အခန်း [၁၄၈] : ကိုနိုဟာမှ ထွက်ခွာခြင်း

"ပစ္စည်းတွေ သိမ်းထားကြတော့။ ငါတို့ မကြာခင် သွားကြမယ်။ ဆူနာဒဲ... စစ်မြေပြင်မှာ သတိနဲ့နေနော်" ဟု ရှင်းက ဆူနာဒဲဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နင် ကိုယ်တိုင် မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ဒုက္ခတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာရရင် ငါ့ဆီ သတင်းပို့ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး" ဟု သူက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။

ဆူနာဒဲက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ အရိပ်ထင်နေသည်။

"ငါ သိပါတယ်။ နင်တို့လည်း နင်ဂျာလောကထဲ လျှောက်သွားနေတဲ့အခါ သတိထားကြဦး။ နင်တို့ အန္တရာယ်ဖြစ်မှာကို ငါ မစိုးရိမ်ပါဘူး—ဒါပေမဲ့ နင်တို့တွေ လူလိမ်ခံရမှာကိုတော့ စိုးရိမ်မိတယ်" ဟု သူမက ပြုံးစစဖြင့် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ငါတို့က တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်တောင် အယုံလွယ်ပုံ ပေါက်နေလို့လား?" ဟု ကုရှီးနားက မနေနိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါက ရှင်း ဒါမှမဟုတ် မီကိုတိုအတွက် မစိုးရိမ်ဘူး၊ ကိုနန်အတွက်တောင် စိတ်မပူဘူး။ ငါ စိတ်ပူတာက နင့်ကိုပဲ" ဆူနာဒဲက ကုရှီးနားကို မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရင်း ပြောသည်။

သူမက ကုရှီးနားသည် အနည်းငယ်... နုံအသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"တောက်... ဆူနာဒဲ! ငါ ဒါကို မှတ်ထားမယ်နော်! နောက်တစ်ခါ ပြန်ဆုံရင်တော့ နင့်ကို ငါ ပညာပြန်ပေးမယ်!" ကုရှီးနားက ဒေါသတကြီး ပြန်အော်လိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ကုရှီးနားသည် ဆူနာဒဲကို ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် မသန်မာသေးပေ။ သို့သော် တစ်နေ့တွင် သူမကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ကုရှီးနား ယုံကြည်ထားပြီး ထိုအခါမှသာ သူမ၏ အောင်နိုင်မှုကို ပြသနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီနေ့က ဘယ်တော့မှ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး" ဆူနာဒဲက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ရှင်းက ရယ်မောလိုက်ရင်း ဧရာမ ကျမ်းလိပ်ကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ ဆူနာဒဲထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ?" သူမက ကျမ်းလိပ်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ကိုနိုဟာရဲ့ တံဆိပ်ခတ်ကျမ်းလိပ်ကို ငါ မိတ္တူကူးထားတာပဲ။ အဲ့ဒီထဲမှာ ကိုနိုဟာမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားသမျှ ဂျုစုတွေ အကုန်နီးပါး ပါတယ်" ဟု ရှင်းက ရှင်းပြသည်။

ကိုနိုဟာရှိ အထင်ကရ မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသောအရာအားလုံးနီးပါးကို တံဆိပ်ခတ်ကျမ်းလိပ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆူနာဒဲက နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျမ်းလိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ကဲ ဆူနာဒဲ... ငါတို့ သွားတော့မယ်" ရှင်းက သူမကို လက်ပြကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို မေ့ဖို့တော့ မကြိုးစားနဲ့နော်" ဆူနာဒဲက မျက်ခုံးပင့်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။ "ရှင်း... နင်သာ ငါ့ကို မေ့သွားလို့ကတော့ နင် ဒုက္ခရောက်ဖို့သာ ပြင်ထားတော့"

"စိတ်အေးအေးထားပါ ဆူနာဒဲရာ။ ငါ့မှာ အာကာသ-အချိန် နင်ဂျုစု ရှိတာပဲ။ နင့်ဆီ လာတွေ့ဖို့က လွယ်လွယ်လေးပါ" ရှင်းက ပြုံးလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် [ယိုမိုဆု ဟီရာဆာကာ] ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ လှည့်ပတ်နေသော ဂျက်နက်ရောင် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဆူနာဒဲကို နှုတ်ဆက်ကာ ရှင်းက တံခါးထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီးနောက် ကုရှီးနား၊ မီကိုတိုနှင့် ကိုနန်တို့ကလည်း နောက်က ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

...

"ဟင်? ကိုနိုဟာကို ပြန်ရောက်လာတာလား?"

