အခန်း (၂၉) ဟူလောင်တံခါးအောက်ဝယ်

ကောင်းကင်ထက်၌ နွားမြီးကဲ့သို့ သေးမျှင်လှသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါမှသာ လျှိုပေ့ နောက်ကွယ်မှ ထိုချောမောခန့်ညားသော လူငယ်သည် အလွန်အမင်း ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သည့် တိုက်ပွဲသခင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ လူအုပ်ကြီးသည် လျှိုပေ့အပေါ် ထားရှိသော အထင်အမြင်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်မြှင့်တင်လိုက်ကြရပြန်သည်။

"ကျောက်ယွင် လှုပ်ရှားလိုက်တာလား"

ကျန်းဖေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ထိုလှပသော အလင်းမျှင်တန်းများ၏ ဆိုလိုရင်းကို အခြားသူများ မသိရှိကြသော်လည်း ကျန်းဖေးကိုယ်တိုင်မှာမူ ထိပ်သီးသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် အလင်းတန်းတစ်ခုချင်းစီ၌ သံမဏိကို ဖြတ်တောက်၍ ကျောက်စိမ်းကို ချိုးဖျက်နိုင်သော စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနေသည်။

ကျောက်ယွင်က ခေါင်းခါယမ်းလျက်—

"အကောင်းဆုံးဖြစ်ရင်တောင် သူ့ကို သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားစေပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်အောင်ပဲ လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်၊ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ကျောက်ယွင် ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင်... လွီပုသည် ထိုမျှ လျင်မြန်သော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုတင်မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း လောကအောက်ဝယ် အာဂစစ်သည်တော်ဟူသော အသိစိတ်ဖြင့် ဘေးအန္တရာယ် နီးကပ်လာချိန်တွင် ကျောက်ယွင်၏ တိုက်ကွက်ကို အေးအေးလူလူပင် ချေဖျက်လိုက်လေသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်လင့်ကစား... ၎င်းတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် မျှော်စင်အောက်ခြေရှိ မြို့ရိုးတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရပြီး အချို့နေရာများတွင် အပ်ပေါက်အရွယ်အစားရှိသော အပေါက်ဝိုင်းလေးများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"မဆိုးတဲ့ တိုက်ကွက်ပဲ"

လွီပုသည် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံလှုပ်ရှားခြင်းမပြုဘဲ စစ်ဗျူဟာရှင် ၁၈ ဦးရှိရာ အရပ်သို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်ရင်း မိမိနေရာ၌ပင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်နေကာ ၎င်းတို့ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ထိပ်သီးပညာရှင်များသာလျှင် သူ့လက်ချက်ဖြင့် လဲပြိုကျရှုံးရန် ထိုက်တန်ပေသည်။

ကျောက်ယွင် ပြောဆိုသည်ကို ကြားရသောအခါ ကျန်းဖေးသည် လွီပုကို အနိုင်ရရှိနိုင်မည့် မိမိ၏ အခွင့်အရေးကို ထပ်မံ လျှော့ချလိုက်ရတော့သည်။ ကျောက်ယွင်၏ တိုက်ကွက်သည် မိမိဦးခေါင်းထက်သို့ အရှိန်အကုန် ထိမှန်ခဲ့မည်ဆိုပါက မသေဆုံးလျှင်ပင် အရေပြားတစ်လွှာ ကွာကျသွားမည်ကို သူ ကောင်းစွာသိရှိသည်။ သို့သော် ယခုမူ... လွီပု၏ ခဏတာ ပေါ့ဆမှုသည်ပင် သူ့ကို အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်ဟု ကျောက်ယွင်က ဆိုနေချေပြီ။

သို့သော်လည်း ကျန်းဖေး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များသာ သောင်းကျန်းထက်သန်လာတော့သည်။ လက်ထဲမှ မြွေနဂါးလှံရှည်ကိုလည်း ပိုမိုမြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ မိမိထက် သန်မာသော ပြိုင်ဘက်နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည်သာ သူ ပိုမိုသန်မာလာစေရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်ပေသည်။ စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးရခြင်းသည် စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာသာ ဖြစ်သည်။ မသေဆုံးမီ လောက၌ အင်အားအကြီးဆုံး စစ်သည်တော်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခွင့် ရရှိမည်ဆိုပါက မည်သည့်အရာကို မကျေမနပ် ဖြစ်စရာ လိုအပ်ပါဦးမည်နည်း။

ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ... မိမိ၏ တိုက်ပွဲများသည် အမြဲတစေ ရှေ့သို့သာ ဦးတည်ရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိကြောင်း ကျန်းဖေး ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ အကယ်၍ နောက်ဆုတ်မိပါက မိမိ၏ မူလစိတ်ဆန္ဒ ပျောက်ဆုံးသွားကာ ယခုအဆင့်၌ပင် ထာဝရ ပိတ်မိနေလိမ့်မည်။ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာလျှင်ပင် စွမ်းအားများ အမှန်တကယ် ကျဆင်းသွားနိုင်သည်။

မြွေနဂါးလှံရှည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကျန်းဖေးသည် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည့် အချက်ပြမှုအဖြစ် ကြီးမားလှသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ မိမိအနေဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိသော်လည်း လွီပုနှင့် တစ်ဦးချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် သူ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့စရာမလို... အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ အတိုင်းအဆမဲ့လှသော စွမ်းအားများ ရှေ့မှောက်ဝယ် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိပင် မရှိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယွမ်ရှောက်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် စစ်ဗျူဟာရှင် ၁၈ ဦးသည် မိမိတို့ ချီတက်လာခြင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားကြချေ။ ၎င်းတို့ ဟူလောင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဒုံကျွမ်သည် ဟူလောင်တံခါး အထက်တွင် ထိုင်နေပြီး ကောင်းကင်ထိုးဖောက်လှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လွီပုသည်လည်း သူ၏ ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ အပြန်အလှန် စော်ကားလှောင်ပြောင်ပြီးနောက်... နှစ်ဖက်စလုံးသည် မိမိတို့၏ အဆင့်အတန်းကို တည်ဆောက်ရန် လက်သီးကိုသာ အသုံးပြုရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။

"ဖုန်းရှန်... မင်းအလှည့်ပဲ"

ဒုံကျွမ်သည် လက်ကို အကျအန ဝှေ့ယမ်းပြလျက်... မစောင့်ဆိုင်းနိုင်လောက်အောင် စိတ်အားထက်သန်နေသော လွီပုအား တစ်ဖက်မှ ပိုးမွှားများကို သွားရောက်ရှင်းလင်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လွီပုသည် အမြင့်ပေ ၂၀ ကျော် (အင်မတန်မြင့်မားသော) မြို့ရိုးထက်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုန်ချလိုက်ရာ အောက်သို့ ဝုန်းခနဲ ကျဆင်းသွားသည်။ လွှမ်းမိုးခြင်းချီအဆင့်ကို လေ့ကျင့်ထားသော မည်သည့်စစ်သည်မဆို ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း... နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်လာသောအရာကမူ အခြေအနေကို နားလည်သော ကြည့်ရှုသူအားလုံးကို ကျောချမ်းသွားစေသည်။

မြို့ရိုးအမြင့်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ မီတာ တစ်ရာကျော် အမြင့်မှ ပြုတ်ကျလာခြင်းဖြစ်၍ လွီပု၏ အရှိန်သည် တမင်တကာ မြှင့်တင်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သို့သော် အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ... ထိုမျှ ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ကျဆင်းလာခြင်းဖြစ်ပါလျက်နှင့် မြေပြင်သည် ကွဲအက်မသွားဘဲ အနည်းငယ်သာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ပြုတ်ကျလာသည့် စွမ်းအားများသည် မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ညီညာစွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး မည်သည့်ထိခိုက်မှုကိုမျှ မဖြစ်စေခဲ့ချေ။

ကျန်းဖေး အံ့အားသင့်သွားပြီး ကွမ်းယုသည်လည်း မျက်လုံးကို တစ်ဝက်ခန့် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟွာရှုံက ၎င်း၏ နဖူးကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်ရကာ ကျောက်ယွင်တစ်ဦးတည်းသာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ၎င်းတို့အားလုံး တစ်ခုတည်းသောအရာကို နားလည်လိုက်ကြသည်... လွီပုသည် အလွန်အမင်း သန်မာရုံသာမက စွမ်းအားစက်ဝန်း တစ်ခုချင်းစီအပေါ် ၎င်း၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှချေသည်။ အသေးငယ်ဆုံးသော လှုပ်ရှားမှုများတွင်ပင် စွမ်းအားကို တိကျစွာ အသုံးချနိုင်သည့် ၎င်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို သက်သေပြနေသည်။

လေထုကို ဖြတ်သန်း၍ ရှည်လျားသော အော်ဟစ်သံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာပြီး မီးလျှံတန်းတစ်ခုသည် လွီပုထံသို့ ကွေ့ဝိုက်ပျံသန်းလာကာ သူ၏ အနီးတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ပြာလဲ့ယောင်နဂါးမြင်းနှင့် မခြား ထင်ရှားလှသော အနီရောင်စစ်မြင်းသည် မီးလျှံများ ဝန်းရံထားသည့်အလား နှာမှုတ်လိုက်သည်။ လွီပုသည် ကောင်းကင်ထိုးဖောက်လှံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မြင်းပေါ်သို့ ခွစီးလိုက်ပြီး... တစ်ဖက် ရန်သူ့စစ်တပ်၏ သောင်းချီသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရှုရင်း ကြီးမားလှသော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်လိုက်တော့သည်။

