အခန်း (၁၅) - ဤကမ္ဘာအတွက် ထူးကဲလွန်းသူ

ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရှင်းနှင့် ကူရှီးနားတို့သည် ဆူနာဒဲနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့၏ အခန်းများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ ဆူနာဒဲနှင့် စကားပြောရန် အချိန်တန်ပြီဟု ရှင်း ခံစားမိလိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ အစွမ်းအစများကို ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း သူမ သိနေသည်။ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သည်ကို သူမ အတိအကျ မသိသော်လည်း သူသည် သာမန်ကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်သည်ကိုတော့ သူမ ရိပ်မိနေသည်။ အကယ်၍ သူမကသာ တတိယမြောက်မင်းကြီး (Sandaime) ကို ပြောပြလိုက်ပါက ဟီရူဇန်၏ စရိုက်အရ ရှင်းကို စောင့်ကြည့်ရန် အန်ဘူ (Anbu) များကို လွှတ်မည်မှာ သေချာသည်။ ရှင်းကတော့ အစောင့်အရှောက်နှင့် အစောင့်အကြည့် အလုပ်မခံလိုပေ။ ၎င်းက သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပေါ်ပေါက်စေပြီး ကိစ္စရပ်များကို ပိုမိုရှုပ်ထွေးစေလိမ့်မည်။

"ဆူနာဒဲမမ... ကျွန်တော် မမနဲ့ ပြောစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်"

"အို... ပြောလေ" ဆူနာဒဲက သူမ၏ ခွက်ထဲမှ ရေကို တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရယ်ချင်ပတ်ချင် အမူအရာများ လင်းလက်နေသည်။ သူမသည် လူအ မဟုတ်ပေ။ ရှင်း ဘာပြောချင်သလဲဆိုသည်ကို သူမ ကောင်းကောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

"ဆူနာဒဲမမ... ကျွန်တော်က ခွန်အားပိုင်းမှာ... သိပ်ပြီး မသာမန်ဘူးဆိုတာ မမ သိပြီးသားပဲ မဟုတ်လား" ရှင်းက စကားကို လှည့်ပတ်မပြောဘဲ တည့်တည့်ပင် ပြောလိုက်သည်။ အရာအားလုံးက ပေါ်တင်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဖုံးကွယ်နေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

"သိတာပေါ့။ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ခံရတုန်းက နင်ပြခဲ့တဲ့ အရှိန်က တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်" ဆူနာဒဲ၏ အကြည့်များက စူးရှလှသည်။ သူမ တကယ်ကို အံ့အားသင့်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ရှင်း၏ အရှိန်မှာ သူမနှင့်ပင် တန်းတူရှိနေသည်။ ငါးနှစ်သား ကလေးတစ်ယောက်က ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ယုံရခက်လှသည်။

"ဒါက အဲ့လောက်ကြီး မထူးဆန်းပါဘူး။ လူတွေက အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံလာရရင် လူစွမ်းကောင်း ခွန်အားတွေ ထွက်လာတတ်ကြတာပဲလေ။ အဲ့ဒါက အက်ဒရီနယ်လင် (Adrenaline) ကြောင့် ထွက်လာတဲ့ အရှိန်ဖြစ်မှာပါ" ရှင်းက ခိုင်လုံမှုမရှိသော ဆင်ခြေတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... နင်က ငါ့ကို လူအ ကြီးလို့ ထင်နေတာလား? ငါက ဆေးနင်ဂျာ (Medical Ninja) တစ်ယောက်နော်" ဆူနာဒဲက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ရှင်းပြောသကဲ့သို့ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံရချိန်တွင် အံ့မခန်းစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ၎င်းအတွက် ပေးဆပ်ရသည့် တန်ဖိုးမှာ အသက်တိုခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းပင် ဖြစ်တတ်သည်။ သို့သော် ရှင်းကတော့ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အက်ဒရီနယ်လင်ကြောင့်သက်သက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ သူက သူမကို လိမ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူမကတော့ အလိမ်မခံပေ။

"ကောင်းပါပြီ... ထားလိုက်ပါတော့။ ကျွန်တော်က မြင်ရတာထက် နည်းနည်း ပိုသန်မာတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဆူနာဒဲမမ... ဒါကို လျှို့ဝှက်ချက်အနေနဲ့ ထိန်းသိမ်းပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုချင်တယ်" ဆူနာဒဲကို လွယ်လွယ်နှင့် လိမ်၍မရမှန်း သိသဖြင့် ရှင်းက ဟန်ဆောင်နေမှုကို ရပ်လိုက်သည်။ ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေပါက သူမ၏ သံသယကို ပိုတိုးစေရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ငါက ဘာလို့ လျှို့ဝှက်ပေးရမှာလဲ?" ဆူနာဒဲ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။ 'သူ့ရဲ့ ပါရမီကို ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားချင်ရတာလဲ?' သူက ကလေးလေးပဲ ရှိသေးသော်လည်း ဤမျှ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနိုင်သည်။ မည်သည့်နည်းလမ်းကို သုံးသည်ဖြစ်စေ သူသည် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ငြင်းမရပေ။

"ဆူနာဒဲမမ... ဒီစကားပုံကို ကြားဖူးလား..."

