ညနေစောင်းအချိန်တွင် ရှင်းနှင့် သူငယ်ချင်းများသည် ရာကီနီကု (အသားကင်) ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ နဝါကီကတော့ ဗိုက်ကားနေသည်ကို အားရပါးရ ပုတ်ရင်း ကျေနပ်နေပုံရသည်။
“မင်း တော်တော်စားနိုင်တာပဲ နဝါကီ။ ငါတော့ မင်းအစ်မကို လောင်းကစားဝိုင်းဆီ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ခေါ်သွားရတော့မယ် ထင်တယ်” ရှင်းက အရင်ကထက် သိသိသာသာ ပါးသွားသည့် သူ့ပိုက်ဆံအိတ်ကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ငါလည်း လိုက်လို့ရမလား။ ပိုက်ဆံရှာချင်လို့!” ဟု နဝါကီက မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် မေးသည်။ “မင်းက ပိုက်ဆံရှာချင်လို့လား။ ဘာလုပ်ဖို့လဲ။ ဆူနာဒဲက အကုန်သိမ်းသွားမှာပဲကို” ဟု ရှင်းက ကောင်လေးကို သနားသလို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ လောင်းကစားစွဲနေသည့် အစ်မတစ်ယောက်ရှိခြင်းမှာ တော်တော်လေး ခက်ခဲလှပေမည်။
“ရှင်း၊ ကူရှီးနား... မနက်ဖြန်မှ တွေ့ကြမယ်နော်” ဟု မီကိုတိုက ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်သည်။ ဆင်ဂျူနှင့် အုချီဟ မျိုးနွယ်စုဝင်းများသည် ရွာ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရှိကြသည်။ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြားရှိ နက်ရှိုင်းလှသော ရန်ငြိုးများကြောင့် သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နီးကပ်စွာ နေထိုင်ကြမည်မဟုတ်ပေ။
“မနက်ဖြန်မှ တွေ့မယ်” ဟု ရှင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ ကူရှီးနားက ရှင်းကို မသိမသာ ဆိတ်လိုက်ပြီး မီကိုတိုကိုတော့ တောက်ပစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ရှင်းက ကူရှီးနားကို စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ကူရှီးနားကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ ပြန်စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဘာလို့ ဆိတ်တာလဲ” ဟု ရှင်းက ညည်းညူလိုက်သည်။ သူ ဘာအမှားမှ မလုပ်ထားဘဲ အဆိတ်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ “ဟွန်း... ရှင်းနဲ့ မီကိုတိုက တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေကြတာပဲနော်။ လွန်လွန်ကျွံကျွံကို ရင်းနှီးနေတာ” ဟု ကူရှီးနားက မနာလိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် နှာမှုတ်ကာ ပြောသည်။
ဆင်ဂျူဝင်းအတွင်း ရောက်သောအခါ နဝါကီက သူ့အဆောင်ဘက် သွားပြီး ရှင်းနှင့် ကူရှီးနားကတော့ ဆူနာဒဲ၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ “အို... ဆူနာဒဲ၊ ပြန်ရောက်နေပြီလား” ဆူနာဒဲကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
ဆူနာဒဲက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှင်း၏ မျက်လုံးထဲက အရောင်ကို မြင်ရုံနှင့် တစ်ခုခု လိုချင်နေမှန်း သူမ သိလိုက်သည်။ “ပြောစမ်း... ဘာလိုချင်လို့လဲ။ ငါ စိတ်ကောင်းဝင်နေတုန်း ပြောရင်ပြော၊ သဘောတူရင် တူမှာနော်”
“ဆရာမ သေချာပေါက် သဘောတူမှာပါ။ ကျွန်တော် ပိုက်ဆံနည်းနည်း ပြတ်နေလို့။ လောင်းကစားဝိုင်းဘက် တစ်ခေါက်လောက် သွားကြမလား” “ဟွန်း... ငါ့ကို သုံးပြီး ပိုက်ဆံရှာပြန်ပြီပေါ့။ ငါ့ရဲ့ လောင်းကစားပညာကို မယုံဘူးလား” ဆူနာဒဲက မတ်တတ်ရပ်ကာ ရှင်း၏ မျက်နှာကို ကိုင်ပြီး ပါးနှစ်ဖက်ကို စတင်ဆွဲညှစ်တော့သည်။
