“ဗိုက်တော်တော်ပြည့်သွားပြီ။ သွားကြစို့။” ရှင်းက သူ့ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်သလို ကူရှီးနား၏ ပါးစပ်ကိုလည်း သုတ်ပေးလိုက်ရာ သူမက ကျေနပ်ပီတိဖြစ်နေသော အပြုံးလေးဖြင့် ပြုံးပြနေသည်။ ထို့နောက် သူမက မီကိုတိုကို အနိုင်ရသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သေးသည်။
မီကိုတိုကမူ ထိုရန်စမှုကို မတုံ့ပြန်ဘဲ နူးညံ့သည့် အပြုံးလေးဖြင့်သာ ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ကူရှီးနား ပို၍ စိတ်တိုသွားသည်။ မီကိုတိုက သူမ၏ ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။ ထို့ပြင် သူမနှင့် စကားပြောကြည့်ပြီးနောက် ကူရှီးနားအနေဖြင့် ဤမျှ ချိုသာသည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်အပေါ် ရန်လိုစိတ် ဆက်ထားရန် ခက်ခဲသွားသည်။
“အဲဒီမှာ ခဏရပ်စမ်း။” ရာမန်ဆိုင်ကနေ ထွက်ခါနီးတွင်ပင် အုချီဟ နင်ဂျာတစ်ဦးက သူတို့ကို တားလိုက်သည်။ ရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထိုလူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုလူ့ထံမှ ရှာရင်ဂန်စွမ်းရည်ကို ကူးယူပြီးကာစဖြစ်ပြီး သူ၏ ရှာရင်ဂန်မှာ တိုမိုယေးသုံးခု (Three-tomoe) အထိ တိုးတက်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုလူကို သူ မနှစ်မြို့သေးပေ။ ထိုလူသည် မောက်မာပြီး စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှသည်။
“မင်းက အုချီဟတစ်ယောက်မဟုတ်လား? ဘာလို့ ဆင်ဂျူတစ်ယောက်နဲ့ အတူရှိနေတာလဲ?” အုချီဟ နင်ဂျာက မီကိုတိုကို မေးလိုက်သည်။ မီကိုတိုက ခေါင်းငုံ့ကာ နှုတ်ဆိတ်နေသည်။ သူမမျက်နှာလေးမှာလည်း ဖြူဖျော့နေ၏။
မီကိုတို၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကူရှီးနား ဒေါသထွက်သွားသည်။ “အဲဒါ ရှင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ?” ဟု သူမက ပြန်ပက်လိုက်သည်။ သူမက ဤအုချီဟကို အစကတည်းက လုံးဝ ကြည့်မရပေ။
“ဘာပြောတယ်?” အုချီဟနင်ဂျာက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ တိုမိုယေးသုံးခု ရှာရင်ဂန်ဖြင့် ကူရှီးနားကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကူရှီးနားလည်း လန့်သွားပြီး ရှင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းလိုက်ရသည်။ သူသည် လူသတ်အတွေ့အကြုံရှိသည့် ဂျိုးနင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရှာရင်ဂန်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် သူထုတ်လွှတ်နေသော လူသတ်ငွေ့များက ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။ အကယ်၍ ကူရှီးနားသာ သူမမျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားသည်ကို ကိုယ်တိုင်မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးလျှင် ဤမျှပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် ကြောက်လန့်တုန်ရီပြီး ဘာမှလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။
ရှင်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် လူမသိသူမသိ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် အများကြီး သည်းခံနိုင်သော်လည်း ယခုမူ အတန်အသင့် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ ဝင်ပါတော့မည့်အချိန်မှာပင် ရင်းနှီးနေသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ရှင်း၊ ကူရှီးနား၊ နဝါကီ... မင်းတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ?” ဆူနာဒဲက အခြားနှစ်ယောက်နှင့်အတူ လျှောက်လာသည်။ တစ်ယောက်က ဖြူဖျော့သည့် မျက်နှာနှင့် အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် မြွေဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အေးစက်သည့် အရှိန်အဝါရှိသည်။ သူက ဆူနာဒဲ၏ အသင်းဖော် အိုရိုချီမာရူပင်။ အခြားတစ်ယောက်မှာမူ ဖြူဖွေးပြီး ထောင်နေသည့် ဆံပင်များနှင့် မျက်လုံးအောက်တွင် အနီရောင်အမှတ်အသားများ ရှိသည်။ သူက ဂျီရိုင်ယ ဖြစ်သည်။
“ဒီမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလို့လား?” ဆူနာဒဲက ရှာရင်ဂန်ဖွင့်ပြီး လူသတ်ငွေ့များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အုချီဟ ဂျိုးနင်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ “ဂျိုးနင်တစ်ယောက်က ကလေးတွေကို ခြောက်လှန့်နေတာလား? တော်တော်လေး အထင်ကြီးဖို့ ကောင်းတာပဲ။ မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ?” ဆူနာဒဲက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။