"အခြားသစ်ပင်တွေထက် ပိုမြင့်တဲ့ သစ်ပင်ဟာ လေဒဏ်ကို အရင်ဆုံး ခံရတတ်တယ်။ ကမ်းပါးထက် ပိုမြင့်နေတဲ့ ကုန်းမြေဟာ ရေစီးဒဏ်ကြောင့် အရင်ဆုံး ပျက်စီးရတတ်တယ်။ အခြားသူတွေထက် သာလွန်နေသူဟာ လူအများရဲ့ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရတတ်တယ်"

"လူတစ်ယောက်က ထူးကဲလွန်းနေတဲ့အခါ အားကျမှုကိုတင်မကဘဲ မနာလိုမှုကိုပါ ဆွဲဆောင်တတ်တယ်။ မနာလိုစိတ်ဆိုတာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့အရာပဲ၊ အဲ့ဒါက လူတွေကို မှတ်မိလို့မရအောင်အထိ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

ရှင်း၏ စကားများကြောင့် ဆူနာဒဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် သူ့ကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ "ဒီစကားပုံကို ငါ အရင်က မကြားဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဆိုလိုရင်းကိုတော့ ငါနားလည်ပါတယ်။ နင်ပြောတာ မှန်ကန်တဲ့ အချက်တစ်ခုပဲ။ အခုတော့ နင်က တကယ်ပဲ ငါးနှစ်သား ဟုတ်ရဲ့လားဆိုတာကိုတောင် ငါ သံသယဝင်လာပြီ" ဆူနာဒဲက သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤစကားများကို အသက်ကြီးသူတစ်ဦးက ပြောလျှင် သူမ အံ့သြမည်မဟုတ်သော်လည်း ရှင်းက ငါးနှစ်သားသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား!

ရှင်းက အနေရခက်စွာ ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်သည်။ သူ ရင့်ကျက်လွန်းဟန် ဆောင်လိုက်မိသည်မှာ နည်းနည်း လွန်သွားပုံရသည်။ "ဒါတွေကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုသိလဲဆိုတာ မမေးပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း ထူးကဲလွန်းနေတာကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်နေရတာ၊ အမြဲတမ်း မနာလိုမှုနဲ့ မနာလိုစရာတွေကိုပဲ ဆွဲဆောင်နေမိတာပဲလေ" ရှင်းက မေးကလေးကို မော့ကာ ဝါကြွားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဆူနာဒဲ ဝါခနဲ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"နင်ကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ ကောင်လေးပဲ"

"ဒါက ဟန်ဆောင်တာ မဟုတ်ဘူး။ အမှန်တရားပဲ။ ကျွန်တော်က ထူးခြားလွန်းတဲ့ ဘဝမျိုးကို အရမ်း ရိုးအီနေပြီဖြစ်လို့ သာမန်လူတစ်ယောက်လို ဘဝမျိုးကို ခံစားကြည့်ချင်လို့ပါ"

ဆူနာဒဲနှင့် ကူရှီးနားတို့နှစ်ဦးစလုံး သူ့ကို စကားမပြောနိုင်ဘဲ ငေးကြည့်နေမိကြသည်။ သူတို့စိတ်ထဲတွင် စကားလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည် - 'ကြွားလုံးအကြီးကြီး!'

ရှင်းကတော့ စိတ်ထဲတွင် ပြုံးနေမိသည်။ သူသည် မိမိ၏ ခွန်အားမှ သူမ၏ အာရုံကို အောင်မြင်စွာ လွှဲဖယ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ နင့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ ထိန်းသိမ်းပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ နင်က ငါ့ရဲ့ အခြေအနေအချို့ကို သဘောတူရမယ်" ဟု ဆူနာဒဲက ပြောလိုက်သည်။

"အခြေအနေအချို့ ဟုတ်လား? တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူးလား?" ရှင်းက ပြုံးလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ ညည်းတွားနေမိသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အချို့... တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး" ဆူနာဒဲက အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။ 'ဒီကလေး ဘယ်လိုများ လွတ်အောင် ရုန်းမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။'

"အဲ့ဒီအခြေအနေတွေက လက်သင့်မခံနိုင်လောက်အောင် မဆိုးဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် သဘောတူနိုင်ပါတယ်" ရှင်းက သတိထားကာ ပြောလိုက်သည်။

ကူရှီးနား၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမက ဆူနာဒဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှင်... လက်လွန်ခြေလွန် တစ်ခုခုကိုတော့ မတောင်းဆိုနဲ့နော်!"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ နင့်ကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ပါဘူး" ဆူနာဒဲက ကူရှီးနားကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ပြောလိုက်သည်။ ကူရှီးနား စားပွဲကို ရိုက်ကာ ဒေါသထွက်နေတော့သည်။ ဒီမိန်းမက သူမကို တမင်တကာ လျစ်လျူရှုနေခြင်း ဖြစ်သည်!

