အခန်း (၂၁) စိန်ခေါ်သူ လွီပု

... "ဝုန်း"

အကွက်ပေါင်း သုံးဆယ့်ငါးကွက်ခန့် အရောက်တွင်မူ လွီပုသည် ဝမ်ချိုကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများကြားထဲသို့ နောက်ထပ် ထိပ်သီးစစ်သည်တစ်ဦးကို တိုးပွားစေခဲ့သည် ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လွီပုသည် ယွမ်ရှောက်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်မသွားခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် အနောက်ဘက်ဆီမှ မိမိထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသည့် အံ့ဩဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါနှစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြုံးလိုက်မိသည် ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရှိန်အဝါများသည် မိမိလောက် မသန်မာသော်လည်း သူ့အား ယခုကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွမှုမျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်းက ခဲယဉ်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

[လာကြစမ်း... ငါ စောင့်မျှော်နေတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ၊ ပျော့ညံ့တဲ့ကောင်တွေကို နှိမ်နင်းရတာ ငါ စိတ်မပါဘူး၊ သန်မာတဲ့သူတွေကို ချေမှုန်းရမှသာ ငါ့သွေးတွေ တကယ် ဆူပွက်လာတာ!]

အကွာအဝေး ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကွမ်းယု၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းသည် ပိုမိုကြီးမား သန်မာလာပြီး ဘေးနားရှိ ကျန်းဖေး၏ မည်းမှောင်သောအရှိန်အဝါကိုပင် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လာသည် ဖြစ်၏။

"လွီပု... ဒါကိုလာခဲ့စမ်း!"

ကွမ်းယုသည် အင်ပါယာတစ်ခု၏ အရှိန်အဝါကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး မာနထောင်လွှားသော ဟန်ပန်ဖြင့် ထိုလေးနက်သည့် စကားလုံးလေးလုံးကို လေးလေးနက်နက်ပင် ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ ကွမ်းယုသည် ပြာလဲ့ယောင်နဂါးဓားကို ပြောင်းပြန်အနေအထားဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မိမိ၏ သောင်းကျန်းလှသော စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း လွီပုသည် မည်သည့်ဘက်ကမဆို တိုက်ခိုက်ရန် လွယ်ကူသော ပစ်မှတ်တစ်ခုကဲ့သို့ လုံးဝ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်နေခဲ့သည် ဖြစ်၏။

"ကောင်းတယ်!"

လွီပု၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှားရှားပါးပါး သတိထားရမည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထိုတိုက်ကွက်၏ အနှစ်သာရကို ကြိုတင်မြင်ရသော်လည်း သူက ရှောင်ကွင်းရန် မကြိုးစားခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လွီပု ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သူသည် ရှောင်တိမ်းရန် မလိုချေ။ ဤလောကတွင် သူတစ်ပါးသူကသာ သူ့ကို ရှောင်ကွင်းရစမြဲဖြစ်ပြီး သူ့ကို ရှောင်ကွင်းအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသူဟူ၍ မည်သူမျှ မရှိခဲ့ချေ။

"ဒိန်း..."

ကွမ်းယု၏ ဝိဉာဏ်၊ ချီဓာတ် နှင့် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားအားလုံး ပေါင်းစပ်ထားသည့် အားအပြည့်ထည့်ထားသော တိုက်ကွက်နှင့် လွီပု၏ အားအပြည့်ထည့်ထားသော တိုက်ကွက်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားရာ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည် ဖြစ်၏။ ထိုမိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံပြင်းကြီးက ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အနီးနားရှိ စစ်သည်အများစုကို သေဆုံးသွားစေခဲ့သည်။

"မဆိုးဘူး!"

ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားသောအခါ လွီပုသည် အနီရောင်စစ်မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်လျက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကတ္တီပါလှံကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ကွမ်းယုကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် ဖြစ်၏။

"သည်အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ဟွာရှုံ မင်းလက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားတာ မတရားတာ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ချင်သေးတယ်ဆိုရင်တော့ လိုပါသေးတယ်!"

