"စာမေးပွဲစပြီ။ အချိန်က နှစ်နာရီရမယ်။" ခေါင်းလောင်းသံကြားသည်နှင့် ကီတာဇာဝါက ပြောလိုက်သည်။
ပထမနှစ် (A)အတန်းမှ ကျောင်းသားများသည် ကလောင်တံများကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကြပြီး စာမေးပွဲဖြေဆိုခြင်းထဲသို့ နစ်ဝင်သွားကြသည်။
ကီတာဇာဝါ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အရိပ်ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူက ကိုယ်ပွားကို စာမေးပွဲခန်းစောင့်ရန် ထားရစ်ခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်မူ နင်ဂျာကျောင်း၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
ဒီလ စာမေးပွဲနှင့်ပတ်သက်ပြီး စနစ်ကပေးသည့် တာဝန်မရှိသောကြောင့် ကျောင်းသားများနှင့်အတူ စာမေးပွဲမေးခွန်းများကို လိုက်ဖြေဆိုနေချင်စိတ် သူ့မှာ မရှိပေ။ သူသည် မီးပုံစံ - ကြီးမြတ်သော နဂါးမီးတောက် ဂျူစုကိုသာ လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။
နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် သူသည် ပထမနှစ်(A)အတန်း စာသင်ခန်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
"မနက်ဖြန်မနက် ကိုးနာရီ ကျောင်းကစားကွင်းမှာ လက်တွေ့စာမေးပွဲရှိမယ်။ နောက်မကျစေနဲ့။" ကီတာဇာဝါက အဖြေလွှာများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူ၏ရုံးခန်းဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ခုံတွင်ထိုင်လိုက်သည်နှင့် သူသည် အဖြေလွှာများကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။ လက်တွေ့စာမေးပွဲ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိပြီးသားဖြစ်သည်။ စာတွေ့အဖြေများ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အူဇူမာကီ နာရူတို၏ အဆင့်ကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် သူ၏တာဝန်နှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့် သူ သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဤလစဉ်စာမေးပွဲတွင် နာရူတိုကို ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးစာရင်းဝင်ရန် တာဝန်က လိုအပ်နေသည်။ အကယ်၍ မဝင်ပါက ထိုတာဝန်သည် ပျက်ပြယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
အချိန်က နေ့လယ်ခင်းသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားသည်။
"ဒီနေ့ ဟီနာတာ ရောက်မလာဘူးလား။" ကီတာဇာဝါက ကလောင်တံကို ချလိုက်ပြီး အကြောဆန့်လိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ဟီနာတာ ရောက်လာပြီ။" ကီတာဇာဝါ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဝင်ခဲ့လေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါ" တံခါးပွင့်သွားပြီး ဟျူဂါ ဟီနာတာ အထဲသို့ ဝင်လာသည်။
"ဘာတွေ ကိုင်လာတာလဲ။" ကီတာဇာဝါက သူမလက်ထဲမှ ပေလိပ်ကို သတိပြုမိသွားပြီး စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"သိုလှောင်ရေးစာလိပ်ပါ။" ဟီနာတာက ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းထဲတွင် အသားကင်နံ့များ ပြည့်နှံ့သွားပြီး စားပွဲပေါ်တွင် အသားကင်ဟင်းလျာများ ပေါ်လာသည်။
"မင်းဝယ်လာတာလား။" ကီတာဇာဝါ တစ်ခဏမျှ အံ့ဩမှင်တက်သွားသည်။ တကယ်ကို သူဌေးသမီးလေးပါလား။
"တိုကူမာကို သွားဝယ်ခိုင်းလိုက်တာပါ။" ဟီနာတာက ခေါင်းငုံ့ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလာသည်။ "ဆရာ ကီတာဇာဝါ ဒီနေ့ အဖြေလွှာတွေ စစ်နေရလို့ နေ့လယ်စာစားဖို့ အချိန်မရှိလောက်ဘူးလို့ တွေးမိလို့ပါ။"
"ဟီနာတာ၊ မင်းက တကယ်ကို နားလည်ပေးတတ်တာပဲ။" ကီတာဇာဝါက လက်လှမ်းကာ သူမ၏ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
ပြီးခဲ့သည့်လ စာမေးပွဲတုန်းကလည်း စာတွေ့ဖြေဆိုအပြီးတွင် သူမ နေ့လယ်စာလာပို့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်က သူ ဘာမှကြိုမတွေးထားခဲ့သဖြင့် သူမကို အီချီရာကူ ခေါက်ဆွဲဆိုင်သို့သာ ခေါ်သွားခဲ့သည်။
ထိုအတွေ့အကြုံကို မှတ်မိနေပုံရပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဟီနာတာက ကိုယ်တိုင် အစပြုကာ ပြင်ဆင်လာခြင်းဖြစ်သည်။
"သမီး... သမီး ဘာမှ သိပ်မလုပ်ပေးရပါဘူး။" ဟီနာတာက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည်။ "ဆရာ ကီတာဇာဝါကို အမြဲတမ်း ဒုက္ခပေးနေမိသလိုပဲ..."
