ကီတာဇာဝါ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ယာမာနာကာ အီနို နှင့် ဟျူဂါ ဟီနာတာ တို့ လေ့ကျင့်ခန်းရပ်ထားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
ပြောနေစရာပင်မလိုပေ။ ဆာစကေးက အလွန်ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အာရုံစိုက်မှုက သူ့ဆီသို့ ရောက်သွားပြီး သူတို့မျက်နှာများတွင် နားမလည်နိုင်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေသည်။
အချိန်အခါသာ မမှားခဲ့လျှင် သူတို့က "ဆာစကေး၊ နင်ဘာလို့ ရယ်နေတာလဲ" ဟု ကျိန်းသေပေါက် မေးမိကြပေလိမ့်မည်။
"သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြနဲ့။" ကီတာဇာဝါက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး "ဆက်လေ့ကျင့်ကြ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတော့ ဆာစကေး သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲမှ ရုန်းထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။ သူက အပြုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကြောင့် သူကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမဲ့သွားကာ သူ၏ ပုံမှန် အေးစက်စက် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ပြိုကျသွားရခြင်းဖြစ်သည်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါ။" ဆာစကေး သူ၏ ရင်ထဲမှ ရှက်ရွံ့မှုကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး ရှေ့သို့လျှောက်လာကာ "ကျွန်တော် နောက်တစ်ဆင့် လေ့ကျင့်ခန်းကို ဆက်လုပ်ချင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
တိုးတက်လာသော မီးပုံစံ - မီးလုံးကြီး ဂျူစု သည် သူ၏ ယုံကြည်မှုကို တိုးတက်စေရုံသာမက ကီတာဇာဝါအပေါ် ထားရှိသော သူ၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကိုပါ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားစေသည်။
"မင်း ဟီနာတာနဲ့ အတူတူ လေ့ကျင့်ရမယ်" ကီတာဇာဝါက လေ့ကျင့်ရေးနည်းစနစ်ကို ထပ်ပြောပြလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော့်ကို ကြိုတင်သတိပေးနေဖို့ မလိုပါဘူး" ဆာစကေးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ချက္ကရာများကို သူ၏ခြေထောက်များဆီသို့ စီးဆင်းစေပြီး သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ အူချီဟာ တို့၏ မာနတရားများ သူ၏အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးနေသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။
ကီတာဇာဝါ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ဒါက အခြေခံအားဖြင့် 'လာလေ၊ ငါ့ကိုပစ်ကြည့်စမ်းပါ' ဟု ပြောနေခြင်းမဟုတ်ပါလား?
ဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ဆာစကေး၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ကီတာဇာဝါက သစ်သားကူနိုင်း တစ်လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အချိန်ကိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
လေကိုခွဲထွက်လာသော အသံကို ဆာစကေး ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်ဘက်သို့ ရွှေ့ရှောင်လိုက်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ "အား!" ဟု အသံထွက်သွားသည်။ သစ်သားကူနိုင်က သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ လေတိုက်ခတ်မှုကို အာရုံခံနိုင်သော သူ၏ တုံ့ပြန်မှုက ထက်မြက်မှု မရှိသေးဘဲ ကူနိုင်၏ အမြန်နှုန်းကို ခန့်မှန်းရာတွင် သူ ကျရှုံးသွားခြင်းဖြစ်သည်။
"နောက်တစ်ကြိမ်!" ဆာစကေး သစ်ပင်ပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားပြီး ပါးပြင်များ နီရဲလျက် ခပ်တင်းတင်း ပြောလိုက်သည်။
ကီတာဇာဝါ ရယ်ရန် ရည်ရွယ်မထားခဲ့သော်လည်း သူက စိတ်ခံစားမှုကို ထိန်းချုပ်သည့် ကျွမ်းကျင်လေ့ကျင့်မှုမျိုး မခံယူထားရသဖြင့် အသံထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ အူချီဟာ၏ မာနတရားများ ချိုးနှိမ်ခံရသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ဖျော်ဖြေမှုရစေသည်ကို သူ ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
