အခန်း ၆၂ - ဆူနာဒဲ - "ငါ့ကို ပိုက်ဆံပေး"
ဆူနာဒဲ ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရသွားခဲ့တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမရဲ့ အလှအပနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက မျက်စိကျစရာ ကောင်းလွန်းနေတာကိုး။ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ သူမနောက်က လိုက်လာတဲ့ ရှီဇူနဲကိုတော့ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိဘဲ လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရတယ်။
"ဟင်?" ဆာကူရာက ဆူနာဒဲကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် မျက်လုံးပြူးသွားကာ မေးလိုက်တယ်။ "သူ့ကို မြင်ဖူးသလို မထင်ဘူးလား? သူက ဟို ဒဏ္ဍာရီလာ နင်ဂျာနဲ့ တူနေတယ်!"
ရှီနိုက သူ့ရဲ့ နေကာမျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေတယ်။ "သူက ဒဏ္ဍာရီလာ နင်ဂျာသုံးပါးထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဆူနာဒဲ-ဆာမပဲ။"
ရှီကာမာရုရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာလည်း အံ့သြသွားတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာပြီး အတည်ပြုလိုက်တယ်။ "တကယ်ကြီး ဆူနာဒဲ-ဆာမ လား?!"
ဆာကူရာကတော့ ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အရှေ့ကိုတောင် ပြေးထွက်သွားတော့မယ့်ပုံ ပေါက်နေတယ်။ သောက်စားလောင်းကစားလုပ်တတ်တယ်ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုး ရှိပေမယ့်လည်း ဆူနာဒဲဟာ ရှီနိုဘီကမ္ဘာမှာ ရှားပါးလှတဲ့ အမျိုးသမီး အင်အားကြီး နင်ဂျာတစ်ဦး ဆိုတာ ငြင်းလို့မရပါဘူး။
ကိုနိုဟာရွာမှာ ယောကျ်ားလေးတွေအတွက် စံပြပုဂ္ဂိုလ်က ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန် ဆိုရင်၊ ဆူနာဒဲကတော့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မိန်းကလေးတွေရဲ့ ရုပ်တုရှင်ပါပဲ။
"အီနို ပြန်လာရင်တော့ ဒါကို လွတ်သွားလို့ သေချာပေါက် နောင်တရနေတော့မှာပဲ။" ရှီကာမာရုက ရယ်သွမ်းသွေးလိုက်တယ်။ တကယ်တော့ အီနိုဟာ အမျိုးသမီး နင်ဂျာတွေထဲမှာ ဆူနာဒဲလောက် ဘယ်သူ့ကိုမှ အားမကျခဲ့ဘူးလေ။
"သူက အရမ်း သန်မာလို့လား?" နာရူတိုက နားမလည်နိုင်စွာနဲ့ သူ့ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း မေးလိုက်တယ်။
"ဆူနာဒဲ-ဆာမက တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အကောင်းဆုံး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နင်ဂျာပဲ!" ဆာကူရာက လုံးဝကို အမာခံပရိသတ်တစ်ယောက်လို ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလာတယ်။ "သူက ပထမ ဟိုကာဂဲ ဆန်းဂျု ဟာရှီရာမာရဲ့ မြေးဖြစ်ပြီးတော့ တတိယ ဟိုကာဂဲ ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန်ရဲ့ တပည့်လည်း ဖြစ်သေးတယ်!"
"တတိယဟိုကာဂဲ အဘိုးကြီးရဲ့ တပည့်?" နာရူတိုရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုက အခုမှ နိုးကြားလာပေမယ့် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။ "နှမြောစရာပဲ၊ သူက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နင်ဂျာသက်သက်ပဲကို။"
သူ့အမြင်မှာတော့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နင်ဂျာတွေဆိုတာ အကာအကွယ်ပေးခံရမယ့်သူတွေသာ ဖြစ်ပြီး အင်အားကြီးတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ မဟုတ်ဘူးလေ။
"ဒါဆို သူက ငါတို့အတန်းထဲ ဘာလာလုပ်တာလဲ?" အီနုဇုကာ ကီဘာက ဇဝေဇဝါနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ "ဆူနာဒဲ-ဆာမ က ကိုနိုဟာကနေ ထွက်သွားတာ ကြာပြီ မဟုတ်ဘူးလား?"
