ရှိမူရာ ဒန်ဇိုး၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောက်နေသည်။ ဂျိုးနင်အများစု စုံညီစွာ ရောက်ရှိနေကြသော်လည်း အချို့မှာ ပျောက်ဆုံးနေဆဲပင်။ ဆူနာဒဲ မရှိသလို၊ အူဇူမာကီ ရှင်း လည်း အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။ ရှင်းမှာ နည်းပညာအရ တက်ရောက်ရန် မလိုအပ်သော်လည်း ဒန်ဇိုးက တမင်သက်သက် လူလွှတ်၍ ဆင့်ခေါ်ခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ ရောက်မလာခြင်းမှာ သူ့ကို မလေးစားရာရောက်သည်ဟု ယူဆကာ ဒန်ဇိုး တစ်ယောက် ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်နေ၏။
"ဆူနာဒဲက စခန်းမှာ တာဝန်ယူထားရက်နဲ့ ဆူနာဂါကူရီက ငါတို့ရိက္ခာတွေကို တိုက်ခိုက်သွားတာကို ခွင့်ပြုလိုက်တယ်။ ဒီဆုံးရှုံးမှုအတွက် သူမှာ တာဝန်အပြည့်ရှိတယ်"
ဒန်ဇိုးသည် ဆူနာဒဲ ရှိမနေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အပြစ်အားလုံးကို ပုံချလိုက်သည်။ ထို့နောက် မရပ်မနားဘဲ—
"အူဇူမာကီ ရှင်းကလည်း ရိက္ခာတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်။ သူလည်း တာဝန်ခံရမယ်" ဟု ရှင်းကိုပါ ဆွဲထည့်လိုက်ပြန်သည်။
ကျန်ရှိသော ဂျိုးနင်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဆူနာဒဲကို အပြစ်တင်သည်မှာ ထားပါဦး၊ ရှင်းကိုပါ အပြစ်ဖို့နေခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ သူသည် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဌာန၏ တာဝန်ခံပင် မဟုတ်ပါလော။ ဌာနအကြီးအကဲမှာသာ တာဝန်ရှိသင့်သည် မဟုတ်လား။
"ဒန်ဇိုးဆာမ၊ ဒါက သိပ်ပြီး မသင့်တော်ဘူးထင်တယ်"
အိုရိုချီမာရူက ကြားဖြတ်ဝင်ပြောလိုက်သည်။ ဒန်ဇိုးသည် ရှင်းကို တမင်သက်သက် ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို သူ သိနေသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် အိုရိုချီမာရူ ဝင်ပါမည်မဟုတ်သော်လည်း လက်ရှိတွင် ကိုနိုဟာမှာ အခြေအနေမလှပေ။ ဆူနာဂါကူရီနှင့် အာမီဂါကူရီတို့ ပူးပေါင်းသွားကြပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်မှာ ပြည်တွင်းပဋိပက္ခ ဖြစ်နေရမည့်အချိန် မဟုတ်။
"မင်းနဲ့ ဒါကို ဆွေးနွေးနေတာမဟုတ်ဘူး" ဒန်ဇိုးက ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် ပယ်ချလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း နောက်မှ နောင်တမရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" အိုရိုချီမာရူကလည်း ဆက်မငြင်းတော့ဘဲ လက်လျှော့လိုက်သည်။
"ဆူနာဒဲနဲ့ အူဇူမာကီ ရှင်းကို စစ်ဆေးဖို့ ဘယ်သူသွားခေါ်မလဲ?"