"ကဲပါ၊ အားနာမနေနဲ့တော့။ စားကြစို့။" ကီတာဇာဝါက သူမကို တူတစ်စုံ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့။" ဟီနာတာက နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ယခုအခါတွင် သူမအနေဖြင့် အစားအသောက်ကြိုက်တတ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုတော့သဖြင့် ထမင်းစားချိန်သည် သူမအတွက် တစ်နေ့တာတွင် အနှစ်သက်ဆုံးအချိန်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါ၊ မွန်းလွဲပိုင်းမှာ သမီး ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်လို့ရမလားဟင်။" စားသောက်ပြီးနောက် ဟီနာတာက စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
"မနက်ဖြန် လက်တွေ့စာမေးပွဲရှိတယ်လေ။ မင်း မနားတော့ဘူးလား။" ကီတာဇာဝါက ပြန်မေးလိုက်သည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်။" ဟီနာတာက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါရမ်းပြသည်။ "ဒီည လုံလုံလောက်လောက် နားလိုက်ပါ့မယ်။"
"ဟီနာတာ။" ကီတာဇာဝါက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဗျကုဂန်ကို ဖွင့်ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်။"
"ဟင်?" ဟီနာတာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှံ့သွားသည်။
"ဘာလို့ အဲဒီလောက် အံ့ဩနေရတာလဲ။" ကီတာဇာဝါ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ သစ်ရွက်လေ့ကျင့်ခန်းရဲ့ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်က ဘာဖြစ်မယ် ထင်လဲ။"
ဟီနာတာ တစ်ခဏမျှ ကြက်သေကျသွားပြီးနောက် နားလည်သွားသည်။ ထိုစဉ်က ကီတာဇာဝါ ပြောခဲ့ဖူးသည်မှာ သစ်ရွက်လေ့ကျင့်ခန်းသည် လူတစ်ယောက်၏ အမြင်အာရုံနှင့် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းကို လေ့ကျင့်ပေးရန်ဖြစ်သည် ဟူ၍ပင်။ ဟျူဂါမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အမြင်အာရုံတိုးတက်လာခြင်းဆိုသည်မှာ ဗျကုဂန်ကို ဖွင့်နိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ဟီနာတာ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားပြီး မျှော်လင့်ချက်များလည်း ကြီးထွားလာသည်။ သူမ ဗျကုဂန်ကို ဖွင့်နိုင်သွားသည့်အခါ သူမ၏ဖခင် ဟီယာရှီ တစ်ယောက် မည်သို့သော မျက်နှာအမူအရာမျိုး ဖြစ်သွားမည်နည်းဟု သူမ တွေးကြည့်နေမိသည်။
"ဗျကုဂန်၊ ပွင့်စမ်း!" ဖခင်ဖြစ်သူ သင်ပေးခဲ့သည့်အတိုင်း ဟီနာတာက သူမ၏ မျက်လုံးအိမ်များတွင် ချာကရာများကို စုစည်းလိုက်သည်။
သို့သော် ရလဒ်က သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ သူမ၏ မျက်လုံးများက ပွင့်မလာခဲ့ချေ။ သူမသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသော မျက်နှာဖြင့် အံ့အားသင့်စွာ ရပ်နေမိသည်။
"မလှုပ်နဲ့။" ကီတာဇာဝါက လှမ်းလာပြီး သူမ၏မျက်လုံးများကို ညင်သာစွာ အုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း "ထပ်ကြိုးစားကြည့်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း ဟီနာတာက သူပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
ကီတာဇာဝါက သူ၏ ဗျကုဂန်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဟီနာတာ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ချာကရာ စီးဆင်းမှုများကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
"နောက်ထပ် တစ်ပတ်လောက် လေ့ကျင့်လိုက်ရင် မင်း ဖွင့်နိုင်သွားလိမ့်မယ်။" ကီတာဇာဝါက သူ၏ ဗျကုဂန်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်လားဟင်။" ဟီနာတာ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် စိုးရိမ်မှုမှသည် ဝမ်းမြောက်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ငါက မင်းကို ဘာလို့လိမ်ရမှာလဲ။" ကီတာဇာဝါက သူမ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "လာ... လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို သွားကြရအောင်။"
ကျန်ရှိနေသော အဖြေလွှာများကို စစ်ဆေးရန်အတွက်မူ သူ၏ အရိပ်ကိုယ်ပွားကိုသာ တာဝန်လွှဲထားခဲ့လိုက်သည်။
---
ညနေဆည်းဆာအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ...
