ကိုနိုဟာ၏ စစ်မြေပြင်သေနာပတိ အဖမ်းခံလိုက်ရခြင်းက တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို အကြီးအကျယ် ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။ အခြေအနေအရ အိုရိုချီမာရူမှာ ယာယီသေနာပတိအဖြစ် တာဝန်လွှဲပြောင်းယူလိုက်ရ၏။ သူသည် ဟီရူဇန် (တတိယမြောက် ဟိုကာဂဲ) ထံသို့ စေတမန်တစ်ဦး ချက်ချင်းစေလွှတ်ကာ အခြေအနေကို အစီရင်ခံလိုက်သည်။ တစ်မြီးရှင် (ရှုကူကု) ၏ ဂျင်ချူရီကီနှင့် ဒန်ဇိုးကို လဲလှယ်သင့်၊ မလဲလှယ်သင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုမူ ဟိုကာဂဲ၏ လက်ထဲသို့သာ အပ်နှံထားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဟီရူဇန်သည် ရေပြည်ထောင်ရှိ စစ်မျက်နှာ၌ မဟုတ်ဘဲ ကိုနိုဟာနှင့် အီဝါဂါကူရီတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော စစ်မျက်နှာတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ မူလက ဟာတာကေး ဆာကူမိုသည် အီဝါတပ်များကို အသာစီးဖြင့် ဦးဆောင်နေခဲ့သော်လည်း တတိယမြောက် ဆူချီကာဂဲ (အိုနိုကီ) နှင့် လေးမြီးရှင် ဂျင်ချူရီကီ (ရိုရှီ) တို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ ကိုနိုဟာတပ်များ နောက်ဆုတ်ပေးခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဟီရူဇန်ကိုယ်တိုင် အီဝါစစ်မျက်နှာသို့ ကူညီရန် သွားရောက်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ရွာများအကြား 'ဘီဂျူး' များကို အသုံးမပြုရန် ကတိကဝတ်ရှိခဲ့သော်လည်း စစ်ပွဲအတွင်း ထိုသဘောတူညီချက်များမှာ အပိုစာသားများသာ ဖြစ်နေတော့သည်။
ဟီရူဇန်သည် သူ၏ "သူငယ်ချင်းဟောင်း" ရှိမူရာ ဒန်ဇိုးကို ပြန်လည်ရရှိရန်အတွက် တစ်မြီးရှင် ဂျင်ချူရီကီကို အသုံးချဖို့ ဝေခွဲမနေဘဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် ဟာတာကေး ဆာကူမိုကိုပါ စေလွှတ်၍ ဒန်ဇိုး ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာနိုင်ရေးအတွက် အစောင့်အကြပ်အဖြစ် တာဝန်ပေးလိုက်သည်။ ဆာကူမိုကဲ့သို့ အားကိုးရသူကို စေလွှတ်လိုက်ခြင်းက အီဝါစစ်မျက်နှာအတွက် ဖိအားပိုများစေမည် ဖြစ်သော်လည်း ဟီရူဇန်က သူ၏သူငယ်ချင်းအတွက် ထိုရင်းနှီးမှုကို ခံယူလိုက်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အူချီဟာနှင့် ဟူဂါမျိုးနွယ်စုများက အီဝါနှင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်ရာ လောလောဆယ်တွင် ထိန်းထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။
ဆာကူမိုက ဟီရူဇန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အိုရိုချီမာရူထံ လာရောက်အကြောင်းကြားသောအခါ အိုရိုချီမာရူမှာလည်း လိုက်နာရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။ သူသည် ဆူနာဂါကူရီထံ လဲလှယ်ရန် သဘောတူကြောင်း အကြောင်းပြန်ကြားပြီးနောက် ရှင်းကို သွားရှာလေသည်။
"အိုရိုချီမာရူဆာမ... ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး စခန်းကို ဘာကိစ္စများ ကြွလာတာလဲဗျ? ကျွန်တော်ကတော့ ရိက္ခာတွေကိုပဲ မျက်တောင်မခတ် စောင့်ကြည့်နေရတာ... မဟုတ်ရင် အပြစ်တင်ခံရဦးမယ်" ရှင်းက ခပ်နောက်နောက်ပင် ဆိုလိုက်သည်။
"ဟူး... အဲဒီလူကြီး ရောက်လာပြန်ပြီ၊ ကျွန်မဖြင့် သူ့ကို ကြည့်မရလိုက်တာ" ကူရှီးနားက မီကိုတိုကို တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။ သူမတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အိုရိုချီမာရူ၏ မြွေကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး မည်းမှောင်သော အငွေ့အသက်ကို သဘောမကျကြပေ။
"ရှင်းကွန်... မင်းရဲ့ အကူအညီကို လာတောင်းတာပါ" အိုရိုချီမာရူက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောချလိုက်သည်။
"အကူအညီ?"