ဒန်ဇိုးက ဂျိုးနင်များကို ဝေ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ သို့သော် ဂျိုးနင်များအားလုံး မျက်နှာလွှဲလိုက်ကြ၏။ မည်သူမျှ ဤမီးခဲကို လက်ဖြင့် မကိုင်ချင်ကြချေ။ ဒန်ဇိုး၏ မျက်နှာမှာ အမူအရာမပျက်သော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင် ဒေါသတောက်လောင်နေပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ 'အမြစ်' (Root) အေးဂျင့်တစ်ဦးကို သွားခေါ်ရန် ခိုင်းစေလိုက်ရသည်။
ခဏအကြာတွင် ထိုအေးဂျင့် ပြန်ရောက်လာသော်လည်း မျက်နှာမှာ ဖူးရောင်ညိုမည်းနေကာ ဆူနာဒဲနှင့် ရှင်းကိုလည်း ခေါ်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။
"ဘာဖြစ်တာလဲ?" ဒန်ဇိုးက မေးမြန်းရာ—
"ဒန်ဇိုးဆာမ... အူဇူမာကီ ရှင်းက ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပါတယ်"
"ဟင်း... ကောင်းပြီ၊ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သွားမယ်"
ဒန်ဇိုး၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ရှင်းက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်ခြင်းမှာ သူ့မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်းပင်။ သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှင်း၏ တဲဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားသည်။ ဂျိုးနင်များမှာလည်း အိုရိုချီမာရူ နောက်ကွယ်မှ တစ်ဆင့်ချင်း လိုက်ပါသွားကြလေသည်။
... ရှင်း၏ တဲအတွင်း၌ ...
"နင် ဒန်ဇိုးရဲ့ လူကို တိုက်ခိုက်လိုက်တာ... သူ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
ဆူနာဒဲက မီကိုတို ပြင်ဆင်ပေးထားသော အကင်ကို မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားရင်း ရှင်းကို သတိပေးလိုက်သည်။ ရှင်းက မျက်လုံးလှန်ပြကာ "အရင်တစ်ခါတုန်းက အေးဂျင့်ကို ရိုက်တုန်းကကျတော့ ဘာလို့ ဘာမှမပြောတာလဲ?"
"အဲဒီတုန်းက သူက ခံရမှာကိုး" ဆူနာဒဲက အေးအေးဆေးဆေး ပြောရင်း သူမ၏ လက်များကို ရှင်း၏ အင်္ကျီဖြင့် လှမ်းသုတ်လိုက်သည်။
ရှင်းသည် မိမိအင်္ကျီပေါ်က ဆီကွက်များကို ကြည့်ကာ ဆူနာဒဲကို ထိုးပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ "ကြည့်ရတာ သူတို့ ရောက်လာပြီထင်တယ်၊ မြန်သားပဲ"
ရှင်းသည် ဒန်ဇိုး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် အစားအစာများကို ဘေးဖယ်ကာ တဲအပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်။ ဆူနာဒဲ၊ ကူရှီးနား၊ မီကိုတိုနှင့် ကိုနန်တို့လည်း နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။
ဒန်ဇိုးသည် ဒေါသမျက်နှာဖုံး စွပ်ထားသကဲ့သို့ တဲအပြင်၌ ရပ်နေသည်။ ရှင်းက ရွံရှာမှုကို အောင့်တီးကာ "ဒန်ဇိုးဆာမ... ဘယ်လို အမင်္ဂလာကိစ္စကြောင့် ဒီအထိ ကြွလာတာလဲ?" ဟု ခပ်အေးအေး မေးလိုက်သည်။
"အူဇူမာကီ ရှင်း၊ မင်းမှာ အပြစ်ရှိတယ်!!"
ရှင်း၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားသည်။ ဤစကားမှာ ရင်းနှီးနေသလိုပင်။ သူက "ဘာအပြစ်လဲ?" သို့မဟုတ် "ကျွန်တော့်ကို မတရားစွပ်စွဲတာပါ!" ဟု ပြန်ပြောရမည်လော?
