အခန်း (၁၀၅) : ကီရီတို့ရဲ့ အထိနာတဲ့ ဆုံးရှုံးမှု

ရှင်းဆီကို တရှိန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေတဲ့ ကီရီနင်ဂျာတွေဟာ ခြေလှမ်းတွေ တုန့်ခနဲ ရပ်သွားကြပါတယ်။ တတိယမြောက် မီဇူကာဂဲကိုယ်တိုင်လည်း ရှေ့ဆက်မတိုးရဲတော့ဘဲ ကြောင်ကြည့်နေမိပါတယ်။

တစ်မြီးရှင်ရဲ့ အရွယ်အစားကတင် တော်တော်လေး လန့်ဖို့ကောင်းနေပြီဖြစ်ပေမဲ့ အခုပေါ်လာတဲ့ ရေခဲဘီလူးကြီးကတော့ ပိုလို့တောင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေတာပါ။ သူတို့ တကယ်ပဲ ကြောက်ချေးပါသွားကြပါပြီ။

"သူတို့ နောက်တွန့်သွားမယ်ဆိုတာ ငါကြိုသိသားပဲ" ရှင်းကတော့ ဒါကို မအံ့သြပါဘူး။

"ငါသာ အဲဒီ ရေခဲဘီလူးကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုရင်လည်း ငါလည်း ကြောက်မိမှာပဲ" ကူရှီးနားက မျက်စောင်းလေးထိုးရင်း ဝင်ပြောလိုက်ပါတယ်။

"မီဇူကာဂဲဆာမ... ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ?"

ကီရီနင်ဂျာတစ်ယောက်က တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ လှမ်းမေးလိုက်ပါတယ်။ စောစောက ဒေါသတွေကြောင့် သွေးရူးသေရူး ဖြစ်နေခဲ့ပေမဲ့ ရေခဲဘီလူးကြီးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ သတိပြန်ဝင်လာကြပါပြီ။ သူတို့ ရှေ့ဆက်ဖို့ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြပါတယ်။ ဒီဘီလူးကြီးက ခြေတစ်ချက်လှမ်းရုံနဲ့တင် သူတို့ကို နင်းချေပစ်နိုင်တာကိုး။

"မကြောက်ကြနဲ့!! ဒါက အယောင်ပြတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်! နင်ဂျုဆုတွေနဲ့ ဝိုင်းတိုက်ကြစမ်း!"

မီဇူကာဂဲဟာ တစ်စက္ကန့်ကို လက်ဟန် ငါးခုနှုန်းနဲ့ အမြန်ဖော်လိုက်ပါတယ်။ ရေနဂါးတစ်ကောင်ဟာ ရေခဲဘီလူးကြီးဆီကို ဟိန်းဟောက်ပြီး ပြေးဝင်သွားပါတယ်။ အခြား ကီရီနင်ဂျာတွေကလည်း အတုယူပြီး ရေဓာတ်ထုတ်လွှတ်မှု နည်းပညာပေါင်းစုံနဲ့ တရစပ် ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ကြပါတော့တယ်။ မြင်ကွင်းကတော့ တကယ့်ကို အားရစရာပါပဲ။

ကူရှီးနားနဲ့ မီကိုတိုတို့ကတော့ စိုးရိမ်နေကြပြီး ကိုနန်ကတော့ ရှင်းရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ မျက်နှာဝှက်ထားရှာပါတယ်။ ရှင်းကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပါပဲ။ သူဖန်တီးထားတဲ့ ပညာရပ်အကြောင်း သူအသိဆုံးလေ။ ဒီရေခဲဘီလူးကြီးကို သံမဏိထက်တောင် မာကျောတဲ့ ရေခဲထုတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာပါ။ S-အဆင့် ပညာရပ်တွေနဲ့တောင် ဒီခုခံအားကို ဖောက်ဖို့ ခက်ပါလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ ပျက်စီးသွားရင်တောင် ရှင်းမှာ ချက္ကရာရှိသရွေ့ ချက်ချင်းပြန်လည်ပြုပြင်လို့ ရပါတယ်။

ဒါက ရှင်းအတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ သူ့မှာ ချက္ကရာတွေက ပေါမှပေါလေ။

