အခန်း (၄၂) - အရှိန်အဝါကိုနားလည်ခြင်းနှင့် စိတ်အာရုံစူးစိုက်မှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခြင်း။

ဒရေးကန်သည် စာအုပ်ကို ကြည့်ကာ "ဒါကတော့ အလုပ်ဖြစ်မှာပါ" ဟု စိတ်ထဲက ရေရွတ်ရင်း လှန်လိုက်သည်။ ပထမဆုံး စာမျက်နှာတွင် သူတွေ့လိုက်ရသည်မှာ 'အရှိန်

အဝါ' (Aura) ၏ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အရှိန်အဝါ ဆိုသည်မှာ အလိုဆန္ဒနှင့် ခံစားချက်တို့၏ ရုပ်လုံးပေါ်လာမှု ဖြစ်သည်။ အရှိန်အဝါကို စတင် အသုံးပြုနိုင်ရန် လူတိုင်း ဦးစွာ သင်ယူရသည့် အခြေခံ မန္တန်မှာလည်း 'အရှိန်အဝါမန္တန်' ပင် ဖြစ်

သည်။ ဤမန္တန်သည် မိမိအတွင်းစိတ်ရှိ အလိုဆန္ဒနှင့် ခံစားချက်များကို အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှတ်ပေးပြီး မိမိကိုယ်ကို ပိုမို ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းလာစေသည်။

"နေပါဦး... ဒါက သက်ရှိတွေရဲ့ ခံစားချက်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတာလား"

ဒရေးကန် ခဏမျှ မှင်တက်သွားသည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပထမဆုံး မန္တန်ဖြစ်သော အရှိန်အဝါထဲသို့ မှော်စွမ်းအင်များကို စီးဆင်းစေလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို နက်မှောင်သော မြူခိုးများက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ နက်မှောင်သော အလင်းတန်းလေးမှာ တုန်ယင်သွားပြီး အနည်းငယ် ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။ မှေးမှိန်နေသော်လည်း သတိထားမိနိုင်သည့် အနေအထားပင်။

"ဟွမ်..."

ဒရေးကန်သည် အယ်လီနာ၏ ပုံရိပ်ကို စဉ်းစားလိုက်မိရာ ဒေါသများက ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထလာသည်။ သူ့ပတ်ပတ်လည်ရှိ အရှိန်

အဝါများသည်လည်း ရုတ်ခြည်းပင် ကြီးမား သန်မာလာတော့သည်။ "တကယ် အလုပ်ဖြစ်တာပဲ" ဟု သူ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ပေါ် မူတည်၍ သိသာသော သက်ရောက်မှု ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခေါင်းထဲ၌ အခြား အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။ အကယ်၍ ဤအော်ရာသည် စိတ်ခံစားချက်ကိုသာ ဖော်ပြနိုင်သည်ဆိုပါက အသုံးပြုရသည်မှာ အလွန် အကန့်အသတ် ရှိပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိသာ စွမ်းဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ အော်ဟစ်နေရုံမျှဖြင့် စွမ်းအင်များ ရုတ်ခြည်း တိုးလာမည် မဟုတ်သကဲ့သို့ ထိုအစွမ်းမှာလည်း ခဏတာသာ ခံပေလိမ့်မည်။

သူ ရရှိထားသော အခြေခံ မန္တန်သုံးခုအ

ကြောင်းကို ဤစာအုပ်ထဲတွင် အသေးစိတ် ရှင်းလင်းထားရာ ဒရေးကန်သည် အရှိန်အဝါတစ်ခုလုံးအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသလို ခံစားရသည်။ သူသည် စာအုပ်ကို တစ်မျက်နှာပြီး တစ်မျက်နှာ၊ တစ်ကြောင်းချင်းစီနှင့် စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီအထိ အသေးစိတ် ဂရုတစိုက် ဖတ်ရှုနေသည်။

စာအုပ်တစ်အုပ် ဆုံးသွားသောအခါ ဒုတိယစာအုပ် ဖြစ်သည့် 'အရှိန်အဝါ၏ အခြေခံ သဘောတရားများ' ကို ဆက်လှန်လိုက်သည်။ ဤစာအုပ်ကတော့ အရှိန်အဝါ၏ ရိုးရှင်းသော မူဝါဒများကို သင်ကြားပေးသည်။

