“အူဇူမာကီ ရှင်း... မင်းရဲ့ မိတ်ဆက်စကားက နည်းနည်းတိုလွန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ အိပ်မက်တွေအကြောင်းလည်း ပြောပြသင့်တာပေါ့။” တာနာကာ-ဆန်ဆေးက ရှင်းကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
“အိပ်မက်ဆိုတာ ခဏတာပါပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း အိပ်မက်လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့။ ကိုယ့်အိပ်မက်ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ သိမ်းထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။”
“ကောင်းပြီလေ... နောက်တစ်ယောက်။” တာနာကာ-ဆန်ဆေးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း ကူရှီးနားဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ကူရှီးနားသည် တစ်အတန်းလုံးကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ရှင်းက သူမ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး အားပေးလိုက်သောအခါ ကူရှီးနား ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားသည်။
“ကျွန်မက အူဇူမာကီ ကူရှီးနားပါ! ရှင်းကို ကြိုက်တယ်၊ ဆူနာဒဲကို မုန်းတယ်၊ ကျွန်မရဲ့ အိပ်မက်ကတော့ ရှင်းနဲ့ ထာဝရ အတူရှိသွားဖို့ပဲ!” ကူရှီးနားက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကြေညာလိုက်သည်။
တစ်အတန်းလုံးတွင် တီးတိုးသံများ ဆူညံသွားပြီး အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။ ထိုမျှလောက် ပွင့်လင်းသည့် ကြေညာချက်မျိုးကို သူတို့ မကြားဖူးကြပေ။
“သူက ငါ့အစ်မကို မုန်းတယ် ဟုတ်လား။” နဝါကီတစ်ယောက် ကူရှီးနားက ဆူနာဒဲကို မုန်းသည်ဆိုသောကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ တာနာကာ-ဆန်ဆေးလည်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဒီဘက်ခေတ် ကလေးတွေက တော်တော်လေး စောစောစီးစီး အချစ်တတ်လွန်းကြသည်။
ရှင်းက ကူရှီးနားကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမမှာ ရှက်လွန်း၍ မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ထားပြီး ပါးပြင်လေးများမှာလည်း နီရဲနေလေသည်။
“ကဲ... အားလုံး ငြိမ်ငြိမ်နေကြ!” တာနာကာ-ဆန်ဆေးက လည်ချောင်းဟန့်ကာ တင်းတင်းမာမာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့နှစ်ယောက် လွတ်တဲ့နေရာမှာ သွားထိုင်ကြ။”
ရှင်းက အတန်းထဲကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ အနောက်ဘက်တွင်သာ ထိုင်ခုံလွတ်များ ရှိသောကြောင့် ကူရှီးနားကို ထိုဘက်သို့ ခေါ်သွားလိုက်သည်။
ထို့နောက် အာကီကိုနှင့် ကိုင်းတို့ မိတ်ဆက်ကြသည်။ အာကီကိုက ရှက်တတ်ပြီး အေးဆေးသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးအဖြစ် မိတ်ဆက်သွားသော်လည်း ကိုင်းကမူ သူ၏နာမည်ကိုသာ အေးစက်စက် ပြောသွားသောကြောင့် မည်သူမှ အနားမကပ်ရဲသည့် ပုံစံမျိုး ပေါက်နေသည်။
“သူတို့အားလုံးက ‘အူဇူမာကီ’ ဆိုတဲ့ မျိုးနွယ်နာမည်တူပြီး ဆံပင်နီနီတွေချည်းပဲ။ သူတို့က မျိုးနွယ်စုတစ်ခုတည်းကလား။” နာရာ ရှီကာကူက ပျင်းရိနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ရှီကာကူ... မင်း နိုးနေတာလား၊ အံ့သြစရာပဲ။” ရှီကာကူ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ယာမာနာကာ အီနိုအီချီက ပြောလိုက်သည်။
