“ငါ လုပ်မှာပါ”
တိမ်ပုန်းရွာ ချူနင်က လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ မင်း ခဏလောက် အိပ်ပျော်သွားဖို့ လိုမယ်”
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဆာတိုရုက ထိုသူ၏ နဖူးကို အသာအယာ တို့ထိလိုက်ရာ တိမ်ပုန်းရွာနင်ဂျာမှာ မျက်လုံးအစုံ လန်တက်သွားပြီး သတိလစ်မေ့မြောသွားတော့သည်။
“တကယ်လို့ မင်းကို ဒီအတိုင်း ထားခဲ့ရင်တော့ သေသွားနိုင်တယ်”
ထိုသူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှ သွေးများ တောက်လျှောက် ထွက်နေသည်ကို ဆာတိုရု သတိပြုမိသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စစ်ဆေးကြည့်ကာ အချက်အချို့ကို အမြန်ပင် လက်ဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
“ကဲ... အခုဆိုရင်တော့ သူ ချက်ချင်း မသေနိုင်တော့ဘူး”
မိမိ၏ လက်ရာကို ကြည့်ရင်း ဆာတိုရုက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လက်မောင်းမှ သွေးထွက်နေမှုကို လုံးဝ ရပ်တန့်အောင် မလုပ်နိုင်သော်လည်း သွေးစီးဆင်းမှုကိုမူ တော်တော်လေး နှေးကွေးသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီလောက်ထိ လုပ်ပေးထားပါလျက်နှင့် သေဆုံးသွားဦးမည်ဆိုလျှင်တော့ ထိုသူ၏ ကံကြမ္မာဟုသာ ဆိုရပေမည်။ သေဆုံးခြင်းသို့ မရောက်မီ ပြန်လည်နိုးထလာပြီး မိမိဘာသာ အရေးပေါ် ကုသမှုလေး တစ်ခုလောက် ပြုလုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ဆာတိုရု မျှော်လင့်မိသည်။
“ကောင်းပြီ... နောက်တစ်ဖွဲ့ဆီ သွားကြစို့”
ဆာတိုရု၏ အကြည့်များက နောက်ထပ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ လက်ရှိနေရာနှင့် တော်တော်လေး ဝေးကွာသော်လည်း 'ဆဌမမျက်လုံး' (Rikugan) ရှေ့မှောက်တွင်မူ ထိုအကွာအဝေးမှာ ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။ မထွက်ခွာမီ ဆာတိုရုသည် ထိုသူ၏ အချက်ပြမီးကျည်ကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ စောစီးစွာ နိုးလာပြီး အချက်ပြလိုက်လျှင် သူတို့၏ အခြေအနေမှာ ဆိုးရွားသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ကိုင်တွယ်ရာတွင်လည်း မတော်တဆမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။ ဆာတိုရုအတွက်မူ ဂျိုနင်အများအပြား၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံရသရွေ့ ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။
ဆာတိုရု အနားယူရာနေရာသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ဟျူ့ဂအစ်ကီနှင့် ကျန်သူများ ပြန်မရောက်သေးသော်လည်း သူ စိတ်မပူမိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သူတို့၏ အခြေအနေကို အမြဲမပြတ် အာရုံခံ စောင့်ကြည့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ လေးဦးသည် အလုပ်ကို သေသေချာချာ ခွဲဝေထားကြသည်။ အီနို-ရှီကာ-ချို အဖွဲ့က ဂျိုနင်ကို ထိန်းထားပြီး ဟျူ့ဂအစ်ကီက ကျန်သုံးယောက်ကို ရှင်းထုတ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မှ လေးယောက်သား စုပေါင်းပြီး ရန်သူ့ဂျိုနင်ကို အပြတ်ရှင်းလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ခက်ခဲခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ရလဒ်က ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ လေးယောက်စလုံး ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသေးစား ဒဏ်ရာများသာ ဖြစ်သောကြောင့် ခရီးစဉ်ကို နှောင့်နှေးခြင်း မရှိစေခဲ့ပေ။ အမှန်စင်စစ် ဆာတိုရုအနေဖြင့် အဖွဲ့သုံးဖွဲ့လုံးကို တစ်ဦးတည်း ရှင်းပစ်နိုင်သော်လည်း ယခုက စစ်ပွဲကာလ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဟျူ့ဂအစ်ကီတို့မှာလည်း အကာအကွယ်ပေးခံရမည့်သူများ မဟုတ်ကြချေ။ သူတို့အားလုံးမှာ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုစီ၏ ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြပြီး ဤတိုက်ပွဲမှာ သူတို့အတွက် လေ့ကျင့်ခန်း တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တိုးတက်ဖို့ လိုနေသေးပုံပဲ”
လေးယောက်သား ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆာတိုရုက လှမ်းပြောလိုက်သည်။
“လူတိုင်းက မင်းလိုမျိုး ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ စွမ်းအားရှင်တွေလို့ ထင်နေတာလား”