"ဟင်... သူ ဖတ်လို့ ပြီးသွားပြီလား"

ဒရေးကန်က ပထမစာအုပ်ကို ခဏလေးအတွင်း ဖတ်ပြီးသွားသည်ကို စင်သီယာက မျက်လုံးထောင့်မှ ကပ်ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ဟု သူမ မယုံကြည်နိုင်စွာ ရေရွတ်မိသည်။ သူမ မျက်စိမှားနေသည်ဟု ထင်သဖြင့် မျက်လုံးကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်ကြည့်သော်လည်း မြင်ကွင်းကတော့ ပြောင်းလဲမသွားပေ။ ဒရေးကန် အချိန်အတော်ကြာ ဖတ်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ မိနစ်ပိုင်းသာ ကြာသေးသည်။ 'ကံကြမ္မာ အမှတ်' ၅၀၀၀ ၏ စွမ်းအားက ပြလာပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒရေးကန်မှာမူ သူမ၏ အတွေးများကို ဂရုမစိုက်နိုင်အားပေ။ သူ၏ အာရုံအားလုံးက စာအုပ်ပေါ်မှာသာ ရှိနေသည်။ စာအုပ်ဆိုသည်မှာ ဗဟုသုတများ သိုမှီးရာ ရတနာတိုက် ဖြစ်သဖြင့် သူသည် စာအုပ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာ မှန်သမျှကို ရိုသေစွာဖြင့် အကုန်အစင် မှတ်သားနေသည်။ အရှိန်

အဝါ၏ အခြေခံ သဘောတရားများ... ထိုစာအုပ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ပုံစံများစွာ ပါဝင်သည့် သရုပ်ဖော်ပုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒရေးကန်သည် ခဏမျှ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ဘာကို ဆိုလိုမှန်း မသိဘဲ ရပ်နေမိသည်။ သိလိုစိတ်ဖြင့် အခြား စာမျက်နှာများကို လှန်ကြည့်ရာတွင်လည်း မတူညီသော သရုပ်

ဖော်ပုံများကိုသာ တွေ့ရပြန်သည်။ စာ

မျက်နှာ ၅၀ ခန့် လှန်ပြီးသောအခါတွင်မူ ဤသရုပ်ဖော်ပုံများထဲ၌ အစီအစဉ် တကျရှိသော ပုံစံတစ်ခုကို သူ စတင် ခံစားမိလာသည်။ အတိအကျ ထုတ်မပြောနိုင်သော်

လည်း ယခုအချိန်အထိ သူတွေ့ခဲ့သမျှ သရုပ်ဖော်ပုံတိုင်းသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြသော်လည်း တူညီသော အချက်တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ အသေအချာပင်။

သူ စာမျက်နှာများကို ထပ်လှန်ကြည့်ပြန်သည်။ နောက်ထပ် စာမျက်နှာ ၅၀ စလုံးတွင်လည်း မတူညီသော သရုပ်ဖော်ပုံနှင့် ပုံစံများသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ သံသယမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ခိုင်မာလာသည်။

"ဘာတွေက တူနေတာလဲ"

ဒရေးကန်သည် စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်ကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဤပုံစံများ၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ်ခုခုသော အဓိပ္ပာယ် ရှိနေသလိုပင်။

"ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်က ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခုနဲ့ ဆွဲထားသလိုပဲ"

သူ၏ အာရုံသည် ယခုအချိန်အထိ သူ လေ့လာခဲ့ဖူးသော မန္တန်များဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ "ဒီခံစားချက်က မှော်သင်္ကေတတွေရဲ့ ပုံစံနဲ့ ဆင်တူနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေကသာ မှော်သင်္ကေတတွေ ဆိုရင် ဒီစာအုပ်ထဲမှာ မန္တန်တွေ ဘယ်လောက်တောင် များနေမလဲ"

ဒရေးကန်သည် ခေါင်းကို အမြန် ခါယမ်းလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အတွေးပင်။ မန္တန်များမှာ အလွန် ရှားပါးပြီး ဖန်တီးရန် ခက်ခဲလှသည်။ နဂါးများသည်ပင် မန္တန်တစ်ခုစီကို သေသည်အထိ ရတနာတစ်ခုလို သိမ်းဆည်းထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။ ယခု တွေ့နေရသော ပုံစံအားလုံးက အရှိန်

အဝါမန္တန်အမျိုးမျိုး ဖြစ်နေသည် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ တော်ဝင်စာကြည့်တိုက် ဖြစ်နေလျှင်ပင် မဖြစ်နိုင်သော အချက်ပင်။

"နေဦး..."

