အခန်း (၁၀၄) : ကီရီ စစ်မျက်နှာဆီသို့

ရှင်း ကိုနိုဟာစခန်းကို ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ ဟာတာကေး ဆာကူမိုတစ်ယောက် စခန်းပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးကို အပူတပြင်း ကြီးကြပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ စခန်းဟောင်းကတော့ ရှင်းရဲ့ ရေခဲဒဏ်ကြောင့် လုံးဝခဲနေခဲ့လို့ အသစ်ပြန်ဆောက်နေကြရတာပါ။

"ဟူး... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပဲ"

ကူရှီးနားက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်တယ်။ "ဒါနဲ့ ဟိုတာနူကီကြီးကော? မင်း လွှတ်လိုက်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ရှုကူကုကို မမြင်ရတာကြောင့် သူမက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်တာပါ။

"မဟုတ်ပါဘူး... ဒီထဲအထိ ခေါ်မလာခဲ့တာပါ။"

ကိုနိုဟာနင်ဂျာတွေက တစ်မြီးရှင်ကို ကြောက်ကြတာကြောင့် ရှင်းက သူ့ကို အနီးအနားက တောအုပ်တစ်ခုထဲမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါတယ်။

"စုနာကောင်တွေက ပြန်လုသွားမှာ မစိုးရိမ်ဘူးလား?" မီကိုတိုက ကြားဖြတ်မေးလိုက်တယ်။

"သူတို့မှာ အဲဒီလောက် သတ္တိမရှိပါဘူး။ နောက်ပြီး ရှုကူကုက ငါ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာ။ သူတို့ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ကြံတာနဲ့ ငါချက်ချင်း သိမှာပါ"

ရှင်းက ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ အရှက်တကွဲ ဆုတ်ခွာသွားရတဲ့ စုနာအနေနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် လာရဲမှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူ ယုံကြည်နေတာပါ။

....

ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့အခါ စုနာနဲ့ အာမီတို့ဟာ ငြိမ်သက်နေပြီး ဘာပြဿနာမှ ထပ်မလုပ်တော့ပါဘူး။ သူတို့ဘက်က အင်အားသာနေပေမဲ့ ရှင်းရဲ့ အတိုင်းအတာကြီးမားလှတဲ့ ရေခဲဓာတ်ထုတ်လွှတ်မှုကို ကြောက်လန့်နေကြတာကြောင့် ခုခံရေးကိုပဲ အဓိကထားနေရပါတယ်။

ကိုနိုဟာဟာ စုနာစစ်မျက်နှာမှာ အသာစီးရနေပေမဲ့ အလုံးစုံသောအခြေအနေကတော့ ဆိုးရွားနေဆဲပါပဲ။ အိဝ (Iwa) စစ်မျက်နှာမှာတော့ ဟီရူဇန်နဲ့ ဒန်ဇိုးတို့က အခြေအနေကို မပျက်အောင် ထိန်းထားနိုင်ရုံပဲ ရှိပါသေးတယ်။

ဒါ့အပြင် ကိုနိုဟာဟာ ကီရီဂါကူရီ (Kirigakure) နဲ့လည်း ရင်ဆိုင်နေရပြီး အဲဒီစစ်မျက်နှာမှာတော့ ရှုံးနိမ့်နေပါတယ်။ ကီရီနင်ဂျာတွေဟာ မီးနိုင်ငံရဲ့ အသည်းနှလုံးနေရာအထိတောင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒိုင်မျိုး (Daimyo) ကတော့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီး ဟီရူဇန်ဆီကို ရှင်းလင်းချက်တောင်းတဲ့စာတွေ တရစပ် ပေးပို့နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီစာတွေက ဘာမှအသုံးမဝင်ပါဘူး။ ဒိုင်မျိုးဟာ ငွေကြေးပဲ ထောက်ပံ့နိုင်တာဖြစ်ပြီး စစ်ရေးအရတော့ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူးလေ။ သူပိုင်တဲ့ စစ်တပ်ဆိုတာကလည်း သာမန်လူတွေနဲ့ပဲ ဖွဲ့စည်းထားတာမို့ နင်ဂျာတွေနဲ့ယှဉ်ရင် အသက်စတေးခံ (Cannon fodder) သက်သက်ပါပဲ။

အခုတော့ ရှင်းဟာ ကူရှီးနား၊ မီကိုတို၊ ကိုနန်တို့နဲ့အတူ ကီရီစစ်မျက်နှာဆီ ဦးတည်နေပါပြီ။ တတိယမြောက် ဟိုကာဂဲက ရှင်းကို ဂျိုးနင် (Jōnin) အဖြစ် ရာထူးတိုးပေးပြီး ကီရီစစ်မျက်နှာကို သွားဖို့ အထူးအမိန့် ထုတ်လိုက်တာပါ။

ရှင်းကလည်း မငြင်းပါဘူး။ ကိုနိုဟာ စစ်နိုင်ဖို့ ကူညီရမယ့် မစ်ရှင်က သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာကိုး။ ကီရီနင်ဂျာတွေက အိမ်ရှေ့အထိ ရောက်နေပြီမို့ ကိုနိုဟာကို အရှုံးမပေးနိုင်ပါဘူး။ ဟီရူဇန်က မလွှတ်ရင်တောင် သူက ကီရီကို နှိမ်နင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာမှာ အသေအချာပါပဲ။

...

