အခန်း (၄၁) မူလဆန္ဒ

စီးပွားရေးလည်ပတ်မှုစနစ်ကို နားမလည်ကြသည့် ဟန်မင်းဆက်က နာမည်ကြီးအရာရှိကြီးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ ချန်းရှီအနေဖြင့် ထိုအရာရှိအားလုံးကို မိမိ၏ခြေနင်းတုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေသည်။ အကြောင်းမူကား သည်ခေတ်ကာလတွင် ကုန်သွယ်ရေး၏ လိုအပ်ချက်နှင့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း အင်အားကို မည်သူမျှ နားမလည်ကြသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ချန်းရှီ မိမိကိုယ်မိမိ အလွန်ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ အကယ်၍ မမျှော်လင့်ထားသည့် မတော်တဆမှုများသာ မရှိခဲ့လျှင် မိမိ၏အကူအညီဖြင့် နာမည်ကြီးစစ်သူကြီးများနှင့် အရာရှိများကို စည်းရုံးပြီး၊ မိမိ၏အတွေးအခေါ်များကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ရိုက်သွင်းကာ စီးပွားရေးကို မြှင့်တင်ပြီး အင်အားစုဆောင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် စစ်ပွဲသခင်များ အရှိန်မရခင်မှာပင် အားလုံးကို နင်းခြေခြေမှုန်းပစ်နိုင်လောက်သည့် အင်အားကို စုဆောင်းမိသွားပေလိမ့်မည်။

ချန်းရှီသည် အစကတည်းက မိမိ၏ရပ်တည်ချက်ကို သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်မြေပြင်သို့ ကိုယ်တိုင်ဆင်းမည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏စစ်ဗျူဟာများမှာ စာအုပ်ကြီးအတိုင်း သီအိုရီသက်သက်၊ စားပွဲတင်တွေးခေါ်မှုများသာ ဖြစ်သည်။ သမိုင်းဝင်စစ်ဗျူဟာများကို မှီငြမ်းရုံမျှဖြင့် အဆင့်နိမ့်ဗျူဟာမှူးတစ်ဦးအဖြစ် လုပ်ဆောင်လျှင် ပြဿနာမရှိနိုင်သော်လည်း၊ စစ်မြေပြင်သို့ တကယ်တမ်း ဆင်းရမည်ဆိုပါက သူသည် ကျောက်ဟွာထက်ပင် အရည်အချင်း နိမ့်ပါးသွားပေလိမ့်မည်။ ချန်းရှီသည် မိမိကိုယ်မိမိ ထောက်ပံ့ရေးကဏ္ဍတွင်သာ မြင်ပြီး ကျန်းလျန်ကဲ့သို့သောလူမျိုးဖြစ်လျှင်ရပြီဟု ခံယူထားသည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးသော နေရာမှနေ၍ အောင်ပွဲကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရှောင်းဟယ်ကိုသာ မော့ကြည့်နိုင်ပြီး သူ၏ထောက်ပံ့ရေးစွမ်းရည် အဆင့်အတန်းနားသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

ချန်းရှီ၏ ရိုးသားလှသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ပြီး လျှိုပေ့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏အမြင်တွင်မူ ဒါဟာ ချန်းရှီ၏ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်ကတည်းက အရှင်သခင်က သစ္စာခံကို ရွေးချယ်သကဲ့သို့၊ သစ္စာခံကလည်း အရှင်သခင်ကို ပြန်လည်ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။ လီစီသည် ချူနယ်မြေမှ ကွန်းပြည်နယ်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်မှာ ချူမင်းကြီးထက် ကွန်းမင်းကြီးကို ပို၍သဘောကျသောကြောင့် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် လျှိုပေ့အတွက် သည်ကိစ္စက အလွန်အရေးကြီးသွားသည်။ ချန်းရှီ ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်း သူ၏ကိစ္စအတော်များများက ပို၍လွယ်ကူလာပြီး အပြောင်းအလဲများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ နောက်ခံလူအဖြစ်သာ ပါဝင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည့် စစ်ပွဲသခင်များမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးကို ချန်းရှီက ပင်မဇာတ်ဆောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ယခင်က ချပြခဲ့သော စစ်ဗျူဟာများကို ထောက်ရှု၍ လျှိုပေ့အနေဖြင့် သည်ကဲ့သို့ အခွင့်အရေးမျိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရနိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်။

