ခေတ္တမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
"ငါ့ဘဝမှာ A-အဆင့် မစ်ရှင်တစ်ခုကို အောင်အောင်မြင်မြင် အဆုံးသတ်နိုင်မယ့်နေ့မျိုး ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"
အပြန်လမ်းတွင် မာဆာဟီရိုသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းနောက်ပစ်ကာ ခပ်ကြွားကြွား လျှောက်လှမ်းနေသည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာလည်း အတော်အတန် သက်သာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူနှင့် ရွယ်တူ နင်ဂျာများထဲတွင် A-အဆင့် မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ဖူးသူ အလွန်နည်းပါးလှသဖြင့် မာဆာဟီရိုအတွက်မူ ယခုအခြေအနေမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစရာ အရင်းအနှီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ရွာကို ပြန်ရောက်လျှင်လည်း သူငယ်ချင်းများရှေ့၌ ကြွားလုံးထုတ်ရန် သူ စိတ်ကူးနေမိသည်။
"ဒါက အစပဲ ရှိသေးတာ၊ မင်းအနေနဲ့ မာန်မာနတက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မကြီးနဲ့ဦး။ A-အဆင့် မစ်ရှင်တိုင်းက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ မင်းသာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေမယ်ဆိုရင် အချိန်မရွေး အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်" ဟု နာကာဂျီးမားက တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ နာကာဂျီးမားဆန်ဆေး၊ ကျွန်တော်ကတော့ ဆာတိုရုလိုမျိုး မာန်တက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ငါ မကြားဘူးလို့တော့ မမှတ်နဲ့လေ"
ဆာတိုရုသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မာဆာဟီရို၏ ဘေးနားတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
"ဟွန့်... ကြားတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ မင်းကြားအောင်လို့ တမင်ပြောတာပဲဟာ"
မစ်ရှင်မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သည် ခရီးကို အလောတကြီး မနှင်ဘဲ ရွာဘက်သို့ အေးအေးလူလူပင် ဦးတည်နေကြသည်။
ဂျိ... ဂျိ...
ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံ၌ သိန်းငှက်တစ်ကောင်သည် သူတို့အပေါ်တွင် ဝဲပျံကာ ဆက်တိုက် အော်မြည်နေသည်။ ထိုသိန်းငှက်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် နာကာဂျီးမားဆန်ဆေး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူက လေချွန်သံ ပေးလိုက်ရာ သိန်းငှက်သည် လေထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ဝဲပျံပြီးနောက် နာကာဂျီးမား၏ ပခုံးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ သိန်းငှက်၏ ခြေထောက်တွင် ချည်နှောင်ထားသော စာတိုလေးကို ဖြန့်ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် တင်းမာသွားတော့သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ နာကာဂျီးမားဆန်ဆေး"
ဆန်ဆေး၏ လေးနက်သော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး မာဆာဟီရိုနှင့် အခြားသူများပါ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လာကြသည်။
"အရေးပေါ် မစ်ရှင်၊ A-အဆင့်ပဲ။ ဂျိုနင် တစ်ယောက် ရွာကနေ သစ္စာဖောက် ထွက်ပြေးသွားပြီ။ ငါတို့ရဲ့ မစ်ရှင်က သူ့ကို တားဆီးဖို့နဲ့ အမိဖမ်းဖို့ပဲ။ အခြေအနေအရ လိုအပ်ရင်တော့ တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လို့ ရတယ်" ဟု နာကာဂျီးမားက လေးလံသော လေသံဖြင့် မစ်ရှင်အကြောင်းကို ပြောပြသည်။
"ဂျိုနင် တစ်ယောက်က သစ္စာဖောက် သွားတာလား" မာဆာဟီရိုက မယုံနိုင်သလို မေးလိုက်သည်။
"ဒါကတော့ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာ သတင်းပဲ" ဆာတိုရုလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လောလောဆယ်တွင် ကိုနိုဟ,ရွာသည် အင်အားအကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုး၌ သစ္စာဖောက် ထွက်ပြေးခြင်းမှာ လုံးဝ မိုက်မဲသော ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။
