရင် သူလည်း အမြောက်စာဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှမသိတဲ့ စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုခုမှာ သေသွားဖို့က ရာခိုင်နှုန်း အများဆုံးပင်...

"ကျစ်!!! တကယ် စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းတာပဲ!"

ကောင်လေးက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူ့ဆံပင်တွေကို ကုတ်ဖဲ့လိုက်သည်။ သူရဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာတော့ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်တွေ စွန်းထင်းနေ၏။

ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန် ၊ ရှီမူရာ ဒန်ဇို ...

ဒီနှစ်ယောက်ကိုသာ မရှင်းပစ်နိုင်ရင် အူချီဟာ မျိုးနွယ်စုက ဘယ်တော့မှ ငြိမ်းချမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ထိုစဉ် ရုတ်တရက်၊

ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတာကြောင့် ကောင်လေး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကုတ်သွားပြီး အောက်ဘက် လမ်းကြားလေးဆီသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကူရီနိုင်း... ရွာထဲမှာ အကင်ဆိုင်အသစ်လေး ဖွင့်ထားတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီည အကင်သွားစားကြမလားဟင်"

လေးထောင့်စပ်စပ် မျက်နှာနဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ လှပတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းကို ပိတ်ရပ်ထားသည်။

ကောင်မလေးရဲ့ မျက်ဝန်းထဲက မနှစ်မြို့မှုကို ရိပ်မိသွားဟန်ဖြင့် ထိုကောင်လေးက "ငါ ဒကာခံပါ့မယ်" ဟု ကမန်းကတန်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အာဆူမာ ... နင် တစ်ခါလောက်ဖြစ်ဖြစ် ပါးစပ်ပိတ်ထားလို့ မရဘူးလား။ ဒီနေ့ ငါ စိတ်မကြည်ဘူးလို့ နင့်ကို ပြောထားတယ်လေ"

ကူရီနိုင်းဟု ခေါ်သော ထိုကောင်မလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မကြည်ဘူး?"

"ဘယ်သူက နင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးလို့လဲ။ ပြောစမ်းပါ၊ သူ့ကို ငါ ပညာပေးလိုက်မယ်!"

ကူရီနိုင်း၏ စကားကို ကြားသည်နှင့် ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာက ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူ့ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ကူရီနိုင်း မျက်လုံးသာ လှန်ပြလိုက်မိတော့သည်။

ဒီကောင်... အမြဲတမ်း သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးပြီး ဆရာကြီးလုပ်ချင်နေတာ၊ ဒါကြောင့်မလို့ လူတွေက သူ့ကို မုန်းကြတာပေါ့။

ဒါပေမယ့်လည်း တတ်နိုင်တာမှ မရှိတာလေ။

သူက ဟိုကာဂဲ ရဲ့ သားဖြစ်နေတော့ ဘယ်သူက သူ့ကို အပြစ်တင်ရဲမှာလဲ။

ယူဟိ ကူရီနိုင်းက ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာကို သိပ်ပြီး မပြစ်မှားချင်ပေ။

ထို့ကြောင့် စိတ်ထဲမှသာ မကျေမနပ် ကျိန်ဆဲရင်း သူ့ဘေးမှ ကွေ့ရှောင်ကာ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာက လှမ်းကာ ယူဟိ ကူရီနိုင်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲဖမ်းလိုက်သည်။

"အာ့!"

"နင် ဘာလုပ်တာလဲ"

ယူဟိ ကူရီနိုင်းက နောက်ကို တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ခွာလိုက်ပြီး ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာကို စိုက်ကြည့်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဟီးဟီး... ကူရီနိုင်း... ငါက နင့်ကို အစားအသောက်လေး ကျွေးချင်ရုံပါဟာ"

"နင် မကြိုက်ရင်လည်း အချိုပွဲ သွားစားကြမယ်လေ။"

"ဈေးဝယ်ထွက်မယ်ဆိုရင်လည်း ရတာပဲကို"

ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာက ယူဟိ ကူရီနိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဒေါသများကို မမြင်ယောင်ဆောင်ကာ အပြုံးကြီးဖြင့် ကူရီနိုင်းရှေ့တွင် ဆက်ရပ်နေခဲ့သည်။

"အာဆူမာ၊ ဖယ်စမ်းပါ! နင် တကယ်ကို စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းနေပြီ!"