ဟျူ့ဂအစ်ကီက မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အမြဲတမ်း ဖြူဖွေးနေသဖြင့် မျက်လုံးလှန်နေသည်လား မသိသာလှပေ။
“ဟဟ... အဲဒါကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ နောက်ဆိုရင် ပထမဟိုကာဂဲတောင် ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဟမ်...”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လေးယောက်သား ပြိုင်တူ အသံထွက်သွားကြသည်။ ဆာတိုရု၏ ခွန်အားက ကြီးမားပြီး ပါရမီထူးချွန်ကာ အနာဂတ်တွင်လည်း အလားအလာ ကောင်းသည်ကို သူတို့ အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း ပထမဟိုကာဂဲဆိုသည်မှာ နင်ဂျာလောက၏ နတ်ဘုရားဟု ကျော်ကြားသူ မဟုတ်ပါလား။ ဆာတိုရုအနေဖြင့် ပထမဟိုကာဂဲကို ကျော်တက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ကြပေ။
“နောင်ကျရင် သိလာမှာပါ”
ဆာတိုရုက သူတို့နှင့် အငြင်းမပွားတော့ဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းခုကာ နံရံကို မှီပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
“တစ်နာရီလောက် အနားယူမယ်၊ ပြီးရင် ထွက်ကြမယ်။ ဒီတစ်နာရီအတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ အခြေအနေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ထားကြ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှေ့မှာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်လို့ပဲ”
“နားလည်ပါပြီ”
လေးယောက်သား လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဆက်လက်ပြီး သူတို့သည် လနိုင်ငံနှင့် မိုးကြိုးနိုင်ငံကြားရှိ တံတားကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးရမည် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် အလွန်အရေးပါကြောင်း တိမ်ပုန်းရွာ (Kumogakure) နင်ဂျာများလည်း သိရှိကြသဖြင့် အင်အားတောင့်တင်းသော စစ်သည်များကို စေလွှတ် စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတာဝန်မှာ လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် ပြီးမြောက်နိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ် ဤတာဝန်သည် ယခုမှ အမှန်တကယ် စတင်ခြင်းဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း စမ်းရေပူနိုင်ငံရှိ အိုရိုချီမာရုထံသို့ လနိုင်ငံအတွင်း ဆာတိုရု၏ လှုပ်ရှားမှု သတင်းများ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“တကယ်ကို ဟာတကဲဆာကူမိုဆာမရဲ့ သားပီသပါပေတယ်။ တစ်ရက်အတွင်းမှာတင် တိမ်ပုန်းရွာရဲ့ ခံစစ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး သူတို့ရဲ့ နောက်ပိုင်းထိ အောင်အောင်မြင်မြင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်”
ဂျိုနင်တစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ တကယ်လို့ ဆာတိုရု၏ တာဝန်သာ အောင်မြင်သွားပါက တိမ်ပုန်းရွာနင်ဂျာများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကိုနိုဟာဘက်မှ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများလည်း မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။
“ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ ဒီစစ်ပွဲကို အချိန်စောပြီး အဆုံးသတ်နိုင်မှာပေါ့နော်”
ဤသို့ တွေးမိသောအခါ လူတိုင်းမှာ အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။ စစ်ပွဲ ရှည်ကြာနေသည်ကို မည်သူမျှ မလိုလားကြပေ။ သူတို့အားလုံးတွင် ရွာ၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သော မိသားစုကိုယ်စီ ရှိကြသည်။ တာဝန်တစ်ခုစီတိုင်းမှာ အသက်နှင့်လဲရနိုင်ပြီး စစ်ပွဲဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။
အိုရိုချီမာရုကမူ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ရှေ့ရှိ မြေပုံကိုသာ လေးလေးနက်နက် ကြည့်နေသည်။
“သူတို့သာ အောင်မြင်မယ်ဆိုရင် ဒီညမှာတင် လနိုင်ငံနဲ့ မိုးကြိုးနိုင်ငံကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ တံတားကို ဖြတ်တောက်နိုင်လိမ့်မယ်”
နားရာယာကူမိုက ဘေးမှနေ၍ သုံးသပ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ဤစစ်မြေပြင်၏ စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာမှူး ဖြစ်သည်။