"ပထမဆုံးအနေနဲ့... နောက်ဆိုရင် ငါ နင့်ခေါင်းကို ပွတ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နင့်ပါးကို ဆွဲတာပဲဖြစ်ဖြစ် နင်က ပြန်တွန်းလှန်တာ ဒါမှမဟုတ် ရှောင်တာမျိုး လုံးဝ မလုပ်ရဘူး"

ရှင်း၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ ကူရှီးနား၏ အမူအရာကလည်း ရှင်းနှင့် ထပ်တူပင်။ "အဖွားကြီး! ရှင်က ရှင်းကို အခွင့်ကောင်းယူချင်နေတာပဲ!" ကူရှီးနား ထိုင်ခုံပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ဆူနာဒဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင် ငါ့ကို အခု ဘယ်လိုခေါ်လိုက်တာလဲ?!" ဆူနာဒဲ ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူမက အသက် ၁၆ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာကို ဒီကလေးမလေးက သူမကို အဖွားကြီးလို့ ခေါ်နေတာလား?!

"ကြားတဲ့အတိုင်းပဲလေ။ မြေခွေးမကြီး!" ကူရှီးနားသည် ရှင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဘာကိုမှ မကြောက်ပေ။

"ကလေးမလေး... နင်သာ အသက်မငယ်သေးဘူးဆိုရင် ငါ နင့်ကို အဆုံးအမ ပေးမိတော့မယ်"

"ဟွန့်... အဖွားကြီး၊ ကျွန်မသာ ရှင့်အသက်အရွယ်ဆိုရင် ရှင့်ကို ပြန်ပြီး အဆုံးအမ ပေးမယ့်သူက ကျွန်မပဲ ဖြစ်မှာ"

ဆူနာဒဲနှင့် ကူရှီးနားတို့ မျက်လုံးချင်း ဆုံကာ တင်းမာမှုများ မြင့်တက်လာသည်။

"အဟမ်း... ကျွန်တော်တို့ အခု အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ် မဟုတ်လား။ ဆူနာဒဲမမရဲ့ အခြေအနေကို ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်" ရှင်းက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။

ဆူနာဒဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ရှင်းသည် အရင်က သူမ ထိတွေ့မှုကို အလွန်တွန်းလှန်ခဲ့သူဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် သဘောတူလိုက်ရသနည်း? သူ တစ်ခုခု ကြံစည်နေသလား? သူမ သူ့ကို လျှော့မတွက်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ရှင်းသည် အနာဂတ်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တော့ သူမ ပျော်သလောက် ပျော်ပါစေဦး၊ ဒါပေမဲ့ နောင်ကျလျှင် အတိုးနှင့်တကွ သူ ပြန်ကလဲ့စားချေမည်။ သူ့အပေါ် အခွင့်ကောင်းယူခဲ့သည့်အတွက် သူမကို နောင်တရစေရမည်။

"ရှင်း... နင် သဘောတူလိုက်တာလား?!" ကူရှီးနားက သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခံရသူကဲ့သို့ ကြည့်ကာ မျက်နှာလွှဲသွားပြီး သူ့ကို စကားမပြောတော့ပေ။

ကူရှီးနား၏ ဒေါသကို မြင်ရသောအခါ ဆူနာဒဲ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ကျေနပ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ သူမက ဘာလို့ ငါးနှစ်သား ကလေးတစ်ယောက်နှင့် ပြိုင်ဆိုင်နေရသနည်း?

"ကဲ... အခု ကျန်တဲ့ အခြေအနေတွေကို ဆက်ပြောရအောင်" ဆူနာဒဲက ကြေညာလိုက်သည်။ သူမသည် ရှင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို အကဲခတ်နေသော်လည်း စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ အမူအရာက မပြောင်းလဲခြင်းပင်။ သူက သူမကို ဆက်ပြောရန်ပင် လက်ဟန်ခြေဟန် ပြလိုက်သေးသည်။ ဆူနာဒဲ၏ သံသယက ပိုတိုးလာသည်။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။ ရှင်းသည် အနာဂတ်တွင် အတိုးနှင့်တကွ ပြန်ဆပ်ရန် စီစဉ်နေသည်ကို သူမ လုံးဝ မသိရှာပေ။