ယူဟိ ကူရီနိုင်း၏ စကားကြောင့် ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

လူငယ်တစ်ယောက်၏ မာနကြောင့် သူ့အတွင်းစိတ်ထဲတွင် အမည်တပ်မရသော ဒေါသများ ပေါက်ကွဲလာခဲ့သည်။

"မဖယ်ပေးနိုင်ဘူး!"

"နင်!!!"

ယူဟိ ကူရီနိုင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်စများ ဝဲတက်လာသည်။

တကယ်ကို မတရားတာပဲ!

သူက ဟိုကာဂဲရဲ့ သားဖြစ်နေရင်တောင်မှ ဒီလောက်အထိ အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျလို့ မရဘူးမလား။

"ဖယ်စမ်း!"

"မဖယ်ဘူး!"

"ဖယ်ပေး!"

"မဖယ်ပေးနိုင်ပါဘူးဆို!"

"..."

ထိုသူနှစ်ယောက် ငြင်းခုံနေသံကို ကြားတော့ မူလကတည်းက စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေသော သစ်ပင်ပေါ်မှ ကောင်လေးမှာ ပို၍ပင် စိတ်တိုလာတော့သည်။

"ဆူဆူညံညံ မလုပ်ကြစမ်းနဲ့၊ ငါ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေတယ်"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ယူဟိ ကူရီနိုင်းနှင့် ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ချက်ချင်း အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မီတာအတော်များများ မြင့်သော သစ်ပင်ကြီး၏ ကိုင်းခက်တစ်ခုပေါ်တွင် ခန့်ညားလှပသော လူငယ်လေးတစ်ယောက် မှီထိုင်နေသည်ကို သူတို့ သတိထားမိသွားကြ၏။

ယပ်တောင်ပုံ သင်္ကေတပါသော အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုလူငယ်လေးက အမြင့်တစ်နေရာမှနေ၍ သူတို့နှစ်ယောက်ကို အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်နေလေသည်။

"အူချီဟာ... မိရိုင်း ?!"

ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာနှင့် ယူဟိ ကူရီနိုင်းတို့က ကောင်လေးမည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ အူချီဟာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အူချီဟာ မိရိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်!

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ တမင်ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး"

အူချီဟာ မိရိုင်း၏ အကြည့်နှင့် ဆုံမိချိန်တွင် ယူဟိ ကူရီနိုင်းမှာ အလိုအလျောက် တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်မိသည်။

စောစောက သူမ၏ အသံက နည်းနည်း ကျယ်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"ဟွန့်!"

"မင်းကိုယ်မင်း ဘာကောင် မှတ်နေလို့လဲ။ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ဆရာကြီး လာမလုပ်နဲ့"

"ဆူညံတယ် ထင်ရင်လည်း ထွက်သွားလိုက်ပေါ့"

ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ နတ်မိမယ်လေးက သူ့ရှေ့မှာတင် တခြားလူတစ်ယောက်ကို တောင်းပန်နေရသည့်အတွက် အလွန် အရှက်ကွဲသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီ့အပြင်၊ ဒီလူက အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ သူ အစကတည်းက ကြည့်မရဖြစ်နေသည့် အူချီဟာ မိရိုင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"ထွက်သွားရမယ်?"

"ဟက်..."

ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အူချီဟာ မိရိုင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အန္တရာယ်များသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ငါက မင်းအဖေကို မနိုင်ရင်တောင်မှ မင်းကိုတော့ ပညာပေးလို့ ရတယ်မလား။

အူချီဟာ မိရိုင်းက ခြေထောက်တွင် ချက္ကရာ များကို စုစည်းလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေပြင်နှင့် အပြိုင်ဖြစ်စေကာ သစ်ပင်စည်ပေါ်မှ မြေပြင်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း တည်ငြိမ်စွာ လမ်းလျှောက်ဆင်းလာခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယူဟိ ကူရီနိုင်းနှင့် ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် အံ့ဩမှင်တက်သွားကြသည်။

ယူဟိ ကူရီနိုင်း၏ ဖခင်မှာ ကိုနိုဟာ၏ အထူးတန်း ဂျိုနင် တစ်ဦးဖြစ်သော ယူဟိ ရှင်ကူ ဖြစ်ပြီး၊ ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာက တတိယ ဟိုကာဂဲ ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန်၏ သားဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ရည်မှန်းချက် ကြီးမားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

အူချီဟာ မိရိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ ချက္ကရာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ လုံးဝ အထင်သေး၍မရမှန်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိလိုက်ကြသည်။

"မင်း... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

အူချီဟာ မိရိုင်းဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသွားသည့်အတွက် ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာမှာ အလိုအလျောက် ခြေတစ်ဝက်ခန့် နောက်ဆုတ်သွားမိသည်။

"အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ စောစောက မင်းရဲ့ စကားတွေနဲ့ လုပ်ရပ်တွေအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခု ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းရုံလေးတင်"

"မင်း ရဲရင် လုပ်ကြည့်လေ!"