ရေဓာတ်တိုက်ကွက်တွေက ရေခဲဘီလူးကြီးကို ထိမှန်ပြီး အက်ကြောင်းအနည်းငယ် ထင်သွားပေမဲ့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ပြန်ကောင်းသွားပါတယ်။ တိုက်ခိုက်မှုတွေ ရပ်သွားတဲ့အခါ ရေခဲဘီလူးကြီးကတော့ ဘာဒဏ်ရာမှမရဘဲ အကောင်းတိုင်း ရှိနေဆဲပါ။ ပြီးတော့ ကီရီနင်ဂျာတွေဆီကို ဧရာမခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အလေးချိန်ကြောင့် မြေပြင်ကြီးဟာ တုန်ခါသွားပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ခြေရာကြီးတွေ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။ အရွယ်အစားကြောင့် လှုပ်ရှားမှုက နှေးတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ တော်တော်လေး မြန်ပါတယ်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ကီရီနင်ဂျာတွေဆီ ရောက်သွားပါပြီ။

ဘီလူးကြီးက သူ့ရဲ့ ဧရာမခြေထောက်ကြီးကို မြှောက်ပြီး နင်းချလိုက်ပါတယ်။ ပါးနပ်တဲ့ ကီရီနင်ဂျာတွေက ကိုယ်ရောင်ဖျောက်အတတ်နဲ့ ရှောင်နိုင်ပေမဲ့ နှေးတဲ့သူတွေကတော့ အရှင်လတ်လတ် ဖိကြိတ်ခံလိုက်ရပါတော့တယ်။

"တောက်! အဲဒီ ဘီလူးသတ္တဝါကြီးက ဘာလဲဟ!"

မီဇူကာဂဲရဲ့ မျက်နှာဟာ ပျက်ယွင်းနေပါပြီ။ သူက တစ်မြီးရှင်ကိုတော့ သိပေမဲ့ ဒီရေခဲဘီလူးကြီးကတော့ အသစ်အဆန်းဖြစ်နေတာပါ။ "ဒါက တကယ်ပဲ နင်ဂျုဆုတစ်ခုလား?" သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရပါတယ်။

"မီဇူကာဂဲဆာမ... သတိထား! မြေပြင်က ခဲနေပြီ!"

အထူးဂျိုးနင်တစ်ယောက်က သူ့ကို အော်သတိပေးလိုက်ပါတယ်။ မီဇူကာဂဲ ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မြေပြင်ပေါ်မှာ ရေခဲတွေ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြန့်နှံ့လာတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ဒါက ရေခဲဘီလူးကြီးရဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုပါပဲ... သူ့အနားနီးသမျှ အရာအားလုံးကို ခဲသွားစေတာပါ။

ဒါပေမဲ့ ဒီအစွမ်းကို ရှင်းက စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်လို့ရပါတယ်။ သူသာ ရေခဲဘီလူးပေါ်မှာ ရပ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ရေခဲဘီလူးကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ရှင်းရဲ့ Ice Age ပညာရပ်လိုမျိုး အေးစိမ့်တဲ့ လေလှိုင်းတွေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါတယ်။

"ဆုတ်ခွာကြစမ်း!!!"

မီဇူကာဂဲဟာ အခြား ကီရီနင်ဂျာတွေကိုတောင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်အတတ်ကို သုံးပြီး အရင်ဆုံး လစ်ပါတော့တယ်။

အဝေးမှာရှိနေတဲ့ တချို့လူတွေကတော့ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်ကြပေမဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ နေရာတင် ခဲသွားကြပါတယ်။ ရေခဲဘီလူးကြီးက ခြေနဲ့တစ်ချက် နင်းလိုက်တဲ့အခါ ခဲနေတဲ့ မြေပြင်နဲ့အတူ အထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ကီရီနင်ဂျာတွေပါ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ကွဲကြေကုန်ပါတော့တယ်။

မီဇူကာဂဲဟာ စိတ်ပျက်အားလျော့စွာနဲ့ ကြည့်နေရုံပဲ တတ်နိုင်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်သားရဲဗုံးကြောင့် သေဆုံးသူတွေအပါအဝင်ဆိုရင် သူတို့ နင်ဂျာ တစ်ထောင်နီးပါးလောက် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပါပြီ။ ကီရီဂါကူရီမှာ နင်ဂျာ စုစုပေါင်း တစ်သောင်းလောက်ပဲ ရှိတာဖြစ်ပြီး အများစုကလည်း ဂဲနင်တွေပါ။ အင်အား ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက် ဆုံးရှုံးသွားတာဟာ သူတို့အတွက် အကြီးအကျယ် ထိခိုက်မှုပါပဲ။

ဒါက ကီရီဂါကူရီ သမိုင်းမှာ အဆိုးရွားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ပြီး သူဟာလည်း အရှက်ရဆုံး မီဇူကာဂဲအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ခံရပါတော့မယ်။ တားမြစ်စက္ကူလိပ်ကိုလည်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသလို ကီရီကိုလည်း အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်အောင် ဦးဆောင်ခဲ့တာမို့ ရွာသားတွေက သူ့ကို ရာထူးကဆင်းဖို့ တောင်းဆိုကြတော့မှာပါ။

သူဟာ ရေခဲဘီလူးကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေတဲ့ ကီရီနင်ဂျာတွေနဲ့အတူ အမြီးကုပ်ထွက်ပြေးသွားပါတော့တယ်။

"သူတို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီလား?" မီကိုတိုက အံ့သြတကြီး မေးပါတယ်။

ရှင်းက သူမရဲ့ နဖူးကို လက်နှစ်ချောင်းနဲ့ တောက်လိုက်ပြီး "ဆုတ်မှာပေါ့... ဒီမှာ ဆက်နေရင် အသေခံတာနဲ့ အတူတူပဲလေ"

"ဒါတွေက မင်းက မတန်တဆ အင်အားကြီးနေလို့ပေါ့" မီကိုတိုက နဖူးကို ပွတ်ရင်း ဗျစ်တောက်ဗျစ်တောက် ပြောလိုက်ပါတယ်။

...

ရှင်းက တစ်မြီးရှင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ကိုနိုဟာ တပ်ဖွဲ့တွေရှိရာကို ဦးတည်လိုက်ပါတယ်။ ရေခဲဘီလူးကြီးကိုတော့ ထားခဲ့လိုက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ချက္ကရာ ထောက်ပံ့မှုမရှိတော့ရင် ဒါက ဧရာမ ရေခဲရုပ်ထုကြီးတစ်ခုပဲ ဖြစ်သွားတော့မှာပါ။ ကိုနိုဟာ နင်ဂျာတွေကတော့ တစ်မြီးရှင်ကို မြင်ပြီး ကြောက်လန့်နေကြပါတယ်။

"သူက ငါတို့ဘက်က ဖြစ်ရမယ်။ ကြည့်ဦး... သူ့ခေါင်းပေါ်ကလူက ကိုနိုဟာ နဖူးစည်း ပတ်ထားတာပဲ။ ပြီးတော့ ကီရီကိုလည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သေးတယ်" ဂျိုးနင်တစ်ယောက်က ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ဒါဆို မင်း သွားမေးကြည့်ပါလား?" နောက်ဂျိုးနင်တစ်ယောက်က အကြံပေးပါတယ်။

ပထမဂျိုးနင်က ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။ "ဘယ်လိုလုပ် သွားမလဲဗျ... အဲဒီအကောင်ကြီးက ငါ့ကို ခြေတစ်ချက်နဲ့တင် နင်းခြေသွားနိုင်တာကိုး"

ရှင်းက ကိုနန်ကို ချီပြီး တစ်မြီးရှင်ခေါင်းပေါ်ကနေ ခုန်ဆင်းလိုက်ပါတယ်။

"ရှင်း... ငါ့ကို ဖမ်းဦး!"

ကူရှီးနားက အော်ပြောရင်း ရှင်းဆီကို ခုန်ချလိုက်ပါတယ်။ ရှင်းက ဗီဇအရပဲ လက်လှမ်းပြီး သူမကို ဖမ်းလိုက်ရပါတယ်။

"ရှင်း... ငါ့ကို အကျမခံနဲ့နော်!"

ရှင်း မော့ကြည့်လိုက်တော့ မီကိုတိုပါ ခုန်ချလာတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကူရှီးနားကို အောက်ချပေးကာ မီကိုတိုကို ထပ်ဖမ်းလိုက်ရပါတယ်။

"မင်းတို့က ဘာလို့ အမြဲတမ်း ငါ့ကို ဖမ်းခိုင်းနေကြတာလဲ? ငါသာ မဖမ်းနိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?" ရှင်းက ညည်းညူလိုက်ပါတယ်။

မီကိုတိုကတော့ မျက်နှာလေးနီသွားပါတယ်။ သူမက ရှင်းရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကနေ မထွက်ချင်သေးပါဘူး... အရမ်းကို နွေးထွေးနေတာကိုး။ ရှင်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ပြီး မီကိုတိုကို အောက်ချပေးလိုက်ပါတယ်။

"သွားကြစို့... သူတို့က ငါတို့ကို ကြိုဆိုဖို့ ပြင်နေကြပုံပဲ" ရှင်းက ကိုနိုဟာ နင်ဂျာတွေကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"သူတို့ ကြည့်ရတာ ကြိုဆိုတာထက် ငါတို့ကို တိုက်တော့မယ့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေတယ်" ဟု ကူရှီးနားက ဆိုလိုက်ပါတော့တယ်။