အခန်း (၁၈) - လီရူး၏ အတွေးများ

သို့သော်လည်း ဆန်းကြယ်သည်မှာ ကွမ်းယုသည် ဟွာရှုံ၏ ကိုယ်တွင်းအသက်ရှုဓာတ်ကို ပြန်လည်ဖွင့်ပေးခဲ့သော်လည်း စောင့်ကြပ်ရန် မည်သူ့ကိုမျှ တာဝန်မပေးခဲ့ချေ။ သို့သော် ဟွာရှုံသည် နောက်တန်းစခန်းတွင်သာ နေထိုင်ပြီး ထွက်ပြေးခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ ဟွာရှုံအနေဖြင့် အရှက်ကွဲမည်ကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်နေ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ချန်းရှီ တွေးမိသည်။

"ဇီကျန့်... အညံ့ခံလိုက်ပါတော့"

ဟွာရှုံနှင့်အတူ ဝဝလင်လင် စားသောက်ပြီးနောက် ကွမ်းယုနှင့် ကျန်းရီတယ်တို့သည် သူ့အား အညံ့ခံရန် ထပ်မံတိုက်တွန်းကြပြန်သည်။

"ယွန့်ချန်... ရီတယ်... မင်းတို့ပြောတာတွေကို ငါ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် ဒုံကျွမ်က ငါ့အပေါ် ကောင်းခဲ့တယ်၊ သူက ငါ့ကို အသုံးမချတော့ဘဲ ပစ်ပယ်လိုက်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် သူ စစ်ရှုံးသွားတာမျိုး မဟုတ်ရင်တော့ ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ အညံ့ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟွာရှုံသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ... ဝန်ကြီးချုပ် ဒုံကျွမ် စစ်ရှုံးလို့ ငါက သခင်မဲ့ဖြစ်သွားခဲ့ရင်တော့ အရှင်ရွှမ်တယ်ဆီမှာ အညံ့ခံမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ"

"ဒါကတော့ အာမခံလို့ မရဘူးနော်"

ချန်းရှီသည် တဲစခန်း၏ ကန့်လန့်ကာကို ပင့်မကာ ဝင်လာခဲ့သည်။ တဲအတွင်း၌ သန်မာထွားကျိုင်းသော လူသုံးယောက်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အသားတုံးကြီးများကို ကိုင်မြှောက်ပြီး အေးအေးလူလူ စားသောက် စကားပြောနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"မစ္စတာချန်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်" ဟွာရှုံက ဦးညွှတ် အလေးပြုလိုက်သည်။

"ငါတို့ လောင်းကြေးထပ်ကြမလား... မင်း ဒုံကျွမ်အပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိနေတာကို ငါ သိတယ်၊ တကယ်လို့ ဒုံကျွမ်ဟာ ဟူလောင်တံခါးမှာ စစ်ရှုံးလို့ လော့ယန်မြို့က ပြည်သူတွေကို ခေါ်ပြီး ချန်အန်းကို ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရင်... ပြီးတော့ မဟာမိတ်တပ်တွေကို အချိန်ဆွဲဖို့ လော့ယန်မြို့ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့ရင်... အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ မင်း အညံ့ခံရလိမ့်မယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူ ဆက်လုပ်မယ့် လုပ်ရပ်တွေက မင်းကို အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်စေမှာ မို့လို့ပဲ၊ သူဟာ ရှီးလျှောင်က ဒုံကျုံယင် မဟုတ်တော့ဘူး၊ ကွမ်းတုန်းရဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေကြောင့် မျက်စိကျိန်း သွားခဲ့ရတဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေဟာ အရင်လို မမြင်နိုင်တော့ဘူး... သတ္တိပြောင်မြောက်တဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို စုစည်းပြီး ရက်ရောဖြောင့်မတ်ခဲ့တဲ့ ဒုံကျုံယင် ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး" ချန်းရှီက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟွာရှုံသည် ဘာမှမပြောဘဲ ချန်းရှီကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ အတော်ကြာမှ စကားအနည်းငယ်ကို ခက်ခဲစွာ ပြောထွက်လာသည်။

"ဝန်ကြီးချုပ် ဒုံကျွမ် ဘယ်လောက်တောင် အင်အားကြီးလဲဆိုတာ မင်း မသိလို့ပါ"

