အခန်း (၂၇) - ကိန်းဂဏန်း
ဆာစကေး သည် မျက်နှာကို ခပ်ပုပ်ပုပ်လုပ်ကာ ကြောင်တစ်ကောင်လို စူပုတ်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ နှစ်ပတ်ပင် မပြည့်သေးမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူသည် ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေး လေ့ကျင့်မှု၌ ပထမနေရာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
နင်ဂျာကျောင်းသို့ သူ ဝင်ရောက်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အူချီဟာ အီတာချီ ၏ ခြေရာကို နင်းရန်၊ တစ်နှစ်အတွင်း နင်ဂျာကျောင်းကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ရန်နှင့် စောစီးစွာ ကျောင်းဆင်းရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ မစတင်ရသေးခင်မှာပင် အဆုံးသတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရလေသည်။
"ဆာစကေး၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။" သူ့ရှေ့သို့ လက်တစ်ဖက် ကမ်းလာပြီးနောက် အူဇူမာကီ နာရူတို ၏ ရိုးသားပွင့်လင်းသော မျက်နှာလေး ပေါ်လာသည်။
"မင်းက ဘာသဘောနဲ့ ပြောတာလဲ။" ဆာစကေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ဒီတစ်ခေါက် မင်း ကံကောင်းသွားလို့ပါ။ နောက်ဆိုရင် မင်း ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး!" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဆာစကေး ပြောတာ မှန်တယ်!" ဟာရူနို ဆာကူရာ ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆာစကေးက နာရူတို၏လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်မည် စိုးသဖြင့် သူမက အမြန် ရှေ့ထွက်လာကာ သူမ၏လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ငါလည်း ထပ်မရှုံးတော့ဘူးကွ!" နာရူတိုက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် "ဆရာ ကီတာဇာဝါ က ငါ့ကို အပြေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် သင်ပေးထားတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အပြေးလျှို့ဝှက်ချက်? ဆာစကေး ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ သူ ဘာမှမပြောဘဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ ကီတာဇာဝါ ရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလေတော့သည်။
ဆာကူရာ တစ်ယောက်တည်း နေရာမှာပင် ကြက်သေသေ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် အခြေအနေမလှသဖြင့် လက်သီးကို ဆုပ်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားလိုက်သည်။
နာရူတို သူ့ခေါင်းသူ ကုတ်လိုက်မိသည်။ ဆာကူရာ ဘာကြောင့် ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေရသလဲဆိုတာကို သူ နားမလည်ပေ။ သို့သော် သူ ချက်ချင်းပင် မေ့ပစ်လိုက်ပြီး အီနုဇုကာ ကီဘာ နှင့် အခြားသူများကို သွားရှာလေတော့သည်။
"ငါ ပထမ ရတယ်ကွ!" နာရူတိုက ရွှင်မြူးစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်သူက မင်းကို မေးလို့လဲ။" ကီဘာ က မျက်စောင်းထိုးကာ ခပ်မာမာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် နာရူတို။" ရှီကာမာရု က ပြုံးလျက် ဝမ်းမြောက်စကား ဆိုလေသည်။
"မင်းက ငါ့ထက်တောင် တော်သေးတယ်။" ချိုဂျီ က အာလူးကြော်ထုတ်ကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။ "စားမလား။"
"ကျေးဇူးပဲ။" နာရူတို၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တော့ပေ။ ယခု သူ့မှာ သူငယ်ချင်းတွေ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါ။" ဆာစကေး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် "နာရူတို ပြောနေတဲ့ အပြေးလျှို့ဝှက်ချက်ဆိုတာ ဘာလဲဟင်" ဟု မေးလိုက်သည်။
