နဝါကီက မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသည်။ မေးခွန်းများကို အကြိမ်တစ်ရာ ပြန်ကူးရခြင်းမှာ သူ့အတွက်တော့ တကယ့် ငရဲကျနေသလိုပင်။ ရှင်းက သူ့ကို သနားသလိုလိုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ‘တကယ်ပါ၊ ငါ သူ့ကို လှောင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး’ ဟု သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
“နောက်တစ်ခုက လက်တွေ့စစ်ဆေးမှုပဲ။ ကူနိုင်း (Kunai) ပစ်တာကနေ စမယ်” ဟု တာနာကာ-ဆန်ဆေးက နဝါကီကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ကြေညာလိုက်သည်။ “နဝါကီ၊ မင်း မြေကြီးပေါ်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ? နောက်ထပ် အကြိမ်တစ်ရာ ထပ်ကူးချင်လို့လား?” နဝါကီက ဝုန်းကနဲ ထရပ်လိုက်ပြီး တာနာကာ-ဆန်ဆေးကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ကြည့်သလိုမျိုး စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
ရှင်းက နဝါကီ့ပုခုံးကို ပုတ်ပေးရင်း “သူငယ်ချင်းရာ... ပေးဆပ်မှုဆိုတာ ရှိတာပဲလေ၊ မင်း နားလည်မှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။ နဝါကီက သူ့ကို ဝမ်းနည်းပက်လက် ကြည့်လိုက်သည်။ အကြိမ်တစ်ရာတောင်လေ! သူ ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ?
“ကဲ စကြစို့။ အူဇူမာကီ ရှင်း၊ မင်း အရင်လာခဲ့။” “ကံကောင်းတာပဲ၊ ငါက နံပါတ်တစ်ပေါ့။” ရှင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့အိတ်ထဲမှ ကူနိုင်းတစ်လက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပစ်မှတ်နှင့် ၁၅ မီတာခန့်အကွာ သတ်မှတ်ထားသော နေရာတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်ခါ၍ ပစ်လိုက်ရာ ကူနိုင်းက လေထဲတွင် ဝဲပျံသွားပြီး ပစ်မှတ်ဆီ တည့်တည့်မတ်မတ် စိုက်ဝင်သွားသည်။
“ကိုးမှတ်။ မဆိုးပါဘူး၊ ပြည့်မှတ်နီးပါးပဲ” ဟု တာနာကာ-ဆန်ဆေးက ချီးကျူးလိုက်သည်။
“ဟွန်း... ဒါပဲလား?” လှောင်ပြောင်သံတစ်ခု ရှင်း၏နားထဲ ရောက်လာသည်။ လှည့်ကြည့်စရာမလိုဘဲ ဤသူမှာ ကိုင်း (Kai) ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ရှင်းက သူ့ဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “ကိုင်း... မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ? ငါ သေချာမကြားလိုက်လို့။ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောကြည့်ပါဦး။”
ကိုင်းက ရှင်း၏အကြည့်နှင့် ဆုံမိသောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူတို့ ငယ်ငယ်တုန်းက ရှင်းက သူ့ခြေထောက်ကို ချိုးခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုအမှတ်တရက သူ့ကို အခုထိ ခြောက်လှန့်နေတုန်းပင်။ ကိုင်း နှုတ်ဆိတ်သွားသည်ကို တွေ့သောအခါ ရှင်းက နှာခေါင်းတစ်ချက်ရှုံ့၍ ကူရှီးနားဘေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
“ဘာလို့ ကိုးမှတ်ပဲ ရတာလဲ?” ကူရှီးနားက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ “သိပ်ပြီး ထင်ပေါ်မနေချင်လို့ပါ။ ကိုးမှတ်က တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ရလဒ်ပဲလေ” ဟု ရှင်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
ကူနိုင်းပစ်သည့် စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားသည်။ ကျောင်းသားလေးယောက်က ပြည့်မှတ် ရကြသည် - မီကိုတို၊ နဝါကီ၊ မီနာတို နှင့် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ကိုင်းလည်း ပါဝင်သည်။ “သူ့မျက်နှာက အောက်ကျနောက်ကျနိုင်တဲ့ အမူအရာက တကယ်ကို အမြင်ကတ်ဖို့ ကောင်းတယ်” ကူရှီးနားက ကိုင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။
ကူနိုင်းပစ်ပြီးနောက် တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရမည့် လက်ဝှေ့ထိုးပွဲများ စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ “အခု လူခွဲပေးမယ်။ အူဇူမာကီ ရှင်း နဲ့ ဆင်ဂျူ နဝါကီ၊ အူဇူမာကီ ကူရှီးနား နဲ့ အုချီဟ မီကိုတို၊ ဟျူဂါ ဟိယာရှီ နဲ့ ဟျူဂါ ဟိဇာရှီ၊ အူဇူမာကီ ကိုင်း နဲ့ နာမီကာဇေး မီနာတို...”