"ငါတို့ မရှိဘဲ ကိုနိုဟာက စုနာနဲ့ အာမီကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား?" မီကိုတိုက ရှင်းကို မေးလိုက်တယ်။

"မသေချာပေမဲ့... သူတို့ အလွယ်တကူ ရှုံးမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

ရှင်းအနေနဲ့ ဆာကူမိုက စုနာနဲ့ အာမီကို အပြတ်အသတ် နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မယုံကြည်ပေမဲ့ သူတို့ တောင့်မခံနိုင်တော့ရင် သူ ပြန်လာခဲ့ရုံပဲလေ။ လောလောဆယ်မှာတော့ ကီရီကို နှိမ်နင်းဖို့က အဓိက ဦးစားပေး ဖြစ်နေပါတယ်။

"ရှင်း... ဒီတာနူကီကြီးကို နည်းနည်းလောက် ဖြည်းဖြည်းသွားခိုင်းလို့ မရဘူးလား? ငါ ခေါင်းတွေ မူးနေပြီ" ကူရှီးနားက ညည်းညူနေပြန်တယ်။

"ခဏလေးပဲ သည်းခံလိုက်ပါဦး... မကြာခင် ရောက်တော့မှာပါ" ရှင်းက နှစ်သိမ့်လိုက်ပါတယ်။

နှစ်နာရီလောက်အကြာမှာ သူတို့ ကီရီစစ်မျက်နှာကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ ကိုနိုဟာနင်ဂျာတွေဟာ အသည်းအသန် ခုခံနေရပေမဲ့ ကီရီရဲ့ ထိုးစစ်ကို မယှဉ်နိုင်ဖြစ်နေတယ်။ တတိယမြောက် မီဇူကာဂဲ (Mizukage) ကိုယ်တိုင် တိုက်ပွဲကို ဦးဆောင်ပြီး ကိုနိုဟာနင်ဂျာတွေကို တရစပ် သတ်ဖြတ်နေတာပါ။

ကိုနိုဟာရဲ့ အကြီးအကဲတွေဖြစ်တဲ့ ဟိုမူရာ (Homura) နဲ့ ကိုဟာရူ (Koharu) တို့ကတော့ နောက်တန်းမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြတယ်။ ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး အောက်တန်းကျလှပါတယ်။

"သူတို့က ရွာတစ်ရွာရဲ့ အကြီးအကဲတွေဖြစ်ပြီး ဘာလို့ ချီယိုနဲ့ အဲဘီဇိုလောက်တောင် အစွမ်းမရှိကြတာလဲ?"

ပုန်းနေကြတဲ့ သူတို့ကိုကြည့်ပြီး ရှင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်။ တကယ်လို့ သူတို့ တိုက်ပွဲထဲ ပါဝင်လာရင်တောင် ထူးခြားမှာမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က ကာဂဲအဆင့်နီးပါး (Quasi-Kage level) ပဲ ရှိကြတာဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ပွဲနဲ့ ဝေးကွာနေတော့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က သံချေးတက်နေလောက်ပါပြီ။

"ရှုကူကု... မင်းအလှည့်ပဲ! ဝိညာဉ်သားရဲဗုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်စမ်း!"

ရှုကူကုရဲ့ သုံးမိုး (Three-tomoe) ရှာရင်ဂန်က လည်ပတ်သွားပြီး ယင်နဲ့ ယန်ချက္ကရာတွေဟာ သူ့ပါးစပ်ထဲမှာ စုစည်းလာတယ်။ ကြီးမားလှတဲ့ ရာဆန်ဂန် (Rasengan) နဲ့တူတဲ့ အလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်းရဲ့ စွမ်းအားကတော့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပါတယ်။

ဝိညာဉ်သားရဲဗုံးဟာ ကီရီနင်ဂျာတွေရှိရာဆီ တရှိန်ထိုး ပြေးထွက်သွားတယ်။ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရလို့ သူတို့မှာ အချိန်မီ မခုခံနိုင်လိုက်ကြပါဘူး။

ဝုန်းးးး!

