အခန်း (၃၆) - ရှင်း၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော မျက်လုံးအစွမ်း

“မင်းတို့အားလုံး သစ်ပင်တက်တာနဲ့ ရေပေါ်လမ်းလျှောက်တာကို ကျွမ်းကျင်နေကြပြီပေါ့? ဒါကြောင့်လည်း ရာကျော်ခွန်အား တံဆိပ်တော် (Strength of a Hundred Seal) ကို ဒီလောက်မြန်မြန် သင်ယူနိုင်ခဲ့တာကိုး။”

ဆူနာဒဲသည် သူတို့၏ ထူးကဲလှသော တိုးတက်မှုနှုန်းကို ကြည့်ပြီး အံ့သြမနေတော့ပေ။

“ကောင်းပြီလေ၊ ငါ့ဘက်က မင်းတို့ကို သင်ပေးစရာ ဘာမှမကျန်တော့ဘူး။ မနက်ဖြန်ကစပြီး မစ်ရှင်တွေ စလက်ခံကြရအောင်။”

သူမ၏လေသံမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသယောင် ရှိသည်။

“ဆူနာဒဲ... အတတ်ပညာတစ်ခုလောက် သင်ယူချင်လား?”

ရှင်းက မေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ဝါးထက်တွင် ရာဆန်ဂန် (Rasengan) တစ်ခုကို ဝဲလှည့်ဖြစ်ပေါ်စေလိုက်သည်။ ဆူနာဒဲက သူမ၏ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာကို သင်ပေးခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ ရှင်းကလည်း တစ်ခုခုပြန်ပေးရန် ဝန်မလေးပေ။

“မင်းက အဲဒီ လက်ဟန်ခြေဟန် မလိုတဲ့အတတ်ကို ငါ့ကို သင်ပေးမလို့လား?”

ဆူနာဒဲ အံ့သြသွားသည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အတတ်ပညာကို အခြားသူအား ဝေမျှပေးရန် ဝန်မလေးသည့် နင်ဂျာဟူသည် အလွန်ရှားပါးလှသည်။

“ဒါပေါ့။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို ခင်ဗျားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်တဲ့ ရာကျော်ခွန်အား တံဆိပ်တော်ကို သင်ပေးခဲ့တာပဲ။ ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း တစ်ခုခုပြန်သင်ပေးတာ တရားမျှတပါတယ်။ နောက်ပြီး ခင်ဗျားလည်း ဒါကို သင်ချင်နေတယ် မဟုတ်လား?”

“ကောင်းပြီလေ၊ မင်းက ဒီလောက်တောင် ကမ်းလှမ်းနေမှတော့ ငါလည်း သင်ယူကြည့်ရတာပေါ့” ဟု ဆူနာဒဲက အနည်းငယ် မာန်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှင့်မျက်နှာ အနည်းငယ် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ ဆူနာဒဲသည် ဤမျှအထိ ဇဝေဇဝါဖြစ်တတ်သည့် (Tsundere) စရိုက်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားမိပေ။ ရှင်းက ရာဆန်ဂန် လေ့ကျင့်နည်းကို ဆူနာဒဲအား ရှင်းပြပေးပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော်ငြားလည်း ရာဆန်ဂန်ဆိုသည်မှာ ချက်ချင်းလက်ငင်း တတ်မြောက်နိုင်သည့် အရာမျိုးမဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံး ရက်အနည်းငယ်တော့ အချိန်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

“ဒီရာဆန်ဂန်က တော်တော်တော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက် ဘယ်လောက်အသုံးဝင်မလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး။”

ဆူနာဒဲက ဆိုသည်။ လက်ဟန်မလိုသည့် အတတ်မှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း သူမ၏ လက်သီးချက်များမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ ရန်သူကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရုံနှင့် အနိုင်ရနိုင်ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ရာဆန်ဂန်ကို သုံးနေရမည်နည်း။