အချိန်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး လက်တွေ့အတန်းမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ပြုတ်ကျကာ ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ ရနေသော်လည်း ဆာစကေးက ဇွဲမလျှော့ခဲ့ပေ။ ပြီးတော့ သူ၏ တိုးတက်မှုက ဟီနာတာထက် သိသိသာသာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေခဲ့သည်။ အထိနာခြင်းက သိသိသာသာ အလုပ်ဖြစ်ပုံရသည်။
လက်တွေ့အတန်းသည် ထိုနေ့၏ နောက်ဆုံး အတန်းချိန်ဖြစ်သည်။
ဟီနာတာနှင့် အခြားသူများကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကီတာဇာဝါသည် ဒုတိယထပ်ရှိ အစည်းအဝေးခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ လာမည့် ဧပြီလ လစဉ်စာမေးပွဲနှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးရန် ယနေ့ အစည်းအဝေးရှိကြောင်း ပြီးခဲ့သော ကြာသပတေးနေ့က မိဇူကီက သူ့ကို အကြောင်းကြားထားခဲ့သည်။
"စီနီယာကီတာဇာဝါ!" အီရူကာ သူ့ကို မြင်သွားပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
ကီတာဇာဝါ လျှောက်သွားကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိသော မိဇူကီ၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။ သူနှင့် အီရူကာက ငယ်စဉ်ကတည်းက သူငယ်ချင်းကောင်းတွေဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း သူကတော့ ယင်းကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ တစ်ခုအဖြစ်သာ အမြဲသဘောထားခဲ့သည်။
ယခုမူ ကီတာဇာဝါ ရောက်လာပြီး သူ၏ သူငယ်ချင်းကို 'လုယူ' သွားခဲ့သည်။ အတော်ကို မုန်းစရာကောင်းလှသည်။
ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် အစည်းအဝေးခန်းထဲ၌ လူပြည့်သွားခဲ့သည်။
ဆရာများစွာ တက်ရောက်လာကြသော်လည်း မိဇူကီနှင့် အီရူကာတို့မှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ မူလဇာတ်လမ်းထဲတွင် နာမည်ဖော်ပြခံရသူများ မဟုတ်ကြပေ။
နောက်ဆုံးတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် နင်ဂျာကျောင်း၏ ဒု-ကျောင်းအုပ်ကြီးဖြစ်ပြီး ဆာရူတိုဘီ ဟီဆာအိုဟု အမည်ရကာ ဂျိုနင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန် က တရားဝင် ကျောင်းအုပ်ကြီးဖြစ်သော်လည်း ဟိုကာဂဲ ဖြစ်နေသောကြောင့် သူ၌ အချိန်သိပ်မရှိပေ—ထို့ကြောင့် လက်တွေ့ စီမံခန့်ခွဲမှုများကို ဒု-ကျောင်းအုပ်ကြီးကသာ ကိုင်တွယ်ရသည်။
"ဒီလ စာမေးပွဲအတွက် စည်းမျဉ်းတွေကို ကျွန်တော် အခု ကြေညာပါမယ်။" ဆာရူတိုဘီ ဟီဆာအို က ထိုင်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
ကီတာဇာဝါ ခဏမျှ နားထောင်လိုက်ပြီး ယခင်နှစ်က ပုံစံနှင့် ဆင်တူကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အတန်းအသီးသီးမှ ဆရာများက သူတို့၏ မေးခွန်းများကို တင်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး အကောင်းဆုံးများကို ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မေးခွန်းလွှာ နှစ်စုံ—တရားဝင်တစ်စုံ နှင့် အရန်တစ်စုံ—စုစည်းပြုစုရမည်ဖြစ်သည်။
"လစဉ်စာမေးပွဲကို ဧပြီလ ၃၀ ရက်နေ့မှာ ကျင်းပပါမယ်" ဆာရူတိုဘီ ဟီဆာအို က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာတို့ရဲ့ မေးခွန်းတွေကို ၂၀ ရက်နေ့ နောက်ဆုံးထားပြီး တင်ပေးကြပါ။"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ပြန်ဖြေကြသည်။
"နောက်ဆုံးအနေနဲ့ သတိပေးချင်တာကတော့ မေးခွန်းအများဆုံး ရွေးချယ်ခံရတဲ့ ဆရာက တစ်နှစ်တာ အကောင်းဆုံးဆရာဆု အတွက် ဦးစားပေးခံရပါလိမ့်မယ်။" ဆာရူတိုဘီ ဟီဆာအို က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး "အစည်းအဝေး ပြီးပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"စီနီယာ ကီတာဇာဝါ!" အီရူကာက ကီတာဇာဝါနောက်သို့ လိုက်လာပြီး ရိုးသားစွာ မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မေးချင်လို့ပါ ၊ စာမေးပွဲမေးခွန်းတွေ ထုတ်ဖို့ အကြံပြုချက်လေးများ ရှိမလားခင်ဗျာ?"
