အခန်း (၁၄) - ဆာတိုရု၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှု

"အရှိန်ကတော့ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ... ငါ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ နှေးလွန်းနေသေးတယ်"

ဟာတကဲဆာကူမိုသည် ဆာတိုရု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ညာလက်ဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် ဆာတိုရု၏ ခြေထောက်ကို တိုက်ရိုက်ဖမ်းဆွဲကာ ရှေ့သို့ ဝှေ့ယမ်းပစ်ပေါက်လိုက်ရာ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တိုက်ရိုက်သွားမှန်လေသည်။

"အဖေကတော့ တကယ်ကို လေးစားဖို့ကောင်းတာပဲ"

ဆာတိုရုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုတ်ခတ်ကာ ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သို့သော် သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် သစ်ပင်ကြီးနှင့် အရှိန်ပြင်းစွာ ရိုက်မိခဲ့သော ဆာတိုရု၏ ကျောပြင်တွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်ဟူ၍ လုံးဝမရှိသည်ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ဖုန်မှုန့်လေးတစ်စပင် ကပ်ငြိနေခြင်းမရှိပေ။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒီလောက်နဲ့ အရှုံးမပေးသေးဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဆာတိုရု၏ လက်များက လက်ကွက်များကို မြန်ဆန်စွာ ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

"မီးဓာတ် - မီးလုံးကြီး ဂျူဆု"

ဤအတတ်သည် ခုနက အူချီဟအနွယ်ဝင်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ဆာတိုရု ကူးယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ 'ရီကုဂန်' မှတစ်ဆင့် ဆာတိုရုသည် တစ်ဖက်လူ၏ နင်ဂျုဆုကို တိုက်ရိုက်ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချက္ကရာ စီးဆင်းမှု လမ်းကြောင်းကိုပါ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

"ဒီလို အဆင့်နိမ့် နင်ဂျုဆုတွေက အသုံးမဝင်ပါဘူး ဆာတိုရု"

ဟာတကဲဆာကူမိုသည် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ဓားတိုတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပြေးဝင်လာသော မီးလုံးကြီးကို ရင်ဆိုင်ကာ တစ်ချက်တည်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချက္ကရာများက မီးလုံးကြီးကို ချက်ချင်းပင် ထက်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်လေသည်။

"ဒါ အဖေ့ရဲ့ တကယ့်အစွမ်းလား"

ဘေးမှနေ၍ တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေသော ကာကာရှီသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဟာတကဲတို့၏ ဓားသိုင်းအတတ်ကို တောင့်တနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ သူသည်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဓားသိုင်းကို သင်ယူချင်နေမိသည်။

"ကိုနိုဟာရဲ့ 'အစွယ်ဖြူ' ဆိုတဲ့အတိုင်းပါပဲ"

ဓားချက္ကရာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေတိုးသံများက ဆာတိုရု၏ ဆံပင်များကို လေထဲတွင် လွင့်ပျံစေသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိသော်လည်း ဆာတိုရုသည် သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို ထုတ်သုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အကုန်လုံး ထုတ်သုံးတော့မယ် အဖေ... ကျိန်စာအတတ် တိုးချဲ့ခြင်း - 'အပြာရောင်' (Blue)"

ဆာတိုရု၏ စကားအဆုံးတွင် ဆာကူမို၏ နှလုံးသားထဲ၌ ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး၏ အလိုလိုသိစိတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဆာကူမိုသည် လျှပ်တပြက်ရွှေ့လျားနည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဆာကူမို ခုနက ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာ၌ နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဒါက ဘာအတတ်လဲ"

ဆာကူမိုနှင့် ကာကာရှီတို့ နှစ်ယောက်လုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဆာကူမိုသည် ဤအတတ်၏ စွမ်းပကားကို တစ်ကြိမ် မြင်ဖူးသော်လည်း ဆာတိုရုက အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးသည်ကို မြင်ရသည်မှာ ယခု ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝ အမှတ်အသားမရှိသော နင်ဂျုဆုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

"အဖေ... ကျွန်တော် မပြီးသေးဘူးနော်၊ သတိမမူဘဲ မနေနဲ့ဦး... အဖေ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်နဲ့"

"လာစမ်းပါ ငါ့သားရာ"

ဆာကူမို၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဆာတိုရု ပိုမို အစွမ်းထက်လေ၊ သူ ပို၍ ပျော်ရွှင်လေပင်။

ဆာကူမို ခဏရပ်လိုက်သည့် နေရာတိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ရာသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

'ဒါ ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား နင်ဂျုဆုလား'