ကုရှီးနားက ရင်းနှီးနေသော ခြံဝင်းကို ကြည့်ပြီး အံ့သြသွားသည်။ သူမတို့ ယခင်က နေထိုင်ခဲ့သည့် အိမ်ရှေ့သို့ ပြန်ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါပေါ့၊ ငါတို့ ပစ္စည်းတချို့ ပြန်ယူဖို့ လာခဲ့တာလေ" ဟု ရှင်းက ပုခုံးတွန့်ကာ ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ" ကုရှီးနားက သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်သည်။ "ငါတို့မှာ ထားခဲ့လို့ မရတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိတာပဲ"

သို့ဖြစ်ရာ ကုရှီးနား၊ မီကိုတိုနှင့် ကိုနန်တို့က သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းနေစဉ် ရှင်းက နာဝါကီကို သွားတွေ့ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် တစ်သက်လုံး ထွက်သွားကြတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် အနည်းဆုံးတော့ သူငယ်ချင်းဟောင်းကို နှုတ်ဆက်သင့်သည်ဟု သူ ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။

...

သူသည် နာဝါကီကို ဆန်ဂျုမျိုးနွယ်စု နယ်မြေထဲတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီးကတည်းက နာဝါကီသည် ထိုနေရာ၌ပင် ဆေးကုသမှု ခံယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရှင်း... နင် ပြန်ရောက်လာပြီလား?" နာဝါကီက သူ့ကို မြင်သောအခါ အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"အေး... နင့်ကို ပြောစရာ ရှိလို့ပါ" ရှင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ?"

"ငါ ကိုနိုဟာကနေ ထွက်သွားတော့မယ်။ အဲ့ဒါ နှုတ်ဆက်ဖို့ လာတာ"

"ကိုနိုဟာကနေ ထွက်သွားမယ်?" နာဝါကီက မယုံနိုင်သလို ပြန်ပြောသည်။ ရှင်း၏ စကားကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။

"ငါ နောက်ထပ် ကိုနိုဟာနင်ဂျာ မဟုတ်တော့ဘူး" ရှင်းက အကျဉ်းချုံး၍သာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ? နင်က... ကိုနိုဟာနင်ဂျာ မဟုတ်တော့ဘူး ဟုတ်လား? ဘာလို့လဲ? ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ?" နာဝါကီက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းတော့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှင်းက သူ ဤသို့ တုံ့ပြန်မည်ကို သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူက ခေါင်းသာ ခါပြလိုက်၏။

"အခြေအနေတွေက ရှုပ်ထွေးတယ်။ အခု ရှင်းပြဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ အဓိကကတော့ ငါ ထွက်သွားတော့မယ်ဆိုတာကို နင့်ကို သိစေချင်တာပဲ၊ အဲ့ဒါကြောင့် ကိုနိုဟာမှာ နေရင်း သတိနဲ့နေပါ"

"မရဘူးလေ၊ နင် ဘာလို့ သွားမှာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြမှဖြစ်မယ်! ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး—နင်က ဘာလို့—"

"ငါ အခုချက်ချင်း သွားရတော့မှာမို့ အချိန်မရှိဘူး" ရှင်းက ညင်သာစွာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "နောက်တစ်ခါ ပြန်ဆုံမှပဲ ငါ ရှင်းပြတော့မယ်"

"ဒါကို ငါ့အမ သိလား?" နာဝါကီက နောက်ဆုံးတွင် ခံစားချက်ပါသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဆူနာဒဲ သိပါတယ်။ ပြီးတော့ ကိုနိုဟာမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ။ တကယ်လို့ နင် ဒီမှာ မလုံခြုံတော့ဘူးလို့ ခံစားရရင်... နင်လည်း ထွက်သွားလို့ ရတယ်နော်" ဟု ရှင်းက အကြံပေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ?"

"နင် မသိတာပဲ ပိုကောင်းပါတယ်။ တကယ်လို့ ထွက်မသွားချင်ရင်လည်း ခပ်အေးအေးပဲ နေပါ"

ရှင်းက နာဝါကီကို သတိပေးပြီးသည်နှင့် ကုရှီးနားနှင့် အခြားသူများမှာ အထုတ်အပိုးများဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့က သူ့ကို ခေါ်နေကြသဖြင့် ထွက်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

"ငါတို့ သွားတော့မယ် နာဝါကီ။ နောက်တစ်ခါ... ဘယ်အချိန်မှန်း မသိပေမဲ့ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့" ဟု ရှင်းက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ရွာတံခါးအထိ လိုက်ပို့ပေးမယ်" ဟု နာဝါကီက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။ ရှင်း ဘာကြောင့် ထွက်သွားရသနည်းဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစားမရနိုင်ဘဲ ရင်ထဲမှာ လေးလံနေမိသည်။