"သူက ငါ့ကို သေသေချာချာ စဉ်းစားနိုင်အောင်လို့ သူ့ရဲ့အစီအစဉ်တွေကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ ဖွင့်ဟပြနေတာလား။ ဟန်တော်ဝင်မင်းဆက်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့က ငါ့ရဲ့တကယ့်ရည်မှန်းချက် ဟုတ်ရဲ့လား။ ငါ ချန်းရှီကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ဖူးတာပဲ။ ဒါဆို ချန်းရှီက ဘာလို့ ထပ်မေးနေရတာလဲ။ သူက အဲဒီရည်မှန်းချက်ကို မကျေနပ်လို့လား။ ငါကကော ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ရည်မှန်းချက်အပေါ် အခုမှ သံသယဝင်နေရတာလဲ" လျှိုပေ့ စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေသည်။ သူ၏မူလရည်မှန်းချက်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ရာတွင် ထိုစကားကို အကြိမ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုခဲ့ဖူးသဖြင့် မူလအစက မည်သို့ရှိခဲ့သည်ကိုပင် မေ့လျော့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါက ဧကရာဇ်ဖြစ်လာမှာ၊ ပြီးတော့ သည်အပင်ကြီးအောက်မှာ ငါ သည်ရထားအမိုးကို စီးရမယ်" လျှိုပေ့ သူ၏အစောဆုံး ဆန္ဒကို ပြန်လည်သတိရသွားသည်။ ထိုစဉ်က သစ်ပင်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောခဲ့သည့်စကား—ဧကရာဇ်ဖြစ်လာလိုသည့် သူ၏ဆန္ဒ မူလအစပင် ဖြစ်သည်။

လျှိုပေ့ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ အဆင့်အတန်းများကို လုံးဝဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မိမိဘေးတွင် ချန်းရှီ ရှိနေသည်ကိုပင် ပမာမထားတော့ချေ။ အထိန်းအကွပ်မဲ့ ရယ်မောသံများ အဆုံးသတ်သွားချိန်တွင် သူက ချန်းရှီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ လျှိုပေ့ဟာ ဟန်မင်းဆက်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိပြီး ၎င်းရဲ့ဘုန်းအာနုဘော်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားတယ်။ ဟန်မင်းဆက်ကို ပံ့ပိုးကူညီလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့မှ အစားထိုးလို့မရဘူး။ ဟန်တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ရတဲ့အတွက် သည်သွေးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာကြောင့် စံပြဖြစ်အောင် နေရမယ်။ ဟန်မင်းဆက်ရဲ့ သိက္ခာကို အညှိုးနွမ်းမခံနိုင်ဘူး။ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူမှန်သမျှဟာ ငါ့ရဲ့မဟာရန်သူတွေပဲ"

ချန်းရှီ အံ့အားသင့်သွားသည်။ လျှိုပေ့၏ စကားများသည် ဟန်မင်းဆက်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် သက်သက်မဟုတ်ဘဲ သစ္စာစောင့်သိမှုအကြောင်း ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ရည်မှန်းချက်ကိုမူ ဖုံးကွယ်မထားပေ။ အမှန်ပင် သည်ကဲ့သို့ တော်ဝင်သွေးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ထိုတာဝန်ကို ဆောင်ကြဉ်းရစမြဲ ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ချန်းရှီသည် ယွမ်ရှောက်ထံတွင် ခံစားခဲ့ရဖူးသည့် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုသော စွမ်းအားမျိုးကို လျှိုပေ့ထံမှ ခဏတာ ခံစားလိုက်ရသည်။

လျှိုပေ့၏ အကြည့်ကို မခံနိုင်တော့သဖြင့် ချန်းရှီ မတတ်သာဘဲ နဖူးကိုလက်ဖြင့်သပ်ရင်း လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အရှင်မင်းကြီးနောက်ကိုပဲ ဆက်လိုက်ပါတော့မယ်။ အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်မှာ အရှင်ရွှမ်တယ်ထက် ပိုပြီးသင့်တော်တဲ့သူကို မတွေ့သေးလို့ပါပဲ"

