အပိုင်း ( ၁၄ ) - ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့ ကွင်း ၊ ကိုးမြီး ချာကရာမုဒ်

ဒါဆိုရင် ရမှတ်နှစ်ရာ အလကားသက်သက် ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ရတာပေါ့။ နာရုတိုသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မာစတာသော့ကို ကောက်ယူကာ ဒိုရေးမွန်ထံသို့ ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ ကိုးမြီး၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် ဒိုရေးမွန်သည်လည်း ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ အကြံအိုက်နေဟန် ရှိသည်။

“ဒိုရေးမွန်... ငါ့ကို ဒီအတိုင်း အထဲဝင်ခွင့်ပေးနိုင်မယ့် တခြားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းမျိုး ရှိသေးလား”

နာရုတိုက တည်တင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် မာစတာသော့ကို ဒိုရေးမွန်ထံ ပြန်လည်ကမ်းပေးရင်း မိမိ၏ အစီအစဉ်သစ်ကို တင်ပြလိုက်သည်။ အကယ်၍ ချိတ်ပိတ်ထားသော သံတံခါးကို ဖွင့်လှစ်၍မရပါက တံခါးဖွင့်ရန် ကြိုးစားမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေခြင်းက ပိုမိုထိရောက်ပေလိမ့်မည်။

“ရှိတာပေါ့... ငါ ရှာကြည့်ဦးမယ်”

ဒိုရေးမွန်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် မိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လေးဖက်တိုင်းကြောင်းအိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ အလျင်အမြန် ရှာဖွေတော့သည်။

“တွေ့ပြီ နာရုတို... ဒါက ‘အကာအကွယ်ဖောက်ကွင်း’ လို့ ခေါ်တယ်။ ဘယ်လိုအရာမျိုးကိုမဆို ဖောက်ထွက်သွားနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတယ်”

ဒိုရေးမွန်သည် ကစားကွင်းသုံး ဝိုင်းဝိုင်းကွင်းနှင့် တူသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် ရှင်းပြပြီးသည်နှင့် ထိုအကာအကွယ်ဖောက်ကွင်းကို ချိတ်ပိတ်ထားသော သံတံခါးကြီးပေါ်သို့ ကပ်တင်လိုက်သည်။ အကာအကွယ်ဖောက်ကွင်းသည် သံတံခါးနှင့် ထိမှန်သွားသည်နှင့် သံလိုက်ကဲ့သို့ မြဲမြံစွာ ကပ်ပါသွားပြီး သံတံခါးမျက်နှာပြင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျော်ဝင်ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏နောက်တွင် ၄၀ စင်တီမီတာခန့် အချင်းရှိသော အပေါက်အဝတစ်ခု နာရုတို၏ ရှေ့မှောက်၌ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

သူ့မှာ အစီအစဉ်ရှိရင် ငါ့မှာလည်း နည်းလမ်းရှိတာပဲ။ အခုတော့ ငါ အထဲရောက်အောင် ဝင်နိုင်ခဲ့ပြီ။

နာရုတိုသည် ထိုအပေါက်ဝမှတစ်ဆင့် ကိုယ်ကိုငုံ့ကာ သံတံခါး၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဒိုရေးမွန်... ခဏနေရင် အံ့သြမသွားနဲ့ဦးနော်”

နာရုတိုက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဘေးနားရှိ ဒိုရေးမွန်ကို စနောက်လိုက်ပြီးနောက် ကိုးမြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

“ကူရမ... ငါတို့ စကြစို့”

နာရုတိုသည် မိမိ၏ လက်သီးကို ရှေ့သို့ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ငေးမောကြည့်ရှုနေသော ကိုးမြီးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ...”

ကိုးမြီးက ဖြန့်ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏ ကြီးမားလှသော မြေခွေးမျက်ဝန်းကြီးများသည် လခြမ်းသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး နာရုတို၏ လက်သီးနှင့် ထိတွေ့ရန် လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်တော့သည်။ လက်သီးချင်း ထိမှန်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် သန့်စင်ပြီး ကြီးမားလှသော ချာကရာလှိုင်းများသည် ကိုးမြီးထံမှတစ်ဆင့် နာရုတို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဒိုရေမွန်၏ အံ့ဩမှင်သက် သော မျက်ဝန်းများအောက်တွင် နာရုတို၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ရွှေရောင်တောက်ပသော ချာကရာမီးလျှံများဖြင့် ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်သွားခဲ့ရသည်။ ရွှေရောင်မီးလျှံများ ဝန်းရံလျက် ရှိနေသော သူ၏ ဆံပင်များနှင့် နင်ဂျာနဖူးစီးကြိုးများသည် လေတိုက်ခတ်ခြင်းမရှိဘဲ အထက်သို့ ထောင်မတ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ လည်ပင်းတဝိုက်တွင် အနက်ရောင်ချိတ်ပုံ ကျောက်စိမ်း ခြောက်လုံး ပေါ်ပေါက်လာပြီး ရင်ဘတ်မှတစ်ဆင့် ခြေထောက်များအထိ ထူးဆန်းသော အနက်ရောင် အမှတ်အသားများ ဖြန့်ကျက်သွားခဲ့သည်။ ဤအရာက ကိုးမြီးချာကရာမုဒ် ဖြစ်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒါက ဘာလို့ ကူရမမုဒ် မဟုတ်ရတာလဲ”

နာရုတိုသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများကို ခံစားရင်း လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ငုံ့ကြည့်ပြီးနောက် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကိုးမြီးထံသို့ လှည့်လည်မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ မူရင်းဇာတ်လမ်း၌ ကိုးမြီး၏ ချာကရာကို အတင်းအကျပ် လုယူထားစဉ်က ရရှိခဲ့သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူနှင့် ကိုးမြီးတို့အကြား နားလည်မှု ရရှိထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယခုထက် ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်ရှိသည့် ကူရမမုဒ် ဖြစ်လာသင့်ပေသည်။ ကိုးမြီးကိုယ်တိုင်က သန့်စင်သော ချာကရာများကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် နာရုတိုအနေဖြင့် မိမိစိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ အမှောင်ထုများနှင့် မကောင်းသော အတွေးအမြင်များကို ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

“နာရုတို... ဒီချိတ်ပိတ်ခြင်းကို အပြီးတိုင် မဖျက်ဆီးနိုင်သရွေ့ ငါတို့ ကုရမမုဒ်ကို အသုံးမပြုနိုင်သေးဘူး။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားကလည်း မင်းမှတ်မိနေတဲ့ အတိုင်းအတာလောက်အထိ အစွမ်းမထက်သေးဘူး။ ချိတ်ပိတ်ခြင်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ငါက အဲဒီအပေါက်အသေးလေးကနေပဲ ချာကရာတွေကို ပို့လွှတ်ပေးလို့ရတာ။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ခွန်အားမှာ ကွဲပြားမှုတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်။ တိုက်ပွဲမစခင် ငါ့ရဲ့ ချာကရာတွေကို ကြိုတင်စုဆောင်းထားနိုင်မှသာ အဆင်ပြေလိမ့်မယ်”

ကိုးမြီးက တောက်ပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် နာရုတိုကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အကာအကွယ်ဖောက်ကွင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော အပေါက်ဝကို ညွှန်ပြကာ လေးနက်သော အသံကြီးဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ကိုးမြီး၏ စကားကို ကြားရသောအခါ နာရုတို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဤကဲ့သို့ ဖြတ်လမ်းနည်းလမ်းများတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဘဏ်တိုက်ကြီးတစ်ခု၏ နံရံတွင် အပေါက်ငယ်တစ်ခု ဖောက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အတွင်း၌ ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရှိနေသော်လည်း ထိုအပေါက်ငယ်မှတစ်ဆင့် တစ်ခုချင်းသာ ထုတ်ယူနိုင်သဖြင့် သုံးစွဲနိုင်မှု ပမာဏမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုလိုပါက အချိန်ယူ၍ စုဆောင်းရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စွမ်းအားထုတ်ယူမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပါက စုဆောင်းထားမှုများရင်လည်း ကွယ်ပျောက်သွားလိမ့်မည်။ ဘဏ်တိုက်တံခါးကြီးကို အပြီးတိုင် ဖွင့်လှစ်နိုင်မှသာလျှင် စွမ်းအားအားလုံးကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် နာရုတိုအနေဖြင့် မိမိ၏ နင်ဂျုဆုများကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုပါက ကိုးမြီးချာကရာမုဒ်ကို အသက်သွင်းလျက် စွမ်းအားများကို ကြိုတင်စုဆောင်းထားရန် လိုအပ်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ဤမုဒ်သည် သူ့ကို ဟိုကာဂဲအဆင့် ခွန်အားမျိုးတွင်သာ ထိန်းညှိပေးထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဤအချက်က နာရုတိုကို မိမိ၏ လက်ရှိစွမ်းအားနှင့် အမြီးလေးခုအဆင့် ခွန်အားတို့ကို နှိုင်းယှဉ်တွေးတောမိစေသည်။ သူ၏ လက်ရှိခွန်အားမှာ အမြီးလေးခုအဆင့်ထက် မက သာလွန်နေပြီး ဤပုံစံဖြင့်ဆိုပါက ဟိုကာဂဲအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် ပြဿနာရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ ထို့အပြင် နာရုတိုသည် ကိုးမြီးချာကရာမုဒ်ကြောင့် မကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် ကိုးမြီးချာကရာလက်တံများကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း စသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