ကျန်းဖေးသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကွမ်းယုက ဆွဲထိန်းထားလိုက်သည်။ သို့သော် ကွမ်းယု၏ မျက်နှာထက်မှ အေးစက်လှောင်ပြောင်သော အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်သည်လည်း ကောင်းမွန်မနေကြောင်း ချန်းရှီ သိရှိလိုက်သည်။ ကျောက်ယွင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်လည်း သူသည်လည်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ကျွမ်းကျင်သော မည်သည့်စစ်သည်မဆို လွီပု၏ "အားလုံး တစ်ပြိုင်တည်း လာခဲ့ကြစမ်း" ဟု ဆိုလိုနေသော အထင်သေးသည့် အပြုအမူကြောင့် အလေးမထားခြင်း ခံရသည်ဟု ခံစားရမည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းတွင် မိမိတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားကြစမြဲ ဖြစ်ရာ လွီပု ပြုလုပ်နေသည်မှာ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာကို လူပုံအလယ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်နှက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ဤကဲ့သို့ အရှက်ခွဲခြင်း ခံရသဖြင့် လူတိုင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားကြရသည်။

ယွမ်ရှောက် စကားမဆိုမီမှာပင် ဝမ်ခွမ်က ကျယ်လောင်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ ထွက်တိုက်ရဲလဲ"

လူတစ်ဦးသည် မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းနှင်လျက် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လာသည်။ ဝမ်ခွမ် သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ဟော်နိုင်းနယ်၏ ကျော်ကြားသော စစ်သူကြီး ဖန်ယွဲ့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဝမ်ခွမ်အနေဖြင့် ချီးမွမ်းစကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုရသေးမီမှာပင်... ကြီးမားလှသော လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး နာမည်ပင် မိတ်ဆက်ခွင့်မရလိုက်သော ဖန်ယွဲ့သည် လူ့လောကမှ ထာဝရ နှုတ်ဆက်ပျောက်ကွယ်သွားရရှာသည်။

စစ်သူကြီးများသည် မသိလိုက်ဘဲ တံတွေးကို မြိုချလိုက်ကြရသည်။ လွီပု၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို စာဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် လူတစ်ဦးကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ကာ အလွန်အမင်း လူသတ်ဝါသနာပါသူ ဖြစ်သည်။

ချန်းရှီ စကားပြောခွင့် မရသေးမီမှာပင်... ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော အခြားဝိညာဉ်တစ်ခု ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျန်းယန်၏ လက်အောက်ခံ စစ်သူကြီး မူရွှန့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ အပြင်းနှင်သွားပြီး သုံးချက်မျှ စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူနှင့် သူ၏ မြင်းပါ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားရရှာသည်။ လွီပု၏ မြင်းသည်ပင် နေရာမှ မရွေ့လျားသေးချေ။

"ကျွန်တော်မျိုး ကုန်းရုံရဲ့ ကျေးဇူးကို ခံစားခဲ့ရတာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ရှိပါပြီ၊ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အသက်နဲ့ ကျေးဇူးမဆပ်ရမှာလဲ"

ကုန်းရုံ၏ နောက်ကွယ်မှ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် လူကြီးသည် လွီပုကို အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်ကာ မြင်းကို ရှေ့သို့ နှင်လျက် ကုန်းရုံအား အလေးပြုလိုက်သည်။

"ဂရုစိုက်ပါ အန်ကော်"

ကုန်းရုံက ခေါင်းငြိမ့်ပြလျက် မိမိ၏ တစ်ဦးတည်းသော အရည်အချင်းရှိသည့် လက်ရုံးဖြစ်သူ ဝူအန်ကော်ကို တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