“အဲဒီနေရာကိုသာ ဖောက်ခွဲနိုင်ရင် တိမ်ပုန်းရွာနင်ဂျာတွေ ငါတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အချိန်ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါတို့ရထားတဲ့ သတင်းအရ တိမ်ပုန်းရွာရဲ့ ပင်မအင်အားစုတွေ အားလုံးက မြေနိုင်ငံမှာ စုဝေးနေကြတာ၊ တတိယရိုင်ကာဂဲကိုယ်တိုင်တောင် မြေနိုင်ငံ စစ်မြေပြင်ကို ရောက်နေပြီ။ ဒါကြောင့် ဆာတိုရုတို့ အဲဒီက ထောက်ပို့လမ်းကြောင်းကို ဖောက်ခွဲလိုက်တာနဲ့ ငါတို့ဘက်က အင်တိုက်အားတိုက် ထိုးစစ်ဆင်နိုင်ပြီ”
“ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ထင်သလောက်တော့ မလွယ်ကူနိုင်ဘူး။ ဒီစစ်မြေပြင်ရဲ့ တစ်နေရာရာမှာ ရှစ်မြီးဂျင်ချူရီကီ ရှိနေသေးတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ မအောင်မြင်ခဲ့ရင်ဆိုတဲ့ အခြေအနေအတွက်လည်း ငါတို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ်”
အိုရိုချီမာရုက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း အလေးအနက် စဉ်းစားနေပုံရသည်။
“မှန်ပါတယ်၊ ရှစ်မြီးဂျင်ချူရီကီက ငါတို့အတွက် တကယ့်ကို ပြဿနာကြီးပဲ။ ငါတို့သာ ရှစ်မြီးကို မထိန်းချုပ်နိုင်ရင် ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်ဖို့ သေချာသလောက်ပဲ”
နာရာယာကူမိုက အိုရိုချီမာရု၏ ရှေ့တွင်ပင် တဲ့တိုး ပြောလိုက်သည်။ အိုရိုချီမာရု၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ကြီးမားသော်လည်း ရှစ်မြီးဂျင်ချူရီကီနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အိုရိုချီမာရုက အသာရလိမ့်မည်ဟု ယာကူမို မထင်ပေ။
အိုရိုချီမာရုမှာလည်း စိတ်မဆိုးခဲ့ပေ။ ရှစ်မြီးက သူ၏ မြွေတစ်ကောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကတည်းက မြွေနှင့် ရှစ်မြီးကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားကြောင်း သိသာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အိုရိုချီမာရုအနေဖြင့် မြွေကြီးများစွာကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်လျှင်ပင် အသုံးဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ရှစ်မြီး၏ 'သားရဲအမြီးဗုံး' တစ်လုံးတည်းနှင့်တင် အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားစေနိုင်သည်။
“ဒါ့အပြင် ရှစ်မြီးဂျင်ချူရီကီ 'ဘီး' က ရိုင်ကာဂဲရာထူးကို ဆက်ခံမယ့် 'အိုက်' နဲ့ တွဲဖက်နေတယ်လို့လည်း သတင်းရထားတယ်။ ဒါက စတုတ္ထရိုင်ကာဂဲလောင်းလျာလည်း ဒီစစ်မြေပြင်မှာ ရှိနေနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ ရွာဆီကနေ အကူအညီ တောင်းသင့်သလား။ တကယ်လို့ ဒီနှစ်ယောက်သာ တစ်ပြိုင်တည်း လှုပ်ရှားလာရင် အကျိုးဆက်က မတွေးရဲစရာပဲ”
“အကူအညီ? ဘယ်သူက ငါတို့ကို ကူညီမှာလဲ။ ဒန်ဇိုလား ဒါမှမဟုတ် တတိယဟိုကာဂဲလား”
အိုရိုချီမာရု၏ စကားကြောင့် ယာကူမို ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒန်ဇိုနှင့် တတိယဟိုကာဂဲတို့မှာ ကိုနိုဟာ၏ နောက်ဆုံးခံစစ်ဖြစ်သဖြင့် ရွာမှ ထွက်ခွာမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တကယ်လို့ ရှေ့တန်းသာ ကျိုးပျက်သွားပါက ရွာထဲရှိ ဒန်ဇိုနှင့် ဟိုကာဂဲဆာမတို့သည် အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သည့် အခန်းကဏ္ဍတွင် ရှိနေသည်။
“တောက်... အစွယ်ဖြူ သာ ရှိနေသေးရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ”
ယာကူမိုက သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဉာဏ်ရည် အလွန်မြင့်မားသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤအရာမှာ ရွာမှ 'အစွယ်ဖြူ' အပေါ် လုပ်ကြံခဲ့သည့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ ဘာကြောင့် မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။ သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ 'အစွယ်ဖြူ' သေဆုံးပြီးသည်နှင့် တတိယအကြိမ်မြောက် နင်ဂျာကမ္ဘာစစ်ကြီး ချက်ချင်း ဖြစ်ပွားလာခဲ့ခြင်းပင်။
“ကဲ... သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေအကြောင်း မပြောကြရအောင်။ ဆာတိုရုတို့ဆီက သတင်းကောင်း ရလာဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မှာပဲ”