ကွမ်းယု၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် သွေးချီဓာတ်များ ဆူပွက်သွားခဲ့သည်။ မိမိ၏ အားအပြည့်ထည့်ထားသော တိုက်ကွက်ကို တိုက်ရိုက် တားဆီးနိုင်မည့်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးချေ။ မဟုတ်သေး၊ ထိုမျှတင်မကသေးချေ... မည်သည့်ပြင်ဆင်မှုမျှ မရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းသက်သက်ဖြင့်သာ မိမိကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေခဲ့ပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် မိမိ တည်ဆောက်ထားသော အရှိန်အဝါကိုပင် လွီပုက ဖြိုခွဲပစ်လိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောက်မဆုတ်တမ်း တိုက်ကွက်ပဲ၊ သာမန်လူဆိုရင် မင်းရဲ့ ပထမဆုံး တိုက်ကွက်ကို မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဟွာရှုံလိုလူမျိုးက တားဆီးနိုင်ခဲ့ရင်တောင် မင်းရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို မဖြိုခွဲနိုင်တဲ့အတွက် မင်းရဲ့ ဆက်တိုက် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ကွက်တွေအောက်မှာ သေဆုံးသွားရတာပဲ။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ရှောင်တိမ်းဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်လည်း အဲဒါက မင်းရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို ပိုပြီး မြင့်တက်စေပြီး မင်းရဲ့ ဓားအောက်မှာပဲ အသက်ပျောက်သွားရလိမ့်မယ်!"

လွီပုသည် ကွမ်းယုကို အေးအေးလူလူ ကြည့်လျက် ထိုတိုက်ကွက်၏ စွမ်းအားကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ ကွမ်းယုကမူ လွီပု၏ သုံးသပ်ချက်ကို လျစ်လျူရှုကာ ထိုမောက်မာသော အမူအရာအတိုင်းပင် ဆိတ်ဆိတ်နေလျက် အသက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရှူသွင်းနေခဲ့သည် ဖြစ်၏။ သူ၏ ရင်ထဲမှ လှုပ်ရှားရုန်းကန်မှုများကို သူ၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာနှင့် တစ်ဝက်ခန့် မှိတ်ထားသော မျက်ဝန်းများထဲမှ မောက်မာမှုတို့ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားရာ လွီပုပင်လျှင် ကွမ်းယု၏ စိတ်ထဲက အပြောင်းအလဲကို ရိပ်မိခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

[ဒါက တကယ်ပဲ လောကအောက်က အသန်မာဆုံး စစ်သည်တော်လား။ ငါ့ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို ဒီလောက် အေးအေးဆေးဆေး တောင့်ခံနိုင်တယ် တကား!]

ကွမ်းယုသည် ဇက်ကြိုးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လွီပုကို အာရုံစိုက်ကာ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျယ်သွားခဲ့ပြီး လွီပု၏ စွမ်းအားကို မသိမသာ ဝန်ခံလိုက်မိသည် ဖြစ်၏။

"ဒုတိယအစ်ကို... ကျွန်တော် မင်းကို ကူညီမယ်!"

တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော ကျန်းဖေးသည် ကွမ်းယု နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ကူညီရန် အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

"မဆိုးဘူး..."

လွီပုသည် ကျန်းဖေးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် ဖြစ်၏။ ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များအလယ်တွင် တစ်ဦးတည်း ရှိနေသော်လည်း လွီပုသည် ဝိုင်းရံထားသော စစ်သည်များထံမှ မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမျှ မခံစားရချေ။ ရှေ့မှ လူနှစ်ယောက်သာလျှင် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်နိုင်သည် ဖြစ်၏။

"မဟာမိတ်တပ်မတော်ထဲမှာ သတိပြုရမယ့်လူဆိုလို့ မင်းတို့အနည်းစုပဲ ရှိပုံရတယ်"

လွီပု၏ မထောက်မညှာသော အကြည့်သည် ယွမ်ရှောက်ထံသို့ ဝဲပျံသွားပြီးနောက် လတ်တလောမှ ရောက်ရှိလာသော ချောင်းချောင်းနှင့် သူ၏နောက်ကွယ်မှ ရှာဟိုညီအစ်ကိုများထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ လွီပုသည် မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်နေပြီး ကွမ်းယုကမူ မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်ခန့် မှိတ်ထားလျက် လွီပု၏ အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းလှသော စွမ်းအားကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ခံစားမိရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည် ဖြစ်၏။

"ဝှီး..."

