အခန်း (၄၈)ယူကျိုးသို့ လမ်းခွဲထွက်ခြင်း
စစ်တပ်ကြီး ချီတက်လာခဲ့သည်မှာ အခုဆိုလျှင် နာရီဝက်မက၊ ခရီးဝက်မက တစ်လခွဲကျော်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ခြေလျင်တပ်သားတွေသာ နှောင့်နှေးမနေပါက ယခုအချိန်တွင် ထိုက်ရှန်းသို့ ရောက်ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ချန်းရှီသည် သူ၏ လျှောက်တွေးမိသမျှ စိတ်ကူးယဉ်မှုအားလုံးကို ကုန်စင်အောင် တွေးတောပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ အခုတော့ ပျင်းရိငြီးငွေ့မှုတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
“အရှင်ရွှမ်တယ်... ကျွန်တော်တို့ အခုထိ ချန်လျူကိုပဲ ရောက်သေးတယ်ဗျ။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် ထိုက်ရှန်းစီရင်စုရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးစိုက်ရာမြို့ကို ရောက်ဖို့ နောက်ထပ် လဝက်လောက် ကြာဦးမှာပဲ”
ချန်းရှီသည် ကိုယ်အမူအရာ အိန္ဒြေပျက်ပြားခြင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မြင်းကျောပေါ်တွင် မှောက်လျက်သား လိုက်ပါရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လျှိုပေ့သည် သူ၏ ပျင်းရိတတ်သော အကျင့်ကို သိပြီးသားပင် မဟုတ်ပါလား။
“ဟုတ်တယ်... နောက်ထပ် ဆယ့်နှစ်ရက်၊ ဆယ့်သုံးရက်လောက်ဆိုရင် ဖုန်းကောင်းမြို့ကို ရောက်လိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် ဇီချွမ်ကို မြို့ဝန်အဖြစ် ငါခန့်အပ်မယ်၊ ဇီချွမ်အနေနဲ့ ငြင်းပယ်ခြင်းမပြုဖို့ မျှော်လင့်တယ်”
လျှိုပေ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ချန်းရှီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အလွန်တန်ဖိုးထားသူ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် စစ်ဗျူဟာပိုင်းတွင် ထိုးထွင်းမြော်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသူများသည် နိုင်ငံရေး အုပ်ချုပ်မှုဗျူဟာပိုင်းတွင်လည်း အလွန်အမင်း ညံ့ဖျင်းလေ့မရှိဘဲ၊ တစ်ဖက်ပြန်လျှင်လည်း ထို့အတူပင်ဖြစ်သည်ဟူသော အဆိုကို သူကြားဖူးထားသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင်မူ ချန်းရှီသည် စစ်ဗျူဟာကို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်သူဖြစ်ရာ နိုင်ငံရေး အုပ်ချုပ်မှုစွမ်းရည်သည်လည်း ညံ့ဖျင်းမည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း လျှိုပေ့အနေဖြင့် စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်းတော့ မလုပ်ရသေးပေ။
“အရှင်ရွှမ်တယ် မပြောရင်တောင်မှ ကျွန်တော်က အဲဒီရာထူးကိုပဲ မျက်စိကျနေတာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်ရေးဗျူဟာ ခင်းကျင်းတာ၊ အစီအမံတွေ ချမှတ်တာထက်စာရင် ငွေရှာတာနဲ့ ကျွန်တော့်အုပ်ချုပ်မှုအောက်က ပြည်သူတွေကို ဘယ်လိုချမ်းသာကြွယ်ဝအောင် လုပ်ရမလဲဆိုတဲ့ နေရာမှာ ကျွန်တော် ပိုပြီး ယုံကြည်မှုရှိတယ်”
ချန်းရှီက ကမ်းလှမ်းချက်ကို ပယ်ချရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ထဲက သဘောကျနေပါလျက်နှင့် အပြင်ပန်းတွင် မတတ်သာ၍ လက်ခံရလေဟန် ဟန်ဆောင်တတ်သည့် အပြုအမူမျိုးကို အကျင့်မရှိပေ။
“ဇီချွမ်... မင်းက နိုင်ငံရေး အုပ်ချုပ်မှုဗျူဟာမှာ ပိုပြီးတော့တောင် ကျွမ်းကျင်တာလား”
လျှိုပေ့သည် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ချန်းရှီသည် အမြဲတမ်း တိကျသေချာမှုကိုသာ ဦးတည်တတ်သူမျိုး ဖြစ်သည်။ သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုဗျူဟာသည် စစ်ရေးစီမံချက်ထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်ဟု ပြောခြင်းမှာ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်နိုင်ရာ အနည်းဆုံးတော့ နိမ့်ကျမည်မဟုတ်ချေ။ ထို့ပြင် သူသည် ချန်းရှီ၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းလှသော စစ်ရေးစီမံချက်များကိုလည်း တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီးပြီ မဟုတ်ပါလား။
