အခန်း (၁၀) - ကိုနိုဟာ၏ စစ်ကူများ နှင့် ဆူနာဒဲ
"ဒါ အူဇူမာကီ အာကီကိုပဲ..." သတိမေ့မြောနေသည့် မိန်းကလေးကို ကြည့်ရင်း ကူရှီးနားက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဪ... မင်းနဲ့ သိလို့လား" ရှင်းက မေးလိုက်သည်။ သူကတော့ ထိုမိန်းကလေးကို မမှတ်မိသော်လည်း ကူရှီးနားကမူ သိနေပုံရသည်။
"အင်း၊ အရင်က တစ်ခါတလေ ဆုံဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ မရင်းနှီးပါဘူး"
ကူရှီးနားသည် ရှင်းတစ်ယောက်တည်းနှင့်သာ တကယ်တမ်း ခင်မင်သူဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စုထဲမှ အခြားကလေးများကို သိသော်လည်း သူငယ်ချင်းဟု ခေါ်လောက်အောင် ရင်းနှီးသူ မရှိခဲ့ပေ။
ခဏအကြာတွင် အာကီကို နိုးလာသည်။ သူမသည် ထိတ်လန့်တကြား ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရှင်းနှင့် ကူရှီးနားတို့၏ အနီရောင်ဆံပင်များကို မြင်လိုက်ရမှ စိတ်အေးသွားပုံရသည်။ အနီရောင်ဆံပင်သည် အူဇူမာကီမျိုးနွယ်စု၏ အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။ လူအများစုကမူ အနီရောင်ဆံပင်ကို မြင်သည်နှင့် အူဇူမာကီဟုသာ တန်းခနဲ သိကြသည်။
"နင်တို့က ဘယ်သူတွေလဲ"
အာကီကိုသည် ရှင်းနှင့် ကူရှီးနားကို မမှတ်မိပေ။ သူတို့သည်လည်း အူဇူမာကီမျိုးနွယ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိသော်လည်း သေချာစေရန် မေးမြန်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှင်းနှင့် ကူရှီးနားတို့သည် မျိုးနွယ်စုဝန်း၏ အစွန်အဖျားတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူမ မသိသည်မှာလည်း မဆန်းပေ။ မျိုးနွယ်စုအတွင်း နေထိုင်စဉ်ကပင် သူတို့သည် အခြားသူများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု နည်းပါးခဲ့ရာ ရှင်းဆိုလျှင် အာကီကိုအား တစ်ခါမျှပင် မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။
"ငါတို့လည်း မင်းလိုပဲပေါ့" ဟု ရှင်းက ခပ်တိုတိုပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အာကီကိုသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူမ၏ မိဘများကို သတိရမိရင်း မျက်ရည်များ အဆက်မပြတ် စီးကျလာတော့သည်။
"သူ့ကို သွားချော့ရမလား" ဟု ကူရှီးနားက ရှင်းအား ခိုးမေးသည်။
"ဘာလို့လဲ။ ငိုပါစေ။ နောက်ဆိုရင် သူကိုယ်တိုင်ပဲ ရုန်းကန်ရတော့မှာ။ အားကိုးရာမရှိတဲ့ ဘဝမှာ သန်မာနေမှ ဖြစ်မှာ"
ရှင်းက ခေါင်းခါပြရင်း အနီးရှိ ကျောက်တုံးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူတို့၏ အနာဂတ်အတွက် စဉ်းစားနေမိသည်။ သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ လမ်းနှစ်သွယ် ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ ကူရှီးနားကို ခေါ်ပြီး တစ်နယ်တစ်ကျေးသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာမူ ကိုနိုဟာမှ စစ်ကူများကို စောင့်ကာ လိုက်သွားရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကူရှီးနားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူတို့ ကိုနိုဟာသို့ သွားကြမည်။
၎င်းက ပိုမိုဘေးကင်းသော ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။ အနီရောင်ဆံပင်များဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေပါက ရန်သူ့ပစ်မှတ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ အသက်ငယ်သေးသည့် ကလေးနှစ်ယောက်အတွက် အတည်တကျမရှိဘဲ ရုန်းကန်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ကိုနိုဟာသို့ သွားခြင်းက လုံခြုံမှုနှင့် အကာအကွယ်ကို ရရှိစေမည်။ အထူးသဖြင့် အူဇူမာကီ မီတို သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးသရွေ့ ပရိယာယ်များလှသော ဒန်ဇိုးပင်လျှင် သူတို့ကို တစ်ခုခုလုပ်ရန် ဝံ့ရဲမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ကိုနိုဟာတွင် ရှင်းအနေဖြင့် နင်ဂျာတစ်ဦး၏ အခြေခံပညာရပ်များကို စနစ်တကျ သင်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကိုနိုဟာသို့ သွားမည်ဆိုပါက ကူရှီးနားသည် 'ကိုးမြီး ဂျင်ချူရီကီ' ဖြစ်လာမည့် ကံကြမ္မာကို သူ ပြောင်းလဲပေးရပေမည်။ သူမကို ထိုသို့သော ဘဝမျိုး မပိုင်ဆိုင်စေလိုပေ။ ကိုးမြီး၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသော်လည်း ၎င်းမှာ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲနိုင်သည့် ဗုံးတစ်လုံးနှင့် တူလှသည်။ ထို့အပြင် ဂျင်ချူရီကီ ဖြစ်ရခြင်းသည် အန်ဘူများ၏ အမြဲတစေ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံရကာ လွတ်လပ်မှု ကင်းမဲ့သော ဘဝမျိုးဖြစ်သည်။
ရှင်းကိုယ်တိုင်အတွက်မူ ဂျင်ချူရီကီ ဖြစ်ရန် လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ။ သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ဘုရားကိုယ်ထည် သာ သန်မာလာပါက ကိုးမြီးကို တစ်ဦးတည်းနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ရှာရင်ဂန် ဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုသားရဲကြီးကို အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေမည်။ သူ့တွင် ပုံတူကူးယူခြင်းစနစ် ရှိနေပါက ကိုးမြီးကို အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်ဦးမည်နည်း။ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အခြားအရာတစ်ခု ကပ်ပါးနေထိုင်နေသည်ကို သူ လုံးဝ မလိုလားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရှင်း၏ အကြည့်က အာကီကိုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ယခုအခါ သူနှင့် ကူရှီးနားတင် မဟုတ်ဘဲ အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးလည်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ကူရှီးနား၊ ဒီကို ခဏလာဦး။ ငါ ပြောစရာ ရှိတယ်" ရှင်းက သူမကို ခေါ်ထုတ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။ "ကူရှီးနား၊ ကိုနိုဟာရဲ့ စစ်ကူတွေ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်။ သူတို့ ငါတို့ကို ကိုနိုဟာကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီရောက်ရင် သိပ်ပြီး ထင်ပေါ်အောင် မနေနဲ့နော်။ ဒါကို သေချာမှတ်ထား"
ဂျင်ချူရီကီ တစ်ဦးကို ရွေးချယ်သည့်အခါ ပါရမီထူးသူများကိုသာ ရှာဖွေတတ်ကြသည်။ ထင်ပေါ်လွန်းပါက ဟီရူဇန် နှင့် အရိပ်မည်းထဲမှ ဒန်ဇိုးတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရနိုင်သည်။ ကူရှီးနားသည် ရှင်း ဘာကြောင့် ဤသို့ပြောသည်ကို နားမလည်သော်လည်း သူ၏စကားများကို စွဲမြဲစွာ မှတ်သားထားလိုက်သည်။
နောက်ထပ် တစ်ရက်ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။ သွေးချင်းနီနေသော ဝဲဂယက်ကျေးရွာ၏ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများပေါ်သို့ နေဝင်ရီတရောအချိန်၏ အရိပ်မည်းများ ကျရောက်လာသည်။
ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!
"ခြေသံတွေလား..."
ရှင်း၏ အာရုံခံစားမှုများ နိုးကြားသွားသည်။ ဘယ်ဘက်လက်က အိတ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ကပ်ခွာ ကို ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ညာဘက်လက်ကမူ ဓားတို ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကူရှီးနားက ရှင်း၏ အနားသို့ ကပ်လိုက်ပြီး၊ ထိတ်လန့်နေသော အာကီကိုကလည်း သူတို့နောက်တွင် ကပ်ပုန်းနေတော့သည်။
"ကလေး သုံးယောက်လား..."
ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အေးစက်သော မျက်လုံးများရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာသည်။ သူမသည် လှပသော်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သူမ၏ နောက်တွင် အခြား နင်ဂျာအချို့လည်း ပါလာကြသည်။
"မင်းတို့က အူဇူမာကီတွေ မဟုတ်လား။ မကြောက်ပါနဲ့။ ငါက ကိုနိုဟာက နင်ဂျာပါ။ ငါ့နာမည်က ဆူနာဒဲ (Tsunade) လို့ ခေါ်တယ်"
ဆူနာဒဲ၏ ခက်ထန်သော အကြည့်များမှာ ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ ဝဲဂယက်ကျေးရွာ၏ အခြေအနေကို မြင်ရသည်မှာ သူမကို ဒေါသထွက်စေသဖြင့် အမူအရာ တင်းမာနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှင်းသည် စိတ်အေးသွားသော်လည်း သူမကို ကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။ ဤသူမှာ ဆူနာဒဲ ဖြစ်သည်ဟု သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ သူမက... ရင်သား အတော်လေး ပြားနေသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမ မည်ကဲ့သို့ ရင်သားထွားကြိုင်းသော အမျိုးသမီးကြီး ဖြစ်လာမည်ကို သူ လုံးဝ စဉ်းစား၍ မရနိုင်တော့ချေ။
"အူဇူမာကီ မျိုးနွယ်စုထဲက မင်းတို့ပဲ ကျန်တာလား" ဟု ဆူနာဒဲက မေးသည်။
"ကျွန်တော် မသိဘူး။ တခြား အသက်ရှင်ကျန်တဲ့သူတွေလည်း ရှိရင် ရှိဦးမှာပေါ့"
အခြားသူများ ရှိနေဦးမည်ကို ရှင်း အသေအချာ သိသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဝဲဂယက်နိုင်ငံ မှ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ သို့မဟုတ် ပုန်းအောင်းနေကြပေလိမ့်မည်။
"ဒီပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာကြည့်ကြစမ်း။ တခြားသူတွေ ရှိသေးလားလို့။ တောက်... ဒါကို ဘယ်သူလုပ်တာလဲဆိုတာ ငါသိရင်တော့..."
ဆူနာဒဲ၏ လူသတ်ငွေ့အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အူဇူမာကီတို့သည် သူမ၏ အဖွားဖြစ်သူ၏ အမျိုးအနွယ်များ ဖြစ်ရုံသာမက ဆန်ဂျူမျိုးနွယ်စုနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ မဟာမိတ်ဖြစ်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ရှင်းကတော့ ဆူနာဒဲ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲကနေ မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်မိသည်။ ထိုကဲ့သို့ အပိုဒေါသထွက်ပြနေခြင်းမှာ ကလေးဆန်လှသည်ဟု သူ ထင်မိသည်။
ကံဆိုးစွာပင် ဆူနာဒဲက သူ၏ အမူအရာကို မြင်သွားပြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ 'ဒီကလေးက ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား'
"ဟေ့ ကောင်လေး၊ အခုနက ဘာအကြည့်လဲ"
"ဘာအကြည့်လဲ" ဟု ရှင်းက မသိနိုးနား လုပ်လိုက်သည်။
"လူလည်မကျနဲ့။ ငါ မြင်လိုက်တယ်။ နင် ငါ့ကို အထင်သေးတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တာ မဟုတ်လား"
ရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြချင်သော်လည်း ပြန်စဉ်းစားလိုက်မိသည်။ ဆူနာဒဲသည် စိတ်ဆတ်သူအဖြစ် ကျော်ကြားသူဖြစ်ရာ သူမက သူ့ကို ထိုးကြိတ်လွှတ်လိုက်နိုင်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး။ မမ မှားမြင်တာ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ရှင်းက အပြစ်ကင်းစင်ဟန် ဆောင်ကာ ငြင်းဆိုလိုက်တော့သည်။