အခန်း ၅၅ - ယာမာနာကာ အီနို ကို ကူညီခြင်း

ရက်သတ္တပတ် အသစ်သို့ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ပထမနှစ် အတန်း(A) ၏ လက်တွေ့သင်ခန်းစာ အချိန်တွင် ကီတာဇာဝါ သည် ချယ်ရီသစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများကို တရစပ် ခေါက်ထုတ်နေသည်။ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုစီတိုင်းနှင့်အတူ ချက္ကရ စွမ်းအင် သွင်းထားသော သစ်ရွက်များက ကူနိုင်များသဖွယ် ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။

သစ်ရွက်များတွင် ချက္ကရ စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ အရှိန်က အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့သည် သုံးမီတာအကွာအဝေးကို ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။

သစ်ရွက်တစ်ရွက် ပျံသန်းကျော်လွန်သွားတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် နုနယ်သော လက်သေးသေးလေးတစ်ဖက်က လေထဲမှ လှမ်းဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုလက်ပိုင်ရှင်မှာ ဟျူဂါ ဟီနာတာ ဖြစ်သည်။ တစ်ပတ်တိတိ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင်တော့ သူမ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဟီနာတာ သည် ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလွတ်လေးထဲတွင် သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားရင်း သစ်ရွက်များကို တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် လိုက်ဖမ်းနေသည်။ သစ်ရွက်များ ထွက်မလာတော့သည့် အချိန်ရောက်မှသာ သူမ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဆရာ ကီတာဇာဝါ၊" ဟီနာတာ က အနည်းငယ် မောဟိုက်နေရင်း မေးလိုက်သည်။ "လေ့ကျင့်ရေး ပြီးသွားပြီလားဟင်။"

"ငါးမိနစ် နားမယ်။" ကီတာဇာဝါ က ချီးကျူးလိုက်သည်။ "မင်း နာရီဝက်လောက် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တယ်။ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာပြီပဲ။"

သူ့စကားကြောင့် ဟီနာတာ ၏ ပန်းနုရောင် မျက်နှာလေးပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးလေးတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

"ဆရာ ကီတာဇာဝါ!" ထိုအခိုက်တွင် အူချီဟာ ဆာစကေး ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဆာစကေး။" ကီတာဇာဝါ သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာသည်။

"ကျွန်တော် လုပ်နိုင်သွားပြီ!" ဆာစကေး က အောင်ပွဲခံသည့်ဟန်ဖြင့် ခွက်လွတ်တစ်ခွက်ကို မြှောက်ပြရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်။" ကီတာဇာဝါ က ခွက်ကို ယူလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အရာထင်လာပြီပဲ။"

ဆာစကေး သည် အတန်းချိန်အတွင်းမှာသာမက အားလပ်ချိန်တိုင်းတွင်ပါ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကြိုးစားမှုက အူဇူမာကီ နာရူတို နှင့် ရော့ခ်လီ တို့နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ပါရမီနှင့် ကြိုးစားမှု ပေါင်းစပ်သွားသည့်အတွက် အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ၊ သူသည် ချက္ကရ သဘာဝ ပြောင်းလဲခြင်း၏ ဒုတိယအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မီးပုံစံ - မီးလုံးကြီး ဂျူစုကို သုံးကြည့်လိုက်၊" ကီတာဇာဝါ က ပြောသည်။ "ဘာမှ အလွဲအချော် မရှိဘူးဆိုရင် မင်း အစ်ကို့အဆင့်ကို ရောက်လောက်ပြီ။"

"တကယ်လား။" ဆာစကေး က မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် လက်သီးကို ဆုပ်ထားလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ချက္ကရ ပြောင်းလဲခြင်းက လုံလောက်နေပါပြီ။ ချက္ကရကို စုစည်းပြီး အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားနဲ့ ထုတ်လွှတ်လိုက်ဖို့ပဲ လိုတော့တာ။" ကီတာဇာဝါ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အူချီဟာ အီတာချီ သည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမိုသန်မာသော်လည်း မီးလုံးကြီး ဂျူစု ကို ပြီးပြည့်စုံစေရန်အတွက် ဤမျှ အချိန်များစွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ သူ့တွင် တခြားသော ဂျူစု များစွာ ရှိနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"မီးပုံစံ - မီးလုံးကြီး ဂျူစု!" ဆာစကေး သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လက်ကွက်များကို အလျင်အမြန် ဖော်ကာ သူ၏ ချက္ကရများ အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် အချင်း ရှစ်မီတာ ကိုးမီတာခန့်ရှိသော ဧရာမ မီးလုံးကြီးတစ်ခုက ရှေ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟား ဟား ဟား!" ဆာစကေး က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ "နောက်ဆုံးတော့ ငါ အစ်ကို့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ!"

