အခန်း (၇၂) - တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း
ရှင်းသည် ကူရှီးနားနှင့် မီကိုတိုတို့၏ စူးစမ်းလိုသော အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကင်ထားသော ယုန်သားကိုသာ အရသာခံကာ မြိန်ယှက်စွာ စားနေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး...
“ကူရှီးနား၊ မီကိုတို... ယုန်ကင်က တစ်ခုခု ဖြစ်နေလို့လား။ ဘာလို့ ငါ့ကို အဲ့ဒီလို စိုက်ကြည့်နေကြတာလဲ”
“တို့တွေ သိချင်ရုံ သက်သက်ပါ” ဟု မီကိုတိုက ပြန်ဖြေသည်။
တကယ်တော့ ရှင်းက ကိုနန်ကို ခေါ်လာသည့်အပေါ် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှင်းသည် သနားကြင်နာစိတ် သက်သက်ဖြင့်သာ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။
“ဘာတွေ သိချင်နေတာလဲ။ အမြန်စားကြ၊ ပြီးရင် အစီရင်ခံဖို့ စခန်းကို ပြန်ကြမယ်” ဟု ရှင်းက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူတို့သည် ထိုဒေသအတွင်းရှိ ရန်သူ့ရှင်နိုဘီများကို ကင်းထောက်ရန် တာဝန်ဖြင့် ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကိုနန်၊ ရော့... ဒီမှာ ယုန်ခြေထောက်တစ်ဖက် စားလိုက်ဦး” ရှင်းက ကိုနန်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ကိုနန်သည် ရှင်းကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကမ်းပေးလာသည့် ယုန်ခြေထောက်ကို တောင့်တသော မျက်လုံးလေးများဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။ သို့သော် သူမ မယူရဲသေးပေ။
“စားပါ၊ မကြောက်နဲ့” ဟု မီကိုတိုက လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ တို့တွေ နင့်ကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး” ဟု ကူရှီးနားကလည်း ထပ်လောင်း အားပေးလိုက်သည်။
ထိုအခါမှ ကိုနန်သည် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ယုန်ခြေထောက်ကို လှမ်းယူ၍ အသာအယာ မြည်းစမ်းကြည့်တော့သည်။ သူမ အစာမစားရသည်မှာ နှစ်ရက်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ မိုးနိုင်ငံတောထဲတွင် မှိုအချို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ဝက်ဝံနှင့် တိုးပြီး အသက်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဘာမှမစားခဲ့ရပေ။
ယုန်တစ်ကောင်တည်းနှင့် လူလေးယောက်အတွက် မလုံလောက်သဖြင့် ကိုနန်ရှာထားသော မှိုများနှင့် ဝက်ဝံလက်ဖဝါး တစ်ဖက်ကိုလည်း ကင်စားလိုက်ကြသည်။
“ဝက်ဝံလက်ဖဝါးက တကယ် အရသာရှိတာပဲ။ ကျန်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကိုကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” ကူရှီးနားက ဘေးတွင် လဲနေသော ဝက်ဝံအသေကောင်ကို ကြည့်ရင်း မေးသည်။ လက်ဖဝါး သုံးဖက် ကျန်သေးသည့်အပြင် အသားများကိုလည်း မတို့ရသေးပေ။
“နှမြောစရာကြီး၊ အလဟဿ မဖြစ်စေရဘူး” ရှင်းက ဝက်ဝံအသေကောင်ကို လိပ်စာအုပ် (Scroll) ထဲတွင် ချိတ်ပိတ် (Seal) သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
“ကိုနန်၊ နင် ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်သွားနေမှာလား” ရှင်းက ကိုနန်ကို မေးလိုက်သည်။
“ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်တည်း ဆိုတော့ အန္တရာယ်များတယ်” ဟု ကူရှီးနားက ဆိုသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အခုချိန်မှာ မိုးနိုင်ငံ တစ်ခုလုံးက အန္တရာယ် ရှိနေတာ။ နင် တို့တွေနဲ့ပဲ လိုက်ခဲ့သင့်တယ်” ဟု မီကိုတိုကလည်း ဝင်ပြောသည်။
“နင်... နင်တို့ တကယ်ပဲ ငါ့ကို ခေါ်ချင်တာလား” ဟု ကိုနန်က တုန်တုန်ရင်ရင် မေးလိုက်သည်။
