အပိုင်း ( ၁၂ ) - ဟွန်ကိုင်ပွိုင့် တစ်ထောင် ၊လူတွေ စက်ဆုပ်တဲ့ ကာကာရှီ
“တကယ်ကြီးလား။ ဆာဆူကီး နဲ့ ဆာကူရာလည်း စာမေးပွဲ အတူတူအောင်တာပေါ့နော်”
နာရုတိုသည် စုစည်းနေသော သားရဲစွမ်းအားမီးလုံးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည့်အလား ဟန်ဆောင်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်... အားလုံး အောင်မြင်ကြပါတယ်”
နာရုတိုက အသိစိတ်ရှိရှိ တုံ့ပြန်ပြီး မိမိ၏ အဖော်များကို ဂရုစိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါမှ ကာကာရှီ၏ ရင်ထဲ၌ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
‘ဆရာကြီး... နာရုတိုက အရည်အချင်းရှိတဲ့ ဂျင်ချူရီကီတစ်ယောက်တင် မကပါဘူး။ သူက မီးလျှံစိတ်ဓာတ်ကို ဆက်ခံထားတဲ့ ကိုနိုဟာရဲ့ နင်ဂျာစစ်စစ်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေပါပြီ’
ကာကာရှီသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများစွာဖြင့် နာရုတိုကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။
“ဒါဆိုလည်း စောစောကပြောရော့ပေါ့။ မဟုတ်ရင် ငါ ဒီလောက် ပင်ပန်းခံပြီး တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုဘူး”
နာရုတိုက စိတ်မရှည်သလို ပုံစံဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကိုးမြီးချာကရာများမှာ တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သလို လူကိုယ်ပွားများမှာလည်း အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
[အောက်ခြေနင်ဂျာစာမေးပွဲ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းရမှတ် ၁,၀၀၀ ရရှိပါသည်]
ကာကာရှီ သဘောတူညီလိုက်ပြီးနောက် စက်ရုပ်ဆန်သော အသံတစ်ခုသည် နာရုတိုနှင့် ဒိုရေးမွန်တို့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
“နာရုတို... မင်း တကယ်တော်တာပဲ။ အကြွေးတွေကို အမြန်ဆပ်နိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘူး၊ ဖျက်ဆီးခြင်းရမှတ် ၅၀၀ တောင် ပိုရလိုက်သေးတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ လက်ထဲ ပိုက်ဆံနည်းနည်း ရှိလာပြီပေါ့”
နာရုတို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဒိုရေးမွန်က ဝမ်းသာအားရစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ ထိုအသံသည် နာရုတို၏ နားထဲသို့ အတိုင်းသား ရောက်ရှိလာသည်။
‘ဟီးဟီး... ဒိုရေးမွန်၊ ငါ့အတွက် ဘောစိသော့အပိုပစ္စည်းတစ်ခု လောက်ငှားပေးဦး။ ပြန်ရောက်ရင် သုံးမလို့။ အခုတော့ ငါ့မှာ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ အိမ်ကျမှ တွေ့ကြတာပေါ့’
နာရုတိုက မိမိ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် ဒိုရေးမွန်ကို လှမ်းပြောလိုက်ရင်း ရင်ထဲတွင် ကိုးမြီးချာကရာမုဒ်၏ အရသာကို ကျေနပ် အားရနေမိသည်။ စတုတ္ထမြောက်ဟိုကာဂဲ၏ သော့မရှိလျှင်လည်း ဘာဖြစ်သနည်း။ ဒိုရေးမွန်တွင် မည်သည့်သော့ခလောက်ကိုမဆို ဖွင့်နိုင်သည့် ဘောစိသော့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။
ဆာရုတိုဘီ ဟီရူဇန်သည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာမရရှိဘဲ ပြုံးစိစိ ဖြစ်နေသော နာရုတိုကို ကြည့်ကာ အောက်ခြေနင်ဂျာ ဖြစ်ရုံမျှဖြင့် ဤမျှအထိ ပျော်ရွှင်နေသည်ဟု ထင်မှတ်လျက် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်မိသွားသည်။ နာရုတိုအနေဖြင့် ကိုးမြီး၏ စွမ်းအားကို ပြည့်ပြည့်ဝဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် ကိုနိုဟာအတွက် အားကိုးရမည့် နင်ဂျာကောင်းတစ်ယောက် တိုးလာပြီဟု သူတွေးမိသည်။ သို့သော် နာရုတို၏ တစ်ဖက်သတ်ဆန်ပြီး ထူးဆန်းလွန်းသော စရိုက်ကမူ စိတ်ချရပါ့မလားဟု အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိပြန်သည်။
“ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို အဆင့် (၁) လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်တယ်။ ပြင်ပမှာ ပေါက်ကြားအောင် ပြောဆိုခြင်း လုံးဝမပြုရ။ အခု အားလုံး ပြန်ကြပြီး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသလိုက်ကြပါ။ ကဲ... သွားကြစို့”