"ဆရာ ကီတာဇာဝါကို လာတွေ့တာများလား?" ရှီကာမာရုက ဆူနာဒဲဟာ ကီတာဇာဝါဆီကို လျှောက်သွားနေတာကို သတိထားမိပြီး ခန့်မှန်းလိုက်တယ်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါက အဲဒီလောက်တောင် အရေးပါလို့လား?" ဆာကူရာက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်တယ်။ ကီတာဇာဝါက ဆရာကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ သူမ သိပေမယ့် သူက ချူနင် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဆူနာဒဲလို လူမျိုးနဲ့ ပတ်သက်မှုရှိမယ်ဆိုတာက စိတ်ကူးကြည့်ဖို့တောင် ခက်ခဲတယ်။
ကျန်တဲ့ အတန်းသားတွေ အားလုံးကလည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေကြတယ်။
"ဆူနာဒဲ-ဆာမ" ကီတာဇာဝါက သူမကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်။
သူမရဲ့ မျက်နှာက ဘာခံစားချက်မှ မပြနေပေမယ့် သူမရဲ့ လမ်းလျှောက်ဟန်က ကျက်သရေရှိပြီး သဘာဝကျတဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ အပြည့်ပါနေတယ်။
ပေါင်တံတွေကို ဖုံးကွယ်ထားပေမယ့်လည်း သေးသွယ်တဲ့ခါးနဲ့ ပြည့်ဖြိုးတဲ့ တင်ပါးတွေရှိတဲ့ သူမရဲ့ သဲနာရီပုံစံ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက သိသာထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေတယ်။
"အတန်းက ဘယ်အချိန် ပြီးမှာလဲ?" ဆူနာဒဲက ဆူညံနေတဲ့ ကျောင်းသားတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်။
"ဆယ့်ငါးမိနစ်နေရင် ပြီးပါမယ်" ကီတာဇာဝါက ပြန်ဖြေပြီးနောက် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်တယ်။ "ခင်ဗျား အခု စကားပြောချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ဖာသာသူတို့ လေ့ကျင့်ခိုင်းထားလို့ ရပါတယ်။"
"မလိုပါဘူး။" ဆူနာဒဲက အရေးမစိုက်သလို လက်ခါပြလိုက်တယ်။ "မင်း အလုပ်များနေတယ်ဆိုရင် ငါ စောင့်ပါ့မယ်။"
"ကောင်းပါပြီ။" ကီတာဇာဝါက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အတန်းဘက်ကို ပြန်လှည့်သွားတယ်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါ၊ ဆူနာဒဲ-ဆာမက ဆရာ့ကို ဘာလာတွေ့တာလဲဟင်?" ဆာကူရာက စပ်စုချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။
"ကလေးတွေက လူကြီးတွေရဲ့ ကိစ္စကို မမေးသင့်ဘူးလေ။" ကီတာဇာဝါက သူမရဲ့ ခေါင်းကို ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်တယ်။ "ဆက်လေ့ကျင့်နေကြ။"
"အီနို မရှိတော့ သမီးက ဘယ်သူနဲ့ လေ့ကျင့်ရမှာလဲ?" ဆာကူရာက ခေါင်းကို ပွတ်ရင်း နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောတယ်။
"ရှီကာမာရု" ကီတာဇာဝါက လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။ "မင်း အီနို နေရာမှာ ဝင်လုပ်ပေးလိုက်။"
"ဟင်?" ရှီကာမာရုက မယုံနိုင်သလို မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ် ခတ်သွားတယ်။
"ဒါမှမဟုတ်" ကီတာဇာဝါက ကောက်ကျစ်တဲ့ အပြုံးလေးနဲ့ ဆက်ပြောတယ်။ "မင်း နာရူတိုနဲ့ ယှဉ်ချမလား။"
"အေးဟေး" နာရူတိုက အားပေးသံပြုလိုက်တယ်။ "ငါ ရှီကာမာရုနဲ့ မချရသေးဘူးကွ!"