သူမသည် အသက်ငယ်သေးသော်လည်း စစ်ပွဲဒဏ်ကြောင့် စောစီးစွာ ရင့်ကျက်နေရသူ ဖြစ်သည်။ သူမကိုယ်သူမ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခု ဖြစ်နေမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။
“ဒါက နင့်သဘောပဲ ကိုနန်။ လိုက်ချင်ရင် လိုက်လို့ရတယ်၊ ထွက်သွားချင်ရင်လည်း ငါတို့ မတားဘူး” ဟု ရှင်းက ပြောသည်။ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အတင်းအကျပ် မလုပ်လိုပေ။
“ငါ... ငါ နင်တို့နဲ့ လိုက်ချင်တယ်” ဟု ကိုနန်က ရှင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်ခိုင်မာမာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို သွားကြစို့”
ရှင်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ကိုနန်ကို ဦးဆောင်ကာ တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူတို့သည် မြို့လေးတစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ စစ်ပွဲကြောင့် ထိုမြို့သည် လူသူကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ အဝတ်အထည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင် ကိုနန်အတွက် အဝတ်အစားသစ်များ ဝယ်ပေးပြီးနောက် တည်းခိုခန်းတစ်ခု ရှာကာ မီကိုတိုက ကိုနန်ကို ရေချိုးပေးပြီး အဝတ်အစား လဲပေးလိုက်သည်။ ဝက်ဝံလိုက်ခြင်း ခံရစဉ်က ကိုနန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှံ့များ ပေပွနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူတို့သည် ကိုနိုဟာစခန်းသို့ ပြန်လာကြသည်။ ထိုမိန်းကလေးငယ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့သည် ဆူနာဒဲ၏ တပည့်များ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်လည်း တစ်ကြောင်း ပါသည်။
ဤနေရာသည် ကိုနိုဟာနှင့် ဆူနာဂါကူရီတို့အကြား အဓိက စစ်မြေပြင် ဖြစ်သည်။ အိုရိုချီမာရူက တပ်မှူးအဖြစ် တာဝန်ယူထားပြီး ဆူနာဒဲနှင့် ဂျီရိုင်ယာတို့က ဒု-တပ်မှူးများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူကမျှ သူတို့ကို ဝေဖန်ရဲခြင်း မရှိပေ။ မူလတပ်မှူးဖြစ်သူ ဟာတာကေး ဆာကူမို မှာမူ အီဝါဂါကူရီ စစ်မျက်နှာသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဆူနာဒဲကို သွားရောက် တွေ့ဆုံကြသည်။ ဆူနာဒဲသည် ကိုနန်ကို မြင်သောအခါ အံ့သြသွားသည်။
“ဒီကလေးမလေးက ဘယ်သူလဲ” ဟု ဆူနာဒဲက ရှင့်ကို မေးလိုက်သည်။
“သူ့နာမည်က ကိုနန်တဲ့။ တောထဲမှာ ကယ်ခဲ့ပြီး ခေါ်လာတာ။ လောလောဆယ် သူ့ကို ဆရာမဆီမှာပဲ ထားခဲ့မယ်”
ရှင်းနှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် မကြာခဏဆိုသလို တာဝန်များဖြင့် အပြင်ထွက်နေရတတ်သည်။ ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသပေးခြင်းနှင့် ချီယို၏ အဆိပ်များအတွက် ဖြေဆေးဖော်စပ်ခြင်းများကို တာဝန်ယူထားရသော ဆူနာဒဲနှင့်အတူ နေရခြင်းက ကိုနန်အတွက် ပိုလုံခြုံပေလိမ့်မည်။ ဆူနာဒဲသည် ရှေ့တန်း တိုက်ရိုက်တိုက်ပွဲများတွင် ပါဝင်ခဲလှသည်။
ဆူနာဒဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ စခန်းထဲသို့ သူစိမ်းတစ်ယောက် ခေါ်လာခြင်းက အန္တရာယ် မရှိနိုင်ဘူးလား။ သူမသည် သူလျှိုတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
“စိတ်မပူပါနဲ့” ဟု ရှင်းက သူမ၏ စိုးရိမ်မှုကို ရိပ်မိကာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
ဆူနာဒဲသည် ရှင်းကို ယုံကြည်သည်။ သူမ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ကိုနန်ကို “လောလောဆယ် တို့နဲ့အတူ နေပေါ့” ဟု လှမ်းပြောလိုက်သည်။