လျှိုပေ့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်းရှီ ထွက်မသွားသည်က အမှန်ပင်။ ထို့ပြင် အခြားသင့်တော်သူမရှိဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခြင်းက လျှိုပေ့သည်သာ အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလား။ သည်အဖွဲ့က စစ်ပွဲသခင်များမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး ဖြစ်ပြီး လောကတစ်ခုလုံးရှိ နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်များ စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုလူအားလုံးထဲတွင်မှ မိမိ လျှိုပေ့ကို အရည်အချင်းအရှိဆုံးဟု သတ်မှတ်ခြင်းက သူ၏စွမ်းရည်ကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဇီချွမ်အနေနဲ့ ပျင်းရိမနေနဲ့တော့နော်" လျှိုပေ့က မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ကုန်းစွန်းဆန်၏ စစ်စခန်းတွင် ချန်းရှီ ပထမဆုံးတွေ့ခဲ့ရသည့် လျှိုပေ့နှင့် လုံးဝကွာခြားလျက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ကျွန်တော် ပျင်းရိနေရင်တောင် သည်လောကမှာ ဘယ်သူမှ သတိထားမိမှာမဟုတ်ပါဘူး" ချန်းရှီ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ယုံကြည်ချက်က ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် လျှိုပေ့ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူက ချန်းရှီကို အမြဲတမ်း အေးအေးဆေးဆေးနှင့် တည်ငြိမ်သူတစ်ဦးဟု ထင်ထားခဲ့ရာ၊ သည်မျှအထိ ရဲရင့်ပြတ်သားမှုမျိုး ပြသလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ဇီချွမ်ဆီက သည်စကားကို ကြားရတော့ ငါ စိတ်အေးရပြီ" လျှိုပေ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "သွားကြစို့၊ သွားကြစို့၊ ငါတို့ရဲ့ ရှီးလျှောင်အထူးမြင်းစီးတပ်ကို သွားသိမ်းရအောင်"

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချောင်းချောင်းသည် အသက်လု၍ ထွက်ပြေးနေရသည်။ ပထမဦးစွာ ထမင်းချက်နေစဉ်အတွင်း လွီပု၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် သူ၏တပ်တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ သူသာ အရည်အချင်းမရှိပါက လွီပုနှင့် ရှီးလျှောင်သံချပ်ကာမြင်းစီးတပ်၏ ချေမှုန်းမှုကြောင့် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။ ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား လွီပုက ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် ဆက်လက်လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ရှမားညီကိုများက လွီပုကို တားဆီးရန် အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရပြီး ချောင်းချောင်းအတွက် အသက်ရှူချောင်ရုံမျှ အချိန်အနည်းငယ် ရခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်ရင်း ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကါလာခဲ့ကြရှမားညီကိုများသည် မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သေလုမတတ် အရိုက်ခံခဲ့ရသည်။ ကွမ်းယု၊ ကျန်းဖေးနှင့် ထိုကျောက်ယွင်တို့သည် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ လွီပုနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ သာမန်လူသားများ လုပ်နိုင်သည့်အလုပ် မဟုတ်ပေ။

ချောင်းဟုန်သည် ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်တစ်ရာခန့်ကို ဦးဆောင်ပြီး ချောင်းချောင်းကို ကာကွယ်ကာ စင်းယန်မြို့ဆီသို့ ဦးတည်ပြေးနေကြသည်။ အခြားနည်းလမ်းမရှိ၊ လျှောက်စရာ လမ်းမကျန်တော့သဖြင့် သွားနိုင်သည့်နေရာသို့သာ ပြေးနေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ မြန်မြန်ပြေးတော့" မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် လွီပု၏ စစ်ဦးထုပ်မှ ငှက်မွေးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချောင်းဟုန် တစ်စက္ကန့်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ မြင်းခေါင်းကို လှည့်ကာ စစ်ပွဲအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လေသည်။ သူ သေလျှင်သေပါစေ၊ ချောင်းချောင်းမူ သေ၍မဖြစ်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