ကီတာဇာဝါ က ခေါင်းသာ ယမ်းလိုက်သည်။ ဆာစကေး ၏ ပျော်ရွှင်နေသော အခိုက်အတန့်ကို သူ မဖျက်ဆီးချင်ပါ။ အနည်းဆုံးတော့ ကောင်လေး အခု ပျော်နေပြီ မဟုတ်လား။

ကီတာဇာဝါ သည် ဒုတိယနှစ် အတန်း(A) နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် ချစ်ကြည်ရေးပွဲအကြောင်း တွေးနေမိသည်။ နင်ဂျူစု စွမ်းအားပိုင်းအရဆိုလျှင် ယခု ဆာစကေး မှာ သေချာပေါက် အနိုင်ရမည့် အနေအထားတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဒုတိယနှစ်တွေက ထားလိုက်ပါတော့၊ ဆဋ္ဌမနှစ် ကျောင်းသားတွေတောင်မှ အခြေခံ ဂျူစု သုံးခုထက် ကျော်လွန်ပြီး သုံးနိုင်တာ ခပ်ရှားရှားပင်။

ဟျူဂါ နဲဂျီ ၏ နူးညံ့သော လက်သီးမှာ လက်တွေ့ကျသော်လည်း ဧရာမ မီးလုံးကြီး၏ ကြီးမားလှသော အဖျက်စွမ်းအားကိုတော့ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဆရာ ကီတာဇာဝါ!" ဆာစကေး က စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထားပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ တစ်ချိန်က ကီတာဇာဝါ ကို သာမန် ချူနင် ဆရာတစ်ယောက်အဖြစ်သာ သဘောထားပြီး အထင်သေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုတော့ သူ၏ အမြင်များ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အတန်းပြီးဖို့ နီးနေပြီ။ မင်းလည်း ပြီးပြီဆိုတော့ အိမ်စောစော ပြန်နှင့်တော့လေ။" ကီတာဇာဝါ က ဆာစကေး ၏ အတွေးများကို မြင်ယောင်နေသည့်အလား တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

ဆာစကေး လည်း ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ လှည့်ပြေးတော့သည်။ ဒါက သူ အလိုရှိနေတဲ့ အရာပင်။ သူက အူချီဟာ ဖူဂါကူ နှင့် အူချီဟာ အီတာချီ တို့ကို သွားပြရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

ကီတာဇာဝါ က သူ့နောက်ကျောကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ ဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားလို့ ဆာစကေး အချောင်ခိုသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မစိုးရိမ်ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက မာနကြီးသော အူချီဟာ မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ပထမနေရာဆိုသည်က သူ့အတွက် စွဲလမ်းမှုတစ်ခုပင်။ သူက အူဇူမာကီ နာရူတို ဖြစ်ဖြစ် အခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ သူ့ကို ကျော်တက်ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

"ဆရာ ကီတာဇာဝါ၊ လေ့ကျင့်ရေး ဆက်လုပ်ကြရအောင်!" ဆာစကေး ၏ တိုးတက်မှုကို အားကျသွားသော ဟီနာတာ က မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။" ကီတာဇာဝါ က သူမခေါင်းလေးကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး သစ်ပင်ပေါ်သို့ ပြန်ခုန်တက်သွားသည်။

နေမင်းကြီး ဝင်စပြုနေပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကို ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဆေးခြယ်နေတော့သည်။

---

ထိုအချိန်တွင် ဆာစကေး သည် အိမ်သို့ အပြေးကလေး ပြန်လာနေသည်။ လမ်းတွင် တွေ့ရသော အူချီဟာ မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ နှုတ်ဆက်စကားများကိုပင် သူ ပြန်မထူးနိုင်အားပေ။

"အဖေ!" ခြံထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဘာတွေ လောနေတာလဲ။" အူချီဟာ ဖူဂါကူ က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထွက်လာသည်။

"ဆောရီးနော်၊" ဆာစကေး က ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးဖြီးသွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒါကို ကြည့်လိုက်ဦး!"

သူက လျင်မြန်စွာ လက်ကွက်ဖော်လိုက်ပြီး ဧရာမ မီးလုံးကြီးတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အူချီဟာ ဖူဂါကူ တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ မီးလုံး ဂျူစု ကိုအသက် ခြောက်နှစ်အရွယ်လေးနဲ့ပေါ့?