“ဒါပေါ့... အနည်းဆုံးတော့ စစ်ရေးဗျူဟာနဲ့ စီမံချက်တွေ ချတာထက်စာရင် ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် ပိုပြီး သဘာဝကျကျ လုပ်နိုင်တယ်လို့ ခံစားရတယ်”
ချန်းရှီက သက်ပြင်းချရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူ၏ စစ်ရေးစီမံချက်များသည် သမိုင်းကြောင်း၏ ရွေ့လျားမှု ဖြစ်စဉ်များနှင့် အချို့သောသူများ၏ စရိုက်လက္ခဏာပေါ် မူတည်၍ အတင်းအဓမ္မ ဆက်စပ်တွေးတောခြင်းအပေါ်တွင် များစွာ မှီခိုနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူသည် ယခင်က ဤကိစ္စရပ်များကို တစ်ခါမျှ လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်ဖူးဘဲ စာအုပ်ထဲတွင်သာ ဖတ်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ အုပ်ချုပ်မှုဗျူဟာနှင့် ပတ်သက်၍မူ အရိုးရှင်းဆုံးပြောရလျှင် ပြည်သူလူထုကို ဝပြောအောင် လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၌ အိုင်ဒီယာအချို့ ရှိနေသဖြင့် စာရွက်ပေါ်က သီအိုရီသက်သက် စစ်ဗျူဟာများထက်စာလျှင် ပို၍ လက်တွေ့ကျပေသည်။
“ဒါဆိုရင် အကောင်းဆုံးပေါ့”
လျှိုပေ့က အများကြီး ထပ်မပြောတော့သော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်က ကြည်နူးဝမ်းသာရိပ်များအရ သူ၏ စိတ်အခြေအနေ အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
“အရှင်ရွှမ်တယ်... ကျွန်တော်တို့ ယူကျိုးဘက်ကို လှည့်သွားကြရအောင်။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ လက်ရှိ ကျော်ကြားမှုနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော် ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်လောက်ကို သိမ်းသွင်းနိုင်ကောင်း သိမ်းသွင်းနိုင်လိမ့်မယ်”
အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ချန်းရှီက စကားလမ်းကြောင်းလွှဲကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် အိပ်မက်ထဲက အကောင်းဆုံး စစ်သည်တော် အဖွဲ့အစည်းကြီးကို ဖွဲ့စည်းရန် အတွေးက တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။ မည်မျှအထိ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဖြစ်စေ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်အရေးရှိခြင်းက အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်သည်။
“ယူကျိုး ဟုတ်လား”
လျှိုပေ့က ချန်းရှီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှည်လျားစွာ ချီတက်နေသော စစ်ကြောင်းကြီးကို ပြန်လည်လှည့်ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုများ မြင့်တက်လာပြီး “သွားကြတာပေါ့... ယူကျိုးကို ဖြတ်ပြီး လမ်းခွဲသွားကြမယ်။ လမ်းခရီးမှာ ယွမ်ရှုဆီကနေ အခွင့်ကောင်း အနည်းငယ် ယူလို့ရတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ဆွန်းကျန်းနဲ့ သူ့ကြားမှာ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းပေးခဲ့တာပဲ။ သူ့ဆီကနေ ရိက္ခာအချို့ တောင်းခံတာကတော့ လွန်အံ့မထင်ပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား” ဟု ဆိုသည်။