"ထားလိုက်ပါတော့။ ကျွန်တော် ဆာကူရာနဲ့ပဲ လေ့ကျင့်လိုက်ပါ့မယ်။" ရှီကာမာရု ချက်ချင်းကို နောက်ဆုတ်သွားတယ်။
နာရူတိုရဲ့ အဆုံးအစမရှိတဲ့ စွမ်းအင်တွေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ သူနဲ့ ယှဉ်တိုက်ရတာက တောဝက် တစ်ကောင် ဝင်တိုက်တာ ခံရသလိုပဲလေ။
"ဟူး..." နာရူတိုက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။
---
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ မလှမ်းမကမ်းမှာတော့ ဆူနာဒဲနဲ့ ရှီဇူနဲတို့က တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။
"သင်ကြားရေး ပုံစံက အဲဒီလောက်တောင် ပြောင်းလဲသွားတာလား?" ဆူနာဒဲက လက်ပိုက်လိုက်တယ်။ "ငါတို့ခေတ်တုန်းကဆို ဆရာတွေက ဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ မသင်ဘူး။"
"ကျွန်မလည်း အတူတူပါပဲ။" ရှီဇူနဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ သူမက အကယ်ဒမီကနေ စောစောစီးစီး ထွက်ခဲ့ရပေမယ့်လည်း ကီတာဇာဝါရဲ့ ပုံစံက လုံးဝကို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ပုံစံ ဖြစ်နေတယ်။
"သူက စိတ်ပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ဆေးဘက်ဝင် နင်ဂျုစု အကြံဉာဏ်ကို ထုတ်လာတာ မဆန်းပါဘူးလေ၊" ဆူနာဒဲက ရေရွတ်လိုက်တယ်။ "ရိုးရာ နင်ဂျာတွေက အတွေးအခေါ်ဟောင်းတွေမှာပဲ ပိတ်မိနေကြတာ။ သူတို့က ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နင်ဂျုစုကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေနဲ့ ဘယ်တော့မှ ဆက်စပ်တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဟုတ်ပါတယ်။" ရှီဇူနဲက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ "ဒီ စိတ်ပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ဆေးဘက်ဝင် နင်ဂျာစနစ်သာ အကောင်အထည်ပေါ်လာရင် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရှီနိုဘီတွေကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"
အဲဒီအကြောင်းကို သူမ ပထမဆုံး စကြားတုန်းက သူမခေါင်းထဲ ချက်ချင်းရောက်လာသူက ဆူနာဒဲနဲ့ သူမရဲ့ သွေးကြောက်ရောဂါအကြောင်းပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဆူနာဒဲ ရှေ့မှာတော့ သူမ ဒီကိစ္စကို ထုတ်မပြောရဲခဲ့ဘူး။
"ဟွန့်!" ဆူနာဒဲက စုပ်သပ်လိုက်တယ်။ "အခု အကြီးဆုံး ပြဿနာက ပိုက်ဆံပဲ။ ဘာလို့ အဘိုးကြီးက ရန်ပုံငွေတွေကို သူ့ဆီ ပေးလိုက်ရတာလဲ?"
ရှီဇူနဲ တုံ့ဆိုင်းသွားတယ်။ သူမ တကယ်ပဲ မသိတာလား? သူတို့ရဲ့ အကြွေးစာရင်း သေတ္တာကိုပဲ သူမ မေ့သွားတာလား?