"ဟုတ်တယ်။ မနက်ဖြန်မှာ တစ်မြီးရှင် ဂျင်ချူရီကီနဲ့ ဒန်ဇိုးကို လဲလှယ်ကြမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆူနာဂါကူရီနဲ့ အာမီဂါကူရီတို့က ဒီလဲလှယ်မှုကို အေးအေးဆေးဆေး ပြီးဆုံးခွင့်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ဘူး" အိုရိုချီမာရူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲ ဖြစ်ခဲ့လျှင် လဲလှယ်မှုအတွင်း ဒန်ဇိုးကို အပြတ်ရှင်းရန် ကြိုးစားမည်မှာ သေချာသည်။
"ရှင်းကွန်... မင်းလိုလူက ဒီမှာပဲ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ မသင့်တော်ဘူး" အိုရိုချီမာရူ၏ စကားက ရှင်းလင်းလှသည်။ သူသည် ရှင်း၏ အစွမ်းကို အသုံးချချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် လိုက်ခဲ့ပါ့မယ် အိုရိုချီမာရူဆာမ။ ဒီလို ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားမျိုးကို ကျွန်တော်လည်း ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးချင်နေတာနဲ့ အတော်ပဲ" ရှင်းက ပြုံးလျက် သဘောတူလိုက်သည်။ ရှင်းက ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် လက်ခံလိမ့်မည်ဟု အိုရိုချီမာရူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အမှန်မှာ ရှင်းသည် ပျင်းနေသဖြင့် အပြင်ထွက်ချင်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။
ကူရှီးနားနှင့် မီကိုတိုတို့ကလည်း ရှင်းကို မျက်လုံးလေးများ တောက်ပလျက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ရှင်း... ငါတို့လည်း လိုက်ချင်တယ်! ဒီမှာနေရတာ သိပ်ပျင်းဖို့ကောင်းတာပဲ!" ကူရှီးနားက ချက်ချင်း တောင်းဆိုတော့သည်။
"ရတာပေါ့၊ လိုက်ခဲ့ကြလေ" ရှင်းက သဘောတူလိုက်သည်။
"တကယ်ကြီး သဘောတူလိုက်တာလား?" မီကိုတို တအံ့တဩ မေးလိုက်သည်။
ရှင်းက သက်ပြင်းချကာ "ငါ နင်တို့ကို မခေါ်သွားရင် နင်တို့က စစ်မြေပြင်ကို ခိုးသွားကြမှာပဲလေ... အဲဒီတော့ အတူတူသွားတာ ပိုစိတ်ချရတာပေါ့"
"ငါက အဲဒီလို မလုပ်ပါဘူး။ နင်က ကူရှီးနားအကြောင်း တွေးပြီး ပြောနေတာ ဖြစ်မှာပါ" မီကိုတိုက ကူရှီးနားကို လှမ်းကြည့်ရင်း ခနဲ့လိုက်သည်။ ကူရှီးနားကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလို နှာခေါင်းရှုံ့ပြနေလေသည်။
"ရှင်းနီး... ကျွန်မရော?" ကိုနန်က ခွေးပေါက်လေးလို မျက်လုံးလေးများဖြင့် မေးလာသည်။
"ကိုနန်လေးက ချစ်စရာကောင်းပေမဲ့ ခေါ်သွားလို့ မဖြစ်သေးဘူး" ရှင်းက သူမ၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်ပေးလိုက်သည်။
"ဪ..." ကိုနန်က စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားရှာသည်။
နောက်ရက်တွင် ရှင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ဆူနာဒဲနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားကြသည်။ ကိုနန်ကတော့ ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ရှင်းက စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် သူ၏ မန်ဂဲခရူး ရှာရင်ဂန် အစွမ်းများကို 'အကူးအပြောင်း တံဆိပ်ခတ်ခြင်း' အတတ်ဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ထည့်သွင်းပေးထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ကိုနိုဟာတပ်ဖွဲ့အားလုံး စုံညီစွာ ရောက်ရှိနေကြပြီး ဟာတာကေး ဆာကူမိုက ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်နေသည်။ သူသည် တစ်ကျော့ပြန် သေနာပတိ ပြန်ဖြစ်လာသဖြင့် အိုရိုချီမာရူမှာတော့ ရာထူးပြန်လျှော့ခံလိုက်ရပြန်သည်။ သူတို့သည် တစ်မြီးရှင် ဂျင်ချူရီကီ (ဘွန်ပုကု) ကို လဲလှယ်သည့်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ဆူနာနှင့် အာမဲတပ်များကို ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။ တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲသည် ချည်နှောင်ခံထားရသော ဒန်ဇိုး၏ ဘေးတွင် မောက်မာစွာ ရပ်နေ၏။