“ရာဆန်ဂန်ကို လျှော့မတွက်ပါနဲ့။ ဒါက အလားအလာ အများကြီးရှိတဲ့ အတတ်ပါ။ အခြေခံ ရာဆန်ဂန်က ဓာတ်သဘာဝမပါတဲ့ အတတ်ပေမဲ့၊ အဲဒီထဲကို ချက္ကရာရဲ့ ဓာတ်သဘာဝပြောင်းလဲခြင်း (Nature Transformation) တွေ ထည့်လိုက်ရင် ပိုပြီးအစွမ်းထက်တဲ့ အတတ်တွေကို ဖန်တီးနိုင်ပါတယ်။”

ရှင်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် နာရူတိုသည် ရာဆန်ဂန်ကို အံ့မခန်းအဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

“ပြီးတော့ ရာဆန်ဂန်က အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ မဟုတ်ဘူး။ အဝေးတိုက်ခိုက်မှုတွေအတွက်လည်း သုံးလို့ရတယ်။”

ရှင်းက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ချက္ကရာများ စုစည်းလာပြီး လည်ပတ်နေသော ရာဆန်ဂန်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ သူက ချက္ကရာထုတ်လွှတ်မှုကို မြှင့်တင်လိုက်သည့်အခါ အပြာနုရောင် အလုံးကြီးမှာ အရောင်ပိုရင့်လာသည်။ ထို့နောက် သူက ထိုအလုံးကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ရာဆန်ဂန်သည် မီတာ ၃၀ အကွာရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကို ထိမှန်သွားပြီး ပေါက်ကွဲသွားကာ ကျောက်ဆောင်ကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွစေပြီး မြေပြင်တွင် ကျင်းငယ်တစ်ခု ဖြစ်သွားစေသည်။

“ရာဆန်ဂန်ကို ပစ်လို့ရတာလား?” ကူရှီးနားက အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

“ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပိုပြီးသိပ်သည်းပြီး တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့လိုတယ်။”

မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှ နာရူတိုသည် ရာဆန်ဂန်ကို မပစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ရှင်းကမူ သုတေသနပြုလုပ်ပြီးနောက် ပစ်နိုင်မည့်နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ချက္ကရာ ကုန်ဆုံးမှု ပိုများလာခြင်းဖြစ်သည်။ ပစ်ပေါက်လိုက်သော ရာဆန်ဂန်သည် သာမန်ရာဆန်ဂန်ထက် ချက္ကရာ သုံးဆပိုမို ကုန်ဆုံးစေသည်။ ရှင့်အတွက်မူ ကုန်ဆုံးရမှုထက် အကျိုးကျေးဇူးက ပို၍ များပြားလှသည်။

ရာဆန်ဂန်ကို မည်သို့ပစ်ရမည်ကို ရှင်းက ရှင်းပြနေစဉ် ကူရှီးနားနှင့် ဆူနာဒဲတို့၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။ မီကိုတိုကမူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူမတွင် လုံလောက်သော ချက္ကရာ မရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ မီကိုတိုသည် ရာဆန်ဂန် နှစ်ခုထက် ပို၍ မဖန်တီးနိုင်ပေ။

“ဒီနေ့တော့ ပြန်ကြရအောင်။ မနက်ဖြန်ကျမှ ဒီလေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ ပြန်တွေ့မယ်” ဟု ဆူနာဒဲက ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့ အရင်ပြန်နှင့်ကြပါ။ ကျွန်တော် ဒီမှာ ခဏလောက် ထပ်လေ့ကျင့်လိုက်ဦးမယ်။”

သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက်တွင် ရှင်းသည် 'ခါဂူရာ၏ စိတ်မျက်စိ' (Mind's Eye of Kagura) ကို အသုံးပြုပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် နီရဲလာပြီး အနက်ရောင် 'တိုမိုယေး' (Tomoe) သုံးခုမှာ လည်ပတ်လာသည်။ ထိုတိုမိုယေးများသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်လာပြီး ကြယ်ငါးပွင့် ရှူရီကန် ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