ရှီဇူနဲက စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။ သူတို့ ငတ်ခဲ့ရတဲ့ အကြိမ်ရေတွေဆိုတာ ရေတွက်လို့တောင် မရတော့သလို၊ အကြွေးရှင်တွေဆီကနေ အမြဲတမ်း ထွက်ပြေးနေခဲ့ရတာ။ တကယ်ကို သနားစရာကောင်းလှတယ်။
ကီတာဇာဝါကို ဘဏ္ဍာရေးကိစ္စတွေ ကိုင်တွယ်ခိုင်းတာက ဖြစ်နိုင်ရင် ကောင်းချီးတစ်ခုလို့တောင် ဆိုနိုင်တယ်။ ဆူနာဒဲရဲ့ အာဏာရှင်ဆန်မှုအောက်ကနေ သူ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ပါစေလို့ပဲ သူမ မျှော်လင့်မိတယ်။
---
ဆယ့်ငါးမိနစ်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားတယ်။ ယာမာနာကာ အီနို၊ ဟျူဂါ ဟီနာတာ နဲ့ အူချီဟာ ဆာစကေး တို့ လူလုပ်ရေကန်ဘေးမှာ လေ့ကျင့်နေရာကနေ ပြန်ရောက်လာကြတယ်။
"ဘာ?!" အီနိုက ဆူနာဒဲကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူမမျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရမှုတွေ လင်းလက်သွားတယ်။
ဆာစကေးကတော့ ခံစားချက်မဲ့စွာပဲ ရှိနေတယ်။ ဆူနာဒဲအကြောင်းကို သူ သိပေမယ့် သူ့ရဲ့ စံပြသူရဲကောင်းတွေက အူချီဟာ ဖူဂါကူ နဲ့ အူချီဟာ အီတာချီ တို့သာ ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ။
တစ်ဖက်မှာလည်း ဟီနာတာက ဆူနာဒဲ ဘာကြောင့် ရောက်လာတာလဲဆိုတာကို စပ်စုချင်နေတယ်။
"ကဲပါ၊ အတန်းဆင်းပြီ။ အိမ်ပြန်ကြတော့၊ မနက်ဖြန်မှ တွေ့မယ်။" ကီတာဇာဝါက လက်ခုပ်တီးပြီး ပြောလိုက်တယ်။
ကျောင်းသားတွေက တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်နဲ့ လူစုခွဲသွားကြတယ်။
"ဆူနာဒဲ-ဆာမ၊ ခင်ဗျားက တကယ်ကို နာမည်ကြီးတာပဲ။" ကီတာဇာဝါက ပြုံးရင်း လျှောက်လာခဲ့တယ်။
"ဒါက အရင်တုန်းက နာမည်ကြီးခဲ့တာပါ။" ဆူနာဒဲက မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး သူမလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်တယ်။ "ငါ့ကို ပိုက်ဆံပေး။"
ရှီဇူနဲက ကီတာဇာဝါကို ကူညီချင်လို့ နှုတ်ခမ်းဟလိုက်ပေမယ့်ဘယ်လို ဝင်ပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေတယ်။
"ဘာပိုက်ဆံလဲ?" ကီတာဇာဝါက မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။ ခင်ဗျားက အသက်ပိုကြီးရင်တောင် စည်းကမ်းတွေကိုတော့ လိုက်နာရမှာပဲလေ။
"အဘိုးကြီးက စိတ်ပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ဆေးဘက်ဝင် နင်ဂျာပရောဂျက်အတွက် ရန်ပုံငွေတွေကို မင်း စီမံခန့်ခွဲရမယ်လို့ ပြောတယ်။" ဆူနာဒဲက တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ပြောချလိုက်တယ်။ "အခု ငါ ပိုက်ဆံလိုတယ်ပေးစမ်း။"