ဒါက ဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မေးခွန်းထုတ်ရခြင်းဖြစ်ပြီး ဘယ်ကစရမှန်း သူ မသိဖြစ်နေသည်။
စာမေးပွဲများတွင် ဤလူက သုံးနှစ်ဆက်တိုက် မေးခွန်းအများဆုံး ရွေးချယ်ခံရသူဖြစ်သောကြောင့် ကီတာဇာဝါကို သူ မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"အီရူကာ၊ မင်းကို ငါ ကူညီပေးနိုင်တယ်လေ။" မိဇူကီက ရုတ်တရက် အပြုံးတစ်ခုနှင့် ဝင်လာခဲ့သည်။ "ကီတာဇာဝါက အလုပ်များတယ်၊ သူ့ကို သွားမနှောင့်ယှက်ပါနဲ့။"
အီရူကာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး သဘောတူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် စကားဖြတ်ပြောခံလိုက်ရသည်။
"မိဇူကီ ၊ ခင်ဗျားက ဒုတိယနှစ်ပြဆရာလေ၊ အီရူကာက ပထမနှစ်က။ သူ့ကို ကျွန်တော် လမ်းညွှန်ပေးတာက ပိုသင့်တော်ပါတယ်" ကီတာဇာဝါက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီနီယာ ကီတာဇာဝါ" အီရူကာ ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
ယင်းကို ကြားသောအခါ မိဇူကီ၏ အပြုံးက တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။
"ကျွန်တော့်ရုံးခန်းကို လာခဲ့ပါ။" ကီတာဇာဝါ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သည်။
"မိဇူကီ ၊ မင်းကမ်းလှမ်းပေးတဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးပါကွာ။" ဤသို့ပြောပြီးနောက် အီရူကာသည် ကီတာဇာဝါ၏ နောက်သို့ ခပ်သုတ်သုတ် လိုက်သွားခဲ့သည်။
"ခွေးကောင်!" မိဇူကီ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားကာ လက်သီးများကို ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ သို့သော် ဒေါသထွက်နေရုံမှတစ်ပါး သူ ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ကီတာဇာဝါ ရုံးခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး အီရူကာနှင့် နာရီဝက်ခန့် စကားပြောပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
နံနက်စောစောတွင် ကီတာဇာဝါသည် ကျောင်း၏ စာကြည့်တိုက်ရည်ညွှန်းခန်းဆီသို့ သွားခဲ့သည်။ သူက ယခင်နှစ်များမှ စာမေးပွဲမေးခွန်းဟောင်းများကို ရှာဖွေပြီး မိတ္တူတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါ။" ဟီနာတာက အမြဲတမ်းလိုလို အချိန်ကိုက် ရောက်လာခဲ့သည်။
"ဒီနေ့ မင်းရဲ့တာဝန်က ဒီစာမေးပွဲမေးခွန်းတွေ အကုန်လုံးကို ဖြေဖို့ပဲ" ကီတာဇာဝါက သူမကို စာရွက်နှစ်ရွက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့" ဟီနာတာ လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
နင်ဂျာကျောင်း၏ လစဉ်စာမေးပွဲများကို စာတွေ့ နှင့် လက်တွေ့ အပိုင်းဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။
သာမန်အခြေအနေအောက်တွင် ဟီနာတာသည် ထိပ်ဆုံးငါးယောက်စာရင်း၌ အလွယ်တကူ ပါဝင်နိုင်သည်။ သို့သော် ပထမနေရာရရန်မှာမူ အထူးသဖြင့် အတန်းထဲတွင် ပါရမီရှင်များစွာ ရှိနေသောကြောင့် ပို၍ခက်ခဲပေသည်။
လက်တွေ့စွမ်းရည်များကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာစေရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ၊ သို့သော် စာတွေ့ပိုင်းကိုတော့ မြှင့်တင်၍ရသည်။
လစဉ်စာမေးပွဲသည် ကျောင်းသားများကို ဘက်စုံအကဲဖြတ်၍ အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် စာတွေ့တွင် ပထမရပြီး လက်တွေ့တွင် ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်စာရင်း ဝင်နိုင်သရွေ့ သူမ အလုံးစုံ ပထမနေရာကို ရယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကီတာဇာဝါ၏ နည်းလမ်းက ရိုးရှင်းသည်။ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် လေ့ကျင့်ရန်ဖြစ်သည်။ ပထမဦးစွာ၊ ဟီနာတာ ကို ယခင်နှစ်များက မေးခွန်းဟောင်းများကို ဖြေဆိုခိုင်းမည်။ ထို့နောက် သူက ပစ်မှတ်ထားသော လေ့ကျင့်ခန်းများကို ဖန်တီးကာ အဓိကကျသော အပိုင်းများကို ခိုင်မာစေရန် ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်များ ပြုလုပ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် လစဉ်စာမေးပွဲတွင် ပထမရရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်လား ဆိုသည်ကတော့...