ဟီရူဇန်သည် တည်ငြိမ်မှုကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ရယူလိုက်ပြီး စူးရှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဟိုကာဂဲအရှင်”
ရောက်ရှိနေသူအားလုံးသည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရိုသေစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲကြောင့် ရောက်ရှိနေကြသော ဂျိုနင်များနှင့် ချူနင်များအားလုံးသည် မိမိတို့၏ အားနည်းချက်များကို အထင်အရှား သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြရသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အောက်ခြေနင်ဂျာသစ်ကလေးဖြစ်သော ကိုးမြီးဂျင်ချူရီကီ ဥဇုမာကီ နာရုတို၏ အမည်ကိုလည်း စွဲထင်သွားခဲ့ကြရသလို၊ ကိုနိုဟာ၏ ထိပ်တန်းအလွဲသုံးစားလုပ်သူ ဟာတာကီ ကာကာရှီကိုလည်း မှတ်မိသွားကြတော့သည်။
“နာရုတို... မင်း ဘာမှမဖြစ်ဘူးမဟုတ်လား”
အားလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွဲဖက်လျက် ထွက်ခွာရန် ပြင်နေကြစဉ်မှာပင် အိရုကာသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အန်ဘူအဖွဲ့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော ချိတ်ပိတ်ရေးအဖွဲ့သည်လည်း အလောတကြီး ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ငါ ဘာဖြစ်ရမှာလဲ။ ငါ စာမေးပွဲအောင်ပြီး တရားဝင် အောက်ခြေနင်ဂျာ ဖြစ်သွားပြီလေ”
နာရုတိုက မိမိ၏ နင်ဂျာနဖူးစီးကို လက်ဖြင့် ပင့်တင်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ နေမကောင်းဖြစ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ကျယ်လောင်စွာ ဟန်ဆောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်နှင့် မတူဘဲ အိရုကာအပေါ် ထူးထူးခြားခြား သံယောဇဉ်ရှိနေခြင်း မရှိချေ။
“အိရုကာ.... ဒီမှာ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ။ မင်း ကျောင်းကို ပြန်လို့ရပြီ။ ကာကာရှီ... မင်း နာရုတိုကို ခေါ်ပြီး ခဏနေရင် ငါ့ရုံးခန်းကို လာခဲ့ဦး”
ဟီရူဇန်သည် နာရုတို အဆင်ပြေသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး အန်ဘူနှင့် ချိတ်ပိတ်ရေးအဖွဲ့ရှိရာဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
“နာရုတို... အောက်ခြေနင်ဂျာ ဖြစ်သွားတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်နော်။ ဒီနေ့ညနေ ကျောင်းဆင်းရင် မင်းကို ရာမန်ခေါက်ဆွဲ ကျွေးပါ့မယ်။ ညနေကျမှ တွေ့ကြတာပေါ့...”
အိရုကာ က လှပသော အပြုံးဖြင့် နာရုတိုကို ဖိတ်ခေါ်စကားပြောဆိုပြီးနောက် နင်ဂျာကျောင်းတော်ဆီသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။
ထိုအပြုံးကြောင့် နာရုတို စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားရသည်။ ဒီညစာစားပွဲကို သူ သွားသင့်သလား၊ မသွားသင့်ဘူးလား။
“ဆာဆူကီး... ဆာကူရာ... မင်းတို့လည်း အိမ်ပြန်ကြတော့။ မနက်ဖြန်ကစပြီး အဖွဲ့ (၇) အနေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို တရားဝင် စတင်ရတော့မယ်”
ကာကာရှီက နာရုတိုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆာကူရာတို့ရှိရာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာရင်း ခေါင်းကို အနည်းငယ် ကုတ်လျက် အနေရခက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များက ကာကာရှီကဲ့သို့ အရေထူသူအတွက်ပင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။
“ဟို... ဆရာကာကာရှီ။ ငါ အဲဒီ ဆရာ ဂိုင်နဲ့အတူ လေ့ကျင့်လို့ရမလား”
ကာကာရှီ၏ ကြောင်အမ်းအမ်း မျက်နှာထားကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဆာဆူကီးသည် စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ မိုက်ဂိုင်ကို တုန်ရင်သောလက်ဖြင့် ညွှန်ပြကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ကာကာရှီသည် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားပြီး ဆာဆူကီးကို ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ... ကိုနိုဟာ၏ ကူးယူနင်ဂျာ ကာကာရှီတစ်ယောက် ပယ်ချခြင်း ခံလိုက်ရသည် ဟုတ်လား။
