အခန်း ၆။ ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးထံ လာခဲ့ပါ ချန်းရှီ

ထိုမျိုးနွယ်စု သုံးစုလုံးတွင် အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက် ကိုယ်စီ ရှိကြသည်။ ဆွန်းမျိုးနွယ်စု သည် အတွင်းပိုင်း ပဋိပက္ခ အများဆုံး ဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာအရှုပ်ထွေးဆုံးဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် အသာစီးရသည့်အချက်မှာ အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းချင်သူတစ်ဦးအတွက်မူ ဆွန်းမျိုးနွယ်စုသည် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သူတို့၏ စစ်ဗျူဟာမြောက် ချဉ်းကပ်ပုံများမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသယောင် ရှိသဖြင့် ဘဝကို သက်သောင့်သက်သာ ဖြတ်သန်းချင်သူများ ခိုလှုံရန် အကောင်းဆုံး စစ်ပွဲသခင် ဖြစ်ပြီး လုံခြုံမှုအတိုင်းအတာလည်း မြင့်မားသည်။

ချောင်းချောင်းကိုမူ အင်အားကြီးမားသော အရှင်သခင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း စိတ်မကောင်းစရာမှာ သူသည် သံသယစိတ် လွန်ကဲလွန်းလှသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ အားသာချက်မှာ သူ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်မီအချိန်အထိ သူသာ အရည်အချင်းရှိလျှင် သူနှင့်အတူ လက်တွဲလုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး သင် မည်မျှပင် ထောင်လွှားနေပါစေ သူ သည်းခံပေးနိုင်သည်။ သူ၏ ထိုသံသယစိတ်သာ မရှိလျှင် သူသည် သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အရေးကြီးသည့်အချက်မှာ ချောင်းချောင်း၏ စစ်ဗျူဟာရှင်များထဲတွင် ရောဂါဝေဒနာကြောင့် သေဆုံးရသူ သို့မဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံစည်ရန် ဖိအားပေးခံရသူများမှလွဲ၍ ရန်သူ့လက်ရ ဖမ်းဆီးခံရသူ သို့မဟုတ် အသတ်ခံရသူဟူ၍ မကြားမိခြင်းပင်။ အန္တရာယ်များလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ချောင်းချောင်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများအပေါ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုမှာ အတော်ပင် အားကောင်းလှသည်။ ထို့ပြင်ကြေကွဲဝမ်းနည်းဖွယ် ကမ်းပါးနီတိုက်ပွဲ (Battle of Red Cliff) တွင်ပင် မည်သည့် စစ်ဗျူဟာရှင်မျှ ဖမ်းဆီးခံရသည်ဟူ၍ မှတ်တမ်းမရှိခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ချန်းရှီသည် မိမိ၏ အပြုအမူများက ချောင်းချောင်း၏ သံသယကို မနှိုးဆွမိစေရန် ယုံကြည်ချက် မရှိလှပါ။ မည်မျှပင် နှုတ်အမူအရာနှင့် အပြုအမူကို သတိထား စဉ်းစားပါစေဦးတော့၊ ရှေးခေတ်လူများနှင့် အနည်းနှင့်အများ ကွဲပြားမှု ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ မရည်ရွယ်ဘဲ သူတပါးကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်သည်။ အဆုံးသတ်တွင် သူသည် ရွှင်ယွီကဲ့သို့ ဗလာသေတ္တာတစ်လုံးကြောင့် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံစည်ရန် ဖိအားပေးခံရခြင်း သို့မဟုတ် ကောယို ကဲ့သို့ သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် ချောင်းချောင်းက မျက်စိမှိတ်ပေးပြီး အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ခြင်း ခံရခြင်း ဟူသော အကျိုးဆက်နှစ်ခုအနက် တစ်ခုခုကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။ ယင်းက ရလဒ်နှစ်ခုအကြား လောင်းကြေးထပ်ရခြင်း ဖြစ်ရာ... လောင်းရဲပါ့မလား။