ရှောင်တိမ်းနေစဉ်အတွင်း ဆာကူမိုသည် 'အပြာရောင်' (Blue) ၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံကို ခန့်မှန်းနေသော်လည်း ၎င်းသည် လုံးဝ ပုံသေကားကျမရှိဘဲ လေဟာနယ်ထဲမှ အလိုအလျောက် ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်အပြီးတွင် ဆာတိုရု၏ နဖူးမှ ချွေးစက်အချို့ စီးကျလာသည်။ သူ၏ ချက္ကရာမှာ ကုန်ခမ်းသွားခြင်း မရှိသော်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကိုမူ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်း တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းပါတယ် ဆာတိုရု... မင်းရဲ့ အခုလက်ရှိ အစွမ်းနဲ့တင် အထူး ဂျိုနင် (Special Jonin) ဖြစ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ"

သာမန် ချူနင် တစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ဆာတိုရု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ရှောင်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ အကြိမ်အနည်းငယ် အတိုက်ခံရရုံဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ အဖေ... ကျွန်တော် အခု တကယ် အလေးအနက်ထားတော့မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဆာကူမိုသည် လျှပ်တပြက်ရွှေ့လျားနည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ အနားသို့ ကပ်လာသည်။ ဆာတိုရုသည်လည်း ကူနိုင်းကို အမြန်ထုတ်ယူကာ ခုခံလိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရင်း ဆာကူမိုကို 'အပြာရောင်' ဖြင့် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လေသည်။

'ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နင်ဂျုဆုပဲ... တခြား လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်နေရင်းနဲ့တောင် တိုက်ခိုက်လို့ ရနေတာလား'

ထို့ကြောင့် ဆာကူမို၏ တိုက်စစ်မှာ အဟန့်အတား ဖြစ်နေပြီး ဟာတကဲ ဓားသိုင်း၏ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ မထုတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

'ဒါက ငါ့အစ်ကိုရဲ့ တကယ့်အစွမ်းလား... ငါ သူနဲ့ ဒီလောက်တောင် ကွာခြားနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး'

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ကာကာရှီမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအချို့ပင် ဝင်လာမိသည်။ သူနှင့် ဆာတိုရုကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ဤမျှအထိ ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဆာကူမိုမှာလည်း တိုက်ခိုက်ရင်းနှင့် ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာသလို ပို၍လည်း အံ့ဩလာရသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ဆာတိုရု၏ ချက္ကရာမှာ မကုန်ခမ်းနိုင်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော နင်ဂျုဆုကို သုံးစွဲခြင်းက ချက္ကရာ အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးမည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

ဤသည်ကပင် ဆာကူမိုကို သူ တိုက်ခိုက်နေသည်မှာ သူ့သားဖြစ်ကြောင်း ခဏတာ မေ့လျော့သွားစေသည်။ တစ်ကွက်ချင်းစီ၏ အရှိန်အဝါက ပို၍ ပြင်းထန်လာကာ ဆာတိုရုကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ စတင် တိုက်ခိုက်လေသည်။ ဆာတိုရု၏ လက်ထဲမှ ကူနိုင်းကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် သတိမထားမိဘဲ ဆာတိုရု၏ အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းမိတော့မည့်အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ဆာကူမို ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ဆာတိုရုကို ရန်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တကယ် မှတ်ယူမိသွားခဲ့သည်။ သူသည် စစ်တလင်းမှ ပြန်လာကာစဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင် ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်များ (Muscle Memory) ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ တိုက်ကွက်ကို ပြောင်းလဲလိုက်လျှင်ပင် ဆာတိုရုကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ဆာတိုရုသည်လည်း သူ့ဆီသို့ နီးကပ်လာသော ဓားကို တည်ငြိမ်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ကာ 'အကန့်အသတ်မဲ့ နည်းစနစ်' (Limitless Technique) ကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ ဆာကူမိုသည် မိမိ၏ ဓားမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော ခုခံမှုနှင့် တိုးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆာတိုရုနှင့် နီးကပ်လေလေ ခုခံမှုက ပိုမို ကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားသည် ဆာတိုရုထံသို့ ချဉ်းကပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အကွာအဝေးမှာလည်း နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားရသော်လည်း မည်သည့်အခါမျှ ထိတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"အဖေ... အဖေ့သားကို တကယ်ပဲ သတ်ပစ်တော့မလို့လား"

ဆာတိုရု၏ အသံကို ကြားမှသာ ဆာကူမို သတိပြန်ဝင်လာသည်။

"ဆောရီး... ဆောရီး"

သူသည် တောင်းပန်ရင်း ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် ဆာတိုရုသည် 'အပြာရောင်' (Blue) နှင့် 'အကန့်အသတ်မဲ့ နည်းစနစ်' (Limitless) တို့ကို တစ်ပြိုင်တည်း အသုံးမပြုနိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် ခုခံကာကွယ်နေချိန်တွင် ဆာကူမိုကို ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... အဖေ ဆက်တိုက်ချင်သေးလား"