စူးရှသော အသံနှင့်အတူ ငွေရောင်လင်းလက်သော မြားတစ်စင်းသည် ညအမှောင်ထုကို ဖြတ်သန်းကာ ကြယ်မှုန်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ လွီပုသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး မြင်းခေါင်းကို လှည့်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည် ဖြစ်၏။

"ချောင်းချောင်း၊ ယွမ်ရှောက်... မင်းတို့ရဲ့ ခေါင်းတွေက မကြာခင် မင်းတို့လည်ပင်းမှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

လွီပုသည် မြင်းကို လှည့်ရင်း အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ရှာဟိုယွမ်သည် လေးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ လွီပုကို သေလုမတတ် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြောင့် သူ၏ လက်မောင်းများကိုပင် မချီနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည် ဖြစ်၏။ သူ၏ စိတ်ထဲမှ မည်မျှပင် အလိုရှိပါစေ၊ ပြင်ဆင်ထားသော မြားကို ပစ်လွှတ်ရန် သူ၏ လက်မောင်းကို မမြှောက်နိုင်ခဲ့ချေ။

"လွီပု... အဲဒီမှာတင် ရပ်လိုက်စမ်း!"

ရှာဟိုယွမ်သည် မိမိ၏ နှုတ်ခမ်းအောက်ခြေကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ အချိန်အတော်ကြာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော မြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ သွေးစွန်းနေသော မှောင်မိုက်သည့် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဥက္ကာပျံတစ်ခုကဲ့သို့ လွီပုထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည် ဖြစ်၏။ မြားကို ပစ်လွှတ်ပြီးနောက် ရှာဟိုယွမ်သည် ရေထဲမှ ဆွဲတင်ခံထားရသူကဲ့သို့ ချွေးများ ရွှဲနစ်နေခဲ့သည်။

လွီပုသည် နှာခေါင်းရှုံ့လျက် မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာသော မြားကို ဖယ်ရှားရန် လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် မြင်းကျောပေါ်မှ သူ၏ တန်ဖိုးကြီး လေးကို ထုတ်ယူကာ အေးစက်စွာ ဆက်လက် ရယ်မောလိုက်သည် ဖြစ်၏။

"တကယ့် လေးအတတ်ပညာက ဘာလဲဆိုတာ မင်းတို့ကို ငါ ပြပေးမယ်!"

သူ၏ လက်မဖြင့် တစ်ချက် တောက်လိုက်ရုံဖြင့် အလွတ်ဖြစ်နေသော လေးကြိုးပေါ်တွင် ရွှေနီရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လေးကြိုးကို ဆွဲလိုက်သည်နှင့်အမျှ ထိုမြားရိပ်သည် အစစ်အမှန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည် ဖြစ်၏။ သူ၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်သောအခါ ရွှေနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ဘဲ တစ်ကီလိုမီတာခန့် ဖြောင့်တန်းစွာ ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

"လက်ချော်သွားတယ်၊ ငါ လေးမသုံးတာ ကြာပြီကိုး"

လွီပု၏ လှောင်ပြောင်သံနဲ့အတူကျယ်လောင်သည့် ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စစ်ဦးစီးအလံသည် လုံးဝ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့သည် ဖြစ်၏။

ကွမ်းယုသည် လွီပု၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ချယ်နိုင်သော အရှိန်အဝါအောက်တွင် ချွေးစေးများ ပြန်နေသော ရှာဟိုယွမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လွှမ်းမိုးခြင်းချီအဆင့်ကို သန့်စင်ထားသော တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်နိုင်ခြင်းကပင် အထင်ကြီးစရာ ဖြစ်သည် ဖြစ်၏။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်"

ကွမ်းယုသည် မိမိ၏ အောက်ရှိ သေလုမတတ် ဖြစ်နေသော ရှီးလျှောင်အထူးမြင်းစီးတပ်မှ မြင်းကောင်းကို ထိန်းချုပ်ရင်း ဇက်ကြိုးကို ကိုင်ကာ ချောင်းချောင်းနှင့် ရှာဟိုညီအစ်ကိုများကို ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

လွီပု ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှာဟိုယွမ်ကို ထောက်ကန်ထားသော စိတ်ဓာတ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကွမ်းယု ချဉ်းကပ်လာပြီး ဘေးကင်းကြောင်း သေချာသွားသောအခါ ရှာဟိုယွမ်သည် မိမိ၏ မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ ညာလက်သည် ဇက်ကြိုးကို လွှတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ လဲကျသွားခဲ့သည် ဖြစ်၏။

"မြောင်ချိုင်!"

