အခန်း (၁၀၂) : ငါ့ရဲ့ သားကောင်ကို လုလို့မရဘူး!

တတိယမြောက် ကာဇီကာဂဲမှာ တော်တော်လေး အကြပ်ရိုက်နေသည်။ ရှုကူကု၏ တရစပ်တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် သူသည် တုံ့ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရန်ထက် ခုခံကာကွယ်ဖို့ကိုသာ အားစိုက်နေရသည်။

သူက ရှုကူကုထက် အင်အားနည်းနေ၍တော့ မဟုတ်ပေ။ ထိုသားရဲကို သူ ကောင်းကောင်းဖိနှိပ်နိုင်သော်လည်း ဘေးနားရှိ အခြား စုနာနင်ဂျာများမှာမူ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိကြ။ ထို့ကြောင့် မိမိရဲဘော်များကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူသည် ခုခံရေးကိုသာ အဓိက အာရုံစိုက်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ရေးအဖွဲ့ကလွဲပြီး ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ!" သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အဆင့်မမီသော နင်ဂျာများ ရှိနေခြင်းက သူ၏ တိုက်ပွဲအတွက် အနှောင့်အယှက်သာ ဖြစ်နေသည်။

စုနာနင်ဂျာများ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသလို ဟန်ဇိုးကလည်း အာမီဂါကူရီ နင်ဂျာများကိုပါ လိုက်ပါဆုတ်ခွာရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဟန်ဇိုး... ဒီတစ်မြီးရှင်ကို နှိမ်နင်းဖို့ မင်းရဲ့အကူအညီ လိုတယ်" ဟု ကာဇီကာဂဲက ဆိုသည်။ သူ တစ်ဦးတည်းနှင့် တစ်မြီးရှင်ကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ အင်အား အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ပြဿနာတော့မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုနိုဟာစခန်းကို တိုက်တုန်းက ငါတို့ အာမီဂါကူရီဘက်က ဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် မင်း ဘယ်လို ပြန်ပေးဆပ်မလဲ?" ဟန်ဇိုးက အခွင့်ကောင်းကို လက်လွတ်မခံဘဲ အကျပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူသည် အထူးချွန်ဆုံး အာမီဂါကူရီ နင်ဂျာ အယောက် ၅၀ ကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ပြီး ကိုနိုဟာစခန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်သည့် အယောက် ၅၀ စလုံးကို ရှင်းက ရေခဲရိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့မှာ အဆင့်မြင့် ချူးနင်များ ဖြစ်သဖြင့် ဟန်ဇိုးအတွက် အစားထိုးမရနိုင်သော ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ငါ့ကို တစ်မြီးရှင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ဖို့ ကူညီမယ်ဆိုရင် မင်း လိုချင်သလို ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်။" ကာဇီကာဂဲ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူနေသော ဟန်ဇိုးကို ကျိန်ဆဲနေမိသည်။

"ဆင့်ခေါ်ခြင်း အတတ်!"

ဟန်ဇိုးသည် သူ၏ ဆာလမန္ဒာကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ဆာလမန္ဒာသည် ရှုကူကုကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်က အချိန်အနည်းငယ် ဆွဲထားပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကာဇီကာဂဲကလည်း သူ၏ သံလိုက်ဓာတ် ထုတ်လွှတ်မှုကို အသုံးပြုကာ သံမှုန်လှောင်အိမ်ကြီး တစ်ခု ဖန်တီးပြီး ရှုကူကုကို ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။

"တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ရေးအဖွဲ့... တစ်မြီးရှင်ကို အခု တံဆိပ်ခတ်ကြ!" သူက တရစပ် တိုက်ခိုက်ရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။ ဟန်ဇိုးနှင့် ကာဇီကာဂဲတို့က ရှုကူကုကို တိုက်ခိုက်ရန် ရေဓာတ် ထုတ်လွှတ်မှုကို အသုံးပြုကြပြီး အဲဘီဇိုနှင့် ချီယိုတို့ကလည်း ဝိုင်းဝန်း ကူညီကြသည်။

ကာဂဲအဆင့်ရှိသူ လေးဦး၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရသောအခါ ရှုကူကုမှာ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာရသည်။ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ရေးအဖွဲ့မှာလည်း ရှုကူကုကို တံဆိပ်ခတ်ရန် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား တက်လာကြသည်။ ၎င်းမှာ တစ်မြီးရှင်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ကိုနိုဟာကို ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သော ကိုးမြီးရှင်နှင့် ယှဉ်လျှင် အန္တရာယ် သိပ်မကြီးဟု သူတို့ တွေးထားကြသည်။

"ဒီ အသုံးမကျတဲ့ တာနူကီစုတ်ကတော့..."

အရိပ်ထဲမှ စောင့်ကြည့်နေသော ရှင်းက ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ရှုကူကုက တော်တော်လေး အင်အားနည်းနေသည်။ ဖမ်းဆီးမခံရခင်အထိ ရန်သူတစ်ယောက်ကိုတောင် သေကြေအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒါ ငါ့ရဲ့ သားကောင်ပဲ! မင်းတို့ ငါ့ဆီကနေ လုလို့မရဘူး!"