အုချီဟ ဂျိုးနင် မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူ ဆူနာဒဲကို သိသည်။ ကိုနိုဟာရှိ နင်ဂျာတိုင်း သူမကို သိကြသည်။ သူမသည် အုချီဟမျိုးနွယ်စုကိုလည်း မကြောက်သလို၊ လက်သီးသုံးရန်လည်း ဝန်မလေးသူဖြစ်သည်။ သူမကသာ သူ့ကို ထိုးလိုက်မည်ဆိုပါက အုချီဟမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ပင်လျှင် ဘာမှလုပ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“ထွက်သွားတော့။ နောက်တစ်ခါ သူတို့ကို ထပ်နှောင့်ယှက်ရင် မင်း နောင်တရစေရမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်” ဆူနာဒဲက ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ အုချီဟ ဂျိုးနင်ဖြစ်သူ အုချီဟ ရိုတာ (Uchiha Ryota) တစ်ယောက် သုတ်သုတ်ပြာပြာ ထွက်ပြေးသွားသည်။ သူသည် အုချီဟ၏ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါစေဦးတော့၊ မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် သူ့အတွက်နှင့်တော့ ဆူနာဒဲကို မလေးမစား လုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ လက်ရှိ တတိယမြောက် ဟိုကာဂဲမှာ ခွန်အားအပြည့်ရှိနေသေးသည့် ထိပ်တန်းအချိန် ဖြစ်နေသောကြောင့် အုချီဟမျိုးနွယ်စုလည်း ငြိမ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကူရှီးနား... နေကောင်းရဲ့လား?” ရှင်းက မေးလိုက်သည်။ ကူရှီးနားက ခေါင်းခါပြသည်။ ရှင်း ဘေးတွင် ရှိနေသည့်အတွက် သူမ သိပ်မကြောက်တော့ပေ။ ‘ဒီအတွက် ငါ မင်းကို ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်... တစ်နေ့ကျရင်ပေါ့ ရိုတာ။’ ရှင်းက ထွက်ခွာသွားသည့် အုချီဟ၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ကိုနိုဟာထဲတွင် မဟုတ်ခဲ့ပါက ရိုတာတစ်ယောက် သေပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ရှင်းအနေဖြင့် ဂျိုးနင်တစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။
“ပုတုတု... ဟားဟားဟား! မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ ကလေးလေး?” ဂျီရိုင်ယက အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။ ရှင်းက ဂျီရိုင်ယကို ကြည့်ပြီး ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ပြောတာက တစ်နေ့ကျရင် ခင်ဗျားကို ကျင်းတူးပြီး မြေမြှုပ်ပစ်မယ်လို့ ပြောတာဗျ။” ဂျီရိုင်ယ၏ ရယ်သံက လည်ချောင်းထဲမှာပင် ရပ်တန့်သွားသည်။
“အစ်မ... အစ်မ ရောက်လာလို့ တော်သေးတာပေါ့။ တော်တော်လေး စိုးရိမ်စရာ ကောင်းသွားတယ်” ဟု နဝါကီက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါ ကျွန်မကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ” ဟု မီကိုတိုက တောင်းပန်လိုက်သည်။ “ဒါ နင့်အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး မီကိုတိုရဲ့။ အဲဒီလူက လူယုတ်မာမို့လို့ပါ။ ငါသာ ပိုသန်မာရင် သူ့မျက်နှာကို လက်သီးနဲ့ ထိုးလွှတ်လိုက်မှာ” ဟု ကူရှီးနားက မီကိုတို၏ ပုခုံးကို ပုတ်ရင်း အားပေးလိုက်သည်။
ရှင်းက ကူရှီးနားကို ကြည့်လိုက်၊ ပြီးနောက် မီကိုတိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ ဘယ်တုန်းက သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်သွားကြသနည်း? မီကိုတို၏ အားနည်းသည့် ပုံစံလေးကို မြင်လိုက်ရခြင်းက ကူရှီးနား၏ စိတ်ကို ပျော့ပြောင်းသွားစေကာ သူမ၏ ရန်လိုစိတ်များလည်း အရည်ပျော်ကျသွားခဲ့သည်။
“မင်းက အုချီဟတစ်ယောက်လား?” ဆူနာဒဲက မီကိုတိုကို မေးလိုက်သည်။ “ဟု... ဟုတ်ကဲ့။” မီကိုတိုက ဆူနာဒဲကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “မကြောက်ပါနဲ့။ ငါ မင်းကို စားမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက တခြား အုချီဟတွေနဲ့ တော်တော်လေး ကွာခြားတာပဲနော်” ဟု ဆူနာဒဲက သတိပြုမိသွားသည်။ မီကိုတိုထံတွင် ပုံမှန် အုချီဟများ၏ မောက်မာမှုမျိုး မရှိပေ။ ဆူနာဒဲက မီကိုတိုအပေါ် အမြင်ကောင်းရှိသွားသည်။
“မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အသင်းဖော် အိုရိုချီမာရူ... ပြီးတော့ ဒီ အသုံးမကျတဲ့လူကတော့ ဂျီရိုင်ယ ပဲ။” ဆူနာဒဲက သူမ၏ အဖော်နှစ်ယောက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ရှင်းကတော့ သူတို့ကို မှတ်မိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ “အသုံးမကျတဲ့လူ? မင်း ငါ့ကို အသုံးမကျတဲ့လူလို့ ခေါ်လိုက်တာလား?” ဂျီရိုင်ယက ညည်းညူလိုက်သည်။
အိုရိုချီမာရူကမူ ဘာမှမပြောဘဲ ရှင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ရှင်းကလည်း ထိုမြွေဆန်နင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဘာကြောင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေရသနည်း? အိုရိုချီမာရူ၏ ပြင်းထန်သည့် အကြည့်များအောက်တွင် ရှင်းတစ်ယောက် မြွေ၏ အကြည့်ခံနေရသည့် ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နေရခက်လာသည်။
“စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ” ဟု အိုရိုချီမာရူက လှောင်ပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အိုရိုချီမာရူ၏ အပြုံးက နိမိတ်ကောင်းတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။