“ငါလည်း မနိုးချင်ပါဘူး၊ မင်းတို့တွေ ဆူညံလွန်းလို့ နိုးလာတာ။” ရှီကာကူက ညည်းတွားလိုက်သည်။
“ဟိုင်း... ငါက အူဇူမာကီ ရှင်းပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။” ရှင်းက ကူရှီးနားဘက်တွင် ဝင်ထိုင်ပြီးနောက် သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသည့် လှပသော ဆံပင်နက်နက်နှင့် မိန်းကလေးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ထိုမိန်းကလေးက အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ဟယ်လို... ငါက အုချီဟ မီကိုတိုပါ။ ငါလည်း တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
ရှင်း တောင့်ခဲသွားသည်။ ထိုမိန်းကလေးက လှသောကြောင့်သာ သူက စနှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူမက အုချီဟ မီကိုတို ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် တစ်ခုခု မှားနေသည်။ သူက ကူရှီးနားကို တစ်လှည့်၊ မီကိုတိုကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့က အသက်တူတူပဲလား။
မဖြစ်နိုင်ပေ။ မူရင်းဇာတ်လမ်းအရ မီကိုတိုက ကူရှီးနားထက် အသက်ကြီးရမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်ဒမီမှပင် ကျောင်းဆင်းပြီးသား ဖြစ်နေသင့်သည်။ ‘ငါ ကူးပြောင်းဝင်စားလာတာကြောင့်များလား။ မူရင်းဇာတ်လမ်းမှာ ကူရှီးနားတစ်ယောက်တည်း ကိုနိုဟာကို လာတာ၊ အခုတော့ ငါအပါအဝင် လေးယောက်တောင် ဖြစ်နေပြီ။’
လိပ်ပြာတစ်ကောင် တောင်ပံခတ်ရုံဖြင့် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဆိုလျှင် လူတစ်ယောက်၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုက ပို၍ပင် ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ‘ငါက ကမ္ဘာကြီးကို မသိမသာ ပြောင်းလဲပစ်နေတဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီနဲ့ တူတယ်။’ ရှင်း ဂုဏ်ယူသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“အား! ကူရှီးနား... ဘာလို့ ဆိတ်တာလဲ။” ရှင်းသည် နီရဲသွားသော သူ၏လက်မောင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟွန့်... ရှင်က မိန်းကလေးကြည့်တာ ဝါသနာပါတာကိုး!” ကူရှီးနားက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှင်းက ဒီလှလှပပ မိန်းကလေးဘေးမှာ ထိုင်ချင်လို့ ဒီနေရာကို ရွေးခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူမက ထင်နေသည်။
ရှင်းမှာ မတရားသဖြင့် စွပ်စွဲခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မီကိုတို လှသည်ကို သူ ဝန်ခံသော်လည်း သူက ရိုးရိုးသားသား ခင်မင်လို၍ နှုတ်ဆက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူက ကလေးမလေးတွေအပေါ် မကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးရှိသည့် လူယုတ်မာ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် တစ်အတန်းလုံး ရှေ့တွင် ကူရှီးနား ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကြေညာခဲ့သည်ကို သတိရသွားသည်။ သူမ တကယ်ကို မနာလို ဖြစ်နေခြင်းပင်။ နင်ဂျာလောကက ကလေးတွေက တကယ်ကို စောစောစီးစီး ရင့်ကျက်ကြသည်။ အိုဘီတိုဆိုလျှင် ငါးနှစ်မပြည့်ခင်ကတည်းက ရင် (Rin) ကို ကြိုက်ခဲ့ပြီး၊ ဆာကူရာကလည်း ခြောက်နှစ်သားမှာတင် ဆာ့စကေးကို စွဲလန်းနေခဲ့သည်။