ဒရေးကန်သည် သူ၏ အရှိန်အဝါမန္တန်ကို အ

သုံးပြုလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် နက်မှောင်

သော မြူခိုးများက သူ့ကို ဝန်းရံသွားသည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ မှော်အမြုတေ (Mana Core) ထဲတွင် ထွင်းထုထားသော မှော်သင်္ကေတများကို အာရုံခံလိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးပြန်ဖွင့်ကာ သရုပ်ဖော်ပုံ ပါသည့် စာမျက်နှာတိုင်းကို တစ်ဖန် ပြန်လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ငေးမောသွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နားလည် သဘောပေါက်မှုများနှင့်အတူ ရုတ်ခြည်း တောက်ပလာသည်။ "ဒီပုံစံတွေ အားလုံးက အခြေခံအကျဆုံး အရှိန်အဝါမန္တန်တွေပဲ" ဟု ဒရေးကန် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် အသွင်အပြင်အားဖြင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မန္တန်တစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်အချက်က သူတို့ကို တူညီသွားစေတာလဲ"

သူ အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။ သူ ပို၍ တွေးတောလေ၊ သူ၏ မျက်သူငယ်များမှာ ကျယ်လာလေဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားကာ ထိုနေရာမှာပင် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

"ဟင်... ဒရေးကန် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

စာမျက်နှာ တစ်မျက်နှာ ဖတ်ပြီးသွားသော စင်သီယာသည် ဒရေးကန် တစ်ယောက် ကျောက်ရုပ်လို ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ပြီး မှင်တက်သွားသည်။ သူသည် မလှုပ်မယှက်ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ 'ဗုန်း' ခနဲ လဲကျသွားသော်လည်း ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။

သူမသည် အလွန် စိုးရိမ်သော မျက်နှာဖြင့် သူ့အနီးသို့ လျှောက်သွားသည်။ အကြောင်းရင်း မရှိဘဲ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်လာကာ မျက်ရည်ပင် ဝဲလာမိသည်။ "ဟေ့... ဒရေးကန်၊ ငါ့ကို နောက်မနေနဲ့နော်။ နင် ငါ့ကို စနေတာဆိုတာ ငါသိတယ်"

သို့သော် သူမ မည်မျှပင် ခေါ်သော်လည်း ဒရေးကန်က ပြန်မထူးပေ။ စင်သီယာသည် စတင် ငိုကြွေးရင်း "အဘိုး... အဘိုးရေ... ဒရေးကန် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ မသိဘူး" ဟု အလိုလို အော်ဟစ် မိတော့သည်။

သူမ အော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူရိပ်တစ်ခု သူမ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး နှာခေါင်းနှိုက်ရင်း - "ဒီကောင်မလေးကတော့... တိတ်တိတ်နေစမ်းပါ။ ဒရေးကန်က 'စိတ်အာရုံ စူးစိုက်မှု နယ်ပယ်' (Trance) ထဲကို ရောက်သွားတာပါ"

"စိတ်အာရုံ စူးစိုက်မှု နယ်ပယ် ဟုတ်လား"

"ဒီအခြေအနေမှာ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားတတ်တယ်၊ ဒါက အရာရာကို နားလည် သဘောပေါက်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အခြေအနေပဲ။ သူ ဘယ်စာအုပ်ကို ဖတ်နေတာလဲ" အဘိုးကြီးက လဲကျနေသော စာအုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"'အရှိန်အဝါ၏ အခြေခံ သဘောတရားများ' လား" သူက မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ရင်း - "ဒီကောင် တကယ် ကံကောင်းတာပဲ၊ ရွေးချယ်ခံရတဲ့သူ ဆိုတော့လည်း ထိုက်တန်ပါတယ်။ အခုဆိုရင် သူဟာ 'ရည်ရွယ်ချက် စွမ်းအား' (Intent) ကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားတော့မှာမို့ ရှေ့လျှောက် မန္တန်တွေ ဖန်တီးရတာ ပိုပြီး လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်"

"အဘိုး... 'ရည်ရွယ်ချက် စွမ်းအား' ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲဟင်"