အခန်း (၃၇) - တာဝန်တစ်ခု လက်ခံခြင်း
ရှင်းသည် ယိုမိုဆု ဟီရာဆာကာ (Yomotsu Hirasaka) အစွမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်နေသည်။ ဤအတတ်ကို တိုက်စစ်အတွက်ဖြစ်စေ၊ အဝေးပစ် နင်ဂျုစုများအတွက် အကွာအဝေးကို လျှော့ချရန်ဖြစ်စေ၊ ရန်သူကို နှောင့်ယှက်ရန် သို့မဟုတ် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန်အတွက်ဖြစ်စေ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ရှောင်တိမ်းရန်နှင့် ထွက်ပြေးရန်အတွက်လည်း ခုခံရေးနည်းလမ်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ရာ အလွန်ပင် စွယ်စုံသုံးနိုင်လှသည်။
ချက္ကရာ ကုန်ဆုံးမှုမှာ ထိန်းညှိနိုင်သော အတိုင်းအတာတွင် ရှိသော်လည်း မျက်လုံးအပေါ် သက်ရောက်သည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာမူ အတော်လေး ကြီးမားလှသည်။ သူ၏ မန်ဂဲခရူး ရှာရင်ဂန် (Mangekyō Sharingan) တွင် အကန့်အသတ်ရှိသော မျက်စိအစွမ်းသာ ရှိသည်။ သူ့တွင် ပြီးပြည့်စုံသော ဆေ့ဂျ်ခန္ဓာကိုယ် (Perfect Sage Body) သာ မရှိပါက ဤအစွမ်းများကို အနည်းငယ်မျှ အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့် မျက်စိကွယ်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။
မျက်စိကွယ်ရခြင်းမှာ မျက်စိအစွမ်း ကုန်ခန်းသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် ကုန်ခန်းသွားပါက မန်ဂဲခရူး ရှာရင်ဂန်၏ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ယင်းကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် နည်းလမ်းနှစ်သွယ်ရှိသည် - ထာဝရ မန်ဂဲခရူး ရှာရင်ဂန် (Eternal Mangekyō Sharingan) အဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် သို့မဟုတ် ဟာရှီရာမ၏ ဆဲလ်များကို အစားထိုးကုသရန်ပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဆေ့ဂျ်ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် အမြဲတမ်း မျက်စိကွယ်သွားမည့်အရေးကို ရှင်း စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ သူ၏ မျက်စိအစွမ်းမှာ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာမည်ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ပွဲအလယ်တွင် ကုန်သွားမည်ကိုမူ သူစိုးရိမ်မိသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ရှာရင်ဂန်ကို ထာဝရ မန်ဂဲခရူး ရှာရင်ဂန်အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ပါက သူ၏ မျက်စိအစွမ်းမှာ အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သူ သိပ်တော့ မစိုးရိမ်ပါ။ အချိန်သာ ရမည်ဆိုပါက သူ၏ ရှာရင်ဂန်ကို သဘာဝအတိုင်းပင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။ ဆေ့ဂျ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရှာရင်ဂန်တို့သည် ယင်နှင့်ယန်ကဲ့သို့ပင် ပြီးပြည့်စုံသော မျှခြေတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်နေကြသည်။
“ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ကူရှီးနား ငါ့ကို ရှာနေတော့မယ်။”
ရှင်းသည် ဓားကို ကျောတွင်လွယ်ကာ ဆင်ဂျူ (Senju) ဝင်းအတွင်းသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ ဤဓားမှာ သာမန်ဓားတစ်လက် မဟုတ်ဘဲ အူဇူမာကီမျိုးနွယ်စု ဘုရားကျောင်းမှ သူ ယူဆောင်လာခဲ့သော ဓားဖြစ်သည်။ ဤဓားသည် ကူဆာနာဂီ (Kusanagi) ဓားများထဲမှ တစ်လက်ဖြစ်ကြောင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက်မှာ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ထက်မြက်မှုပင်ဖြစ်သည်။ သံမဏိကိုပင် ထောပတ်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင်မူ ဤဓားသည် အကောင်းဆုံးသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေပေတော့သည်။
ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စားပွဲပေါ်တွင် ခင်းကျင်းထားသော စားသောက်ပွဲကြီးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
“ဒါ ဘယ်သူ ချက်တာလဲ။”
သူသည် ဆူနာဒဲနှင့် ကူရှီးနားကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အစားအသောက်များမှာ ကြည့်ကောင်းပြီး မွှေးကြိုင်နေသော်လည်း သူ့အတွက်မူ ယင်းမှာ အဆိပ်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။