၎င်းမှာ 'မန်ဂဲခရူး ရှာရင်ဂန်' (Mangekyō Sharingan) ဖြစ်သည်။

ရှာရင်ဂန်ဆိုသည်မှာ နှလုံးသား၏ ထင်ဟပ်မှုဖြစ်သည်။ မန်ဂဲခရူးတိုင်းတွင် ပါဝင်သော 'ဆူဆာနိုး' (Susanoo) အပြင် ကျန်စွမ်းရည်နှစ်ခုမှာ အသုံးပြုသူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ဆန္ဒများမှ ပေါက်ဖွားလာခြင်းဖြစ်ရာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီကြပေ။ ရှင့်၏ စွမ်းရည်နှစ်ခုမှာမူ အခြားသူများထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်လွန်းနေသည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံး စွမ်းရည်မှာ 'ယိုမိုဆု ဟီရာဆာကာ' (Yomotsu Hirasaka) ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်ဆုံး ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် နင်ဂျုစု (Space-Time Ninjutsu) ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မည်သည့် အမှတ်အသားမှ မလိုအပ်ဘဲ ကမ္ဘာအဆင့်ဆင့်အကြား ချက်ချင်းကူးသန်းသွားလာနိုင်စေသည်။ ၎င်းမှာ 'ပျံသန်းနေသော မိုးကြိုးနတ်ဘုရား' အတတ်ထက်ပင် များစွာသာလွန်သည်။

သူ၏ ညာဘက်မျက်လုံး စွမ်းရည်မှာမူ ပို၍ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ ၎င်းကို 'တန်းမိုမေး' (Tenmomei) ဟု ခေါ်ပြီး 'ယိုမိုဆု ဟီရာဆာကာ' က ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိန်းချုပ်လျှင် 'တန်းမိုမေး' က အချိန်ကို ထိန်းချုပ်သည်။ ၎င်းသည် ရှင်း၏ ကိုယ်ပိုင်အချိန်ကို သုံးမိနစ်ခန့် နောက်ပြန်ရစ်နိုင်စေသည်။ တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွင်းတွင်မူ ဤအရာသည် အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သည့် စွမ်းအားဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ ဒဏ်ရာရခဲ့လျှင် အချိန်ကို နောက်ပြန်ရစ်လိုက်ပြီး ထိုဒဏ်ရာကို မရှိတော့အောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သူသည် တစ်စက္ကန့်တွင် ဒဏ်ရာရနေပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ပြန်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ ယင်းကို 'ယိုမိုဆု ဟီရာဆာကာ' နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ရှင့်ကို သတ်ရန်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

“ငါက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် သေရမှာ ကြောက်နေတာလား?” ရှင်းက သူ့ဘာသာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူက သူ၏ စွမ်းရည်အသစ်ကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကူနိုင်း (Kunai) တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို လှီးလိုက်သည်။ အဝတ်အစားများ ပြဲသွားသော်လည်း အရေပြားမှာမူ ဘာဒဏ်ရာမှ မရပေ။ ရှင်းက မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ အရေပြားသည် ကူနိုင်းနှင့် လှီးရုံမျှဖြင့် မပြတ်တော့လောက်အောင် မာကျောနေပြီလော။

“လက်နက်ကြီးကြီးမားမား သုံးရတော့မယ်ထင်တယ်”

သူက သိုလှောင်လိပ်စာမူ (Scroll) တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ဓားတစ်လက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူက လက်မောင်းပေါ်တွင် ဒဏ်ရာသေးသေးလေးတစ်ခု ရအောင် လှီးလိုက်ပြီးနောက် 'တန်းမိုမေး' ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် သူ၏ အဝတ်အစားမှာမူ ပြဲနေဆဲဖြစ်သည်။ 'တန်းမိုမေး' သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်၌သာ သက်ရောက်မှုရှိပုံရသည်။ အဝတ်အစားမှာ ပြင်ပအရာဝတ္ထုဖြစ်ရာ ထိုအတတ်ပညာနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ချက္ကရာနှင့် မျက်လုံးအင်အား သုံးစွဲရမှုမှာမူ အတော်လေး များပြားလှသည်။ 'တန်းမိုမေး' ကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ကုန်ဆုံးသွားသော ချက္ကရာနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကိုမူ အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်းဖြင့် ပြန်လည်ရရှိနိုင်ခြင်း မရှိပေ။