လျှိုပန်း၏ မျိုးဆက်ဖြစ်သော လျှိုပေ့  ကိုမူ သူ ယနေ့တိုင် နားမလည်နိုင်သေးချေ။ အချို့က သူသည် ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း လူတစ်ယောက်က တစ်သက်လုံး ဟန်ဆောင်သွားနိုင်လျှင်မူ စစ်မှန်ခြင်းနှင့် မည်သို့မျှ ကွာခြားမည်မဟုတ်တော့ပါ။ အချို့သောအမြင်အရမူ သင် စတင်ဟန်ဆောင်ချိန်တွင် အသားမကျနိုင်သေးသော်လည်း ကျင့်သားရသွားသည့်အခါ ထိုဟန်ဆောင်မှုကပင် သင်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာတတ်သည်။ အကျဉ်းချုပ်ရလျှင် လျှိုပေ့သည် ဟန်ဆောင်နေသည်ဖြစ်စေ၊ စစ်မှန်သောအမူအရာကို ပြသနေသည်ဖြစ်စေ လက်တွေ့တွင် မည်သည့်ကွာခြားမှုမျှ မရှိဘဲ ရလဒ်က အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ပြဿနာမှာ လျှိုပေ့နောက်သို့ လိုက်ပါခြင်းသည် မလုံခြုံလှဘဲ ပထမဆုံး ဆယ်စုနှစ်ခန့်တွင် အတော်ပင် အကျပ်အတည်းဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ရွှီကျုံးသည် နေရာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သဘာဝ အကာအကွယ်အတားအဆီးများ မရှိချေ။ ကျင်းကျုံး သည်လည်း နေရာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လျှိုပြောင် က ကြီးစိုးထားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော စစ်မြေပြင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် အင်အားမျိုး သူ ရရှိချိန်တွင် ကျင်းကျုံးသည် ဆုံးရှုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မြေဆီသြဇာထက်သန်သော နယ်မြေ သည်လည်း စစ်မီးကြောင့် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူသည် ကံဆိုးသူမောင်နှံသာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဒီအထိ တွေးတောမိပြီးနောက် ချန်းရှီသည် စကားလုံးမဲ့သွားရသည်။ လျှိုပေ့နောက်သို့ လိုက်ပါရန်မှာ ကွမ်းယု၊ ကျန်းဖေးနှင့် ကျောက်ယွင်  တို့ကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုး ရှိမှသာ အဆင်ပြေမည်ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရရန် သေချာသလောက်ပင်။ ပြဿနာမှာ သူ၌ ထိုစွမ်းရည်မျိုး မရှိခြင်းပင်။ မီတာတစ်ဆယ်ကျော်အထိ ခုန်ကူးနိုင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းကြီးတစ်တွင်း ဖြစ်သွားစေနိုင်လောက်သော အင်အားရှိသည့် ကျန်းဖေးတစ်ယောက်တည်းနှင့်တင် သူ့အတွက် အဆင်ပြေလှပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟူး..." ချန်းရှီ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ယင်းက အမှန်တကယ်ပင် အကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ သခင်လေး" စာအုပ်ကို ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်ဖတ်နေသော ချန်လန်က သူမ၏ သခင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်သူ့ထံမှာ ခိုလှုံရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေတာပါ" ချန်းရှီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ မိမိ၏ အစေခံမိန်ကလေးအပေါ် လျှို့ဝှက်ထားရန် မလိုဟု သူ ခံစားရသည်။ ထိုခေတ်အခါက အစေခံမိန်းကလေးများသည် သာမန်လက်အောက်ငယ်သားများထက် ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချရသည်ဟု ယူဆကြသည်။

"ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးဆီ လာခဲ့ပါလား"

ချန်လန် စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် ချန်းရှီသည် ကျန်းဖေး၏ ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည်။

"...ခင်ဗျားက သရဲတစ်ကောင်လို ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာရတာလဲ။ သန်သန်မာမာ ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်က အသံမထွက်ဘဲ လမ်းလျှောက်နေတာ၊ ဘာလုပ်မလို့လဲ" ချန်းရှီက မျက်လုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် ထိုကျန်းရီတယ်နှင့် အတော်ပင် ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်ုပ်တို့လို ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်သူတွေအတွက် ဒီလောက်အဆင့်မျိုးမှာ အသံမထွက်ဘဲ လမ်းလျှောက်တာက ပုံမှန်ပါပဲဗျာ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ တမင်တကာ အသံမြည်အောင် လုပ်တာကမှ မလိုအပ်ဘဲ ရန်စသလို ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလား" ကျန်းဖေးက တဟားဟား ရယ်မောရင်း ပြောသည်။ "အကယ်၍ ဇီချွမ်က ဘယ်သူ့ဆီ ခိုလှုံရမလဲ စဉ်းစားနေတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးဆီသာ လာခဲ့ပါ။ သူက ဘာပဲပြောပြော ဟန်တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု တစ်ဦးပဲဥစ္စာ"

ကြမ်းတမ်းသော သဘာဝရှိသည့် ကျန်းဖေးပင်လျှင် သူ၏ နုညံ့သိမ်မွေ့သော ဘက်ခြုံ ရှိနေသေးရာ ချန်းရှီအား စကားလမ်းကြောင်းလွှဲရန် အခွင့်အရေးမပေးဘဲ လျှိုပေ့၏ အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင်။ ထိုအားသာချက်သည် နောင်အနာဂတ်တွင် လျှိုပေ့ အစဉ်တစိုက် အားကိုးသွားမည့် အရာလည်း ဖြစ်သည်။