“ငါ ချက်တာပါ” ဟု မီကိုတိုက မီဆိုဟင်းရည်အိုးကို ကိုင်ကာ မီးဖိုချောင်ထဲမှ ထွက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဪ... မီကိုတိုကိုး။ ဒါဆိုရင်တော့ စိတ်အေးရပြီ။”
ရှင်းသည် ဆူနာဒဲနှင့် ကူရှီးနား၏ စူးစိုက်ကြည့်နေမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ထိုင်လိုက်သည်။
“မီကိုတို... နင် အိမ်မပြန်ဘူးလား။”
“ဘာလို့လဲ ရှင်း... ငါ ဒီမှာရှိနေတာကို နင် မကြိုက်ဘူးလား။”
မီကိုတို၏ နူးညံ့သော အကြည့်များကြောင့် ရှင်းသည် ထူးဆန်းသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မီကိုတိုက အလွန် ချိုသာယဉ်ကျေးသူဖြစ်ရာ မည်သို့လျှင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပါ့မည်နည်း။
“ဒါပေါ့... နင် ဒီမှာရှိနေတာကို ငါ ဝမ်းသာပါတယ်။ ငါက သိချင်ရုံသက်သက်ပါပဲ။”
“ငါပဲ သူ့ကို နေဖို့ ပြောလိုက်တာ” ဟု ဆူနာဒဲက ဝင်ပြောသည်။
မီကိုတိုတွင် မိသားစု မရှိသည်ကို သိသောကြောင့် ဆူနာဒဲက သူမကို အတူနေရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ကူရှီးနားအတွက် အဖော်ရသလို၊ ညဘက်တွင် ကူရှီးနားတစ်ယောက် ရှင်း၏ အခန်းထဲသို့ ခိုးဝင်ခြင်းမှလည်း တားဆီးနိုင်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်ထားသည်။ ရှင်းနှင့် ကူရှီးနားတို့မှာ အတူအိပ်ရန် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်သည်ကို ဆူနာဒဲ မတွေ့လိုပေ။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ဆူနာဒဲသည် တာဝန်တစ်ခု လက်ခံရန်အတွက် ရှင်း၊ ကူရှီးနားနှင့် မီကိုတိုတို့ကို ဟိုကာဂဲရုံးခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
“တတိယမြောက်... ကျွန်မ အဆင့်မြင့်တဲ့ တာဝန်တစ်ခု ယူချင်တယ်။ ဒီလျှောက်လွှာကို လက်မှတ်ထိုးပေးပါ။” ဆူနာဒဲသည် ဟီရူဇန်၏ ရှေ့တွင် ဖောင်ကို တင်လိုက်သည်။
“အဆင့်မြင့်တဲ့ တာဝန် ဟုတ်လား။” ဟီရူဇန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “မရဘူး။ သူတို့က ကျောင်းဆင်းခါစလေးတွေပဲ ရှိသေးတာ။ အတွေ့အကြုံရအောင် အဆင့်-D တာဝန်တွေကနေပဲ စသင့်တယ်။”
“ဘာအတွေ့အကြုံလဲ။ လယ်ဘယ်လို ပိုကောင်းအောင် စိုက်ရမလဲ ဆိုတာမျိုးလား။ နင်ဂျာအဖြစ် မအောင်မြင်ရင် လယ်သမား ဒါမှမဟုတ် ဝက်မွေးမြူရေးသမား ဖြစ်အောင်လို့လား။” ဆူနာဒဲ၏ အပြောကြောင့် ဟီရူဇန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်။ ဆူနာဒဲ ပြောသည်မှာလည်း အချက်ကျနေသည်။ အဆင့်-D တာဝန်များမှာ အများအားဖြင့် အသုံးမဝင်လှဘဲ စစ်မှန်သော လေ့ကျင့်မှုမျိုး မပေးနိုင်ပေ။
“ဒါပေမဲ့ သူတို့ အန္တရာယ်တွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
“ငါ တာဝန်ယူတယ်။ လက်မှတ်သာ ထိုးပေးလိုက်။” ဆူနာဒဲက စားပွဲပေါ်သို့ ဖောင်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဟီရူဇန်က သက်ပြင်းချကာ လက်မှတ်ထိုးပေးလိုက်သည်။ ဆူနာဒဲသည် သူတို့ကို တာဝန်လက်ခံသည့် စားပွဲသို့ ခေါ်သွားပြီး “ဘယ်လို တာဝန်မျိုး ယူချင်လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မယ့် တာဝန်မျိုး” ဟု ရှင်းက ကူရှီးနားနှင့် မီကိုတိုကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ဂီနင် (Genin) အသစ်တစ်ယောက်အတွက် ကြီးထွားရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် မပြတ်သားပါက နင်ဂျာတစ်ယောက် မဖြစ်သင့်ပေ။ ဆူနာဒဲက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ “ဒါဆို အဆင့်-C တာဝန်ဖြစ်တဲ့ ဓားပြနှိမ်နင်းရေးကို ယူကြတာပေါ့” ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ရန်သူ့နင်ဂျာများနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သေးသော်လည်း စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲကို တွေ့ကြုံရန် ဓားပြနှိမ်နင်းရေးက အကောင်းဆုံးပင်။
သတိပေးချက် - တာဝန်သစ် ရရှိသည်။ ကြည့်ရှုမလား။
စနစ် (System) ၏ အသံသည် ရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
[ဓားပြနှိမ်နင်းရေး - နီရှီရွာ (Nishi-mura) အနီးရှိ ဓားပြများကို နှိမ်နင်းပါ။
ဆုလာဘ် - သာမန် ကူးယူခြင်းကတ် (Common Replication Card) တစ်ခု။
ရှုံးနိမ့်မှု - ပြစ်ဒဏ်မရှိပါ။]