ကိုနိုဟာကျေးရွာ သတင်းရရှိချိန်မှာပင် အခြားနင်ဂျာကျေးရွာများလည်း ထိုသတင်းကို တစ်ပြိုင်နက် ရရှိကြလေသည်။ တိမ်ပုန်းရွာ၏ ရူးသွပ်မှုကြောင့် လူတိုင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။ တိမ်ပုန်းရွာ အနေဖြင့် အင်အားကြီးနင်ဂျာကျေးရွာ သုံးရွာကို တစ်ပြိုင်နက် စစ်ကြေညာရဲသည့် သတ္တိရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
"ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ... တတိယမြောက် ကာဇဲကာဂဲက ပျောက်ဆုံးနေတာ၊ တိမ်ပုန်းရွာရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ငါတို့ တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား"
သဲပုန်းရွာ၏ အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် သဲနင်ဂျာအကြီးအကဲတစ်ဦးက တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ မိမိတို့ရွာကို တိမ်ပုန်းရွာက စစ်ကြေညာလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် သူသည် နောက်ဆုတ်ရန် သို့မဟုတ် လက်နက်ချရန်ပင် စိတ်ကူးနေမိပြီ ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ တစ်မြီးမြေခွေး ဂျင်ချူရီကီကို စစ်ပွဲထဲ ထည့်သုံးရင်တောင် ကူမိုဂါကူရဲမှာက နှစ်မြီးနဲ့ ရှစ်မြီး ဂျင်ချူရီကီတွေ ရှိနေတာ"
"ကိုနိုဟာဆီက အကူအညီ တောင်းကြည့်ရင်ကော မကောင်းဘူးလား"
"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ကိုနိုဟာကတောင် ငါတို့ကို အပိုင်ကြံဖို့ စောင့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
သဲပုန်းရွာ၏ အကြီးအကဲများသည် အမျိုးမျိုး ဆွေးနွေးနေကြသော်လည်း ကောင်းမွန်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုမျှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ အင်အားချင်း အလွန်အမင်း ကွာခြားနေမှုရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် အစီအစဉ်နှင့် ပရိယာယ်များကမျှ အရာမထင်နိုင်တော့ပေ။
"ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"
ထိုအချိန်တွင် ချီယိုက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"မမေ့ပါနဲ့ဦး၊ ငါတို့မှာ 'သဲရွှေ' အသုံးပြုနိုင်တဲ့ နင်ဂျာ 'ရာဆာ' ရှိနေသေးတယ်လေ။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားနဲ့ဆိုရင် ကာဇဲကာဂဲရဲ့ နေရာကို အပြည့်အဝ အစားထိုးနိုင်ပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ရာဆာ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ကူမိုဂါကူရဲ နင်ဂျာတွေကို ခုခံဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ငါစိုးရိမ်မိတယ်"
ရာဆာ၏ အင်အားက အလွန်တောင့်တင်းသော်လည်း သူသည် တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ သဲပုန်းရွာအနေဖြင့် ထုတ်နှုတ်အသုံးပြုနိုင်သည့် ထိပ်တန်းအင်အားစုမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရသလောက်ပင် ရှိသည်။
"တိမ်ပုန်းရွာ က သူ့တပ်ဖွဲ့အားလုံးကို ငါတို့ သဲပုန်းရွာဆီပဲ ပို့လာမယ်လို့ တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေတာလား။ သူ့ရဲ့ အဓိက ပစ်မှတ်က ကိုနိုဟာနဲ့ ကျောက်ပုန်းရွာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်။ ဒီစစ်ပွဲမှာ ငါတို့ကိုယ်ငါတို့ ကာကွယ်နိုင်ရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ"
"အကြီးအကဲ ချီယို ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ငါတို့မှာ အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိပါသေးတယ်။ အခု တတိယမြောက် ကာဇဲကာဂဲ ပျောက်ဆုံးနေတော့ တိမ်ပုန်းရွာနင်ဂျာတွေက ငါတို့ကို အထင်သေးနေမှာ အသေအချာပဲ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ကို တိုက်ဖို့အတွက် အင်အားအလွန်အကျွံ စေလွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့၊ ကျေးရွာရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ကျွန်တော် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်"
ထိုအချိန်တွင် အစည်းအဝေးခန်းမတံခါး ရုတ်တရက် ပွင့်သွားပြီး ရာဆာက တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူသာ လုံလောက်သော အကျိုးဆောင်မှု ပြုနိုင်ပါက ကာဇဲကာဂဲ ရာထူးသည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ဧကန်မုချ ရောက်ရှိလာမည်ကို သူ သိရှိနေသည်။
