အပိုင် ( ၃၄ ) -ဆာကို ဖြစ်သွားတဲ့ ဆာဆူကီး ၊ စူပါဘလန်ဒါ

ပိတ်ပင်တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ကမ္ဘာအတွင်း

"ဒိုရေးမွန်... ငါ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂျန်ဒါကို အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တဲ့ တန်ဆာပလာမျိုး လိုချင်လို့ဗျာ။ မင်းဆီမှာ အဲဒီလိုဟာမျိုး ရှိလား။"

နာရူတို၏ အသိစိတ်သည် ပိတ်ပင်တံဆိပ်ခတ်ထားသော နေရာထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ဒိုရေးမွန်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လှမ်းမေးလိုက်သည်။

မှန်ပေသည်... သူသည် ဆာဆူကီး ကို မိန်းကလေးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ နာရူတိုအနေဖြင့် ဟာရန် တည်ဆောက်ချင်လွန်း၍ ရူးသွပ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ဆာကူရာနှင့် အီနို တို့၏ ဆာဆူကီးအပေါ် ထားရှိသည့် ခံစားချက်များကို ပြောင်းလဲပစ်ချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယဇာတ်ဆောင်မင်းသားကြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားလျှင် ပျက်စီးမှတ်အချို့ သေချာပေါက် ရရှိနိုင်သည်။ ဟိုကာဂဲကမ္ဘာရှိ ရေပန်းစားသော မိန်းကလေးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ နာရူတိုအနေဖြင့် အလွန်အမင်း မလိုအပ်ဘဲ တန်ဆာပလာများကို အသုံးပြုကာ သူတို့အား မိမိကို ချစ်လာအောင် မထိန်းချုပ်ချင်ပေ။

ဒါဟာ ခဏသာ သာယာမှုကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပါချေ။ နာရူတိုသည် အချစ်အတွက် ဒူးထောက်ရသည့် လူအမျိုးအစားမျိုးလည်း အဖြစ်မခံနိုင်ပါ။ သူသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းဖြင့်သာ ထိုမိန်းကလေးများ၏ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်လိုသည်။ သို့သော်လည်း လက်တွေ့တွင် ဤအရာက အနည်းငယ် ခက်ခဲသည်။ ထို့ကြောင့် အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကို အရင်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို ပြောင်းလဲပစ်ခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။

အင်း... ဒါတင်မကသေးဘဲ နာရူတို၏ မကောင်းသော နောက်ပြောင်လိုစိတ်ကလည်း ပါဝင်နေသေးသည်!

အူချီဟာ အီတာချီ တစ်ယောက် ရွာကို ပြန်ရောက်လာပြီး သူ၏မိုက်မဲသော ညီလေးက ညီမလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လျှင် မည်ကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော တုံ့ပြန်မှုမျိုး ရှိလာမည်နည်း။ အေးစက်ပြီး မာနကြီးသော ဆာဆူကီးက အထက်တန်းစား မိန်းကလေးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် မည်မျှအထိ ရယ်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာမည်နည်း။

"ဂျန်ဒါကို အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲပစ်ရမယ်?? ငါ့ဆီမှာ ရှိတဲ့ ပစ္စည်းအများစုက ယာယီပစ္စည်းတွေချည်းပဲဟ! နေဦး... ရှိသားပဲ... ‘တစ်ကြိမ်သုံး လိမ်လည်မှုနှုတ်သီး’ တဲ့၊ အမှတ် ၅,၀၀၀ ကျသင့်မယ်။ နာရူတို... ဒါက မုသာဝါဒတွေကို အမှန်တရားအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တန်ဆာပလာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို စွမ်းအားကြီးလွန်းလို့ပဲ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းရဲ့ အပြင်းအထန် ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရတာ။ မင်းပြောတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂျန်ဒါကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ကတော့ ဒါနဲ့ လုပ်လို့ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ နေပါဦး... မင်း ဒါကို ဘာအတွက် သုံးမလို့လဲ။ မင်းကိုယ်တိုင် မိန်းကလေး ဖြစ်ချင်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။"

ဒိုရေးမွန်သည် ရွှေရောင်နှုတ်သီးတစ်ခုကို ထုတ်ပေးရင်း နာရူတိုကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

‘ဘာလဲဟ... မိမိပြောချင်တာကို ပြောလိုက်ရုံနဲ့ တကယ်ဖြစ်လာတာလား။ တကယ်လို့ ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးသာ အကန့်အသတ်မရှိ သုံးလို့ရရင် ကမ္ဘာကြီးပါ ပျက်စီးသွားနိုင်တာပဲ! စကားတစ်ခွန်း ဇွတ်ပြောလိုက်ရုံနဲ့ ဇာတ်ကြောင်းတွေ ပြောင်းလဲကုန်ပြီး ကမ္ဘာပျက်သွားနိုင်တယ်။ ကံကောင်းလို့ ဒါကို ယာယီ ကန့်သတ်ထားတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒါကို သုံးဖို့ ငါ့ရဲ့ ပျက်စီးမှတ် ၅,၀၀၀ ကိုတော့ အသုံးချရတော့မှာပဲ။’

နာရူတိုသည် လိမ်လည်မှုနှုတ်သီးကို မျက်လုံးများ တောက်ပစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း၊ ၎င်းကို အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးမပြုနိုင်ခြင်းအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသွားသည်။

"ဘယ်ကသာ... ကျွန်တော်က ဘာလို့ မိန်းကလေး လုပ်ရမှာလဲ။ ကျွန်တော် ဒါကို သုံးပြီး ပျက်စီးအမှတ်တွေ သွားရှာမလို့..."