သူသည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေပြီး ရှင်း၏ အကြောင်းပြချက်များကို မသိရသော်လည်း သူ၏ သူငယ်ချင်းမှာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

"ငါတို့ ဘယ်ကို သွားကြမှာလဲ?" လမ်းပေါ်ရောက်သောအခါ ကုရှီးနားက မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့မှာ သွားရမယ့် ပန်းတိုင်တော့ မရှိသေးဘူး" ဟု ရှင်းက ပြန်ဖြေသည်။ "လောကကြီးကို လျှောက်သွားရင်း လေ့လာကြတာပေါ့။ မီးနိုင်ငံကနေ အရင် စပတ်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ?"

"ငါကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်" မီကိုတိုက ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မပြောဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါလည်း ကိုနိုဟာကလွဲရင် မီးနိုင်ငံအကြောင်း ဘာမှ သိပ်မသိဘူး" ဟု ကုရှီးနားက ဝန်ခံသည်။

သူမတို့သည် ကလေးဘဝကတည်းက ရေဝဲနိုင်ငံမှ ရောက်လာခဲ့ကြပြီး ကိုနိုဟာမှာပင် အခြေချခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တာဝန်များဖြင့် အပြင်ထွက်သည့်အခါတွင်လည်း တာဝန်ပြီးမြောက်ဖို့ကိုသာ အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် အမှန်တကယ် လေ့လာလည်ပတ်ခွင့် မရခဲ့ကြပေ။

ရှင်းသည် နင်ဂျာလောကတစ်ခွင်သို့ သူ၏ ခရီးစဉ်ကို စတင်လိုက်ပြီး နယ်မြေသစ်များနှင့် လူမျိုးစုများအကြောင်းကို စတင်စူးစမ်းလေ့လာပါတော့သည်။

...

သတင်းဆိုးမှာ အလျင်အမြန်ပင် ပျံ့နှံ့သွားသည်—အူဇူမာကီ ရှင်းသည် ကိုနိုဟာမှ ထွက်ခွာသွားပြီဟူသော သတင်းမှာ အိုနိုကီနှင့် အခြားသော ကဂဲများထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

သတင်းမှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပြီးနောက် သူတို့မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။

ယခင်က ဤစစ်ပွဲတွင် သူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက် မရှိသလောက် ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း အခုတော့ အူဇူမာကီ ရှင်း မရှိတော့ပေ။

ရှင်းမရှိလျှင် ကိုနိုဟာကို သူတို့ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်နေကြသည်။

သို့သော် လက်တွေ့မှာမူ သူတို့ ထင်သလို ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ရှင်း ထွက်ခွာသွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင် ရွာလေးရွာစလုံး ပူးပေါင်းပြီး ကိုနိုဟာကို စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။

ရှင်း၏ ချေမှုန်းမှုကို ခံခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်း သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လှုပ်ခတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အသန်မာဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေးသမား အများစုမှာလည်း ဒဏ်ရာများကို ကုသနေရဆဲ သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲမဝင်နိုင်ကြသေးပေ။

အိုနိုကီမှာ ခါးရိုးကျိုးသွားသဖြင့် လပေါင်းများစွာ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တတိယမြောက် ရိုင်ကဂဲမှာလည်း နှလုံးအနီးတွင် ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် ကုသရန် အချိန်ယူရဦးမည်။

ဟန်ဇိုနှင့် တတိယမြောက် ကာဇီကဂဲတို့မှာ ဒဏ်ရာ သိပ်မပြင်းထန်သော်လည်း ပြန်လည် နာလန်ထူရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကိုနိုဟာ၌ ဟီရူဇန်၊ ဆာကူမို၊ ဒန်ဇိုး၊ အိုရိုချီမာရူနှင့် ဆူနာဒဲတို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဂျီရိုင်ယာမှာမူ ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် တိုက်ပွဲမဝင်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ကိုနိုဟာသည် ရွာလေးရွာကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအရှုံးက အိုနိုကီနှင့် အခြားသူများကို အသိတရား ရသွားစေသည်။ သူတို့၏ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်မှာ ခိုင်မာသော ခေါင်းဆောင်များ မရှိခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။

သူတို့ကို ထိန်းချုပ်မည့်သူ မရှိသဖြင့် ဟီရူဇန်နှင့် အခြားသူများသည် စစ်မြေပြင်တွင် အကြီးအကျယ် သောင်းကျန်းနိုင်ခဲ့ပါတော့သည်။