[ကိုးမြီးမုဒ်၏ လေ့ကျင့်ရေးလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းရမှတ် ၅,၀၀၀ ရရှိပါသည်]

အသိပေးချက်အသံသည် နာရုတိုနှင့် ဒိုရေးမွန်တို့၏ နားထဲတွင် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နာရုတိုသည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အစွမ်းထက်ဆုံး အကူအညီဖြစ်သော ဒိုရေးမွန်ကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

“ဒိုရေးမွန်... မင်းဆီမှာ အရာဝတ္ထုတွေကို ကြီးအောင် ဒါမှမဟုတ် သေးအောင် လုပ်လို့ရတဲ့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းမျိုး ရှိလား။ ငါ သုံးချင်လို့”

နာရုတို၏ အတွေးမှာ ရိုးရှင်းပေသည်။ အကယ်၍ အကာအကွယ်ဖောက်ကွင်းကို ကြီးမားအောင် ပြုလုပ်နိုင်လျှင် သို့မဟုတ် ကိုးမြီးကို သေးငယ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်လျှင် ချိတ်ပိတ်ခြင်း၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ဒါက... ရှိတော့ ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ”

ဒိုရေးမွန်က မိမိ၏ လုံးဝန်းသော ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း နာရုတိုကို အံ့သြတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ ဒီအပေါက်ဝကို ကြီးအောင်လုပ်မလို့၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ကူရမကို သေးအောင်လုပ်ပြီး ကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်ဖြတ်မလို့လေ။ ငါ့ကို တစ်ခုလောက် ပေးပါဦး”

နာရုတိုက မိမိ၏ စိတ်ကူးကို တိုက်ရိုက်ပြောဆိုရင်း ဒိုရေးမွန်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ အလောတကြီး တောင်းခံလိုက်သည်။ ဘေးနားမှ စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေသော ကိုးမြီးသည်လည်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသည့်အလား ဒိုရေးမွန်ထံသို့ စူးစိုက်ကြည့်ရှုလာခဲ့သည်။

“မရဘူး နာရုတို... ဒီကမ္ဘာ့ဥပဒေသရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် အကာအကွယ်ဖောက်ကွင်းက ယာယီပစ္စည်းတစ်ခုအနေနဲ့ပဲ တည်ရှိနိုင်ပြီး အလွန်ဆုံးရှိရင် တစ်ရက်ပဲ ခံလိမ့်မယ်။ အရာဝတ္ထုတွေကို ကြီးအောင်၊ သေးအောင် လုပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကလည်း ကမ္ဘာ့ဥပဒေသရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာ အကြိမ်အရေအတွက် အများကြီး အသုံးမပြုနိုင်ဘူး။ အလွန်ဆုံးရှိရင် ဆယ်ဆလောက်ပဲ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ဆယ်မိနစ်ပဲ အချိန်ခံလိမ့်မယ်”

ဒိုရေးမွန်၏ စကားများသည် နာရုတို၏ ရင်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှု မီးလျှံများကို ရေအေးဖြင့် လောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ငြိမ်းသတ်သွားစေခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပြီးပြည့်စုံသော လမ်းကြောင်းဟူ၍ မရှိနိုင်ပါ။

“ဒါဆိုရင် ဒီအကာအကွယ်ဖောက်ကွင်းကို တစ်ရက်စာအတွက် ဘယ်လောက်ပေးရလဲ။ ငါ အပိုင်ဝယ်လို့ရမလား”

နာရုတိုသည် လက်တွေ့မကျသော စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို ချက်ချင်းစွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ကိုးမြီးချာကရာမုဒ်ကို မည်သို့ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရမည်ကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။

“အပိုင်ဝယ်လို့ မရပါဘူး... ပစ္စည်းအားလုံးကို ငှားရုံပဲ ရမယ်။ ကမ္ဘာ့ဥပဒေသကြီး တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမှသာ အချိန်နဲ့ စွမ်းအားကန့်သတ်ချက်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ အကာအကွယ်ဖောက်ကွင်းအတွက် တစ်ရက်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းရမှတ် ၂၀၀ ကုန်ကျပါမယ်”

ဒိုရေးမွန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးထောက်လျက် သူ၏ မျက်ဝန်းကြီးများဖြင့် နာရုတိုကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောကြားလိုက်ရာ နာရုတို၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများမှာ ထပ်မံ၍ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။