“ဝိုး... ညီအစ်ကိုချင်း ပြန်ထည့်ပေးတာလား? တာနာကာ-ဆန်ဆေးကတော့ ရက်စက်လိုက်တာ။” ရှင်းက ဟိယာရှီနှင့် ဟိဇာရှီကို ကြည့်ပြီး သနားသလို ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ထိုပွဲကို ကြည့်ရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။
“ငါကတော့ မင်းနဲ့ တွဲရရင် မဆိုးဘူးလို့ တွေးနေတာ” ဟု ဟိယာရှီက ရှင်းကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ပြောလိုက်သည်။ “မလုပ်ပါနဲ့၊ ငါကတော့ မင်းလို ရုပ်တည်ကြီးနဲ့ မတွဲချင်ပါဘူး။”
“ရှင်း၊ ငါတို့ တွဲရပြီ။ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ?” နဝါကီက ကြောက်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။ “နဝါကီ၊ မင်း မုန့်ဖိုး ပြတ်နေပြန်ပြီလား? ဒီလိုလုပ်၊ ငါ မင်းကို အသားကင် (Yakiniku) ကျွေးမယ်။ မင်းကတော့ ရှုံးပေးလိုက်ပေါ့၊ ဟုတ်ပြီလား?” ရှင်းက ဖော်ဖော်ရွေရွေ ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ နဝါကီ... မင်း စာမေးပွဲမှာ ခိုးချတာကို ဆူနာဒဲ သိသွားစေချင်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား?”
လာဘ်ထိုးခြင်းနှင့် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းတို့ကြောင့် နဝါကီ ချက်ချင်းပင် လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။ ဘေးနားရှိ ဟိယာရှီကမူ ‘ဆန်ဆေးရေ... ဒီမှာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ’ ဟု တွေးကာ မျက်တောင်တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေရှာသည်။
တိုက်ခိုက်ပွဲများ စတင်သည်။ ရှင်းက နဝါကီကို လာဘ်ထိုးထားသဖြင့် သူတို့ပွဲက ခဏချင်းပင် ပြီးဆုံးသွားသည်။ “အား! ဘာလို့ ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးရတာလဲ?” နဝါကီက ဗိုက်ကို ဖိထားရင်း မနည်း ရပ်နေရသည်။ “တကယ်ထိုးသလို ဖြစ်နေအောင်လို့လေ။ ငါတို့ အတုလုပ်နေမှန်း သူတို့ သိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?” ရှင်းက နဝါကီကို တွဲထူပေးလိုက်သည်။
အူဇူမာကီနှင့် ဆင်ဂျူတို့မှာ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသဖြင့် လက်ဝှေ့ထိုးရာတွင် အသာစီးရကြသည်။ ဒါကို ကိုင်းနှင့် မီနာတိုပွဲတွင် အထင်အရှား တွေ့ရသည်။ မီနာတို၏ လက်သီးများက ကိုင်းကို သိပ်မထိခိုက်သော်လည်း ကိုင်းက ပြန်ထိုးလိုက်လျှင်မူ မီနာတို တော်တော် နာသွားတတ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကိုင်းပင် အနိုင်ရသွားသည်။
ရှင်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သွေးမျိုးဆက် (Kekkei Genkai) ရှိသူတို့၏ အားသာချက်ပင်။ ကိုင်းက မီနာတိုကို ယခု ဗိုလ်ကျ (Bully) နိုင်သော်လည်း အနာဂတ်တွင်မူ သူ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။
“ဟို... မီနာတိုဆန်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?” အာကီကိုက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မီနာတိုအနား ချဉ်းကပ်သွားသည်။ “စိတ်ပူပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အာကီကိုဆန်။ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်” ဟု မီနာတိုက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာများ ရထားသော်လည်း သူ၏ အပြုံးကမူ တောက်ပနေဆဲပင်။
အနိုင်ရသဖြင့် ဂုဏ်ယူနေသော ကိုင်းသည် အာကီကိုက မီနာတိုကို ဂရုစိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆတ်ဆတ်ခါ သွားတော့သည်။ သူက အာကီကို့ကို ကြိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ့စိတ်ထဲတွင် မနာလိုစိတ်များ တောက်လောင်လာသည်။ “ကြည့်ရတာ အခြေအနေက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီ” ဟု ရှင်းက နဝါကီကို မျက်လုံးတစ်ချက် မှိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
ကိုင်းက မီနာတိုဆီ ဒေါသတကြီး လျှောက်သွားသည်။ “မီနာတို!” မီနာတို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအချိန်မှာပင် ကိုင်း၏ လက်သီးက ရောက်ရှိလာတော့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ အထိုးခံလိုက်ရသဖြင့် မီနာတို၏ မျက်လုံးတစ်ဖက် ညိုမည်းသွားသည်။ “ကိုင်း! မင်း ဘာလုပ်တာလဲ?!” အာကီကိုက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
တာနာကာ-ဆန်ဆေးက ကိုင်းဆီ အပြေးအလွှား ရောက်လာကာ ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ “ကိုင်း! မင်းပွဲက ပြီးသွားပြီလေ။ ဘာလို့ မီနာတိုဆန်ကို တိုက်ခိုက်ရတာလဲ?” တာနာကာ-ဆန်ဆေးက ငေါက်လိုက်သည်။
“ဟေး၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?” ကူရှီးနားနှင့် မီကိုတိုက ရှင်းဆီ ရောက်လာသည်။ “ဟင်? မင်းတို့ပွဲ ပြီးသွားပြီလား?” “အင်း၊ ငါ နိုင်တယ်!” ကူရှီးနားက ရှင်းကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အော်... အင်း။” ရှင်း၏ အေးစက်စက် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ကူရှီးနား၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။ ကူရှီးနားက နှုတ်ခမ်းလေး စူလိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ နည်းနည်းလောက် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားပြ၍ မရဘူးလား?