"မင်း ဘာလို့ သူ့ကို အစကတည်းက မမေးခဲ့တာလဲ။" ကီတာဇာဝါက သိသိကြီးနှင့်ပင် ပြန်မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သူ့ကို မမေးချင်လို့ပေါ့!" ဆာစကေး နှာမှုတ်လိုက်သည်။
"ဘာလျှို့ဝှက်ချက်မှ မရှိပါဘူး။ ဆရာ သူ့ကို မှန်ကန်တဲ့ ပြေးနည်း သင်ပေးလိုက်ရုံပါပဲ" ဟု ကီတာဇာဝါက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက အဲ့ဒါကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသားလေ။"
"ကျွန်တော် မယုံဘူး!" ဆာစကေး ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
"မင်း မယုံရင် နာရူတိုကို သွားမေးကြည့်လို့ရပါတယ်။" ကီတာဇာဝါက သူ့တုံ့ပြန်မှုအပေါ် အံ့သြခြင်း မရှိပေ။
ဆာစကေး ငြိမ်ကျသွားသည်။ သူတို့ရဲ့ ပြေးတဲ့နည်းစနစ်တွေသာ အတူတူပဲဆိုလျှင် နာရူတိုရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်က ပိုကောင်းနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။
မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါက လက်ခံဖို့ ခက်ခဲလွန်းသည်။ သူ သွားကြိတ်လိုက်ပြီး နာရူတိုဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် "ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့။ မင်းကို မေးစရာရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဘာကိစ္စလဲ။" နာရူတို ဇဝေဇဝါဖြင့် နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါ မင်းကို သင်ပေးခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်အပြေးနည်းစနစ်က ဘာလဲ" ဆာစကေးက တည့်တိုးပင် မေးလိုက်သည်။
"မင်း အဲ့ဒါကို သင်ချင်လို့လား။" နာရူတို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မျက်နှာလေး လင်းလက်သွားသည်။
"မင်း စကားများတာပဲ!" ဆာစကေးက ခေါင်းလွှဲကာ "မြန်မြန်ပြောစမ်းပါ!" ဟု တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
"ဟီးဟီး၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။" နာရူတိုက လုံးဝ ဒေါသမထွက်သည့်အပြင် ထိုနည်းစနစ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ မျှဝေပေးလိုက်သည်။ သူ့အတွက်တော့ အတန်းထဲက အတော်ဆုံးကျောင်းသားက သူ့ဆီလာပြီး အကြံဉာဏ်တောင်းရသည်မှာ အလွန် ဂုဏ်ယူစရာကောင်းလှသည်။
ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဆာစကေးသည် သူ့အား သူများတွေခေါ်သည့် 'မိစ္ဆာကောင်' ဆိုသည့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်း မရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"ဒီလောက်ပဲလား။" နားထောင်ပြီးနောက် ဆာစကေး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
"အင်းလေ။" နာရူတို ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။ "ဒါ မလုံလောက်သေးလို့လား။"
"…"
ကီတာဇာဝါ လိမ်ပြောနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ဆာစကေး သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤအချက်က သူ့ကို ပို၍ပင် သက်သောင့်သက်သာ မဖြစ်စေတော့ပေ။ ဘာဖြစ်လို့ နာရူတို၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်က ပိုပြီး သာလွန်နေရတာလဲ။
သူက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစရာကောင်းတဲ့ အူချီဟာမျိုးနွယ်စုဝင်လေ! ဆာစကေး ခေတ္တမျှ တွေဝေနေပြီးနောက် သူ၏ မာနကို မြိုသိပ်ကာ ကီတာဇာဝါထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။
"အဖြေက ရှင်းရှင်းလေးပါ" ကီတာဇာဝါ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ အူချီဟာ မျိုးနွယ်စုက ရှာရင်ဂန် နဲ့ မီးပုံစံ ဂျူစုတွေအတွက် နာမည်ကြီးတယ်လေ။"
"နာရူတိုရဲ့ ပါရမီက မင်းထက် ညံ့မနေပါဘူး။ ကွာခြားသွားရုံလေးပါ။" ကီတာဇာဝါ တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားက လိမ်ညာပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
