အခန်း (၁၂) - လမ်းခုလတ်မှ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှု

"ရှင်း... နောက်ဆိုရင် အဲ့ဒီမိန်းမနဲ့ ဝေးဝေးနေနော်"

သင်္ဘောခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် ကူရှီးနားက တည်တည်တံ့တံ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အေးပါ... ငါလည်း ဘာမှပြန်မပြောချင်တော့ဘူး။"

ရှင်းသည်လည်း အနိုင်ကျင့်ခံရပြီး ပြန်မခုခံနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးကို စိတ်မဝင်စားပေ။ ၎င်းမှာ အတော်လေး ဒေါသထွက်စရာကောင်းလှသည်။ သူ အင်အားတောင့်တင်းလာသည့်တစ်နေ့မှ သူမကို ပြန်ပညာပေးမည်ဟု တေးထားလိုက်သည်။ လောလောဆယ်တော့ ဆူနာဒဲနှင့် သူမ၏ သံမှောင်ကဲ့သို့ လက်ဆုပ်လက်ကိုင်များမှ ဝေးဝေးနေရမည်။ သူ့ပါးပြင်များက အခုထိ နာကျင်နေဆဲပင်။ 'နေဦးပေါ့ ဆူနာဒဲရယ်' ရှင်းက စိတ်ထဲမှ ကြိတ်ကြိမ်းနေမိသည်။

နာရီအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သင်္ဘောသည် ကမ်းခြေသို့ ဆိုက်ရောက်လာသည်။ ကူရှီးနားမှာမူ မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ ပျို့အန်ချင်နေသဖြင့် ရှင်း၏ကိုယ်ကို မှီထားရရှာသည်။

"ရှင်း... ငါ နေလို့မကောင်းဘူး။ ခေါင်းတွေ အရမ်းမူးနေတယ်"

သူမ သင်္ဘောမူးနေသည်ကို ရှင်း အံ့သြသွားမိသည်။ ၎င်းမှာ သူမအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် သင်္ဘောစီးဖူးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ရောက်ပြီ ကူရှီးနား။ ခဏလေး အောင့်ထားလိုက်နော်"

"ဟင်း... ဟင်း... သင်္ဘောမူးနေတာလား။ ရှက်စရာကြီးပဲ"

ဆူနာဒဲက လက်ပိုက်လျက် ခနဲ့လိုက်သည်။ ကူရှီးနား၏ ရန်လိုမှုများက သူမကို အမြင်ကတ်စေခဲ့သည်။ ကလေးတစ်ယောက်အဆင့်အထိ ဆင်းမဖက်ချင်သော်လည်း ကူရှီးနား၏ သနားစရာအခြေအနေကို မြင်ရသောအခါ သူမ မနေနိုင်ဘဲ ခနဲ့မိခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ သင်္ဘောမူးတာ မဟုတ်ပါဘူး!"

ကူရှီးနားက မူးဝေနေသည့်ကြားမှပင် အရှုံးမပေးလိုသော မျက်နှာပေးဖြင့် ခေါင်းကို အားယူခါယမ်းလိုက်သည်။ ဆူနာဒဲကတော့ စုပ်တစ်ချက်သပ်လိုက်ရုံသာ။ ကလေးတစ်ယောက်နှင့် ရန်ဖြစ်နေခြင်းမှာ သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မညီပေ။

"ခဏနားပြီးမှ ဆက်သွားကြမယ်"

ကူရှီးနားတင်မကဘဲ အာကီကိုနှင့် ကိုင်း တို့ပါ သင်္ဘောမူးနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဆူနာဒဲက အနားယူရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ရှင်းကတော့ အဆင်ပြေနေသည်၊ သူ သင်္ဘောမမူးပေ။ ဂျိုနင် တစ်ဦးဖြစ်သည့် အူဇူမာကီ ဟီကာရု မှာလည်း မည်သို့မျှ မဖြစ်ပေ။ သူတို့ ခေတ္တနားကာ ရိက္ခာအချို့ စားသောက်ပြီးနောက် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

"ဒီကနေ ကိုနိုဟာ ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ"

ရှင်းက ဆူနာဒဲကို မေးလိုက်သည်။

"နားနားကပ်လာလေ... အဲ့ဒါဆို ပြောပြမယ်"

ဆူနာဒဲက ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် လက်ညှိုးလေးကွေးကာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"တော်ပြီ... အဲ့လောက်ကြီး သိချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး"