“လုံးဝ မလွန်ပါဘူးဗျာ... ယူကျိုးကို ရောက်ပြီဆိုရင် ယူကျိုးက ပါရမီရှင်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိရင်တောင်မှ ချောင်ပြည်နယ်၊ ချောင်ခရိုင်ဘက်ကို ဦးတည်သွားလို့ရတယ်။ အဲဒီမှာ ဒီခေတ်ရဲ့ ထိပ်သီးစစ်သူကြီးတစ်ယောက် ရှိနေတယ်၊ ကျွန်တော် ထင်တာတော့ အခုအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ တတိယညီကိုတောင် သူ့ကို နိုင်အောင် တိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ချန်းရှီက ကျန်းဖေး ခိုးနားထောင်နေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် လျှို့ဝှက်သော လေသံဖြင့် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဘာ... ဇီချွမ်၊ မင်းက ငါ မနိုင်နိုင်တဲ့လူ ရှိတယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား”
ကျန်းဖေး၏ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာသော အသံကြီးက လျှိုပေ့၏ စကားကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။
ချန်းရှီသည် ကျန်းဖေးကို အထက်အောက် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် အကဲခတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် သက်ပြင်းကို အရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး “မင်း တကယ် မနိုင်ဘူး... ညီကိုရဲ့ အရပ်အမောင်း ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် မင်းတို့က တော်တော် ကွာခြားနေပြီ၊ ခွန်အား ကွာခြားချက်ကိုတော့ ထည့်တောင် မပြောနဲ့တော့... အား” ဟု ဆိုသည်။
ချန်းရှီသည် ကျန်းဖေးကို စနောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီချူ မည်သို့ပုံစံရှိသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင်မူ သူ့ကို “အရပ် ရှစ်ပေကျော် မြင့်ပြီး၊ ခါးအတိုင်းအတာက ဆယ်ထွာခန့် ရှိကာ၊ ခန့်ညားထည်ဝါသော ရုပ်သွင်ရှိပြီး၊ အနှိုင်းမဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ခွန်အားတို့နှင့် ပြည့်စုံသည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ကျန်းဖေးဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင်လည်း ကြွက်သား အဖုအထစ်များနှင့် သန်မာထွားကျိုင်းလှပြီး၊ မကြာသေးမီကပင် ဒုတိယအကြိမ် ခန္ဓာကိုယ် ပိုမိုထွားကျိုင်းလာရာ သူ၏ လက်မောင်းများသည် ယခုအခါ ကျောက်ယွင်၏ ခြေထောက်နီးပါး တုတ်ခိုင်နေသဖြင့် ရဲရင့်သော စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သို့သော်လည်း ထိုမျှ သန်မာသည့်တိုင်အောင် ခါးဆယ်ထွာရှိသော လူတစ်ယောက်နှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးသည်။
ကွမ်းယု၊ ကျန်းဖေး၊ ကျောက်ယွင်နှင့် ဟွာရှုံ... ဤထိပ်သီး သခင်လေးဦး အတူတူ ရပ်နေကြသည့်အခါ ကျန်းဖေးသည် သံတုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ့ကိုယ်အလေးချိန်နှင့်တင် လူတစ်ယောက်ကို ဖိသတ်နိုင်လောက်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ ကွမ်းယုမှာမူ ကြီးမားသော သန်လျက်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အင်အားကြီးမားကာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဟွာရှုံသည် ကွမ်းယုနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အရိုးရှင်းဆုံးပြောရလျှင် ကွမ်းယုထက် အနည်းငယ် လျော့နည်းသော ဗားရှင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကျောက်ယွင်ကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင်မူ... သူသာ စကားမပြောပါက လူတိုင်းက သူ့ကို စစ်သူကြီးတစ်ဦးထက်စာလျှင် စာပေတတ်မြောက်သော အရပ်ဘက်အရာရှိတစ်ဦးဟု ဧကန်မုချ မှားယွင်းထင်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။
“သူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောစမ်း၊ သူ့နာမည်က ဘယ်သူလဲ... ခွန်အားနဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ဆိုတာ အမြဲတမ်း ဆက်စပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ့ကို သက်သေပြချင်တယ်”
