အခန်း [၁၅၀] : အိုနိုကီ၏ ဒေါသ

"ဟီရူဇန်... ရှစ်မြီး ဘယ်မှာလဲ?!"

ဒန်ဇိုးသည် ဟိုကာဂဲ၏ အခန်းအတွင်းသို့ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ဝင်ရောက်လာသည်။ လွန်ခဲ့သော ခဏလေးတင်မှပင် ဟီရူဇန်သည် သူ့ကို တစ်ချက်မတိုင်ပင်ဘဲ ရှစ်မြီးကို ကူမိုထံ ပြန်ပေးလိုက်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဒန်ဇိုးသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လွန်း၍ လေဖြတ်မတတ်ပင် ဖြစ်သွားရသည်။

"တစ်မြီးနဲ့ ရှစ်မြီးအတွက် ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်တွေ ရှိပြီးသား" ဟု ဒန်ဇိုးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "အဲ့ဒီသားရဲတွေကို ငါကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖို့တောင် မင်းကို ငါပြောခဲ့ဖူးတယ်။ အခုတော့ မင်းက ငါ့ကွယ်ရာမှာ ရှစ်မြီးကို ကူမိုလက်ထဲ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်ပြီပေါ့လေ?"

ဟီရူဇန်သည် ဤသို့ အော်ဟစ်ခံရမည်ကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးဖြစ်ရာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုသာ ချလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ ဒန်ဇိုးရာ။ ရှစ်မြီးကို သုံးပြီး ကူမိုကို စစ်ပွဲကနေ နုတ်ထွက်သွားအောင် လုပ်တာက ကိုနိုဟာအတွက် အကောင်းဆုံး စစ်ဗျူဟာပဲ။ ငါတို့ ရွာလေးရွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မတိုက်နိုင်ဘူး"

သဲ၊ အီဝါ၊ ကူမို နှင့် အာမဲ—ကိုနိုဟာ၏ အင်အားမှာ အန္တရာယ်ရှိလောက်အောင် ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်။ ဟီရူဇန်၏ မျက်နှာတွင်လည်း စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်များ ထပ်မံဖြတ်သန်းသွားသည်။

အကယ်၍ အူဇူမာကီ ရှင်းသာ ကိုနိုဟာမှ ထွက်မသွားခဲ့လျှင် ဤအရာများမှာ စိုးရိမ်စရာပင် မဟုတ်ချေ။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ရှင်း ထွက်ခွာသွားခြင်းက ဟီရူဇန်၏ ရာထူးနေရာကို ပိုမိုခိုင်မာသွားစေခဲ့သည်။ အရှုံးနှင့် အမြတ်ဟူသည်မှာ ဒွန်တွဲနေစမြဲဟု သူကိုယ်သူ ပြန်လည်နှစ်သိမ့်နေမိသည်။

သို့သော် ဒန်ဇိုးကတော့ လက်မလျှော့ပေ။

"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ငါ့ကို အရင် မတိုင်ပင်ခဲ့တာလဲ? အဲ့ဒီသားရဲကို ငါတို့ အသုံးချလို့ရတာပဲ! အဲ့ဒါက အကောင်းဆုံး လက်နက်—"

"ဒန်ဇိုး... ငါက ဟိုကာဂဲပဲ။ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေချဖို့ မင်းရဲ့ ခွင့်ပြုချက် ငါမလိုဘူး" ဟု ဟီရူဇန်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ဒန်ဇိုး၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီသွားပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူသည် ရှစ်မြီးကို ကိုယ်တိုင်သိမ်းပိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုတော့ ထိုအရာက မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ တစ်မြီး ရှိနေသေးသော်လည်း ရှစ်မြီးလောက်တော့ ဆွဲဆောင်မှု မရှိချေ။ သို့သော်လည်း ဒန်ဇိုးကတော့ ၎င်းကို ရရှိရန် ဆက်လက် ကြိုးပမ်းဦးမည်သာ။

သို့သော် ဟီရူဇန်က တစ်မြီးကို သူ့လက်ထဲ အလွယ်တကူ ထည့်ပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်နေလျှင်တော့ သူ အမှားကြီး မှားနေပေလိမ့်မည်။ ထိုသားရဲမှာ အဆင့်မြင့် စစ်ဗျူဟာမြောက် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

...

အီဝါ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာ

အီဝါတပ်ဖွဲ့များသည် ဟာတာကေး ဆာကူမို ဦးဆောင်သော ကိုနိုဟာတပ်ဖွဲ့များ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

တိုက်ပွဲများ ပြင်းထန်နေစဉ်မှာပင် သတင်းပို့သူတစ်ဦးသည် အသက်ရှူမဝဘဲ အိုနိုကီထံ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်-

"ဆူချီကဂဲဆာမ! ကူမိုတပ်မတော်က... အီဝါဂါကူရေးကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေပါပြီ!"