"ရိက္ခာဂိုဒေါင် တိုက်ခိုက်ခံရတာ... ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဌာန အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီဆုံးရှုံးမှုအတွက် မင်းမှာ တာဝန်ရှိတယ်!" ဒန်ဇိုးက ရှင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဟိန်းလိုက်သည်။ ရှင်းက မယုံကြည်နိုင်သလို ပြန်ကြည့်ကာ—
"ကျွန်တော့်လို ချူးနင်တစ်ယောက်မှာ တာဝန်ရှိတယ်ဆိုရင်၊ စစ်သေနာပတိချုပ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် တာဝန်ရှိမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မတွေးရဲဘူး။ ပြီးတော့ ဒန်ဇိုးဆာမ အရှက်တကွဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့လို့ ကိုနိုဟာမှာ အထိနာခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်၊ အဲဒါအတွက် တစ်ရွာလုံးကို တောင်းပန်သင့်တာပေါ့"
ရှင်း၏ လှောင်ပြုံးကြောင့် ဒန်ဇိုး မျက်နှာကြီး နီမြန်းလာသည်။
"ဒန်ဇိုး၊ နင် ငါ့တပည့်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာလား?" ဆူနာဒဲက ရှေ့ထွက်၍ ဟန့်လိုက်သည်။
"ဆူနာဒဲ၊ နင်လည်း တာဝန်ရှိတယ်။ စခန်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့ တာဝန်ယူထားပြီး ဆူနာဂါကူရီကို လွှတ်ပေးလိုက်တာပဲ"
ဆူနာဒဲ၏ ဒေါသမီးမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူမသည် သူမ၏ အင်အားကြီးလှသော ခွန်အားဖြင့် ဒန်ဇိုးကို ထိုးလိုက်၏။ အလစ်အငိုက် မိသွားသော်လည်း ဒန်ဇိုးမှာ ကျွမ်းကျင်သော ရှီနိုဘီတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် လှုပ်ရှားမှုကို သုံး၍ ရှောင်လိုက်နိုင်သည်။
"ဆူနာဒဲ၊ နင် ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့? စစ်သေနာပတိကို ကျူးလွန်တဲ့ အကျိုးဆက်ကို နင်သိတယ်မဟုတ်လား?" ဒန်ဇိုးက ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောသည်။ လူအများရှေ့တွင် ဆူနာဒဲက သူ့ကို အရင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ သူမပင်လျှင် ဤအတွက် အပြစ်ဒဏ်မှ လွတ်မည်မဟုတ်ပေ။
"ဆူနာဒဲ၊ နင် စိတ်ကြိုက်သာ ထိုးစမ်းပါ" ရှင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ ဆူနာဒဲက သူ့ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်သည်။ စစ်သေနာပတိကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ကြီးလေးသော ပြစ်မှုဖြစ်သည်။
"ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ ငါပြမယ်"
ရှင်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးသွားပြီး ဒန်ဇိုး၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ရာ ဒန်ဇိုး တစ်ယောက် လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ အိုရိုချီမာရူ အပါအဝင် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိကြခြင်းပင်။ ရှင်းက ဒန်ဇိုးကို ရိုက်လိုက်သည်ကို သူတို့ မမြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။
"တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲ! မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ?" ဒန်ဇိုးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြန်ထလာသည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?" ဆူနာဒဲက ရှင်းကို ကြည့်၍ မေးသည်။ ဒန်ဇိုးသည် အဘယ်ကြောင့် လေဟာနယ်ကို စကားပြောနေသနည်း? သူ ရူးသွားပြီလော?
"ဒါက ဂျင်ဂျူစု လေ။ ကုရာမ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အာရုံငါးပါး ထိန်းချုပ်မှုပဲ။ သူတို့က ငါမြင်စေချင်တာကို မြင်ပြီး ကြားစေချင်တာကို ကြားနေရတာ" ရှင်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြသည်။ အိုရိုချီမာရူနှင့် အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် ဒန်ဇိုးမှာ ရှင်းနှင့် စကားပြောနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒန်ဇိုး၏ အမြင်တွင်မူ တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆူနာဒဲသည် လေဟာနယ်ကို နင်ဂျူစုများဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသော ဒန်ဇိုးကို ကြည့်လိုက်၊ ဘာမှမသိဘဲ ရပ်ကြည့်နေသော အိုရိုချီမာရူတို့ကို ကြည့်လိုက်နှင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ကုရာမ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးဆက်ခံအစွမ်းက ဒီလောက်တောင် အားကောင်းတာလား? နင် ဒါကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ?"
"မေးခွန်းတွေ မေးနေမယ့်အစား၊ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ဒန်ဇိုးကို ယဉ်ကျေးအောင် သင်ပေးကြရအောင်လား? ငါ ဒီဂျင်ဂျူစုကို အကြာကြီး မထိန်းထားနိုင်ဘူး။ သံပူခိုက်မှာ ရိုက်ကြစို့"
ရှင်းက ပခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ဆူနာဒဲသည်လည်း မဆိုင်းမတွပင် ရှေ့တိုးလိုက်တော့သည်။ သူမသည်လည်း ဒန်ဇိုးကို ပညာပေးချင်နေသည်မှာ ကြာပြီမဟုတ်ပါလော။