“ဆူနာဒဲ! ရှင်းကို အခုချက်ချင်း လွှတ်လိုက်စမ်း!” မနာလိုခြင်း၏ ဘုရင်မဖြစ်သူ ကူရှီးနားသည် ဆူနာဒဲက ရှင်းကို ထိပါးနှိပ်စက်နေသည်ကို (သူမအမြင်တွင်) မကြည့်ရက်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ကူရှီးနား၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ဆူနာဒဲက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီးမှ လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ ပိုက်ဆံရှာဖို့ ငါ ကူညီပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ အမြတ်ကို တစ်ဝက်စီ (၅၀/၅၀) ခွဲရမယ်” ဟု ဆူနာဒဲက ကြေညာလိုက်သည်။ “ဘာ! တစ်ဝက်စီလား။ ဒါက မတရားဘူးလေ” ဟု ရှင်းက ပါးကိုပွတ်ရင်း ကန့်ကွက်သည်။
ရှင်း ညည်းညူနေသော်လည်း ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်သည့် သဘောတူညီချက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ဆူနာဒဲနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်သာ လောင်းလိုက်လျှင် သူ ပိုက်ဆံအပုံလိုက် ရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရှင်း၏ ဗျူဟာပင်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဆူနာဒဲသည် ယခုအချိန်တွင် "ဒဏ္ဍာရီလာ အရှုံးသမားကြီး" အဖြစ် နာမည်မကြီးသေးပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဤအကြံမှာ ထမြောက်မည်မဟုတ်ပေ။
ညဉ့်နက်မှ သူတို့နှစ်ဦး ပြန်ရောက်လာကြသည်။ နိုင်ထားသော ပိုက်ဆံများကို ရေတွက်ရင်း နှစ်ယောက်သား ပြုံးဖြဲဖြဲ ဖြစ်နေကြသည်။ “ရှင်း... နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့ ထပ်သွားကြမလဲ” အမြတ်ခွဲပြီးနောက်တွင်ပင် ဆူနာဒဲသည် ရောင်း (Ryo) ဆယ်သန်းကျော် ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ S-အဆင့် မစ်ရှင် တစ်ဒါဇင်ကျော်၏ ဆုကြေးနှင့် ညီမျှသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာကြပြီပေါ့! ရှင်း... ဒီမိန်းမကြီး ရှင့်ကို တစ်ခုခု လုပ်သေးလား” ကူရှီးနားက ပြေးထွက်လာပြီး ရှင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ ဆူနာဒဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဟဲ့ ကလေးမ၊ ငါ့ကို နှာဘူးလို့ ထင်နေတာလား” ဟု ဆူနာဒဲက မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ “ဟွန်း... ဟန်ဆောင်မနေနဲ့။ ရှင့်စိတ်ကို ငါ အကုန်သိတယ်၊ ဒီအဘွားကြီးရဲ့!!”
ရှင်းမှာ အနေရခက်သွားသဖြင့် အခန်းထဲသို့ ခွင့်တောင်းကာ ဝင်သွားတော့သည်။ “နှစ်ယောက်သား အေးအေးဆေးဆေး ရန်ဖြစ်ကြဦး။ ငါတော့ အိပ်တော့မယ်”
“ကလေးမ... မင်းသာ အရွယ်မငယ်သေးရင် ခုလောက်ဆို ထောင့်တစ်နေရာမှာ ငိုနေရလောက်ပြီ” ဟု ဆူနာဒဲက ခြိမ်းခြောက်ရင်း အနီးရှိ စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထိုးခွဲလိုက်သည်။ “ရှင်ပြောတာ ငါ မကြောက်ဘူး! နောက် နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် ရှင့်ကို စိန်ခေါ်မယ်၊ ဘယ်သူက ပိုသန်မာလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့!”
ကူရှီးနား ထွက်သွားပြီးနောက် ဆူနာဒဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ရှင်းနှင့် ကူရှီးနား ရောက်လာခြင်းက ဤနေရာကို ပို၍ သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေသည်။ ယခင်က သူမ ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် အထီးကျန်ခဲ့ရသည်။
အခန်းထဲတွင် ရှင်းသည် တာတာမီဖျာပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ချက္ကရာကို ပေါင်းစပ်လေ့ကျင့်နေသည်။ သူ့တွင် ချက္ကရာ မည်မျှရှိသည်ကို သူအတိအကျ မသိသော်လည်း ကာဂဲအဆင့်ရှိသူ အများစုထက် သာလွန်နေသည်ကို သူ ခံစားရသည်။ ရှင်းတွင် ‘ပြီးပြည့်စုံသော ဆေ့ဂျ်ခန္ဓာကိုယ်’ (Perfect Sage Body) ရှိသော်လည်း ချက္ကရာ အရည်အသွေး မြှင့်တင်ရန် ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ဆယ်မြီးကောင် ဂျင်ချူရီကီ (Ten-Tails Jinchūriki) ဖြစ်လာခြင်းမှအပ အခြားဖြတ်လမ်းမရှိပေ။