"မလိုတော့ပါဘူး... မင်းရဲ့ အစွမ်းကို ငါ မြင်ပြီးပြီ၊ မင်း စစ်မြေပြင်ကို သွားမယ်ဆိုရင်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ အစွမ်း ရှိနေပါပြီ"

ဆာတိုရု၏ အစွမ်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဆာကူမို စိတ်အေးသွားရသည်။

"ကျောင်းဆင်းစာမေးပွဲတုန်းက မီးလုံးကြီးထဲမှာ မင်း ဒဏ်ရာမရခဲ့တာ အခု နည်းစနစ်ကို သုံးခဲ့လို့လား" ဟု ဆာကူမိုက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... လက်တွေ့လောကမှာ သီအိုရီအရ တည်ရှိနေတဲ့ အကန့်အသတ်မဲ့ အကွာအဝေးကို ကျွန်တော် အသုံးပြုလိုက်တာပါ၊ ဒါကြောင့် တစ်ဖက်လူက ဘယ်လိုပဲ တိုက်ခိုက်ပါစေ ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်ဖို့က အမြဲတမ်း နည်းနည်းလေး လိုနေမှာပါ"

ဆာတိုရုက ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဆာကူမို နားလည်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကတော့ သူနှင့်သာ ဆိုင်လေသည်။

"ဒါဆို မင်းမှာ တကယ့်ကို အကြွင်းမဲ့ ကာကွယ်ရေး ရှိနေတာပေါ့... ဒါဟာ လျှပ်စစ်ရိုင်ကဂဲ (Raikage) ရဲ့ လျှပ်စီးချပ်ဝတ်ထက်တောင် ပိုတောင် ပိုအစွမ်းထက်နိုင်သေးတယ်"

တိုက်ပွဲအဆုံးသတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကာကာရှီလည်း အမြန်ပြေးလာသည်။

"အဖေ... အစ်ကို... နှစ်ယောက်လုံး ဘာဒဏ်ရာမှ မရကြဘူးမလား"

ကာကာရှီက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ ခုနက အဖေ့ဓားက အစ်ကို့လည်ပင်းနား ရောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရစဉ်က ကာကာရှီ၏ နှလုံးတစ်ခုလုံး ရင်ဘတ်ထဲက ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ အဖေက အမှတ်မထင်ဘဲ အစ်ကို့ခေါင်းကို ခုတ်ဖြတ်မိသွားမှာကို သူ တကယ် ကြောက်လန့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

ဆာတိုရုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ကာကာရှီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သူ့အပေါ် ထားရှိသော စစ်မှန်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကာကာရှီ... မင်းလည်း မင်းအစ်ကိုလိုဖြစ်အောင် ကြိုးစားရမယ်နော်၊ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းက မင်းအစ်ကို့နောက်မှာ တဖြည်းဖြည်း အလှမ်းဝေးပြီး ကျန်နေခဲ့လိမ့်မယ်"

ဆာကူမို ထိုသို့ပြောခြင်းက အနည်းငယ်တော့ မတရားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အဆုံးစွန်၌ ဆာတိုရု၏ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်မှာ ဂိုးဂျိုဆာတိုရု၏ စွမ်းအားများကို အသုံးပြုထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဂိုးဂျိုဆာတိုရု၏ စွမ်းအားများသာ မရှိပါက သူ၏ အစွမ်းမှာ ကာကာရှီနှင့် များစွာ ခြားနားမည် မဟုတ်ပေ။

"အဖေ... ကျွန်တော် အဖေ့ရဲ့ ဓားသိုင်းကို သင်ချင်တယ်"

ထို့နောက် ကာကာရှီသည် သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းရင်း တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"နောင်တစ်ချိန်မှာ အဖေ့ဆီကနေ ကိုနိုဟာရဲ့ 'အစွယ်ဖြူ' ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နာမည်ကို ကျွန်တော် ဆက်ခံချင်ပါတယ်"

"ဟားဟား... ကောင်းပြီလေ၊ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားသိုင်းကို မင်းတို့ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လုံး စိတ်မဝင်စားကြဘူးလို့ ငါ ထင်နေတာ... အခု ကာကာရှီ သင်ချင်တယ်ဆိုတော့ ငါ့ဓားသိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားမှာကို မစိုးရိမ်ရတော့ဘူးပေါ့၊ ဆာတိုရု... မင်းကော မသင်ချင်ဘူးလား"

"အဖေ ကာကာရှီကိုပဲ သင်ပေးလိုက်ပါ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ်အတွက်ကိုတော့ ကျွန်တော် စီစဉ်ထားပြီးသားပါ"

"ကောင်းပြီလေ"

သူ၏ သားကြီးအတွက်မူ ဆာကူမို စိတ်အေးသွားရပြီ ဖြစ်သည်။ ဆာတိုရုသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ၏ အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် ရင့်ကျက်မှုကို ပြသနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်လေ။