"ဘာ?! အဲ့ဒီ အကောင်... တတိယမြောက် ရိုင်ကဂဲ—ငါ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်!"

အိုနိုကီမှာ စိတ်လွတ်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဒေါသကြောင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ ခရမ်းရောင်ပင် သန်းသွားတော့သည်။ သူ ဒေါသတကြီး တစ်ခုခုလုပ်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏သားဖြစ်သူ ကိဆူချီက အမြန်ပင် လာရောက်ဖျောင်းဖျသည်။

"ဆူချီကဂဲဆာမ... အဖေ့ဒဏ်ရာတွေက လုံးဝမသက်သာသေးဘူး။ ဒါမျိုး—"

အိုနိုကီသည် ချုပ်တည်းထားသော ဒေါသများကြောင့် တုန်ရင်နေသည်။

"ငါ့ဒဏ်ရာက အဲ့လောက် မပြင်းထန်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အီဝါဂါကူရေးကိုသာ ဆုံးရှုံးလိုက်ရရင် အားလုံး ပြီးသွားပြီ! ငါက ရိုင်ကဂဲကို အဟုတ်မှတ်ပြီး ယုံခဲ့မိတာ။ လူအဖြစ်နဲ့ ဒါ ငါ့ရဲ့ အပြစ်ပေးခံရမှုပဲ"

သူသည် သွားကြိတ်လိုက်သည်။

"ကိဆူချီ... ငါတို့တပ်တွေကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်။ ရှေ့တန်းကနေ နုတ်ထွက်ပြီး ရွာကို ပြန်ကြမယ်။ ကိုနိုဟာတပ်တွေကို အချိန်ဆွဲထားဖို့ လူတစ်ရာလောက်ပဲ ထားခဲ့—ကျန်တဲ့သူတွေ အကုန် ဆုတ်ခွာမယ်!"

ကိဆူချီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုလို ရုတ်တရက်ကြီး ဆုတ်ခွာရင် ကိုနိုဟာက နောက်ကနေ လိုက်တိုက်မှာပဲ။ ငါတို့ အကျအဆုံးတွေ များနိုင်တယ်—"

အိုနိုကီက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး ဒေါသကြောင့် အသံများ တုန်ရီနေသည်။

"ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ ရွာကို အရင်ကာကွယ်ရမယ်။ အီဝါဂါကူရေးသာ ကျဆုံးသွားရင် ငါတို့ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"

ထို့ကြောင့် သူသည် ဟာတာကေး ဆာကူမို၏ တပ်ရင်းကို တားဆီးရန် အီဝါနင်ဂျာ တစ်ရာကိုသာ ထားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော တပ်မကြီးကို ဦးဆောင်ကာ မြေနိုင်ငံသို့ ပြန်လှည့်သွားတော့သည်။

သူတို့သည် ကိုနိုဟာနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ ကူမို၏ နောက်ကျောမှ ဓားနှင့်ထိုးသော လုပ်ရပ်ကြောင့် မိမိတို့အိမ်ကို အရင်ကာကွယ်ရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အီဝါတပ်များ ဆုတ်ခွာသွားသဖြင့် စစ်မြေပြင်တွင် သဲ နှင့် အာမဲ တို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ ကိုနိုဟာအတွက် အတော်လေး လွယ်ကူသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း မချောင်လှသော်လည်း ကိုနိုဟာက အနိုင်ရရန် အခြေအနေ သာသွားခဲ့ပြီ။

အီဝါ ဆုတ်ခွာသွားသည့် သတင်းကို ဟီရူဇန် ကြားလိုက်ရသောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အားရပါးရ ချလိုက်မိသည်။ "များပြားလှသော ဆုလာဘ်" မှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိခဲ့ပေသည်။

...

ထိုအချိန်တွင် ရှင်းကိုယ်တိုင်မှာမူ ကိုနိုဟာတွင် မရှိတော့သော်လည်း စစ်ပွဲသတင်းများကိုတော့ နားစွင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် 'မစ်ရှင်' မှာ ကိုနိုဟာ၏ အောင်ပွဲပေါ်တွင် မူတည်နေသောကြောင့်ပင်။

ရှင်းသည် ကိုနိုဟာကို စိတ်ပျက်နေသည်မှာ မှန်သော်လည်း မစ်ရှင်အတွက်ကြောင့် သူတို့ကို မရှုံးစေချင်ပေ။

လတ်တလော သတင်းများအရ ကိုနိုဟာ အောင်ပွဲရရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာ လိုတော့သည်။

"ဟေ့ ရှင်း... နင် ဘယ်လိုထင်လဲ? ဒီ ကီမိုနိုလေးက ငါနဲ့ လိုက်ရဲ့လား?"