မိုက်ဂိုင်သည် ရော့ခ်လီနှင့်အတူ နည်းဗျူဟာများအကြောင်း ဆွေးနွေးနေစဉ် ဆာဆူကီး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်သွားသည်။ ဤသူက သူ၏ ထာဝရပြိုင်ဘက် ကာကာရှီကိုယ်တိုင် လေးစားရမည့် တပည့် ဖြစ်သည်မဟုတ်လား။
“ဟားဟားဟား... ကာကာရှီ၊ မင်းလည်း တစ်နေ့မှာ အထင်သေးခံရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ မင်းနာမည်က ဆာဆူကီးဟုတ်တယ်မလား။ မင်း ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင် ကိုယ်ခံပညာအကြောင်းတွေကို ငါ့ကို အချိန်မရွေး လာမေးလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို တစ်ခုတော့ ပြောပြရမယ်။ ကာကာရှီက မင်းအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဆရာဖြစ်သလို သိပ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ဂျိုနင်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်။ သူက ငါအမြဲတမ်း လိုက်မှီအောင် ကြိုးစားနေရတဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်သလို ငါ့ဘဝရဲ့ အနိုင်တိုက်ရမည့် ပြိုင်ဘက်လည်း ဖြစ်တယ်”
မိုက်ဂိုင်က ကာကာရှီကို စနောက်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆာဆူကီးကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ စကားအဆုံးတွင် သူ၏ ထုံးစံအတိုင်း သွားများ ပေါ်လွင်အောင် ဖြန့်ပြုံးပြလိုက်ရာ ထိုအလင်းပြန်မှုက နာရုတို၏ မျက်လုံးများကိုပင် ကျိန်းစပ်သွားစေသည်။
‘ဒါက ဆရာ ဂိုင်ရဲ့ သွားတွေပိုးစားတာမရှိကြောင်း ကြွားဝါတဲ့ ပုံစံမျိုးလား။ ပြီးတော့ ဆာဆူကီး.... မင်းရဲ့ သေးသွယ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အဲဒီလို ရူးသွပ်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို တောင့်ခံနိုင်မယ်လို့ ထင်လို့လား။ အုချီဟာမျိုးနွယ်စုက နင်ဂျုဆုနဲ့ အမြင်အာရုံမှော်အတတ်ကို မသုံးဘဲ ကိုယ်ခံပညာကိုပဲ အားစိုက်တော့မယ်ပေါ့။ မင်း တကယ်ကို တော်ပါပေတယ်’
နာရုတိုက စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ဆာဆူကီးကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲကနေ တွေးတောမိသည်။
“ဆရာကာကာရှီ... ဆရာ့မှာ ဘာလို့ ငါတို့ အုချီဟာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရှာရင်းဂန်မျက်လုံး ရှိနေရတာလဲ။ ဆရာကလည်း အုချီဟာ မျိုးနွယ်စုဝင်ပဲလား”
ရုတ်တရက် ဆာဆူကီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းကိုမော့ကာ ဖုံးအုပ်ထားသော ကာကာရှီ၏ ဘယ်ဘက်မျက်ဝန်းကို ကြည့်ရင်း တုန်ရင်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါက အုချီဟာမျိုးနွယ်စုဝင် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီရှာရင်းဂန်က ငါ့ရဲ့ အသက်ထက်မက တန်ဖိုးထားရတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ငါ့ကို ပေးခဲ့တာပါ။ ဆာဆူကီး... မင်း ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ချင်တယ်ဆိုရင် ဂိုင်ဘက်က အဆင်ပြေရင် ငါ မတားပါဘူး...”
ကာကာရှီသည် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော မိမိ၏ သူငယ်ချင်းကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ဘယ်ဘက်မျက်ဝန်းကို မသိစိတ်ဖြင့် ထိတွေ့လိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နာရုတို၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကွင်းပြင်၌ ရှိနေကြသူအားလုံးမှာ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ (၈) နှင့် အဖွဲ့ (၁၀) မှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ကူရဲနိုင်းနှင့် အာဆူမာတို့ကို တွဲဖက်လျက် ကိုနိုဟာဆေးရုံဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ယူဟီ ကူရဲနိုင်းအနေဖြင့် ပြင်းထန်သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိခဲ့ခြင်းမျိုး မရှိပါ။