(စာရေးသူ၏ မှတ်ချက် - ဝူအန်ကော်သည် ၎င်း၏ နာမည်တည်ဆောက်ပုံအရ အမှန်စင်စစ် မျိုးရိုးအမည်မှာ ဝူ ဖြစ်ပြီး အမည်မှာ အန်ကော် ဖြစ်သင့်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟန်ခေတ်နှောင်းပိုင်းတွင် စာလုံးနှစ်လုံးတွဲ အမည်များကို ပယ်ဖျက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မောင်ဗားရှင်းနှင့် ကျားကျင်ဗားရှင်း နှစ်ခုစလုံးတွင် အန်ကော် ဟူသောအမည်ကို သုံးစွဲထားသည်။ ကောင်းပြီ... ကုန်းရုံက သူ့ကို ခေါ်ဆိုသည်မှာ လူမှုဆက်ဆံရေးအမည်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်မြင်မိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ ဝူ ဖြစ်ပြီး နာမည်မှာ အန်ကော်၊ လူမှုဆက်ဆံရေးအမည်မှာလည်း အန်ကော် ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူ၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ ဝူ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ဝူအန်မြို့စား ပိုင်ချီ၏ မျိုးဆက် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ၎င်းသည် အတော်ပင် ကြီးမားသော နောက်ခံ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ စာဖတ်သူတို့ စိတ်ကြိုက်သာ ဆုံးဖြတ်ကြပါကုန်။)

ဝူအန်ကော်သည် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ မြင်းကို လူအုပ်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ နှင်ထုတ်ခဲ့သည်။ ရှေ့မှ လူမိုက်နှစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ သူသည် မိမိအနေဖြင့် လွီပုကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ သို့သော်လည်း ကုန်းရုံအပေါ် ကျေးဇူးကြွေး အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် မိမိ၏ အသက်မှတစ်ပါး ပြန်လည်ပေးဆပ်စရာ မရှိကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း... သူ၏ အသက်သည် ကုန်းရုံပိုင်ဆိုင်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။

ပေါင်ရာချီ လေးလံသော တူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ဝူအန်ကော်သည် လွီပုထံသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူ၏ မြင်းသည် အရှိန်မပြင်းလှချေ။ ကောင်းမွန်သော မြင်းတစ်ကောင် ဖြစ်လင့်ကစား ပေါင်တစ်ထောင်နီးပါး လေးလံသော အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ထားရသဖြင့် အရှိန်အများကြီး မထွက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့အတွက်မူ အရှိန်အဟုန်သည် မလိုအပ်ချေ။

ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်သံများနှင့်အတူ "ငါ့ရဲ့ တူကြီးကို ခံစမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သံနှင့်အတူ ဝူအန်ကော်နှင့် လွီပုတို့၏ တိုက်ပွဲ စတင်လေတော့သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသော အရှိန်အဟုန်မျိုး မရှိသော်လည်း ဝူအန်ကော်၏ ခွန်အားသည် ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် လွီပု၏ လက်များကိုပင် ထုံကျင်သွားစေသည်။ မိမိထက် ခွန်အားသာလွန်သောသူကို တွေ့ရခြင်းသည် လွီပုအတွက်မူ ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အလွန်အမင်း ကျွမ်းကျင်မှု သို့မဟုတ် အရှိန်အဟုန်များ မလိုအပ်ဘဲ ဝူအန်ကော်သည် သူ၏ တူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ လွီပုအား ရက်စက်စွာ ထုနှက်တော့သည်။ လွီပု၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများကိုမူ ဝူအန်ကော်၏ ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်ခန့်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သော ကြီးမားလှသော တူကြီးဖြင့် အလွယ်တကူပင် ခုခံလိုက်လေသည်။ စင်စစ်အားဖြင့်... သူသည် လွီပု၏ တိုက်ကွက်များကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်သော်လည်း ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးဝင်သော သူ၏ တူကြီးသည် မည်သည့်ထောင့်မှမဆို လာရောက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို တားဆီးရန် လုံလောက်ပေသည်။

"အခုတော့ ငါ ဘာဖြစ်လို့ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားအလား ခွန်အားရှိတဲ့သူတွေကို မုန်းလဲဆိုတာ မင်း နားလည်ပြီမလား ဇီချွမ်"

ကွမ်းယုက ချန်းရှီအား မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

"နားလည်သွားပြီ၊ ဒါက တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့ နည်းလမ်းပဲ" ချန်းရှီက ဆွံ့အစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

၎င်းသည် သက်သက်မဲ့ ရိုင်းစိုင်းလှသော ခွန်အားကို စမ်းသပ်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှု မည်သည့်အရပ်ကလာသည် ဖြစ်စေ ထိုတူကြီးဖြင့်သာ အောက်သို့ ထုနှက်ပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ် ၂၀ ကျော် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဝူအန်ကော်သည် အားလျော့သွားသည့် အရိပ်အယောင် အလျဉ်းမရှိဘဲ သူ၏ တူကြီးကို တက်ကြွစွာ ဝှေ့ယမ်းနေဆဲပင်... သူသည် လွီပုကို သံရိုင်းတုံးတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားကာ စိတ်ကြိုက် ပုံဖော်ထုနှက်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရတော့သည်။