"ဒါဆို မင်း သဘောတူတယ်ပေါ့" ချန်းရှီက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းထက် ငါက ပိုပြီး နားလည်ပါသေးတယ်၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသန်မာဆုံး စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေ၊ အထူးချွန်ဆုံး အထူးတပ်ဖွဲ့တွေ၊ အတော်ဆုံး စစ်ဗျူဟာမှူးတွေ ရှိနေပေမဲ့ သူတို့ကို ဦးဆောင်နေတဲ့သူက အစွမ်းထက်ဆုံး ဧကရာဇ် မဟုတ်ဘူး၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ လက်ရှိ ဒုံကျုံယင်ဟာ အလွန်ဆုံးရှိလှ တတိယတန်းစား စစ်ပွဲသခင် အဆင့်ပဲ ရှိတော့တယ်"

"ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသန်မာဆုံး စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေ ဟုတ်လား"

ကျန်းရီတယ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကွမ်းယုသည်လည်း မျက်လုံးကို အနည်းငယ်ဖွင့်ကာ ချန်းရှီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် စကားစုတစ်ခုလုံးတွင် ဤအချက်ကိုသာ အာရုံစိုက်မိပြီး ကျန်တာများကို လုံးဝ မကြားလိုက်ကြချေ။

"ဟုတ်တယ်... ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသန်မာဆုံး စစ်ဗိုလ်ချုပ်ပဲ" ဟွာရှုံက စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ယွန့်ချန်နဲ့ ရီတယ်... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ထက် ပိုသန်မာနိုင်ပေမဲ့ လွီပုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ မင်းတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းရင်တောင် သူ့ကို

အနိုင်ရဖို့ ခက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်"

"တကယ်ပဲလား..." ကွမ်းယုက အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ တတိယမြောက် တိုက်ခိုက်မှုကနေ ငါ ခံစားလိုက်ရတဲ့ အသိအရ... သူ ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းမလဲဆိုတာ ငါ ခန့်မှန်းလို့ ရတယ်" ဟွာရှုံက ခါးခါးသီးသီး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကွမ်းယုနှင့် ကျန်းရီတယ်တို့၏ မျက်နှာတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မျက်ဝန်းများတွင်လည်း စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်ပလာသည်။ ထို ပြောင်မြောက်လှသော စစ်သည်တော်၏ စွမ်းအားကို သူတို့ တကယ်ပင် ကြုံတွေ့ဖူးချင်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူကြောင့် သူတို့ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းသည် ပို၍ ရှင်းလင်းသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ အထွေထွေသဘောတူညီချက် ရပြီပေါ့ ဗိုလ်ချုပ်ဟွာ၊ အဲဒီအဖြစ်အပျက်တွေ ရောက်လာတဲ့အခါ ဒီစကားတွေကို မှတ်ထားပါဦး" ချန်းရှီက ကွမ်းယုနှင့် ကျန်းရီတယ်တို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ကို ထားလိုက်ပါတော့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့၏ အရည်အချင်းနှင့်ဆိုလျှင် လွီပုကို မနိုင်လျှင်တောင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ကြပါသေးသည်။

"ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသန်မာဆုံး စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဟုတ်လား..."

တဲအပြင်ဘက်တွင် မြင်းစီးတပ်ကို လေ့ကျင့်ပေးနေသော အတွင်းရေးမှူးချုပ်သည်လည်း ထိုလူအနည်းငယ်၏ စကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရသည်။ ကွမ်းယု၊ ကျန်းရီတယ်နှင့် အခြားသူများသည် အသံကို နှိမ့်မပြောခဲ့ကြသလို အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ထိုသူသည် ထူးကဲသော အကြားအာရုံ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အတွင်းရေးမှူးချုပ်သည် ခါးရှိ ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ငွေလှံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ မြင်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော လေးနှင့် မြှားကို ကောက်ယူပြီး ဟူလောင်တံခါးဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ဟူလောင်တံခါးမှာ စစ်ကူသွားပေးဖို့ အလေးအနက် တောင်းဆိုပါတယ်"