"ဘာအတွက် သုံးမှာလဲ?" ဟိုကာဂဲအနေနဲ့ သူ့ကို ကြိုတင်အသိမပေးခဲ့တာ တာဝန်မဲ့လွန်းတယ်လို့ ကီတာဇာဝါက စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်မိတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်က ကြည့်ရင်လည်း သူ့ရဲ့ ရန်ပုံငွေအဆိုပြုချက်အတိုင်း ပရောဂျက်က စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ရှေ့ဆက်နေပြီဆိုတဲ့ သဘောလည်း ဖြစ်နေတယ်။
"အဲဒါအတွက် စိတ်မပူစမ်းပါနဲ့။" ဆူနာဒဲက ချောင်းတစ်ချက်ဆိုးပြီး လွှဲချလိုက်တယ်။
"ကျွန်တော် တင်ပြထားတဲ့ ရန်ပုံငွေ အစီအစဉ်ကို ခင်ဗျား ဖတ်ပြီးပြီလား ဆူနာဒဲ-ဆာမ?" ကီတာဇာဝါက ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်တယ်။
"ငါ မဖတ်ရသေးဘူး!" ဆူနာဒဲက ယုံကြည်မှု အပြည့်နဲ့ ကြေညာလိုက်တယ်။
"လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရဆိုရင် အသုံးစရိတ် အားလုံးက ပရောဂျက်နဲ့ သက်ဆိုင်နေရမယ်။" ကီတာဇာဝါက ပြုံးလိုက်တယ်။ "ဒါကြောင့် ခင်ဗျားက ဘာအတွက် သုံးမှာလဲဆိုတာကို မပြောပြဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ခွင့်ပြုပေးလို့ မရဘူး။"
"မင်းက တကယ်ကြီး မပေးဘူးပေါ့?" ဆူနာဒဲက ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ချင်တဲ့ပုံနဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ မွှေးပျံ့ပျော့ပျောင်းတဲ့ ရနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံလာတယ်။
ဒီလို နီးကပ်တဲ့ အကွာအဝေးမှာ အရပ်ပိုရှည်တဲ့ ကီတာဇာဝါဟာ သူမရဲ့ ကော်လာအောက်ကနေ ပေါ်နေတဲ့ နက်ရှိုင်းပြီး ဖြူဝင်းတဲ့ ရင်အုံအလှကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရတယ်။ မျက်စိကျိန်းစရာ ကောင်းလှတဲ့ အဲဒီ မြင်ကွင်းက သူ့ကို ကားရှေ့မီးကြီးတွေ ထိုးထားသလို မျက်စိပြာသွားစေတယ်။ ဖိအားတွေက ပြင်းထန်လှပေမယ့် ကီတာဇာဝါကတော့ နည်းနည်းမှ နောက်မဆုတ်ခဲ့ဘူး။
မူလဇာတ်လမ်းထဲက ဆူနာဒဲရဲ့ စရိုက်ကို သူသိထားတယ်။ သူက စည်းမကျော်သရွေ့ သူမက တကယ်ကြီး တိုက်ခိုက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
"မပေးနိုင်ပါဘူး" ကီတာဇာဝါက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကျွန်တော် ပေးလိုက်ရင် ဟိုကာဂဲကို ပြန်ရှင်းပြဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။"
"မင်း!" ဆူနာဒဲက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာက မှောင်မိုက်သွားကာ သူ့ကို ထိုးကြိတ်တော့မယ့်ပုံ ပေါက်နေတယ်။
ရှီဇူနဲက တိတ်တဆိတ်ပဲ လက်မထောင်ပြလိုက်တယ်။ ဆူနာဒဲကို ဒီလို ပြန်ခံပြောရဲတဲ့သူကို သူမ မြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ ဖြစ်တယ်။
"ကျက်သရေတုန်းတဲ့ အဘိုးကြီး!" ဆူနာဒဲက ရုတ်တရက် ကျိန်ဆဲလိုက်တယ်။ "တောက်! သူ တစ်ခုခု ကြံစည်နေတယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ!"