"ငါ့သားပီသပါပေတယ်။" ဖူဂါကူ က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒီအချိန်လေးမှာ ဆာစကေး က သူ့ကို အီတာချီ နှင့် တူသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ ဟိုကာဂဲ ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသည့် အလားအလာများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဆာစကေး က သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကိုမူ တားဆီး၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျောင်းတွင်တော့ အတန်းဆင်း ခေါင်းလောင်းသံ မြည်သွားပြီဖြစ်သည်။

ကီတာဇာဝါ လည်း ဟီနာတာ နှင့် ကျန်တဲ့သူများကို နှုတ်ဆက်ကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် သူ၏ရှေ့၌ စာသားသုံးကြောင်း ပေါ်လာသည်။

[တာဝန် - အူချီဟာ ဆာစကေး ၏ မီးပုံစံ - မီးလုံးကြီး ဂျူစု က အီတာချီ ကို ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် သင်၏ ကိုယ်ပိုင် မီးပုံစံ ကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ပါ။]

[တာဝန် ဆုလာဘ် - မီးပုံစံ - ကြီးမြတ်သော မီးတောက် ဖျက်ဆီးခြင်း ဂျူစု]

[တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ် ပေးအပ်ပြီးပါပြီ။]

ကီတာဇာဝါ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ 'ငါတစ်ဆင့် ကျော်သွားတာလား။'

သူက မီးလုံး ဂျူစု ဖြင့် ဆာစကေး ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ နေနေသာသာ သုံးတောင် မသုံးရသေးပေ။ တာဝန်က ဘယ်လိုလုပ် ပြီးသွားရတာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါကတော့ ထီပေါက်တာပဲ။

ဆုလာဘ်၏ အချက်အလက်များကို သူ စုပ်ယူလိုက်ချိန်တွင် မီးပုံစံ - ကြီးမြတ်သော မီးတောက် ဖျက်ဆီးခြင်း ဂျူစု ကို ကျွမ်းကျင်အောင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ အချိန်ယူ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ကီတာဇာဝါ က ဆာစကေး ၏ နောက်ထပ် တာဝန်တစ်ခုကို ဘယ်လို စတင်ရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေသည်။ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် လက်တွေ့လေ့ကျင့်ရေးကို အကဲခတ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒုတိယနှစ် အတန်း(A) နှင့် ချစ်ကြည်ရေးပွဲကလည်း နီးကပ်လာပြီဖြစ်ရာ သူက အတန်းတွင်း တိုက်ခိုက်ရေး ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ ထိုရလဒ်များမှတစ်ဆင့် နောက်ဆုံး လေ့ကျင့်ရေးအတွက် ကျောင်းသား ငါးယောက်ကို ရွေးချယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ကီတာဇာဝါ က ဟီနာတာ အကြောင်း ထပ်တွေးမိသွားသည်။ သူမရဲ့ ဗျကုဂန် မျက်လုံးကို ဘယ်တော့များမှ အသက်သွင်းနိုင်မှာလဲဟု သူ တွေးနေမိသည်။

---

နောက်တစ်နေ့၊ အင်္ဂါနေ့။

မနက်စာ စားပြီးနောက် ကီတာဇာဝါ သည် နင်ဂျာ အကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ့အတွက် အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ ရုံးခန်းထဲတွင် ဟီနာတာ အပြင် ယာမာနာကာ အီနို ပါ စောင့်နေခြင်းပင်။

"ဆရာ ကီတာဇာဝါ! သမီးကို ကယ်ပါဦး!" အီနို သည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး သူမ၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ကို ရှာတွေ့သွားသလို သူ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ကီတာဇာဝါ က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သမီး အိမ်စာတွေ ဆက်မလုပ်ချင်တော့ဘူး!" အီနို က အလွန်အမင်း စိတ်ညစ်နေဟန်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။

ကီတာဇာဝါ မျက်တောင်ခတ်သွားပြီးနောက် သူ အရင်က သတ်မှတ်ထားခဲ့သော စည်းမျဉ်းကို ပြန်သတိရသွားသည်။ ရေပေါ်လမ်းလျှောက်သည့် လေ့ကျင့်ရေးတွင် ကူနိုင်း အထိခံရဆုံးသူက အိမ်စာ နှစ်ဆ လုပ်ရမည်ဟု ဖြစ်သည်။

မူလဇာတ်လမ်း၏ ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးဖြစ်သော ဟာရူနို ဆာကူရာ မှာ ချက္ကရ ထိန်းချုပ်မှုပိုင်းတွင် ပိုကောင်းသည်။ ထို့ကြောင့် အီနို ၏ အိမ်စာများက နေ့စဉ် နှစ်ဆ တိုးလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကီတာဇာဝါ က ပြစ်ဒဏ်ကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် စာသား သုံးကြောင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

[တာဝန် - ယာမာနာကာ အီနို ကို ကူညီပြီး ရေပေါ်လမ်းလျှောက် လေ့ကျင့်ရေးတွင် ဟာရူနို ဆာကူရာ ကို အနိုင်ယူစေပါ။]

[တာဝန် ဆုလာဘ် - ဆရာအဆင့် ချက္ကရ ထိန်းချုပ်မှု]

[လက်ခံမည်လား?]

ကီတာဇာဝါ ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ဒီဆုလာဘ်က အတော်လေး မြှူဆွယ်နိုင်စွမ်း ရှိလွန်းလှသည်။

ချက္ကရ ထိန်းချုပ်မှုက နင်ဂျူစု တိုင်းအတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ဒါ့ထက် ပိုအသုံးဝင်တာ ဘာမှ မရှိနိုင်တော့ပေ။