လွီပုသည် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်ရရန် ထပ်မံတောင်းဆိုပြန်သည်။ ဟွာရှုံသည် စစ်မြေပြင်တွင် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု သုံးကြိမ်အတွင်း၌သာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်ကို သူ သိရှိထားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းပညာရှင်မျိုးသည် သူ စောင့်မျှော်နေခဲ့သော လူစားမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ဒုံကျွမ်သည် လက်ကိုဝေ့ယမ်းကာ လီရူးကို အချက်ပြလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ် ရွှီးရုံ ဟူလောင်တံခါးမှာ တပ်စွဲထားတာမို့ စိတ်ချရတာတော့ အမှန်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ နောက်တန်းမှာ ပုန်ကန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပြီး ဟန်ဆွေ့က ချီအနွယ်စုတွေကို ထပ်မံလှုံ့ဆော်နေပါတယ်၊ ဗိုလ်ချုပ် လီချွဲနဲ့ ကော်စစ်တို့က နှိမ်နင်းနိုင်မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ နောက်တန်းကို ကွပ်ကဲဖို့ ဗိုလ်ချုပ် ရွှီးရုံကို စေလွှတ်သင့်ပါတယ်၊ ဝန်ကြီးချုပ် ဒုံကျွမ်ကိုယ်တိုင် မဟာတပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ပြီး ဟူလောင်တံခါးမှာ ရှိတဲ့ ကွမ်းတုန်းက စစ်ပွဲသခင်တွေကို ရင်ဆိုင်ပါ" လီရူးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အမည်ကို ထုတ်ဖော်မပြောလျှင် ဤနုနယ်သော အရပ်ဘက်အရာရှိသည် ဒုံကျွမ်၏ ထိပ်တန်းစစ်ဗျူဟာမှူး ဖြစ်သည်ဟု မည်သူမျှ ရိပ်မိမည်မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ လီရူးသည် ဒုံကျွမ်အပေါ် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကာမဂုဏ်ခံစားမှုများတွင် နစ်မွန်းနေသော ဒုံကျွမ်သည် လီရူး အစောပိုင်းက မျှော်လင့်ထားခဲ့သည့် အရာများကို စနစ်တကျ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပုံရသည်။

ကွမ်းဇီ၏ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် လီရူးသည် မဟာမင်းမျိုးမင်းနွယ် စုကြီးများ၏ အသိဉာဏ်နှင့် အတွေးအခေါ်များကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှုကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသည်။ ကမ္ဘာကြီးကို သန့်စင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပုံစံသစ်ပြန်ဖော်မည့် အိပ်မက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ သူသည် ဒုံကျွမ်ကို လူသန်းပေါင်းများစွာ၏ အထက်၊ တစ်ဦးတည်းသောသူ၏ အောက်ရှိ ရာထူးနေရာသို့ တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ကွမ်းတုန်း၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများသည် ဒုံကျွမ်၏ စိတ်ကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဒုံကျွမ်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ရုံသာ ရှိတော့ကာ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤရာထူးကို ရယူခဲ့သည်ကိုပင် မကြာခဏ မေ့လျော့နေတတ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် လီရူးသည် နောက်တန်းကို ကွပ်ကဲရန် ရွှီးရုံကို ပြန်လည်ခေါ်ယူရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီးရုံ ဟူလောင်တံခါးတွင် ရှိနေခြင်းဖြင့် လီရူးအနေနှင့် ကွမ်းတုန်းက စစ်ပွဲသခင်များကို အထင်သေး၍ မဟုတ်ဘဲ ထိုလူစုသည် ရွှီးရုံကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဟူလောင်တံခါးကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရွှီးရုံ ဟူလောင်တံခါးကို ထိန်းထားနိုင်သရွေ့ ကွမ်းတုန်းက စစ်ပွဲသခင်များသည် ရှုံးနိမ့်မှု ဒဏ်ရာများကိုသာ ပြန်လည်လျက်နေကြရလိမ့်မည်။

ဤလူသိနည်းသော တပ်မှူးသည် နယ်စပ်စစ်သည်တော် ဘဝမှ ဗိုလ်မှူးကြီးအဆင့်အထိ တက်လှမ်းလာခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ စစ်ရေးအတွေ့အကြုံကို စစ်ပွဲနှင့် မကြုံတွေ့ဖူးသေးသော အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်က စစ်ပွဲသခင်များ အနေဖြင့် မယှဉ်နိုင်ချေ။ ထို့အတူ သူ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုသည်လည်း အခြားသူများအတွက် မည်သည့်အခါမျှ တုန်လှုပ်သွားမည် မဟုတ်ပါ။