ဝိညာဉ်သားရဲဗုံးကြောင့် ကီရီနင်ဂျာ ရာနဲ့ချီ ပျက်စီးသွားတော့တယ်။ အားပျော့တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲဗုံး ဖြစ်နေဦးတော့၊ ဝိညာဉ်သားရဲဗုံးရဲ့ အရှိန်ကတော့ အံ့မခန်းပါပဲ။

"နှမြောစရာပဲ... သူတို့က အရမ်းပြန့်နေကြတာ။ တစ်စုတစ်ဝေးတည်းသာ ရှိရင် ဝိညာဉ်သားရဲဗုံး တစ်လုံးတည်းနဲ့ အိမ်ပြန်ပို့လိုက်လို့ ရတာကို"

ရှင်းက စိတ်ပျက်ဟန်နဲ့ ခေါင်းခါပြလိုက်တယ်။

ဝိညာဉ်သားရဲဗုံး နှစ်လုံး ပစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့ ဆက်ပုန်းနေလို့ မရတော့ပါဘူး။ တစ်မြီးရှင်ရဲ့ ကိုယ်ထည်က အရမ်းကြီးမားတာကိုး။ ကီရီနင်ဂျာတွေ ကိုနိုဟာကိုပဲ အာရုံရောက်မနေရင် ဒီလို အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ဖို့ မလွယ်ပါဘူး။

"တောက်!"

မီဇူကာဂဲက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး ကိုနိုဟာ ဂျိုးနင်တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်နေတာကို ရပ်တန့်ကာ တစ်မြီးရှင်ဘက်ကို လှည့်လိုက်တယ်။ အခြား ကီရီနင်ဂျာတွေလည်း သူတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ မိသားစုတွေအတွက် လက်စားချေဖို့ ဒေါသတကြီးနဲ့ တစ်မြီးရှင်ဆီ ဦးတည်လာကြပါတော့တယ်။

ကီရီနင်ဂျာတွေရဲ့ အာရုံက တစ်မြီးရှင်ဆီ ရောက်သွားမှပဲ ကိုနိုဟာနင်ဂျာတွေ သက်ပြင်းချနိုင်ပါတော့တယ်။

"အများကြီးပါလား... ဒါကြောင့်လည်း ဟိုမူရာတို့ တောင့်မခံနိုင်တာ ဖြစ်မှာ"

ရှင်းက ချဉ်းကပ်လာတဲ့ ကီရီနင်ဂျာ နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်လောက်ကို အကဲခတ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

ကူရှီးနားနဲ့ မီကိုတိုကတော့ အဲဒီလူအုပ်ကြီးကိုကြည့်ပြီး ရင်တုန်နေကြတယ်။ "ရှင်း... မင်း သူတို့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား?"

"ဘာတွေ စိုးရိမ်နေတာလဲ? ကိုနန်ကို ကြည့်ဦး... သူ ဘယ်လောက် အေးဆေးဖြစ်နေလဲဆိုတာ။ သူ့ဆီက သင်ယူသင့်တယ်"

"ငါ... ငါက အံ့သြလွန်းလို့ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေတာပါ..." ကိုနန်က မျက်နှာလေးနီပြီး တိုးတိုးလေး ပြောရှာတယ်။

"ရေခဲဓာတ်ထုတ်လွှတ်မှု: ရေခဲလူသား နည်းပညာ!"

ရှင်းဟာ သူ့ရဲ့ ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဆူဆာနိုး (Perfect Susanoo) နီးပါး အရွယ်အစားရှိတဲ့ ဧရာမ ရေခဲဘီလူးကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။ တစ်မြီးရှင်တောင် အဲဒီဘီလူးကြီးရဲ့ ခါးလောက်ပဲ ရှိတာပါ။

"ဟောဒီ ရေခဲဘီလူးကြီးကို မြင်ရပြီဆိုတော့ အခုကော လုံခြုံပြီလို့ ခံစားရပြီလား?" ရှင်းက ပြုံးပြလိုက်တယ်။

ဒါက သစ်သားဓာတ်ထုတ်လွှတ်မှုရဲ့ သစ်သားလူသားနည်းပညာကို အခြေခံပြီး ရှင်းကိုယ်တိုင် အသစ်တီထွင်ထားတဲ့ ရေခဲဓာတ် နည်းပညာသစ် ဖြစ်ပါတယ်။ ရေခဲဓာတ်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ရေခဲဓာတ်နဲ့ ယန်ဓာတ် (Yang Release) ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ရေခဲဘီလူးကြီးကို အသက်သွင်းထားတာပါ။

"အဲဒါကလည်း ရေခဲဓာတ် ထုတ်လွှတ်မှုပဲလား?"

ကူရှီးနား၊ မီကိုတိုနဲ့ ကိုနန်တို့ဟာ ထိုဧရာမ ဘီလူးကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေကြတယ်။ ဆူဆာနိုးကို မြင်ဖူးတဲ့ ကူရှီးနားနဲ့ မီကိုတိုတောင် မှင်တက်သွားရတယ်။

"ဒါက ရေခဲဓာတ်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ သာမန်ရေခဲဓာတ် မဟုတ်ဘူး။ ပထမမြောက် ဟိုကာဂဲရဲ့ သစ်သားဓာတ် ထုတ်လွှတ်မှုလိုမျိုးပေါ့" လို့ ရှင်းက ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။