မူလဇာတ်လမ်းထဲတွင် ဤအချက်ကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ နာရူတိုသည် ခြောက်သွယ်လမ်းစဉ်ပညာရှိကြီး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံကို အမွေရရှိခဲ့ပြီး၊ ဆာစကေးကတော့ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်ကို အမွေရရှိခဲ့သည်။
တစ်ခုက ယင်စွမ်းအင် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက ယန်စွမ်းအင် ဖြစ်သည်။
"သူ့မှာ ဘယ်လို ပါရမီမျိုးများ ရှိနေလို့လဲ" ဆာစကေးက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ ယခုအချိန်အထိ နာရူတိုသည် ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေး လေ့ကျင့်မှုတွင်သာ ပိုတော်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန်သောအရာအားလုံးမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။
ကီတာဇာဝါ တဟီးဟီး ရယ်လိုက်သည်။ အဲဒါကပဲ ကိန်းဂဏန်းတွေရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အချက်ပင်။ ကိန်းဂဏန်းတွေ နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ မည်သည့် နည်းစနစ်ကမျှ အနိုင်မယူနိုင်ပေ။
(ပြောချင်တာက စွမ်းအားကိန်းဂဏန်းတွပြောတာပါ။ယှဉ်ပြိုင်တဲ့အခါ နာရူတိုကော ၊ ဆာစကေးပါ သူမသာ ကိုယ်မသာဖြစ်နေပြီး စွမ်းအားကိန်းဂဏန်းတွေယှဥ်တဲ့အခါ နည်းစနစ်တွေဘောင်မဝင်တော့ပါဘူး)
"အချိန်တန်ရင် မင်း နားလည်လာမှာပါ" ဟု ကီတာဇာဝါက သူ့ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ဆာစကေး မသိစိတ်မှပင် နာရူတိုကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ကီတာဇာဝါ၏ စကားကို သူ အပြည့်အဝ မယုံကြည်သော်လည်း သူ့စိတ်အောက်ခြေတွင်မူ ထိုစကားများ မှန်ကန်နေနိုင်သည်ဟု ထူးဆန်းစွာ ခံစားနေရသည်။
ခေတ္တ အနားယူပြီးနောက် အတန်းကို ပြန်လည် စတင်ခဲ့သည်။
ကီတာဇာဝါ နင်ဂျာလက်နက် ပစ်လွှတ်ခြင်း နည်းစနစ်များကို ရှင်းပြပြီးနောက်၊ သူတို့ကိုသူတို့ လွတ်လပ်စွာ လေ့ကျင့်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီး ဟီနာတာ နှင့် အခြားသူများကို လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါ!" နာရူတို မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အခု သစ်ပင်တက်တဲ့ လေ့ကျင့်ရေး စလို့ရပြီလားဟင်။"
"ရပြီ။" ကီတာဇာဝါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နာရူတို ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေးမှာ ပထမရလျှင် စတင်နိုင်ကြောင်း သူ ကတိပေးထားခဲ့သည်လေ။
"မိုက်တယ်ဟေ့!" နာရူတို ဝမ်းသာအားရဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားသည်။
"သစ်ပင်တက်တာလေးများ၊ အကြီးအကျယ် ကိစ္စကြီးကျနေတာပဲ" ဆာစကေး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ငါ မကြာခင် မင်းကို မီအောင် လိုက်လာခဲ့မယ်!" နာရူတိုက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဆာစကေး ပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကီတာဇာဝါ သုံးယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဒါက ဘယ်လို ဂျူစု မျိုးလဲဗျ?!" နာရူတို အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။
"အရိပ်ကိုယ်ပွား ဂျူစု" ဟု ကီတာဇာဝါ သုံးယောက်စလုံးက ပြိုင်တူ ဖြေလိုက်ကြသည်။
"ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒါကို သင်ချင်တယ်ဗျာ!" နာရူတို၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ သူ ပထမဆုံး တွေးမိသည်မှာအကယ်၍ သူသာ ထို ဂျူစု ကို သင်ယူတတ်မြောက်သွားပါက အိမ်တွင် သူ့ဘာသာသူ ကစားဖော်ရပြီဟူ၍ ပင်။