ရှာဟိုယွမ်၏ လက်လွတ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ချောင်းချောင်းသည် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ့ကို ဖမ်းရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း ရှာဟိုယွမ်သည် ယခုကဲ့သို့ လဲကျသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှာဟိုတွန်းသည် သူ၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေသဖြင့် လဲကျလာသော ရှာဟိုယွမ်ကို အချိန်မီ ဖမ်းမိလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... မြောင်ချိုင် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ သူက ကိုယ်တွင်းအသက်ရှုဓာတ်တွေ အလွန်အကျွံ သုံးလိုက်ရလို့ မောပန်းပြီး သတိလစ်သွားတာပါ"

"သခင်ကြီးချောင်း... ရှာဟိုမြောင်ချိုင် နိုးလာတဲ့အခါ သူခရီးဆန့်နေတဲ့ လက်ရှိအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကောင်း ရှိပါတယ်၊ အကယ်၍ မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်လည်း ဒီနေ့ အဲဒီမြားကို ဘယ်လို ပစ်လွှတ်နိုင်ခဲ့လဲဆိုတာ သူ့ကို မေးကြည့်လိုက်ပါ"

ကွမ်းယုသည် ထူးထူးခြားခြား စကားများများ ပြောပြီးနောက် မြင်းခေါင်းကို လှည့်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည် ဖြစ်၏။

"အို... လွီပု သွားပြီလား၊ ငါက အခြေအနေ လာကြည့်တာ"

ချန်းရှီသည် တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည့် အချိန်အတိအကျတွင် ခေတ်သစ် ရဲအရာရှိတစ်ဦးကဲ့သို့ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"လွီပု သွားပြီ"

ကျန်းဖေးသည် မည်းမှောင်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ အသားအရေက မူလကတည်းက သဘာဝအတိုင်း မည်းနက်နေသဖြင့် ခြားနားချက်ကို ခွဲခြားရန် မလွယ်ကူချေ။

"အို... မင်းတို့ သူ့ကို မတားလိုက်ဘူးလား"

ချန်းရှီက မျက်ခုံးပင့်လျက် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည် ဖြစ်၏။

"မတားနိုင်ခဲ့ဘူး..."

ကျန်းဖေး၏ မျက်နှာသည် ပိုမို ညိုမှောင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် လုံလောက်စွာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် ဖြစ်၏။ ထိုလူသည် ယန့်လျန်နှင့် ဝမ်ချိုတို့ကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ ခုတ်ထစ်ခဲ့ပြီးနောက် ကွမ်းယု၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါက တက်ရောက်လာသူ အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည် ဖြစ်၏။

"ဪ... ဒါနဲ့၊ ကျွန်တော်က ယင်းချွမ်းက ချန်ဇီချွမ် ပါ၊ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်နဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

ချန်းရှီသည် ချောင်းချောင်းကို ယခုမှ သတိပြုမိဟန်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ပြီး ပြုံးလျက် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤမျှ ကာလပတ်လုံးအတွင်း သူ မိမိကိုယ်ကိုယ် တရားဝင် ပထမဆုံးအကြိမ် မိတ်ဆက်ခြင်း ဖြစ်သည် ဖြစ်၏။

ချောင်းချောင်းသည် မွန်ရည်စွာဖြင့် ဂါရဝပြန်ပြုခဲ့သော်လည်း သူသည် ရှာဟိုမြောင်ချိုင်၏ အခြေအနေကို ပိုမို စိုးရိမ်နေခဲ့ပြီး ယွမ်ရှောက်နှင့် နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် စခန်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားခဲ့သည် ဖြစ်၏။ ယွမ်ရှောက် ကိုယ်တိုင်လည်း ပြာပြာသလဲ ဖြစ်နေပြီး ယန့်လျန်နှင့် ဝမ်ချိုတို့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နေရသဖြင့် ချောင်းချောင်းကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ချေ၊ လူမသိသူမသိ ချန်းရှီကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။

စာကြွင်း -  ဒါနဲ့ စကားမစပ်... အကယ်၍ လွီပုရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ဆယ်ဆ မြင့်တက်သွားပြီး ကွမ်းယုရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကလည်း ဆယ်ဆ မြင့်တက်သွားမယ်ဆိုရင် လွီပုက ကွမ်းယု အများအပြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်တဲ့ အခြေအနေမျိုး ရှိနေပုံရတယ်။ အချိုးကျ မြှင့်တင်မှုအရ ရှေ့ဆုံးကလူတွေက နောက်ကလူတွေထက် စွမ်းအား ပိုမိုကြီးမားစွာ တိုးတက်လာပြီး ကွာဟချက်ကို ပိုမို ကျယ်ပြန့်စေတယ်။ သည်စည်းမျဉ်းအရဆိုရင် လွီပုကတော့ တကယ်ကို ကောင်းကင်ကြီးကိုပါစိန်ခေါ်နိုင်သူဖြစ်၏။