"အရှင်ရွှမ်တယ် ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေပါတယ်" ချန်းရှီက ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် မချင့်မရဲ ဝန်ခံလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျန်းဖေးသည် ကွမ်းယုကဲ့သို့ မာနမကြီးချေ။ အကယ်၍ ကွမ်းယုသာ ဖြစ်ပါက ချန်းရှီသည် ထိုဒုတိယမြောက်အစ်ကိုကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် ဆူးတစ်ချောင်း မကျန်ရစ်စေရန်အတွက် ဤစကားကို မည်သည့်အခါမျှ ပြောမည်မဟုတ်ပေ။

"စဉ်းစားနေစရာ ဘာရှိလဲဗျာ" ကျန်းဖေးက သူ၏ လက်ဝါးကြီးဖြင့် ချန်းရှီ၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးက ဟန်မင်းဆက်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတဲ့ အတုမရှိ ယောက်ျားကောင်းကြီးဗျ။ ဇီချွန်မှာလည်း ဒီလိုအတွေးမျိုး ရှိနေမှတော့ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ဒီရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဘာလို့ အတူတူ မကြိုးစားရမှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ခင်ဗျားကတော့ အကုန်ပြောသွားတာပဲ" ချန်းရှီက မျက်လုံးဝင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို ပြောပြမယ်ဗျာ... အရှင်ရွှမ်တယ်မှာ အခုအချိန်မှာ လူလည်းမရှိဘူး၊ နယ်မြေလည်း မရှိသေးဘူး။ ဟန်မင်းဆက်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့ဆိုတာ စကားသက်သက်နဲ့တင် မရဘူးဗျ။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ခင်ဗျားတို့အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိမယ့် အရပ်သားပြည်သူတွေ လိုအပ်တယ်။ ပြီးရင် အဲဒီလူတွေကို စစ်သားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲရမယ်၊ စစ်သားတွေထဲကမှ အရာရှိတွေကို ရွေးချယ်ရမယ်။ ဒီလို အစုဖွဲ့ကြီး ဖြစ်လာပြီဆိုမှ အရည်အချင်းရှိသူတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်မယ့် အရှိန်အဝါမျိုးကို ဖန်တီးရမယ်။ ဒါတွေအားလုံး လုပ်ဆောင်ပြီးမှသာ ကမ္ဘာပေါ်က သူရဲကောင်းတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီမှာ"

စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းဖေး နားလည်မည်မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ကာ ချန်းရှီက လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောပြသည်။ "ကြည့်ပါ... ဒါက ငွေကြေး၊ ရိက္ခာနဲ့ လူအင်အား ရှိတဲ့ မင်းစိုးရာဇာ မျိုးနွယ်စုတစ်စုရဲ့ အဆင့်အတန်းမျိုးပဲ။ အခွင့်အရေး ကြုံလာတာနဲ့ သူတို့က ဒေသခံ ဗိုလ်ကျသူတွေအဆင့်ကနေ တရားဝင် အာဏာပိုင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ အရှင်ရွှမ်တယ်ကတော့ ဒီအဆင့်လောက်မှာပဲ ရှိသေးတယ် — ဘာမှမရှိဘူး၊ ဟန်တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုဆိုတဲ့ ဘွဲ့တစ်ခုတည်းကလည်း တော်ဝင်ဂိုဏ်းချုပ်ရုံးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကိုတောင် မခံရသေးဘူး။ ဒါက အလွန်ကို ခက်ခဲတဲ့ လမ်းစဉ်လို့ ပြောလို့ရတယ်"

ကျန်းဖေး၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ညိုမှောင်သွားသော်လည်း ချန်းရှီ၏ စကားကိုမူ မငြင်းဆန်ခဲ့ချေ။ သူသည် လူမိုက်မဟုတ်ပါ၊ အနည်းငယ် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို တခြားအကြောင်း ပြောပြပါဦး" ကျန်းဖေးက ချန်းရှီကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကြေညာချက်ထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ ချောင်းမုံတယ် အကြောင်းကို အရင်ဆွေးနွေးရအောင်။ ငါ သူ့ကို အတော်လေး လေးစားတယ်။ သူက ဒုံကျွမ်ကို လုပ်ကြံဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ပေမဲ့၊ အဲဒီနောက်မှာ ကမ္ဘာပေါ်က တရားမျှတတဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို စုစည်းပြီး ဒုံကျွမ်ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်ခဲ့တယ်။ ရလဒ်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့နာမည်ကတော့ ကျော်ကြားသွားမှာ သေချာတယ်။ အကယ်၍ သူက ထတောက်မယ့် အချိန်အခါကောင်းကိုသာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒုံကျွမ်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ စစ်ဆင်ရေးက ရှုံးနိမ့်နိုင်ခြေ ရှိလို့လား" ကျန်းဖေး၏ အတွေးများမှာ ချောင်းမုံတယ်ထံတွင် မရှိဘဲ "ရလဒ်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်" ဆိုသည့် စကားစုပေါ်တွင်သာ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"ဒုံကျွမ်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ စစ်ဆင်ရေးရဲ့ ပန်းတိုင်က ဘာလဲ" ချန်းရှီက တိုက်ရိုက်မရှင်းပြဘဲ မေးခွန်းတစ်ခု ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကယ်တင်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့ပေါ့" ကျန်းဖေးက ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ဒုံကျွမ်က စစ်ရှုံးလို့ ထွက်ပြေးတဲ့အခါ ဧကရာဇ်ကိုပါ ဓားစာခံအဖြစ် ပြန်ပေးဆွဲသွားရင်ကော..."