"ဘာကြောင့် ထွက်ပြေးတယ်ဆိုတာကိုတော့ မသိရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ရွာရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ယူသွားတာ သေချာတယ်။ ဒါကြောင့် ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးမှာမဆို သူ့ကို မီးနိုင်ငံထဲကနေ ထွက်သွားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားကြ၊ တစ်ခုခု ထူးခြားတာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်း အစီရင်ခံပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ နာကာဂျီးမားဆန်ဆေး"
ရရှိထားသော သတင်းများအရ ထိုဖောက်ပြန်သွားသည့် ဂျိုနင်သည် မီးနိုင်ငံနှင့် ကျောက်ပုန်းရွာ (Iwagakure) နယ်စပ်ဘက်သို့ ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကျောက်ပုန်းရွာဘက်သို့ ခိုလှုံရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
Konohagakure နှင့် မီးနိုင်ငံ နယ်စပ်ကြားရှိ လမ်းကြောင်းများပေါ်တွင် ရှိနေသော နင်ဂျာအဖွဲ့အားလုံးသည် ယခုသတင်းကို လက်ခံရရှိထားကြသည်။ လမ်းကြောင်းမှာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်သည့်အတွက် တစ်ဖက်လူက မည်သည့်လမ်းကို အသုံးပြုမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူကသာ ယခု နင်ဂျာအဖွဲ့များကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်ကွင်းသွားနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် နယ်စပ်ရှိ နင်ဂျာများက အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည်လည်း ဤမစ်ရှင်ကို ရရှိထားမည်ဖြစ်ရာ နယ်စပ်ကင်းလှည့်မှုများကို တိုးမြှင့်ထားမည်မှာ သေချာသည်။
သူတို့အဖွဲ့၏ ခရီးသွားနှုန်းမှာ နှေးကွေးသွားသော်လည်း တစ်ဦးချင်းစီ၏ နိုးကြားမှုမှာမူ အထူး မြင့်တက်လာသည်။ မိမိ၏ သဲလွန်စကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားလိုသော ဂျိုနင်တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရသည်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။
သုံးနာရီခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် အာရုံစူးစိုက်မှု အလွန်အမင်း ထားခဲ့ရသဖြင့် လူတိုင်း အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆာတိုရုမှာမူ ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ရီကုဂန် (Rikugan) မှတစ်ဆင့် လူတစ်ယောက်သည် သူတို့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာနေသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားပုံနှင့် ခုန်ပျံပုံများမှာ အလွန် အလျင်စလို ဖြစ်နေသလို၊ နောက်သို့ ခဏခဏ လှည့်ကြည့်နေပုံအရ တစ်စုံတစ်ယောက်က လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသည်ကို စိုးရိမ်နေပုံရသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆာတိုရု၊ တစ်ခုခု တွေ့လို့လား" ဆာတိုရု ရပ်သွားသည်ကို မြင်လျှင် နာကာဂျီးမားက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ထူးထူးခြားခြား မရှိဘူးဆိုရင်တော့ တစ်ဖက်လူက ကျွန်တော်တို့ဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးလာနေတယ်"
"မင်း သေချာလား" နာကာဂျီးမားက အလေးအနက် မေးသည်။
"ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက် သေချာပါတယ်" ဆာတိုရုသည် ထိုသူ၏ ရုပ်သွင်ကို မသိသော်လည်း သူ၏ အပြုအမူနှင့် အခြေအနေကို ကြည့်၍သာ ခန့်မှန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ အားလုံး ပုန်းကွယ်ဖို့ ပြင်ကြ၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထောင်ချောက်တွေ ဆင်ထားလိုက်။ ငါတို့ ရှိနေတာကို သူ အရင် မသိပါစေနဲ့။ ခဏနေရင် ငါပဲ သူ့ကို ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆန်ဆေး"
လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထောင်ချောက်များကို အစီအရီ ဆင်လိုက်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ထောင်ချောက်များသည် ဂျိုနင်တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးရန် မလုံလောက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေရန်နှင့် တည်နေရာကို သိရှိရန်အတွက်မူ အသုံးဝင်လှသည်။ အကယ်၍ နာကာဂျီးမားတို့ ရှိနေမှန်းကို တစ်ဖက်လူက ကြိုတင် သိသွားပါက လမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားနိုင်သဖြင့် ပြန်လည် ရှာဖွေရန်မှာ မလွယ်ကူတော့ပေ။
ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများနှင့် ကူနိုင်း (Kunai) ထောင်ချောက်များကို နှစ်မိနစ်အတွင်း အပြီးသတ် ဆင်လိုက်ကြပြီးနောက် ကိုယ်ရောင်ဖျောက်ကာ ထောင်ချောက်များအနီး၌ ပုန်းကွယ်နေလိုက်ကြသည်။
ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် လူရိပ်တစ်ခု သူတို့၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူတို့က တစ်ဖက်လူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ထိုဂျိုနင်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားသည်။
ဂျိုနင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အလိုလိုသိစိတ် သို့မဟုတ် ဆဌမအာရုံမှာ အလွန် စူးရှလှသဖြင့် Konohagakure မှ လူများ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရပြီဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။ သူ နောက်ထပ် သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်စဉ် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ကူနိုင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သူ့ထံသို့ ပျံနှံ့လာသည်။ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန် လျင်မြန်လှသည်။ လက်ထဲတွင် ကူနိုင်းနှစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပိတ်ဆို့၍ တိုက်စစ်ဖွင့်လိုက်သည်။ ပျံနှံ့လာသော ကူနိုင်းအားလုံးကို ပယ်ထုတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သဖြင့် သူက ရှောင်ကွင်းရန်သာ ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ထွက်ခဲ့ကြစမ်း"
ထိုခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော ဖောက်ပြန်သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း တစ်နေရာရာမှ စောင့်ကြည့်နေသည်ကိုမူ သူ သေချာပေါက် သိနေသည်။
ထိုစဉ် သူ၏ ရှေ့ရှိ သစ်ပင်နောက်ကွယ်မှ လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာသည်။ ထိုသူမှာ နာကာဂျီးမားဆန်ဆေးပင် ဖြစ်သည်။
"မင်းကိုး... နာကာဂျီးမား" ဖောက်ပြန်သူသည် နာကာဂျီးမားကို သိနေပုံရသည်။
"မင်း တကယ်ပဲ သစ္စာဖောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံနိုင်သေးဘူး... အီရှီမိုတို"
နာကာဂျီးမားဆန်ဆေး၏ လေသံမှာ မယုံနိုင်ခြင်းများနှင့်အတူ ဝမ်းနည်းရိပ်များလည်း သန်းနေသည်။ Konohagakure တွင် ဂျိုနင်အရေအတွက် အနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလွန် ရင်းနှီးကြပြီး မစ်ရှင်များကိုလည်း အတူတူ သွားခဲ့ကြဖူးသည်။ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် နင်ဂျာကမ္ဘာစစ်အတွင်း၌ နာကာဂျီးမားနှင့် အီရှီမိုတိုတို့မှာ အဖွဲ့တစ်ခုတည်းတွင် ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ယခင်က ရဲဘော်ရဲဘက်ဟောင်းတစ်ဦး ရွာကို သစ္စာဖောက်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့မိပေ။
"သစ္စာဖောက်တာ ဟုတ်လား? ငါက ရွာကို သစ္စာဖောက်မယ့် အလုပ်မျိုး ဘယ်တုန်းကမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး" အီရှီမိုတို၏ မျက်နှာတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဒါဆို မင်း အခု လုပ်နေတာက ဘာလဲ" နာကာဂျီးမားက ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ အီရှီမိုတိုသည် နောင်တရရမှန်း မသိသေးဟု သူ ထင်မြင်နေမိသည်။
"ငါက Konohagakure ရဲ့ နင်ဂျာတစ်ယောက်ပါလို့ ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဖူးဘူးလေ"
"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" နာကာဂျီးမား၏ အမူအရာမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားသည်။
"ငါက ငယ်ငယ်ကတည်းက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းကို ခံရပြီး ရွာကို ရောက်လာခဲ့တာ။ ငါက အစကတည်းက ကျောက်ပုန်းရွာ (Iwagakure) ရဲ့ နင်ဂျာတစ်ယောက်ပဲ"
"အီရှီမိုတို... မင်း... မင်း"
ထိုအချိန်တွင် နာကာဂျီးမားသည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသလို ဒေါသလည်း ထွက်နေတော့သည်။ အီရှီမိုတိုသည် Konohagakure တွင် ဤမျှ ကြာရှည်စွာ ခိုအောင်းနေခဲ့ပြီး ယခုအချိန်အထိ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မည်သို့မျှ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိအောင် ဟန်ဆောင်ကောင်းခဲ့သည်ကို သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။