ကုရှီးနားသည် ဝတ်စုံကို ပြင်ဆင်ရင်း ရှင်း၏ရှေ့တွင် တစ်ပတ် လှည့်ပြလိုက်သည်။

သူတို့သည် လက်ရှိတွင် စစ်ပွဲ၏ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်မှုများနှင့် ဝေးရာ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် ရောက်ရှိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကုရှီးနားသည် ဤကီမိုနိုကို မနေ့ကမှ ဈေးဝယ်ထွက်ရင်း ဝယ်ယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှင်းက သူမကို စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မဆိုးပါဘူး။ တကယ်တော့ အရမ်းလှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မီကိုတိုနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့..."

သူသည် မီကိုတိုဘက်သို့ ဝေ့ကြည့်ကာ နောက်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် စကားကို ဖြတ်ထားလိုက်သည်။ မီကိုတိုသည်လည်း ကီမိုနိုဝတ်ထားပြီး ပို၍ ကျော့ရှင်းသော ပုံစံရှိသည်။

မီကိုတိုသည် ချီးကျူးခံရသဖြင့် မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားကာ မရည်ရွယ်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကုရှီးနားမှာ ဒေါသထွက်သွားသည်-

"ဒါဆို နင်က မီကိုတိုက ငါ့ထက် ပိုလှတယ်လို့ ပြောချင်တာလား?"

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

ရှင်းက သူမကို စနောက်သော အပြုံးဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ အဲ့ဒီလို တိုက်ရိုက်ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မီကိုတိုရဲ့ စတိုင်က ကီမိုနိုနဲ့ ပိုလိုက်ဖက်တယ်လို့ပဲ ပြောတာပါ"

ကုရှီးနားသည် မှန်ထဲမှ သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။ ငါက ဒုတိယတန်းစားဆိုရင်လည်း ဒါကို ချွတ်ပစ်လိုက်တော့မယ်"

"...."

"ကိုနန် ဘယ်မှာလဲ?" ရှင်းက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲရန် မေးလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ ချက္ကရာကို လေ့ကျင့်နေတုန်းပဲ—သူက တကယ်ကို ကြိုးစားတာပဲနော်" ဟု မီကိုတိုက လေးစားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... ငါတို့ ကိုနိုဟာက ထွက်လာပေမဲ့ ရွာပျက်နင်ဂျာတွေ ဖြစ်မသွားဘူးနော်" မီကိုတိုက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှင်းက ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

"မအံ့သြပါဘူး။ ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန်က ငါတို့ကို ရွာပျက်နင်ဂျာလို့ သတ်မှတ်လိုက်ရင် သူ ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါက ပြဿနာတွေ ပိုကြီးသွားလိမ့်မယ်။ သူကတော့ ဒီတိုင်း လျစ်လျူရှုထားတာကိုပဲ ပိုကြိုက်မှာပါ။ ငါတို့ရဲ့ အင်အားက သူ့အတွက် စွန့်စားဖို့ အရမ်းကြီးလွန်းတယ်လေ"

ရှင်းအတွက်တော့ မအံ့သြစရာပင်။ အင်အားသာလျှင် အရာအားလုံး ဖြစ်သည်။

...

ခဏအကြာတွင် ကုရှီးနားသည် ကီမိုနိုကို လုံးဝ ချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး ပြန်ရောက်လာသည်။

"အာ... ငါ အဲ့ဒီဝတ်စုံကို လဲပစ်လိုက်ပြီ။ အခုရော ကျေနပ်ပြီလား?"

ရှင်းက ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ နင် အဲ့ဒီဝတ်စုံနဲ့ လှတယ်လို့ ငါ ပြောမလို့ပဲရှိသေးတယ်။ နင် လဲပစ်စရာ မလိုပါဘူး—"

ကုရှီးနားက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်-

"ဟွန့်! ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမပါတော့ပါဘူး။ ငါက မီကိုတိုလိုမျိုး တားမရဆီးမရ အလှမျိုးမှ မဟုတ်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

သူမ၏ မူပိုနေမှုများကို ကြည့်ကာ ရှင်းက မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးလေးကို ခပ်ဖွဖွ ဆွဲလိုက်သည်။

"ဒီလောက်အထိ စိတ်တိုစရာ မလိုပါဘူး—"

"အာ! ဒါဆို ငါလည်း နင့်မျက်နှာကို ပြန်ဆွဲမယ် ရှင်း! တရားမျှတရမယ်လေ!"

သူမသည် ရှင်းကို ဖမ်းရန် ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သော်လည်း ရှင်းက လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး တည်းခိုခန်း အခန်းပြင်သို့ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထွက်သွားတော့သည်။

"ငါ ကိုနန်ရဲ့ လေ့ကျင့်မှု ဘယ်လိုနေလဲ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ သွားပြီနော်!"

"နင် ပြန်လာခဲ့စမ်း!" ကုရှီးနားသည် ရင်ကြားစေ့ရန်အတွက် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကာ သူ့နောက်သို့ ခြေဆောင့်ပြီး လိုက်သွားလေတော့သည်။