"ရှီနိုဘီတွေ အများကြီးပဲ..." ကူရှီးနား အသက်ရှူမှားသွားသည်။ စစ်မြေပြင်၏ အငွေ့အသက်က မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသည်ကို ယခုမှ သူမ ကိုယ်တိုင် ခံစားလိုက်ရသည်။
"သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက C-အဆင့် နင်ဂျူစု တစ်ခုစီလောက် သုံးရင်တောင်၊ အားလုံးပေါင်းလိုက်ရင် S-အဆင့် စွမ်းအားထက် ကျော်လွန်သွားနိုင်တယ်" မီကိုတိုက တည်ငြိမ်စွာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။ ဆူနာနှင့် အာမဲ ပူးပေါင်းတပ်က ငါးထောင်ကျော် ရှိသော်လည်း ကိုနိုဟာဘက်တွင် သုံးထောင်ပင် မပြည့်ပေ။ ကိုနိုဟာသည် ရွာသုံးရွာကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရှီနိုဘီတစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းရည်တွင်မူ ကိုနိုဟာက သိသိသာသာ သာလွန်နေသည်။
"ကိုနိုဟာ ရှီနိုဘီတို့၊ ဘွန်ပုကုကို အရင်လွှတ်ပေးလိုက်။ မဟုတ်ရင် ဒန်ဇိုး သေလိမ့်မယ်" တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲ၏ အသံက အေးစက်လှသည်။ သူ၏ဘေးတွင် မိုးဖားကြီး ဟန်ဇိုးက နှာခေါင်းစည်းတပ်လျက် ရပ်နေသည်။ ဟန်ဇိုးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အဆိပ်ဖား၏ အဆိပ်အိတ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်သွင်းထားသူဖြစ်ရာ သူ၏ အသက်ရှူရုံဖြင့် အဆိပ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သည်။
ဟာတာကေး ဆာကူမိုက ကာဇီကာဂဲကို စိုက်ကြည့်ကာ "အတူတူ လွှတ်ကြမယ်" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
ကာဇီကာဂဲလည်း သဘောတူလိုက်၏။ သတင်းများအရ ဘွန်ပုကုကို ဖမ်းဆီးခဲ့သူမှာ ထို အူဇူမာကီ ရှင်း ဆိုသော ကလေးမသာ ဖြစ်သည်။ ကာဇီကာဂဲသည် ရှင်းကို အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဆွဲဖြဲပစ်ချင်နေသည်။ ရှင်းကြောင့် ဆူနာဂါကူရီမှာ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသလို၊ ယခုလည်း ဒန်ဇိုးနှင့် ပြန်လဲလှယ်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒန်ဇိုး၊ သွားတော့" တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဒန်ဇိုးက မျက်နှာပုပ်လျက် ကိုနိုဟာဘက်သို့ လျှောက်သွားပြီး ဘွန်ပုကုကလည်း ဆူနာဂါကူရီဘက်သို့ လျှောက်လာသည်။ ဆာကူမိုနှင့် ကာဇီကာဂဲတို့သည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် လှည့်ကွက်များကို သတိထားရင်း စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ဒန်ဇိုးနှင့် ဘွန်ပုကုတို့သည် အလယ်ဗဟို၌ ဆုံမိကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကျော်ဖြတ်သွားကြသည်။ ဒန်ဇိုး ကိုနိုဟာဘက်သို့ ပြန်ရောက်ခါနီးတွင် ကာဇီကာဂဲက ဟန်ဇိုးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဟန်ဇိုးက လက်တံဆိပ်များ ခတ်လိုက်သည်နှင့် မြေကြီးမှာ ဟိန်းခနဲ တုန်ခါသွားသည်။ ဧရာမ ဖားကြီးတစ်ကောင် မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒန်ဇိုးကို ဖမ်းဆွဲကာ ဝေဟင်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဒန်ဇိုးကို တစ်လုပ်တည်း မျိုချရန် ပါးစပ်ကြီးကို ဖြဲလိုက်လေသည်။ ချက္ကရာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရသော ဒန်ဇိုးမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ အကူအညီမဲ့နေ၏။ ဖားကြီးက သူ့ကို မျိုချတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ဟာတာကေး ဆာကူမိုသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် လှုပ်ရှားမှုကို သုံး၍ လျှပ်တပြက် ပေါ်လာသည်။ သူသည် တစ်နေ့တွင် မိမိသေဆုံးမှုအတွက် တာဝန်ရှိလာမည့်သူကို ယခု ကိုယ်တိုင် ကယ်တင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။