"သူ မရဲပါဘူး!" ကျန်းဖေးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူ ရဲ၊ မရဲ ဆိုတာ ခင်ဗျား သွားမေးကြည့်

လိုက်လေ ပြီး ငါ့နားတွေတောင် အူကုန်ပြီ၊ ခင်ဗျားအသံက ကျယ်လွန်းလို့ ငါ့ကို သတ်နေသလိုပဲ" ချန်းရှီက ခေါင်းကိုက်သယောင် ညည်းညူရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဖေးက အားနာသလို ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အရိပ်မည်းတစ်ခု ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်းရှီ ပြောခဲ့သည့်အရာမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အလွန်များကြောင်း သူ၏ စိတ်အာရုံက ပြောနေသည်။

"တခြားအကြောင်း ဆက်ပြောရအောင်... အကြီးအကဲမရှိရင် မြွေဟာ မရွေ့လျားနိုင်ဘူးဗျ ဒီလောက်များပြားတဲ့ တရားမျှတတဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို ဦးဆောင်မယ့်သူတစ်ယောက် လိုအပ်တယ် ဘယ်သူက ကွပ်ကဲမှာလဲ ဘယ်သူက မြက်ခြောက်နဲ့ မြင်းတွေကို စီစဉ်ပေးမှာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘက်ပေါင်းစုံက အမိန့်တွေကို ဘယ်လို ညီညွတ်အောင် လုပ်မှာလဲ" ချန်းရှီက မေးခွန်းအချို့ကို ထပ်မံ ပစ်ချလိုက်သည်။ "အရေးကြီးဆုံးက... အကယ်၍ လော့ယန် ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီး ဒေါင်ကျိုးက ဧကရာဇ်ကို ခေါ်ဆောင်လို့ ချန်အန်း ကို ထွက်ပြေးသွားရင် ဘာဆက်လုပ်မလဲ။ ငါတို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရမလား၊ မတိုက်ခိုက်ရဘူးလား။ ငါတို့ရဲ့ ရိက္ခာထောက်ပံ့မှုကကော အဆင်ပြေပါ့မလား။ အကယ်၍ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လို့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ထိခိုက်နစ်နာသွားရင် ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ။ နောက်ပြီး နောက်ဆုံး အရေးကြီးဆုံးအချက်ကတော့... လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ကျိုးစီးပွား ကိုယ်စီ ရှိကြတယ်"

ကျန်းဖေး နှုတ်ဆိတ်သွားရသည်။ ချန်းရှီ ထောက်ပြသည့် အချက်များကို သူ တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးချေ။ သို့သော် ချန်းရှီ ပြောလိုက်သည်နှင့် ထိုအချက်များအားလုံးသည် အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး အသက်အန္တရာယ်ရှိလှကြောင်း ကျန်းဖေး နားလည်သွားသည်။

"မင်းပြောပုံအရဆိုရင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကယ်တင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့" ကျန်းဖေးက စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တာဗျ။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကယ်တင်ဖို့ဆိုရင် ပထမဆုံးအနေနဲ့ လော့ယန်မြို့အတွင်းမှာ ဧကရာဇ်ကို ထိခိုက်မှုမရှိအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ တော်ဝင်တပ်ဖွဲ့ ရှိရမယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ဟာ ဒုံကျွမ်ရဲ့ စစ်တပ်ကို အကြွင်းမဲ့ နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိရမယ်၊ ဒါမှ သူတို့ အသည်းအသန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တာကို တားဆီးနိုင်မှာ။ ဒီအချက်နှစ်ချက်က အခြေခံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဘယ်အချက်ကိုမှ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဘူး" ချန်းရှီက ပုခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် အိမ်မက်မက်နေခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပေတော့သည်။