"ဒါဆို သဲပုန်းရွာကို မင်းလက်ထဲပဲ အပ်လိုက်ပြီနော် ရာဆာ"
"အကြီးအကဲတွေကို စိတ်ပျက်အောင် ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပါဘူး"
တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျောက်ပုန်းရွာသည် အင်အားဖြန့်ကျက်မှုများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လုပ်ဆောင်နေလေသည်။
"တတိယမြောက် ရိုင်ကာဂဲဆိုတဲ့ ကောင်ကတော့လေ... နင်ဂျာကမ္ဘာမှာ စစ်ပွဲဖြစ်အောင် ရန်စရဲတယ်ပေါ့"
ကျောက်ပုန်းရွာ၏ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း အိုနိုကီသည် စားပွဲကို အားဖြင့် ထုရိုက်ကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"စစ်ပွဲကတော့ စနေပြီဆိုတော့ ငါတို့လည်း ထိုင်ပြီး အသေခံနေလို့ မရဘူး။ တိမ်ပုန်းရွာနင်ဂျာတွေကို ခုခံဖို့ တပ်ဖွဲ့တွေ စေလွှတ်ရင်းနဲ့ ကိုနိုဟာကိုပါ ငါတို့ ပစ်မှတ်ထားရမယ်"
တတိယမြောက် တိုဆီကာဂဲ အိုနိုကီ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိ အကြီးအကဲများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အိုနိုကီသည် ကူမိုဂါကူရဲကို ခုခံရုံသာမက ကိုနိုဟာကိုပါ တက်ကြွစွာ တိုက်ခိုက်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က နည်းနည်း မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား။ တိမ်ပုန်းရွာကို ခုခံဖို့တင် ငါတို့ဘက်က အထိအခိုက် အကျအဆုံး အများကြီး ပေးရမှာလေ" ဟု ကျောက်ပုန်းရွာ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဆိုသည်။
"စစ်ပွဲစပြီဆိုကတည်းက အနစ်နာခံမှုတွေက ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ဘူး။ ကိုနိုဟာမှာ 'အစွယ်ဖြူ' မရှိတော့ပေမဲ့ အင်အားကြီးတဲ့သူတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်။ ဒီစစ်ပွဲမှာ ကိုနိုဟာကို ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီစစ်ပွဲ စတင်ခဲ့တာက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားလိမ့်မယ်"
တတိယမြောက် ရိုင်ကာဂဲသည်လည်း ဤသို့ပင် တွေးတောနေမည်ကို အိုနိုကီ သိသည်။ ကိုနိုဟာတွင် အစွယ်ဖြူ မရှိတော့သော်လည်း ဒဏ္ဍာရီလာနင်ဂျာသုံးဦး ရှိနေဆဲ ဖြစ်သလို၊ ဟျူ့ဂနှင့် အူချီဟ မျိုးနွယ်စုများလည်း ရှိနေသေးသည်။ ဤတတိယအကြိမ်မြောက် နင်ဂျာစစ်ပွဲကြီးသည် ကိုနိုဟာအတွက် ရည်ရွယ်၍ ဖြစ်လာသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
"ကျေးရွာမှာ ကျန်နေခဲ့ဖို့ ကိစ္စကို ငါ့လို အဘိုးကြီးဆီပဲ လွှဲထားလိုက်၊ ပြီးတော့ 'ကီဆူချီ' ကို တိုက်စစ်ဖွင့်မယ့် တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ စစ်သေနာပတိအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်တယ်"
ထို့နောက်တွင် တတိယမြောက် တိုဆီကာဂဲသည် တိုက်ရိုက် အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်လေသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ တိုဆီကာဂဲဆာမ"
မိုးကြိုးနိုင်ငံ၊ မြေနိုင်ငံနှင့် လေနိုင်ငံတို့သည် စစ်အင်အားများ စတင်စုစည်းနေကြပြီး မီးနိုင်ငံသည်လည်း နောက်ကျမနေခဲ့ပေ။
"ဂျီရိုင်ယ... မင်း နင်ဂျာတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်ပြီး မီးနိုင်ငံနဲ့ လေနိုင်ငံ နယ်စပ်ကို သွားစောင့်ကြည့်ပါ။ လေနိုင်ငံက ဘယ်နင်ဂျာတစ်ယောက်ကိုမျှ ငါတို့ မီးနိုင်ငံ နယ်မြေထဲ ခြေမချစေနဲ့"
"ဟုတ်ကဲ့" ဂျီရိုင်ယ၏ မျက်နှာတွင်လည်း ရှားရှားပါးပါး တည်ကြည်လေးနက်မှုများ မြင်တွေ့နေရသည်။
"အိုရိုချီမာရု... မင်းကတော့ လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး တိမ်ပုန်းရွာနင်ဂျာတွေကို သွားတားဆီးပါ။ သူတို့ကို အကုန်ချေမှုန်းပစ်ဖို့ မလိုဘူး၊ ရွာထဲ မဝင်လာနိုင်အောင် မောင်းထုတ်လိုက်ရင် ရပြီ"
"ပြဿနာမရှိပါဘူး"
"မီနာတို... မြေနိုင်ငံနဲ့ နယ်စပ်ကတော့ မင်းအတွက်ပဲ။ ကျောက်ပုန်းရွာက ငါတို့ကို တိုက်မတိုက် မသေချာသေးပေမဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အနေနဲ့ သူတို့အပေါ် နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်"