ကီတာဇာဝါအနေဖြင့် သူ၏ယခင်ဘဝမှ စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ငှားသုံးရပေလိမ့်မည်: "ဒိုင်လူကြီးရော အကဲဖြတ်တွေကပါ ငါ့လူချည်းပဲ ၊ မင်း ငါ့ကို ဘာနဲ့လာယှဉ်မှာလဲ?"
နံနက်စာစားပြီးနောက် ဟီနာတာ မေးခွန်းများကို စတင်ဖြေဆိုနေခဲ့သည်။ နည်းစနစ်အရတော့ သူမ ထပ်ပြီး အတန်းလစ်နေပြန်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမက အစမ်းစာမေးပွဲတွေ ဖြေနေတာဆိုတော့ ဒါကို တကယ်ပဲ အတန်းလစ်တယ်လို့ ခေါ်လို့ရနိုင်ပါ့မလား?
ဟီနာတာက ပုစ္ဆာများကို ဖြေရှင်းနေစဉ် ကီတာဇာဝါက မေးခွန်းအသစ်များကို ရေးဆွဲနေခဲ့သည်။
သူဖန်တီးလိုက်သော မေးခွန်းအားလုံးသည် ကိုနိုဟာ၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် မီးတောက်၏ဆန္ဒတို့နှင့် ပတ်သက်နေသည်။ အဆိုပါဘာသာရပ်များကို သူကိုယ်တိုင် သင်ကြားနေခြင်းဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက သူ၏ အားသာချက်နှင့် သူ၏ ပရိယာယ်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ဆာရူတိုဘီ ဟီဆာအို အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို ရွေးချယ်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ယင်းမှာ သေချာပါသည်။ ကီတာဇာဝါက မေးခွန်းများကို ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ထုတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည် ၊ မေးခွန်းတိုင်းသည် ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန် ကို ကျေနပ်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။
မွန်းလွဲပိုင်းတွင် လက်တွေ့အတန်းသင်ကြားရမည်ဖြစ်သည်။
အားထုတ်ကြိုးပမ်းမှုများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အီနို သည် သစ်ပင်တက်လေ့ကျင့်ခန်းကို ပြီးမြောက်သွားပြီး ဟီနာတာနှင့် ဆာစကေးတို့ရှိရာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ ပူးပေါင်းပါဝင်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ကီတာဇာဝါကို အံ့အားအသင့်ဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ နာရူတို ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပြေးနှုန်းက သိသိသာသာကို တိုးတက်လာခဲ့သည်။
"ဆရာ ကီတာဇာဝါ၊ ကျွန်တော် တိုးတက်လာတယ်မလား?" နာရူတိုက ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်းဆရာတောင် လန့်သွားတယ်။" ကီတာဇာဝါ သူ့ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သန်ဘက်ခါ လုပ်မယ့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလေ့ကျင့်ရေးက မင်းဘယ်လောက် စွမ်းဆောင်နိုင်လဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်တယ်။"
"တာဝန်ကို ပြီးအောင်လုပ်မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်!" နာရူတို သူ၏သွားများ ဖြီးပေါ်လာသည်အထိ ပြုံးပြရင်း လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။
ခဏလေး။ ဒါက ဘယ်လို ကိုယ်ဟန်အနေအထားကြီးလဲ? မကောင်းတော့ဘူး!
"မင်း မိုက်ဂိုင် ကို သိနေတာလား?" ကီတာဇာဝါ အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။
"အာ? ဆရာက ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ?" နာရူတိုက သူ၏ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းကြောင့် အံ့ဩတကြီး မျက်လုံးပြူးသွားခဲ့သည်။
လေးဆယ့်ငါးမိနစ်စာ လက်တွေ့အတန်းက သူ့အတွက် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ကျောင်းဆင်းပြီးနောက် သူ လုပ်စရာဘာမှမရှိသဖြင့် ကွင်းပတ်ပြေးနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူ မိုက်ဂိုင် နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကီတာဇာဝါ ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ချိုးသွားသည်။
အကယ်၍ နာရူတို သာ မိုက်ဂိုင် ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရလျှင်... ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန် က သူ့ကို တာဝန်ယူခိုင်းမှာလား?