ကျန်းဖေးက လက်သီးကို လွှဲယမ်းလိုက်ရာ လေထုထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ ဖြူဖွယ်သော သွားများကို ဖြဲပြလျက် မာန်ဖီကာ ပြောလိုက်သည်။
“နောက် ရက်အနည်းငယ်နေရင် ကျွန်တော်တို့ ချောင်ပြည်နယ်ကို ဖြတ်သွားကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီကျရင် မင်း သူ့ကို တွေ့ရလိမ့်မယ်။ တကယ့် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားအလား ခွန်အားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သူက မင်းကို ပြလိမ့်မယ်”
ချန်းရှီက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းလွှဲကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ကွမ်းယုသည် ပိုးပုဝါဖြင့် သူ၏ နဂါးစိမ်းလခြမ်းဓားကြီးကို တိုက်ချွတ်နေသည်ကို လည်းကောင်း၊ ကျောက်ယွင်က သူ၏ လှံရှည်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသည်ကို လည်းကောင်း၊ ဟွာရှုံက သူ၏ ပြင်းထန်သော ဓားကွက်များအတွက် ဓားကြီးပေါ်သို့ လေမှုတ်ထုတ်နေသည်ကို လည်းကောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အဖွဲ့လိုက် လေ့ကျင့်ခန်းဆင်းရန် ပြင်ဆင်နေကြခြင်းပင် လော။
“တကယ်တော့ ချန်လျူမှာလည်း ထိပ်သီးစစ်သူကြီးတစ်ယောက် ရှိသေးတယ်ဗျ။ ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ကျွန်တော်တို့ထဲမှာ ကျောက်ယွင်အစ်ကို တစ်ယောက်ပဲ သူနဲ့ တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်တိုက်ရင် ဒဏ်ရာမရဘဲ ပြန်ထွက်လာနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိလိမ့်မယ်။ နှမြောစရာကောင်းတာက အဲဒီလူက အခု ဘယ်ပျောက်နေမှန်း မသိတာပဲ၊ ဟူး...”
ချန်းရှီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ တကယ်တော့ တျန်ဝေ သာ လမ်းလယ်ခေါင်မှာ ပေါ်လာပြီး လုယက်မှု ကျူးလွန်တာ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ်တွင်းအသက်ရှုဓာတ် ခွဲထွက်ခြင်းအဆင့် ရောက်နေတဲ့ ကျားတစ်ကောင်ကို လိုက်လံရိုက်နှက်နေတာဖြစ်ဖြစ် တွေ့လိုက်ရဖို့ သူ တကယ် မျှော်လင့်မိသည်။
ကွမ်းယုသည် ပိုမို၍ပင် ခန့်ညားတည်ကြည်လာခဲ့သည်။ သူနှင့် ကျန်းဖေးတို့သည် မကြာသေးမီကပင် အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာနေကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ယခုအကြိမ်တွင် ထိပ်သီးစစ်သူကြီးများနှင့် အများအပြား ကြုံတွေ့ခဲ့ရ၍ ဖြစ်တန်ရာသည်။ ကျောက်ယွင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်... သူ၏ ချီစွမ်းအားကို လုံးဝ ခံစား၍မရဘဲ အလွန်အမင်း အားနည်းနေပုံရသော်လည်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် အစွမ်းထက်လှပေသည်။
ကျန်းဖေးမှာမူ ရွှီချူ ဟုခေါ်သော ထိုလူအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုလူကို မြင်မြင်ချင်းတွင်ပင် မညှာမတာ ရိုက်နှက်ဆုံးမရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး၊ မိမိ၏ ခွန်အားသည် လောကတွင် အသန်မာဆုံး ဖြစ်ကြောင်း၊ လွီပု ကိုယ်တိုင်ပင် အသိအမှတ်ပြုထားရသော ခွန်အားဖြစ်ကြောင်းကို ထိုလူအား ရှင်းလင်းစွာ သိစေရန် ဖြစ်သည်။