“အုချီဟစံ... ဘာလို့ အနောက်ဆုံးမှာ လာထိုင်နေတာလဲ။” ရှင်းက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ မိန်းကလေးတွေ အနောက်ဆုံးမှာ ထိုင်လေ့ရှိသည်မှာ ရှားပါးလှသည်။ ရှင်း၏ အရင်ဘဝ အတွေ့အကြုံအရ အနောက်ဆုံးတန်းသည် အရပ်ရှည်သော ကလေးများနှင့် လူဆိုးလေးများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘယ်သူမှ ငါ့ဘေးမှာ မထိုင်ချင်ကြလို့လေ။” မီကိုတိုက ခပ်နွမ်းနွမ်းလေး ပြုံးလိုက်သည်။ အားလုံးက သူမကို ရှောင်နေကြသဖြင့် အနောက်ဆုံးတွင်သာ ထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။” ကူရှီးနားမှာလည်း မနာလိုဖြစ်နေသည်ကို ခဏမေ့သွားပြီး သိချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။
“နင်တို့က ကိုနိုဟာက မဟုတ်ဘူးမလား။” ဟု မီကိုတိုက မေးလိုက်သည်။
“ဝါး... နင်က တော်လိုက်တာ! ချက်ချင်း သိတာပဲ!” ကူရှီးနား အံ့သြသွားသည်။
မီကိုတိုက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး “ငါက အုချီဟ မျိုးနွယ်စုကလေ။ ဒါကြောင့် အားလုံးက ငါ့ကို ရှောင်ကြတာ။”
ကူရှီးနားက နားမလည်သလို ကြည့်နေသော်လည်း ရှင်းကမူ အကြောင်းရင်းကို သိလိုက်သည်။ ကိုနိုဟာအတွင်းရှိ အုချီဟမျိုးနွယ်စု၏ အခြေအနေမှာ အတော်လေး ရှုပ်ထွေးလှသည်။ သူတို့က အခြားမျိုးနွယ်စုအားလုံးနှင့် ရွာသားများကိုပါ စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးထားမိသလို ဖြစ်နေသည်။
အုချီဟတို့မှာ မောက်မာသည်ဟု နာမည်ကြီးသည်။ မီကိုတိုမှာ ထိုသို့သော ပုံစံမျိုး မရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ အုချီဟတို့၏ အများစု လက်ခံထားသည့် ပင်ကိုယ်စရိုက် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့၏ မောက်မာမှုနှင့် အထက်စီးဆန်သော အပြုအမူများက သူတို့ကို လူမုန်းများစေသည်။
ထို့ပြင် အုချီဟမျိုးနွယ်စုသည် ရွာ၏ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးကို တာဝန်ယူရသည့် ‘ကိုနိုဟာ ရဲတပ်ဖွဲ့’ ကိုလည်း အုပ်ချုပ်ရသည်။ ဤရာထူးမှာ အခြားမျိုးနွယ်စုများ၊ ရွာသားများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရသည့် နေရာဖြစ်သည်။ သို့သော် အုချီဟတို့ကမူ စည်းကမ်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်တွယ်ပြီး အသေးအမွှားကိစ္စများကိုပင် ကြီးကျယ်အောင် လုပ်လေ့ရှိသည်။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ လူမုန်းများအောင် လုပ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များ အမှားလုပ်လျှင်မူ မသိကျိုးကျွံပြုကာ ဖုံးဖိပေးတတ်ကြသည်။
ဤအပြုအမူများက အခြားမျိုးနွယ်စုများနှင့် ရွာသားများအကြား မကျေနပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် အုချီဟမျိုးနွယ်စုက အလွန်အင်အားကြီးသည်။ ဆင်ဂျူမျိုးနွယ်စု ကျဆုံးသွားပြီးနောက် သူတို့မှာ ကိုနိုဟာတွင် အင်အားအကြီးဆုံး မျိုးနွယ်စု ဖြစ်လာသည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့ဌာနချုပ်သို့ “စစ်ဆေးမေးမြန်းရန်” အခေါ်ခံရမည်ကို ကြောက်သောကြောင့် မည်သူမှ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်ရဲသလို၊ ကွယ်ရာတွင်ပင် မကောင်း မပြောရဲကြပေ။
မရင်ဆိုင်ရဲသောအခါ သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အုချီဟမျိုးနွယ်စုမှာ တစ်သီးပုဂ္ဂလ ဖြစ်နေရခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အချို့သောသူများ လိုလားသည့် အခြေအနေလည်း ဖြစ်နေပေသည်။