ကိုနန်သည် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး ရှင်း၏ အင်္ကျီစကို မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ကိုသာ ကြည့်နေသည်။ သူမသည် ဤစိမ်းသက်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေမိသည်။ သူမ၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သော ရှင်းသည်သာ သူမအတွက် တစ်ဦးတည်းသော လုံခြုံမှု ဖြစ်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့ ကိုနန်။ ငါ စခန်းမှာ ရှိတဲ့အခါ ငါနဲ့အတူ နေလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ တာဝန်နဲ့ အပြင်သွားရရင်တော့ ဆရာမ ဆူနာဒဲနဲ့ နေရမယ်။ နင့်ကို ခေါ်သွားဖို့က အရမ်း အန္တရာယ်များလို့ပါ”
ရှင်းသည် ကိုနန်၏ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကို လိမ်ဆွဲလိုက်သည်။ ပါးလေးက အိစက်နေသဖြင့် သူ ထပ်၍ပင် ဆွဲလိုက်မိသေးသည်။ ကိုနန်သည် ရှက်သွေးဖြာသွားပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
“ဆူနာဒဲ၊ ပြဿနာ တက်ပြီဟေ့”
ဂျီရိုင်ယာနှင့် အိုရိုချီမာရူတို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး ရောက်လာခြင်းက ကိစ္စကြီးတစ်ခုခု ရှိနေပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဂျီရိုင်ယာက ကိုနန်ကို စူးစမ်းသလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ပြဿနာ တက်ပြီလို့ ပြောနေတယ် မဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်တာလဲ မြန်မြန်ပြောစမ်းပါဦး” ဆူနာဒဲက မေးလိုက်သည်။
“အေးပါ၊ အေးပါ... အလုပ်က အရင်ပေါ့” ဂျီရိုင်ယာ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ သူသည် အမည်မသိ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို စိတ်ဝင်စားမနေနိုင်တော့ပေ။
“ငါပဲ ရှင်းပြမယ်။ တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲ ဒီကို ရောက်နေပြီ” ဟု အိုရိုချီမာရူက ပြောလိုက်သည်။ ဂျီရိုင်ယာ၏ စကားကို စောင့်နေလျှင် အချိန်ကုန်နေမည်ဖြစ်၍ သူကပင် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဘာ!” ဆူနာဒဲ၏ မျက်လုံးများ အံ့သြထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။
တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခြင်းက သူကိုယ်တိုင် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် အင်အားအကောင်းဆုံး ကာဇီကာဂဲဟု သတ်မှတ်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ ဟိုကာဂဲ (ဟီရူဇန်) ပင်လျှင် သူ့ကို အနိုင်ရရန် မလွယ်ကူလှပေ။
ဆူနာဒဲအနေဖြင့် သူ့ကို အထင်ကြီးလွန်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ အင်အားအကောင်းဆုံး ကာဇီကာဂဲသည် တတိယမြောက် တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဆာဆိုရီ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပြီး ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် အသုံးချခံခဲ့ရသည်။
ဆာဆိုရီက မည်သို့သော နည်းဗျူဟာ သုံးခဲ့သည်ဖြစ်စေ “အင်အားအကောင်းဆုံး” ဟု တင်စားခံရသူ အရေးနိမ့်ခဲ့သည်မှာမူ အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ သို့သော် အိုရိုချီမာရူနှင့် အခြားသူများအတွက်မူ လောလောဆယ်တွင် တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။
“မင်းတို့မှာ ဘယ်လို အစီအစဉ် ရှိလဲ” ဆူနာဒဲက ဂျီရိုင်ယာနှင့် အိုရိုချီမာရူကို မေးလိုက်သည်။
“အိုရိုချီမာရူက ဟိုကာဂဲဆီ သတင်းပို့ဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပြီ။ ငါတို့ဘက်ကတော့ စစ်ကူမလာမချင်း အချိန်ဆွဲထားဖို့ပဲ ရှိတယ်” ဟု ဂျီရိုင်ယာက ဆိုသည်။
ဆူနာဒဲ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်သည်။ ဟိုကာဂဲ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို သူတို့ စောင့်ဆိုင်းရမည်သာ ဖြစ်တော့သည်။