"ကျွန်တော့်ကို စိတ်ချပါ ဟိုကာဂဲဆာမ" ဟု နာမီကာဇဲမီနာတိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။
"နောက်တစ်ခုက ကီရီဂါကူရဲ... သူတို့ ဒီစစ်ပွဲမှာ ပါဝင်လာမလားဆိုတာ မသိသေးဘူး"
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်အထိ ကီရီဂါကူရဲထံမှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"မြူပုန်းရွာ အတွက်ကတော့ အူချီဟမျိုးနွယ်နဲ့ ဟျူ့ဂမျိုးနွယ်ကိုပဲ တာဝန်ပေးလိုက်ပါ။ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက မြူပုန်းရွာနင်ဂျာတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ" ဟု မီတိုဟိုမူရာက ဆိုသည်။
"ကောင်းပြီ... ဒန်ဇို၊ မင်းရဲ့ 'အမြစ်' (Root) ဌာနကိုလည်း အချိန်မရွေး အသင့်ဖြစ်နေအောင် ပြင်ထားပါ။ သူတို့လည်း စစ်ပွဲထဲ အချိန်မရွေး ဝင်ရနိုင်တယ်"
"နားလည်ပါပြီ"
"အစည်းအဝေး ပြီးပြီ။ အားလုံးပဲ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ကြတော့"
ကိုနိုဟာကျေးရွာသည် ရုတ်တရက်ပင် အလျင်အမြန် စစ်အင်အား စုစည်းမှုများ ပြုလုပ်တော့သည်။ ကာကာရှီနှင့် ဆာတိုရုတို့သည်လည်း ထိုသတင်းကို ရရှိကြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အဖွဲ့တစ်ခုတည်းတွင် မပါဝင်ခဲ့ကြပေ။ ကာကာရှီအား နာမီကာဇဲမီနာတို ဦးဆောင်သည့် မြေနိုင်ငံ နယ်စပ်တပ်ဖွဲ့တွင် တာဝန်ပေးထားပြီး၊ ဆာတိုရု၏ အဖွဲ့ကိုမူ တိမ်ပုန်းရွာကို တားဆီးရန် အိုရိုချီမာရု၏ တပ်ဖွဲ့တွင် ထည့်သွင်းထားလေသည်။
"ကာကာရှီ... စစ်ပွဲက စပြီနော်၊ မင်းရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို အထူးဂရုစိုက်ပါ" ဆာတိုရုက ကာကာရှီကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။ သူ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤစစ်ပွဲသည် ကာကာရှီအပေါ် မည်သို့ သက်ရောက်မည်ကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။
"အစ်ကိုလည်း ဂရုစိုက်ပါဦး၊ ဒီစစ်ပွဲအပြီးမှာ အိမ်မှာ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်ခဲ့တာမျိုး မဖြစ်ချင်ဘူး"
"ဟဲ..." ဆာတိုရု၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ကောင်းပြီလေ... စစ်ပွဲပြီးရင် ငါ ကျိန်းသေ ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်"
ညီအစ်ကို နှစ်ဦး နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် မိမိတို့ တာဝန်ကျရာ တပ်ဖွဲ့များဆီသို့ အသီးသီး လျှောက်လှမ်းသွားကြလေသည်။
ဤကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုများကို ကိုနိုဟာ ကျေးရွာသားများထံမှ ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ တတိယအကြိမ်မြောက် နင်ဂျာစစ်ပွဲကြီး စတင်ပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိသွားကြပြီး စိတ်မအေး ဖြစ်နေကြသည်။ ကိုနိုဟာသည် အင်အားအကောင်းဆုံး နင်ဂျာရွာ ဖြစ်သော်လည်း ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်ကို အခြားနင်ဂျာများက ဖောက်ထွက်နိုင်မလားဆိုသည်မှာ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ဆာကူမို၏ မုန့်ဆိုင်ရှေ့မှ ဖြတ်သွားချိန်တွင် ဆာတိုရုနှင့် ကာကာရှီတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သတိပြုမိကြလေသည်။
'မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာကြပါ ဆာတိုရု၊ ကာကာရှီ'
ထိုအချိန်တွင် ဆာကူမိုသည် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြောပြချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ မိမိ၏ ကလေးများကို စစ်မြေပြင်သို့ တစ်ယောက်တည်း လွှတ်လိုက်ရခြင်းအတွက် သူ အမှန်တကယ် စိတ်မအေးနိုင် ဖြစ်နေရသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် လူတိုင်းကို လှည့်စားရန် 'သေဟန်ဆောင်' ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ အမှန်တကယ် သေဆုံးခြင်းလည်း ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူ သေဟန်ဆောင်ထားသည်ကို ကိုနိုဟာ အထက်လူကြီးများ သိသွားပါက သူ့ကို ကျိန်းသေ ဖယ်ကြဉ်ကြလိမ့်မည်။ အနည်းဆုံးတော့ တတိယမြောက် ဟိုကာဂဲနှင့် ဒန်ဇိုတို့ အာဏာရှိနေသရွေ့ သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အလွယ်တကူ ထုတ်မပြသင့်ပေ။