ကောင်းပြီ... ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချန်းရှီအနေဖြင့် ထပ်မံရှင်းပြရန် မတတ်နိုင်တော့ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျန်းဖေးအနေဖြင့် ရွှီချူနှင့် သာမန်ခွန်အားချင်းသာ ယှဉ်ပြိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ အတွင်းခံဘောင်းဘီပင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာသိသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအဆင့်ရှိသော ခွန်အားသည် မည်သည့်ရှုထောင့်ကကြည့်ကြည့် လူသားတို့၏ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တကယ်လို့... ကျန်းဖေးကသာ အလေးအနက်ထားပြီး သူတတ်သမျှ ကွက်မျိုးစုံကို သုံးပြီး တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင်ပင် ရွှီချူကို အနိုင်တိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သရေကျခြင်းကသာ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော် သေချာသော ရလဒ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ရွှီချူ၏ မွေးရာပါ ခွန်အားကြီးမားမှုသည် လွီပု၊ ကျောက်ယွင်နှင့် တျန်ဝေ တို့မှလွဲ၍ သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသူတိုင်းကို ပျို့အန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေလောက်အောင် လုံလောက်လှသည်။
လွီပုသည် အတတ်ပညာ၊ ခွန်အားနှင့် အလျင်နှုန်းတို့၏ ပြီးပြည့်စုံသော ပေါင်းစပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကျောက်ယွင်သည် လွန်ကဲသော အလျင်နှုန်းနှင့် အတတ်ပညာတို့၏ ပြည့်စုံသော ပေါင်းစပ်မှုကို ဖော်ဆောင်ပြီး၊ တျန်ဝေ မှာမူ အဆုံးစွန်သော ခွန်အားနှင့် အလျင်နှုန်းတို့၏ ပြယုဂ် ဖြစ်သည်။ ဤသုံးဦးသည် ရွှီချူ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော ခွန်အားကို တုံ့ပြန်ရန် နည်းလမ်းများ ရှိကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် တျန်ဝေ သည် ရွှီချူကို သာမန်ခွန်အားချင်း သက်သက်ဖြင့် ပျို့အန်သွားအောင် ရိုက်နှက်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
ရွှီချူသည် ယခင်က သူ၏ ခွန်အားဖြင့် အခြားသူများကိုသာ နှိပ်စက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သမိုင်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ တရားဝင် ရောက်ရှိလာသည့်အခါ တျန်ဝေနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ သာမန်ခွန်အားချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရာတွင် ရွှီချူသည် မည်သည့်အသာစီးမှ မရရှိခဲ့ပေ။ တျန်ဝေ ဘက်ကမူ... သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့်သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီဟုသာ ခံစားရပေလိမ့်မည်...။
ခွန်အားသည် အချို့သောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ နည်းစနစ်များစွာကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်ပြီး၊ ဤသည်မှာလည်း ရွှီချူသည် တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲများစွာတွင် မရှုံးနိမ့်ဘဲ အနိုင်ရခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ မအောင်မြင်ခဲ့ရခြင်းမှာ ရွှီချူ၏ အလျင်နှုန်းက အလွန်အမင်း နှေးကွေးလွန်းခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောရပေမည်။ ခါးဆယ်ထွာ ကျယ်ဝန်းခြင်းက အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံသည် အလျင်နှုန်းအတွက်တော့ သေစေနိုင်လောက်သော အားနည်းချက် ဖြစ်သည်။ ရွှီချူတွင် အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းလှသော စွမ်းအားသာ မရှိပါက သူသည် ထိပ်သီးစစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်အမင်း ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
တျန်ဝေ၏ ခွန်အားမှာမူ ရွှီချူထက် အနည်းငယ်မျှသာ သာလွန်ကောင်း သာလွန်မည် သို့မဟုတ် တူညီလုနီးပါး ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ အလျင်နှုန်းကြောင့် သူ၏ ဘက်စုံစွမ်းဆောင်ရည်သည် ရွှီချူထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦးကြားက ကွာခြားချက် ဖြစ်လေသည်။