ရှင်းနှင့် ကူရှီးနားတို့သည် မီးနိုင်ငံ၏ ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုရင်း နောက်နားမှ လိုက်ပါလာကြသည်။ သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းသည်နှင့် သူတို့သည် မီးနိုင်ငံမြေပေါ်သို့ ခြေချမိကြပြီဖြစ်သည်။ မဟာနိုင်ငံကြီး ငါးခုအနက် အကြီးဆုံးမဟုတ်သော်လည်း မြေဆီလွှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။ ဤနေရာရှိ သစ်ပင်များမှာ ဝဲဂယက်နိုင်ငံ ထက် ပိုမိုစိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး လူနေမှုဘဝမှာလည်း ပိုမိုသာယာဝပြောပုံရသည်။

"ရှင်းချန်... ငါတို့ ကိုနိုဟာမှာ ဘယ်လိုနေထိုင်ရမလဲဟင်"

ကူရှီးနား၏ အသံတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ရောယှက်နေသည်။

"အရင်လိုပါပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့ ကူရှီးနားရယ်။ ပြီးတော့... ငါ့ကို 'ရှင်းချန်' လို့ မခေါ်ပါနဲ့တော့လို့ ပြောထားတယ်လေ"

ရှင်းက သူမ၏ခေါင်းကို ယုယစွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ ကူရှီးနား ရင်ထဲ နွေးထွေးသွားရသည်။ ကိုနိုဟာဆိုသည့် မရင်းနှီးသော နေရာအသစ်အတွက် သူမ စိုးထိတ်နေမိသော်လည်း ရှင်း အနားမှာ ရှိနေလျှင်မူ ထိုစိုးရိမ်မှုများမှာ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ရှင်းနှင့်အတူရှိနေလျှင် ဘယ်နေရာဖြစ်ဖြစ် သူမအတွက် အရေးမကြီးတော့ပေ။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကူရှီးနား၏ စိုးရိမ်စိတ်များ လျော့ပါးလာပြီး အူဇူမာကီမျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားသည့် အမည်းစက်ရိပ်မှာလည်း အနည်းငယ် လင်းလက်လာသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"နင်တို့နှစ်ယောက် ဘာတွေ တီးတိုးပြောနေကြတာလဲ"

ဆူနာဒဲက သူတို့အနားသို့ ပြန်ဆင်းလာသည်။

"ဝိုး... မမက ကျွန်တော်တို့နဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်ရလို့လား" ရှင်းက ခနဲ့လိုက်သည်။

"ငါတို့ နင်တို့ကို စောင့်ရှောက်လာတာပဲလေ။ အခု မီးနိုင်ငံထဲ ရောက်နေပြီဆိုတော့ အလွန်ဆုံးတွေ့လှ ဓားပြပဲ ရှိတော့မယ်။ ဒီနေရာက ဘေးကင်းပါတယ်"

ဆူနာဒဲသည် မီးနိုင်ငံထဲ မဝင်မီက အလွန်သတိထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လုံးဝ စိတ်လျှော့ထားပုံရသည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ကူနိုင်းများနှင့် ရှူရီကန်များစွာ သူတို့အပေါ် မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။ အချို့တွင် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ကပ်ခွာ များပင် ချိတ်ဆွဲထားသေးသည်။ ရှင်း မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ယခုအချိန်မှာ သူ့အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။ သူ ကူရှီးနားကို ဆွဲကာ အမြန်ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ဆန်းဂျူးနင်ဂျာများသည် အလစ်အငိုက် မိသွားသော်လည်း ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သဖြင့် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ကြပြီး အူဇူမာကီ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အကာအကွယ်ပေးကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။

ဆူနာဒဲ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမသည် ရှင်းနှင့် ကူရှီးနားကို ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရှင်းက အရင်ဆုံး တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး မယုံနိုင်စရာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ရှင်း၏အရှိန်မှာ သူမနှင့်ပင် တန်းတူရှိမည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။ 'ဒီကောင်လေး ရှင်းက ရိုးရိုးတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ' သူမ လွင့်လာသော လက်နက်များကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်လိုက်သည်။ ယခုက ထိုအကြောင်းကို တွေးနေရမည့်အချိန် မဟုတ်သေးဘဲ တိုက်ခိုက်သူများကို ရှင်းလင်းရမည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အကြည့်များ အေးစက်သွားသည်။ မီးနိုင်ငံ နယ်နိမိတ်အတွင်း ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရခြင်းမှာ ခွင့်မလွှတ်နိုင်စရာပင်။ ၎င်းအပြင် ဤနေရာက ဘေးကင်းပါသည်ဟု ရှင်းကို ပြောပြီးခါစသာ ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ ဆူနာဒဲ ရှက်စိတ်ကြောင့် ပါးပြင်များ နီမြန်းလာသည်။ ဤတိုက်ခိုက်သူများကို သူမ အမှတ်ပေးရပေမည်။