အူချီဟာ မိရိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ လှောင်ပြောင်အထင်သေးနေသည့် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာလည်း ဒေါသထွက်လာတော့သည်။

"ငါက မရဲဘူး?"

"ဒါဆို ငါက ဘာလို့ မရဲရမှာလဲဆိုတာ ပြောပြစမ်းပါဦး"

"မင်းက ဟိုကာဂဲရဲ့ သားဖြစ်နေလို့လား"

အူချီဟာ မိရိုင်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာကို ပညာပေးဖို့အတွက် သူ တကယ်ကို လက်တွန့်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"ခွေးကောင်!"

ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာ၏ မျက်နှာက နီရဲတက်သွားသည်။

သူ အမုန်းဆုံးအရာက "ဟိုကာဂဲရဲ့သား" ဟု အခေါ်ခံရခြင်းပင်။

သူ့ရဲ့ နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းကလွဲရင် သူက လုံးဝ အသုံးမကျတဲ့ကောင် ဖြစ်နေလို့လား။

ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာက လက်သီးကို ဆုပ်ကာ အူချီဟာ မိရိုင်းထံသို့ ပြေးထိုးလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် အူချီဟာ မိရိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က အောက်သို့ ငုံ့လျှိုးသွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို အလွန်ပြင်းထန်သော ခြေထောက်ရိုက်ချက်တစ်ခု လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဟန်ချက်ပျက်သွားသော ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး အလျားလိုက်ကြီး မြောက်တက်သွားတော့သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် မြန်တဲ့ အမြန်နှုန်းလဲ!!!"

ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ခင် အူချီဟာ မိရိုင်း၏ တည့်မတ်သော ခြေကန်ချက်တစ်ခုက သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ဘန်း!

တုံးတိတိ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း နောက်သို့ မီတာအတော်များများ လွင့်စင်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျကွဲသွားလေသည်။

"အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ်"

ဒါက မင်း ပါးစပ်ဖရမ်းပတာ ပြောရဲနေတဲ့ ယုံကြည်မှုရဲ့ အရင်းအမြစ်လား။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာကို ကြည့်ရင်း အုချိဟ မိရိုင်းက တိုးညှင်းစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာကို သေချာ ပညာပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ့စိတ်အခြေအနေက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။

သူ့အင်္ကျီပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ဆာရူတိုဘီ အာဆူမာကို တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ အူချီဟာ မိရိုင်းက အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

"ခဏလောက် နေပါဦး!"

"ဘာကိစ္စလဲ"

အူချီဟာ မိရိုင်းက ဘေးမှ လှမ်းခေါ်လိုက်သော ယူဟိ ကူရီနိုင်းဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကူရီနိုင်း၏ ရိုးသားစစ်မှန်သော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ရင်း အုချိဟ မိရိုင်းက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"မင်းကြောက်ရွံ့အားနည်းနေရုံနဲ့ မင်းကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်မယ့်သူတွေက မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီစကားကို မှတ်ထားပါ" အူချီဟာ မိရိုင်းက ယူဟိ ကူရီနိုင်း၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ရင်း "နောက်တစ်ခါ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံလာရင် ငါလုပ်ခဲ့သလိုသာ လုပ်..."

အူချီဟာ မိရိုင်း စကားပင် မဆုံးလိုက်ခင် သူ့ခေါင်းထဲတွင် စက်သံလိုလို အသိပေးသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

【ဂုဏ်ယူပါတယ် အိမ်ရှင်... လုယူခြင်း စနစ် ကို အောင်မြင်စွာ နိုးထလာစေပါပြီ။】

【ဒင်! ဂုဏ်ယူပါတယ် အိမ်ရှင်... သင်သည် ဆုလာဘ်ကို အောင်မြင်စွာ လုယူနိုင်ခဲ့ပါပြီ : ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်မှု +1!】