ဒုံကျွမ်သည် အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားလွန်းသည်ကို လီရူးသည် နောက်ပိုင်းမှသာ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ အခြားသော စစ်ပွဲသခင်များသည် နယ်မြေနှင့် နောက်လိုက်များကို မည်သို့ရယူရမည်ကို စဉ်းစားနေဆဲအချိန်တွင် သူတို့သည် ကမ္ဘာကြီးကို ဝါးမြိုနိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဟုန်ကို တည်ဆောက်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ လီရူးသည် မရည်ရွယ်ဘဲ ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်မိခဲ့သဖြင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်တောင် သူတို့ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သို့သော် ဤခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကြောင့်ပင် လော့ယန်သို့ ရောက်လာသော ဗိုလ်ချုပ်များသည် ဒုံကျွမ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ရောင့်ရဲလာကြပြီး ရှီးလျှောင်၏ ပြောင်မြောက်သော စစ်သည်တော်များ၏ တက်ကြွမှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

လီဝမ်ယူ (လီရူး) အနေဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးကာ စည်းမျဉ်းဟောင်းများကို ရိုက်ချိုးပြီး သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် စည်းမျဉ်းအသစ်များကို ချမှတ်နိုင်မည့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို လိုအပ်သည်။ ကွမ်းတုန်း၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာများကြောင့် မျက်စိကွယ်နေသည့် လူဝကြီးတစ်ဦးကို မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ လမ်းညွှန်ပြသခဲ့မှုများနှင့် အစောပိုင်းက ထက်သန်မှုများကြောင့် ဒုံကျွမ်၏ အမြင်သည် ခေတ္တမျှ ဝေဝါးနေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကြောင့် အန္တရာယ်အားလုံးကို မျက်ကွယ်ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု လီရူး ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဒုံကျွမ် လိုအပ်နေသည်မှာ လီရူး အစောပိုင်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေရန် ပြင်းထန်သော သတိပေးနှိုးဆော်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သရွေ့ သူသည် ရှန်ယန်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းပိုင်း အဖြတ်ခံရလျှင်တောင် နောင်တရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"အဲဒီလိုလား... ဒါဆိုရင် စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေကို ဆင့်ခေါ်ပြီး ဟူလောင်တံခါးကနေ ထွက်တိုက်ပြီး ကွမ်းတုန်းက ပိုးကောင်တွေကို ခြေမှုန်းဖို့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြစေ"

ဒုံကျွမ်သည် လီရူး၏ အဆိုပြုချက်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို သဘောတူလိုက်သည်။ ဒုံကျွမ်သည် လမ်းမှားသို့ ရောက်နေနိုင်သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း လီရူးအပေါ် မှီခိုခဲ့သော အလေ့အထကတော့ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ အယုံကြည်ရဆုံး စစ်ဗျူဟာမှူးက ထိုသို့ပြောလျှင် ၎င်းသည် အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ မကြောက်ပါနဲ့... ငါ့မှာ အသန်မာဆုံး စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေ ရှိတယ်၊ ငါ့မှာ အပြောင်မြောက်ဆုံး စစ်သည်တော်တွေ ရှိတယ်၊ ငါ့မှာ အားကိုးရတဲ့ ဟူလောင်တံခါးလည်း ရှိသေးတယ်။ ကွမ်းတုန်းက ပိုးကောင်တွေ... မင်းတို့ရဲ့ အဘိုးကြီး ဒုံ လာပြီး ခြေမှုန်းတော့မယ်။

သို့သော် ဒုံကျွမ်သည် လီရူး၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော အရာရှိက သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းကို တိတ်တဆိတ် ခါယမ်းနေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။ ကျားရွှီသည် လီရူး၏ အတွေးများကို နားလည်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါ" စစ်ဗိုလ်ချုပ်များက ကျယ်လောင်စွာ ထူးကြသည်။

"ပထမဆုံး တိုက်ပွဲကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ"

လွီပုသည် စစ်ဗိုလ်ချုပ်များ ဝိုင်းကို ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် ကြေညာလိုက်သည်။

"ဟွာရှုံက ငါ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့... သူ့အတွက် ငါ ကလဲ့စားချေပေးမယ်"