ဟီနာတာ၏ လေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီး ကီတာဇာဝါက သူမကို လိုက်ပို့ပေးပြီးနောက် သူ၏ရုံးခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ကိုယ်ပွားက အဖြေလွှာအားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ ကီတာဇာဝါက ရလဒ်များကို ကောက်ကိုင်ကာ စတင်လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်လက စာတွေ့တွင် ဟီနာတာက အဆင့်တစ် ရခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူမက မေးခွန်းများကို အရင်ကလောက် မလေ့ကျင့်ခဲ့သဖြင့် အဆင့်သုံးသာ ရခဲ့သည်။
အူချီဟာ ဆာစကေးက အဆင့်တစ်၊ ဟာရူနို ဆာကူရာက အဆင့်နှစ် ဖြစ်ပြီး အူဇူမာကီ နာရူတိုက အဆင့်ခြောက် ရရှိခဲ့သည်။
ကီတာဇာဝါ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ နာရူတို၏ လက်ရှိစွမ်းရည်အဆင့်အရ လက်တွေ့စာမေးပွဲတွင် သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်းရမှတ်က သူ့ကို ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးစာရင်းဝင်ရန် သေချာစေမည်ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"စီနီယာ ကီတာဇာဝါ။" ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်နှင့်မတူဘဲ အီရူကာ က စောစောရောက်နေသည်။
"အချိန်နီးနေပြီ။ သူတို့ကို လက်တွေ့စာမေးပွဲအတွက် နေရာချပေးလိုက်ပါ။" ကီတာဇာဝါက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"နားလည်ပါပြီ။" အီရူကာက အေအတန်းမှ ကျောင်းသားများကို အလျင်အမြန် တန်းစီစေလိုက်သည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့စာမေးပွဲပုံစံအတိုင်းပဲ... အပိုင်းလေးပိုင်း ပါဝင်မယ်။ ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်မှု၊ ကိုယ်ပွားဂျူစု၊ ကူနိုင်း ပစ်ခတ်မှုနဲ့ ရှူရီကန် (Shuriken) ပစ်ခတ်မှုတို့ပဲ။" ကီတာဇာဝါက စာရင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ "စာမေးပွဲ အခုစမယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကိုယ်ပွားဂျူစုက စမယ်။"
စနစ်၏ တာဝန်ကြောင့် သူ၏အာရုံစိုက်မှုက အူဇူမာကီ နာရူတိုအပေါ်တွင် ရှိနေသည်။
တစ်လတိတိ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် အရိပ်ကိုယ်ပွားဂျူစုကို သင်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် နာရူတို၏ ကိုယ်ပွားဂျူစုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် မူလဇာတ်လမ်းထဲတွင် ကျောင်းဆင်းချိန်က သူရှိခဲ့သည့်အဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ ကူနိုင်းနှင့် ရှူရီကန် ပစ်ခတ်မှုများမှာ သိသိသာသာ ကြီးမားစွာ တိုးတက်မလာသော်လည်း ခိုင်မာသော အခြေအနေတွင်တော့ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်မှု စမ်းသပ်ချက်တွင်တော့ နာရူတိုက အဆင့်တစ် ထပ်ရသွားသည်။ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသည့် မိုက်ဂိုင်နှင့် နေ့စဉ်လေ့ကျင့်နေရသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ဤသည်မှာ ယုတ္တိတန်လှပါသည်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါ၊ ကျွန်တော့်အဆင့်က ဘယ်လောက်လဲဟင်။" လက်တွေ့စာမေးပွဲ ပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နာရူတိုက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။
ဆာစကေး၊ ဆာကူရာ၊ အာကီမီချီ ချိုဂျီနှင့် အခြားသူများကလည်း ကီတာဇာဝါဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လာကြသည်။ သို့သော် မည်သူကမှ ကီဘာလောက်တော့ စိတ်မလှုပ်ရှားကြပေ။ သူက နာရူတိုကို ရှုံးသွားမည်ကို အလွန်ကြောက်လန့်နေသည်။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဆာစကေးသည် အဆင့်နှစ်သာ ရခဲ့သဖြင့် ထိုအချိန်မှစ၍ စိတ်အလိုမကျ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူက အူချီဟာတစ်ယောက်ဖြစ်သည်၊ သူက အမြဲတမ်း ပထမသာ ဖြစ်ရမည်။
"နာရူတို၊ မင်းက အဆင့်ခြောက်ပဲ" ကီတာဇာဝါက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"ယက်စ်!" နာရူတိုက ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်သွားသည်။
"ဘာ။ ကျွန်တော်ကကော ဘယ်လိုနေလဲ။" ကီဘာက အာမေဍိတ်သံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မင်းက အဆင့်ခုနစ်" ကီတာဇာဝါက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဟင်" ကီဘာက ချက်ချင်းပင် အလစ်အငိုက် အထိုးခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ တကယ်ပဲ နာရူတိုကို ရှုံးသွားတာလား။
"ဟားဟား! ငါနိုင်သွားပြီကွ။" နာရူတိုက သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက လူငယ်တွေရဲ့ စွမ်းအားပဲကွ!"
"ဘယ်သူ ပထမရတာလဲ။" ဆာစကေးက မချင့်မရဲဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မင်းရတာပါ။" ကီတာဇာဝါ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ ဆာစကေး။"
ဆာစကေး တစ်စက္ကန့်မျှ ကြက်သေကျသွားပြီးနောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူပိုင်ဆိုင်သော ပထမနေရာကို သူ ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။