ရှင်းသည် ရှုကူကု၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဖျတ်ခနဲ ရောက်ရှိလာပြီး ကာဇီကာဂဲနှင့် အခြားသူများကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှင်းကို အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"အူဇူမာကီး ရှင်း... မင်းက တစ်မြီးရှင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတာလား?" ဟု ကာဇီကာဂဲက မေးလိုက်သည်။

"ခန့်မှန်းကြည့်လေ... မှန်ရင် ဆုလာဘ် ရှိနိုင်တယ်" ရှင်းက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"တစ်မြီးရှင်ကို ရှာရင်ဂန်နဲ့ ထိန်းချုပ်ထားတာပဲ။ အူဇူမာကီး ရှင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီမှာ ရှိနေရင် တံဆိပ်ခတ်ဖို့က ခက်လိမ့်မယ်" ဟု ချီယိုက လေးနက်စွာ ဆိုသည်။

တစ်မြီးရှင်ကို တံဆိပ်ခတ်နိုင်ရန်မှာ ဦးစွာ ရှင်းကို ကိုင်တွယ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့အတွက် ပြဿနာကြီး ဖြစ်နေသည်။ ရှင်း၏ အင်အားက သူတို့ကို ထိတ်လန့်စေသည်။ ကလေးတစ်ယောက်ကို ဤမျှ ကြောက်ရွံ့ရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမှ မတွေးထားခဲ့ဖူးပေ။

"ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲကို ပြန်ရယူရမယ်။ ပြီးတော့ အူဇူမာကီး ရှင်းကလည်း သေကို သေရမယ်။" ကာဇီကာဂဲ၏ မျက်လုံးများက တင်းမာသွားသည်။ ရှင်းသည် ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်ဖြင့် ဤမျှ အင်အားကြီးနေပါက နောင်တွင် ဟာရှီရာမ ဆန်းဂျူးကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်သည်။

နင်ဂျာလောက၏ နတ်ဘုရားဟု တင်စားရသော ဟာရှီရာမ ရှိစဉ်က မည်သည့်ကျေးရွာမျှ မရိုးမရွ မလုပ်ရဲခဲ့ကြပေ။ ပထမအကြိမ် နင်ဂျာကမ္ဘာစစ်မှာ သူ သေဆုံးပြီးမှသာ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှင်းသာ ထိုအဆင့်ထိ ရောက်သွားပါက စုနာအတွက်သာမက တစ်လောကလုံးအတွက်ပါ ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

"ငါတို့ အတူတူ ပူးပေါင်းရင် သူ့ကို သတ်နိုင်ပါတယ်။ အခု တိုက်ကြ! ဘာမှ ချန်မထားနဲ့!" ဟု ကာဇီကာဂဲက ဟန်ဇိုးကို ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အဲဘီဇိုနှင့် ချီယိုတို့က အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မည်မှာ သေချာသော်လည်း ဟန်ဇိုးမှာမူ ခန့်မှန်းရခက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေါ့..." ဟန်ဇိုး၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ တောက်ပလာသည်။ သူသည် ရှင်းကို အလွန် မုန်းတီးသူ ဖြစ်သဖြင့် သတ်ရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းတို့က ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား? တော်တော်ကို မာနကြီးတာပဲ။" ရှင်းက ခပ်သံလွင်လွင် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူတို့က သူ့ကို အထင်သေးနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"မာနကြီးနေတာက မင်းပါ အူဇူမာကီး ရှင်း။ မင်းက ကလေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ... ဘာလို့ ဒီလောက် ရမ်းကားနေရတာလဲ?" ချီယိုက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဘွားကြီး... မင်းရဲ့ သားကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်ဘဲနဲ့။ ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။" ရှင်း၏ စကားကြောင့် ချီယိုမှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

"အူဇူမာကီး ရှင်း... နင့်ကို ငါ သတ်မယ်!" သူမသည် ရှင်းထံသို့ ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်သွားသည်။ အဲဘီဇိုမှာလည်း သူ၏ အစ်မအတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် မတားဆီးနိုင်တော့ဘဲ နောက်က လိုက်ပါသွားရသည်။

"သနားစရာ ချီယိုပဲ... မင်းရဲ့ မိသားစုတွေ၊ ရုပ်သေးတွေကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတော့ လက်ဗလာနဲ့ပဲ တိုက်နေရတော့တာလား?"

ရှင်းသည် သူ၏ ကူဆာနာဂီဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်လှသော ဓားချက်တစ်ခုဖြင့် ရှုကူကုကို ပိတ်လှောင်ထားသည့် သံမှုန်လှောင်အိမ်ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ရှုကူကုသည် ဟိန်းဟောက်လျက် လွတ်မြောက်လာသည်။ ရှင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှုကူကုသည် ဝိညာဉ်သားရဲဗုံး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ယင်နှင့် ယန်ချက္ကရာများကို ၂:၈ အချိုးဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ထိုအစွမ်းထက် လုံးဝန်းသည့် အလုံးကြီးသည် စုနာစခန်းရှိရာသို့ တရှိန်ထိုး ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

စုနာနင်ဂျာများမှာ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ စခန်း ပျက်စီးသွားခြင်းကပင် အကြီးအကျယ် ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်နေသည်။ ကာဇီကာဂဲ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားသည်။ ဝိညာဉ်သားရဲဗုံးကို သူ တားဆီးရန် မကြိုးစားဝံ့ပေ။ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး သံမှုန်ခုခံရေးပင်လျှင် ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ဝုန်းးး!

စုနာစခန်းမှာ မြေလှန်ပျက်စီးသွားတော့သည်။ သူတို့ မသယ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော ရိက္ခာများအားလုံးလည်း ပျက်စီးကုန်သည်။ ကာဇီကာဂဲ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးတက်လာသည်။ ရိက္ခာဟူသည်မှာ ကိုနိုဟာထက် ဆင်းရဲသော စုနာအတွက် အလွန် အဖိုးတန်လှသဖြင့် ဤဆုံးရှုံးမှုမှာ သူတို့အတွက် အကြီးအကျယ် နောက်ဆု

တ်သွားစေသည့် ဒဏ်ရာ ဖြစ်သွားတော့သည်။