ရှင်းနှင့် ကူရှီးနားတို့သည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေကြပြီး ရှင်းက ကူရှီးနားကို ကာကွယ်ထားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လျက် အမြဲနိုးကြားနေသည်။ 'ငါသာ အူဇူမာကီမျိုးနွယ်စုရဲ့ ခါဂူရာ စိတ်မျက်စိ (Mind's Eye of Kagura) ကို နိုးထနိုင်ခဲ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ...'

ခါဂူရာ စိတ်မျက်စိ ဆိုသည်မှာ အူဇူမာကီမျိုးနွယ်စု၏ သီးသန့် အာရုံခံအတတ် (Sensory Technique) ဖြစ်ပြီး နင်ဂျာလောကတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး အတတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်ပါက ကီလိုမီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ ချာကရာလှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံခံနိုင်သည်။ ရန်သူ၏ တည်နေရာ၊ လှုပ်ရှားမှု၊ လူဦးရေနှင့် အရှိန်အဟုန်ကိုပင် တိတိကျကျ သိရှိနိုင်သည်။ ၎င်း၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ဗျာကဂန်(Byakugan) နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

ကံဆိုးစွာပင် အူဇူမာကီအနည်းငယ်သာ ဤစွမ်းရည်ကို နိုးထနိုင်ကြသည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းတွင် ကရင် (Karin) တစ်ဦးတည်းသာ ဤစွမ်းရည်ရှိသည်ဟု သိရသည်။ ရှင်းအနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင် ဤစွမ်းရည် နိုးထနိုင်မလား မသိသေးပေ။ အကယ်၍သာ ထိုစိတ်မျက်စိရှိလျှင် ရန်သူ၏ တည်နေရာကို အလွယ်တကူ သိနိုင်သဖြင့် ခုခံရသည်မှာ ပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ ယခုကဲ့သို့ အာရုံများကိုသာ အားကိုးပြီး အမြဲသတိထားနေရခြင်းမှာ ပင်ပန်းလှသည်။ နင်ဂျာဆိုသည်မှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု၏ အရှင်သခင်များဖြစ်ရာ အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းက သူတို့၏ အထူးပြုပညာပင် မဟုတ်ပါလား။

"ကူရှီးနား... မကြောက်နဲ့နော်။ ငါ မင်းကို စောင့်ရှောက်မယ်။"

"ငါ မကြောက်ပါဘူး"

ကူရှီးနားက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း ကယ်တင်ခံနေရသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးအဖြစ် မနေလိုတော့ပေ။ 'ငါ ပိုပြီး ကြိုးစားလေ့ကျင့်ရမယ်။' သူမသည် ရှင်းအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေရန် ပိုမိုသန်မာလာရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှင်းနှင့် ကူရှီးနားတို့ ပုန်းနေစဉ် တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်လာသည်။ တူညီသော ယူနီဖောင်းများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး နဖူးစည်း (Forehead Protector) များ မပါရှိသော နင်ဂျာ ၂၀ ကျော် တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် မည်သည့်ရွာမှဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့သည် လက်နက်များကို ဆွဲကိုင်ကာ ဆန်းဂျူးနင်ဂျာများထံ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဆူနာဒဲသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ချာကရာများကို စီးဆင်းစေပြီး သူမ၏ ထူးကဲသော ခွန်အား (Monstrous Strength) ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အလွန်အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူမကို ဝန်းရံသွားသည်။

"သေပေတော့!"

သူမက တိုက်ခိုက်သူတစ်ဦးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ ထိုသူမှာ ရုပ်သေးရုပ်ကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျမီကပင် သူ သေဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။ ၎င်းမှာ ဆူနာဒဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားပင် ဖြစ်လေတော့သည်။