ချောင်းဟုန် အကွက်နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ခံပြီး အခုတ်ခံလိုက်ရသည်ကို ကြည့်ကာ ချောင်းချောင်း စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသည်။ ဒါဟာ အောင်မြင်မှုမရခင် သေဆုံးရမည့် အခြေအနေမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လွီပုသည် ထိုစာထဲက စကားလုံးများကိုသာ အာရုံရောက်နေသည်။ အကြောင်းမူကား ယခင်က စာထဲတွင် ဖော်ပြထားသမျှအရာအားလုံး တကယ်ဖြစ်လာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မဟာမိတ်တပ်မတော်က နောက်ထပ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုအချို့ ပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း စာထဲတွင် ပါရှိသည်။ ထိုအတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လွီပု ကျောချမ်းသွားရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ပထမအကြိမ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို တွန်းလှန်ပြီးနောက် စစ်သည်အားလုံး စိတ်လျှော့လိုက်ကြစမြဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသာ ရှိလာပါက သူတို့အားလုံး ချေမှုန်းခံရနိုင်သဖြင့် လွီပု အထူးသတိထားနေသည်။

ချောင်းချောင်း တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်တော့သဖြင့် လွီပုသည် ကြီးမားသောအစဉ်အလာကို လိုချင်ဇောဖြင့် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေမိရာ မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့များနှင့် ဝေးကွာသွားသည်ကို သတိမထားမိဘဲ ရှိနေသည်။

"ချောင်းချောင်းကို သတ်ပြီးရင် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ချက်ချင်း ပြန်လှည့်ရမယ်။ အဲဒီစာကိုတော့ လျစ်လျူရှုလို့မဖြစ်ဘူး" လွီပု မိမိ၏နေရပ်တူသူသည် အတော်ပင် အားကိုးထိုက်ပြီး သူ၏အကြံဉာဏ်က မိမိကောင်းကျိုးအတွက် ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။

"သူပုန်ချောင်း၊ သေပေတော့" လွီပု ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောရင်း အနီရောင်စစ်မြင်းကို နှင်ကာ ချောင်းချောင်းထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်ချွေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

အတိအလင်း ထိုအချိန်တွင်ပင် အဝေးမှ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "လွီပု၊ သေပေတော့"

လွီပု အကြည့်ကို ပို့လိုက်ရာ ကွမ်းယုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း မိမိ လိုက်မီနိုင်မည့် ချောင်းချောင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"လွီပု၊ သေပေတော့" နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်ရာ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းဖေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း ချောင်းချောင်းနောက်သို့သာ ဆက်လက် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည်။ ချောင်းချောင်းကို သတ်ရန်မှာ တစ်ကွက်တည်းသာ လိုတော့သည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ ချောင်းချောင်းကို လိုက်မီ၍ သတ်ပြီးလျှင် အနီရောင်စစ်မြင်းကို လှည့်ပြေးနိုင်ပြီး ထိုနှစ်ယောက်မှာ မြင်းခွာဖုန်ကိုသာ စားကျန်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူက ဘာဖြစ်လို့ အန္တရာယ်ရိပ်ကို ခံစားနေရတာလဲ။

ဘေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လွီပု ကျယ်လောင်စွာ ဆဲရေးမိတော့သည်။ ကျောက်ယွင်သည် သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးမှာ ထိုလူက ဘာအော်ဟစ်သံမျှ မပြုလုပ်ဘဲ အနောက်ဘက်မှနေ၍ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခြင်းပင်။

နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ သူ၏နေရပ်တူသူ ပေးပို့လိုက်သောစာက အလွန် ရှင်းလင်းလှသည်။ အကယ်၍ သူသာ အချိန်ဆွဲခံရပါက သည်နေရာတွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ဒဏ်ရာအနာတရများ ပြန်လည်သက်သာလာစပြုပြီဖြစ်သော ကွမ်းယု၊ ကျန်းဖေးနှင့် ကျောက်ယွင်တို့အဖို့ သူ့ကို (လွီပုကို) သတ်ရန်မှာ ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း၊ မဟာမိတ်တပ်မတော်မှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ ရောက်ရှိလာသည်အထိ သူ့ကို အချိန်ဆွဲ ထိန်းထားရန်မှာမူ အမှန်ပင် ပြဿနာမရှိနိုင်ချေ။