နာရူတိုသည် လိမ်လည်မှုနှုတ်သီးကို လှမ်းယူရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ပျက်စီးအမှတ် သွားရှာမလို့ ဟုတ်လား??"

ဒိုရေးမွန်သည် နာရူတိုကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ လုံးဝန်းသော ခေါင်းကြီးကို အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် ကုတ်နေမိတော့သည်။

"စနစ်ရဲ့ သတိပေးချက် တက်လာရင် ဆရာကြီး သေချာပေါက် သိသွားလိမ့်မယ်!"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နာရူတိုသည် ဒိုရေးမွန်ကို အများကြီး ရှင်းပြမနေတော့ပေ။ သူသည် စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး လိမ်လည်မှုနှုတ်သီးကို ကိုင်ကာ ပိတ်ပင်တံဆိပ်ခတ်ထားသော နေရာထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

အသိစိတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ နာရူတိုသည် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ ဟိုတယ်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာကာ အမိုးပေါ်သို့ တက်ခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခဏ ဝေ့ဝဲရှာဖွေပြီးနောက် နာရူတိုသည် ဆာဆူကီး တစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

နာရူတိုသည် ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အနောက်သို့ ခပ်သွက်သွက် လိုက်ပါသွားကာ လိမ်လည်မှုနှုတ်သီးကို တပ်ဆင်လိုက်တော့သည်။

"ဆာဆူကီး... မင်းက တကယ်တော့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပဲ!"

နာရူတိုသည် အမှောင်ရိပ်တစ်ခုထဲတွင် ပုန်းအောင်းလျက်၊ သူ၏ လေသံကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

နာရူတို ပြောကြားပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် တပ်ဆင်ထားသော လိမ်လည်မှုနှုတ်သီးမှ မှေးမှိန်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် လေ့ကျင့်နေသော ဆာဆူကီး သည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေခနဲ လဲကျသွားခဲ့ရပြီး၊ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော အထူးလေ့ကျင့်ခန်းများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး အင်အားချည့်နဲ့သွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက်... သူ၏ အဝတ်အစားများအောက်မှ ရင်ဘတ်အပေါ်ပိုင်းသည် အနည်းငယ် မို့မောက်လာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့သည်လည်း တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဆာဆူကီး သည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိမိခန္ဓာကိုယ်၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ဘာတစ်ခုမျှ မခံစားမိသေးပေ။

[သတိပေးချက် - အူချီဟာ ဆာဆူကီး ၏ ကာရိုက်တာကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သဖြင့် ‘ပျက်စီးအမှတ်’ ၅၀၀၀ ရရှိပါသည်။]

နာရူတိုသည် စနစ်၏ အချက်ပေးသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သတိလစ်နေသော ဆာဆူကီးကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားတော့သည်။ ဒုတိယဇာတ်ဆောင်မင်းသားကြီးကတော့ တကယ်ကို ဒုတိယဇာတ်ဆောင်မင်းသားကြီးပါပဲ—ဒါဟာ ကာကာရှီရတဲ့ ပျက်စီးမှတ်ပမာဏနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်သည်။ နာရူတိုသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ မိမိ၏ နာမည်နှင့် ဂုဏ်သတင်းကို လျှို့ဝှက်ထားရင်း ထိုနေရာမှ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့တော့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...

ဆာဆူကီးသည် အသိစိတ် ပြန်လည်ပွင့်လင်းလာခဲ့ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်... တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိသွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ခြေသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိပြီးနောက် နေရာတွင် ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?? ငါ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာလို့ ဒီလိုအရာမျိုး ရှိနေရတာလဲ?? မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ..."

ဆာဆူကီးသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ လက်လှမ်း၍ လက်တွေ့အခြေအနေကို အတည်ပြုလိုက်ပြီး စိတ်ရူးပေါက်နေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုထက်မက ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို တွေးတောမိသွားပြီး ဟိုတယ်ဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့တော့သည်။

ဟိုတယ်အခန်းအတွင်း

ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးနောက်... ဆာဆူကီးသည် တာတာမီဖျာ ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်လျက်၊ မျက်ဝန်းအစုံ ဝေဝါးစွာဖြင့် မိမိ၏ တည်ရှိမှုအပေါ် သံသယဝင်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်သူငယ်အိမ်ထဲတွင်... နက်မှောင်သော မိုးမျှော်ပုံစံ ရှာရင်းဂန်နှစ်ကွက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စောစောက ဆာဆူကီးသည် ဤလက်တွေ့အခြေအနေကို ဘယ်လိုမှ လက်မခံနိုင်လောက်အောင် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သူ၏ ရှာရင်းဂန်မျက်လုံးကို အတင်း ပွင့်လာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးအခန်းတွင်