"မင်း သစ်ပင်တက်တဲ့ လေ့ကျင့်ရေး ပြီးသွားတဲ့အခါ ဆရာ သင်ပေးပါ့မယ်" ဟု ကီတာဇာဝါက ကြီးမားလှသော မျှော်လင့်ချက်ကို ပုံဖော်ပေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့!" နာရူတို ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"လေ့ကျင့်ရေး စကြမယ်။" ကီတာဇာဝါက သူ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီကို တာဝန်ပေးအပ်လိုက်သည်။
အရိပ်ကိုယ်ပွား တစ်ခုက နာရူတိုကို သင်ပေးပြီး၊ နောက်တစ်ခုက ကူရာမာ ယာကူမို ကို သင်ပေးသည်။ သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကတော့ ဆာစကေး၊ ဟီနာတာ နှင့် အီနို တို့ကို လေ့ကျင့်ပေးလေသည်။
နာရူတိုသည် ပြင်းပြသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် သစ်ပင်တက်ခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရလဒ်ကမူ ညံ့ဖျင်းလှသည်။
ကီတာဇာဝါ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ နာရူတိုမှာ ပါရမီ ရှိပါသလား။ သေချာတာပေါ့။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူသည် အနာဂတ် ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ သူသည် နင်ဂျာကျောင်းတွင် အဆင့်အောက်ဆုံး၌ ရှိနေပြီး အခြေခံ အသွင်ပြောင်း ဂျူစု ကိုပင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘဲ ကျောင်းဆင်းစာမေးပွဲတွင် ကျရှုံးနေသူဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သူ၏ ညံ့ဖျင်းသော စိတ်နေသဘောထားကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ပိုင်းကတော့... သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ချိတ်ပိတ်ခံထားရသော အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေးကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ကီတာဇာဝါ သူ့နဖူးကိုသူ ပွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားနှင့် အဆင့်အတန်းအရ အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေး နှင့်တော့ မရှုပ်ရဲပေ။ တစ်ခုတည်းသော လမ်းစဉ်မှာ ပြင်းထန်သော ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။
နာရူတို၏ တိုးတက်မှုက နှေးကွေးသော်လည်း သူ တိုးတက်လာနေပါသည်။
"...?" ဆာစကေး ခေါင်းထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်စရာတွေ ပြည့်နှက်နေသည်။
နာရူတိုက အတန်းတစ်ဝက်လောက် အချိန်ယူ လေ့ကျင့်နေခဲ့တာတောင် သစ်ပင်ရဲ့ ငါးပုံတစ်ပုံကိုပဲ အနိုင်နိုင် တက်နိုင်သေးသည်။ သူကတော့ ပထမဆုံး အကြိမ်မှာတင် သစ်ပင်တစ်ဝက်အထိ တက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူက ဒီလို နာရူတို မျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်မှာလဲ။
နာရူတိုသည် ကျောင်းမှ မကျေမချမ်းဖြင့် ထွက်ခွာလာပြီး အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
"ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေးမှာ ပထမရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ် နာရူတို။" ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန် က နာရူတိုကို ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျ!" နာရူတိုက ပြုံးဖြီးဖြီးလုပ်ကာ "တတိယ ဘိုးဘိုး၊ ဘိုးဘိုးက ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲဟင်" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဘိုးဘိုးက ဟိုကာဂဲ လေကွ" ဟီရူဇန် က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘိုးဘိုးရဲ့ မျက်စိအောက်ကနေ ဘာမှ လွတ်မသွားစေရဘူး။"
"မိုက်လိုက်တာ!" နာရူတို အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားပြီးနောက် "တတိယ ဘိုးဘိုး၊ စတုတ္ထ ဟိုကာဂဲ ရဲ့ အကြောင်းကို ပုံပြင်လေး ပြောပြပါလားဟင်!" ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်လေသည်။