နာရူတိုသည် ဆာဆူကီးထံမှ ပျက်စီးမှတ်များကို မည်သို့ ဆက်လက်၍ ညှစ်ထုတ်ရမည်ကို တွေးတောနေမိသည်။

"မှန်သားပဲ! ဆာဆူကီးက စွမ်းအားအတွက်ဆိုရင် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ဝံ့တဲ့သူ မဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဒီအချက်ကနေပဲ စပြီး ထိုးဖောက်ကြတာပေါ့။"

နာရူတိုသည် ရုတ်တရက် သူ၏နဖူးကို ရိုက်လိုက်မိပြီး မျက်ဝန်းများ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ကာ တောက်ပသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ အသိစိတ်ကို ပိတ်ပင်တံဆိပ်ခတ်ထားသော နေရာထဲသို့ ပြန်လည်စေလွှတ်ကာ ဒိုရေးမွန်ကို ထပ်မံရှာဖွေလိုက်တော့သည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်...

‘တီ...!’

‘ပြီးပြည့်စုံနတ်သမီးစနစ် ကို စတင်ထည့်သွင်းနေပါသည်...’

‘တီ...!’

‘အိမ်ရှင်၏ ဂျန်ဒါပြောင်းလဲမှု လုပ်ငန်းစဉ် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးပါပြီ...’

‘တီ...!’

‘တစ်ခုတည်းသော တာဝန်ကို ထုတ်ပြန်အပ်နှံပါသည် - နင်ဂျာကမ္ဘာ၏ နံပါတ်တစ် နတ်သမီးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိအောင် လုပ်ဆောင်ရန်...’

‘တီ...!’

‘တာဝန်၏ ဆုလာဘ်များကို ပြီးမြောက်မှုနှုန်း ၁၀% အလိုက် ခွဲဝေချီးမြှင့်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်...’

‘တီ...!’

‘ယခုအခါ အစပြုသူအတွက် လက်ဆောင်ကို ပေးအပ်ပါသည် - ပထမဆုံးသော ဟိုကာဂဲ ဟာရှီရာမား၏ ဆဲလ်များ ကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပေးနေပါသည်...’

ဆာဆူကီးသည် ဝေဝါးနေဆဲ အခြေအနေမှာ သူ၏ နားစည်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော အသံအစီအရီ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် ထိုအရာကို ပြန်လည်မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာ သူ၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး မူးဝေသွားခဲ့ရပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာ အသိစိတ်များ ပျောက်ကွယ်ကာ သတိလစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်... နာရူတို၏ ပုံရိပ်သည် ဆာဆူကီး၏ အခန်းထဲတွင် ဘွားခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဆာဆူကီး... မင်းကို ဇာတ်လိုက်မင်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်မျိုး ကြုံတွေ့ခွင့်ပေးလိုက်မယ်။ ဒါဆိုရင် လုံလောက်ပြီ မဟုတ်လား ညီအစ်ကို..."

နာရူတိုသည် ကောက်ကျစ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး စက်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သတိလစ်နေသော ဆာဆူကီး၏ ဘေးနားတွင် ချထားလိုက်သည်။ ထိုပစ္စည်းသည် [စူပါဘလန်ဒါ] ဟု ခေါ်တွင်သော တန်ဆာပလာဖြစ်ပြီး၊ မတူညီသော အရာဝတ္ထုများကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ယခင်က နာရူတိုသည် ဒန်ဇို ထံမှ ဟာရှီရာမား၏ ဆဲလ်အချို့ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း တန်ဆာပလာများကို ငှားရမ်းရန် ပျက်စီးမှတ် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါတွင်မူ... သူ၌ အရာနှစ်ခုကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ရန် အကောင်းဆုံးသော အခွင့်အရေးကြီး ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စက်၏ ဆက်သွယ်မှုပိုက်လိုင်းတစ်ခုကို ဆာဆူကီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုကိုမူ ဟာရှီရာမားဆဲလ် အစိတ်အပိုင်းငယ်လေးပေါ်တွင် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နာရူတိုသည် စက်၏ ခလုတ်ကို နှိပ်၍ အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ခဏမျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက်... ဆာဆူကီးနှင့် ဟာရှီရာမားဆဲလ် နှစ်ဦးစလုံးသည် စက်ပစ္စည်းကြီး၏ ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအကြာတွင်မူ... ရုပ်သွင်အသစ် စုတ်ဖွားဖွားဖြစ်နေသော ဆာဆူကီးသည် စူပါဘလန်ဒါထဲမှ ပြန်လည်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

နာရူတိုသည် သတိလစ်နေသော ဆာဆူကီးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ တန်ဆာပလာများကို ခပ်သွက်သွက် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းကာ အနောက်သို့လှည့်၍ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေတော့သည်။