အခန်း (၂၇) - ပြိုင်ပွဲ (၄)နှင့် နဂါးဘုရင်၏ ကိုယ်ယောင်ပြခြင်း

ဒရေးကန် (Drayken) သည် မောရစ် (Maurice) ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ကောင်းကင်ယံထက်သို့ အရေးမစိုက်သော အမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "သူ တကယ်ပဲ ပေါ်လာတာကိုး"

ကောင်းကင်ယံတွင် မီတာတစ်ရာခန့် ကြီးမားသော နဂါးမကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ သူမ၏ အကြေးခွံများမှာ ရွှေရောင်တောက်ပနေပြီး မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ ငရဲမီးတောက်များအလား နီရဲတောက်ပနေသည်။ "မဟာဟင်းလင်းပြင် နဂါးမျိုးနွယ်စု" (Void Dragon) ရဲ့ ဘိုးဘေးနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဒီပုံစံက တကယ်ကို ခန့်ညားထည်ဝါလွန်းတယ်လို့ ဒရေးကန် ဝန်ခံရပေမည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဟိုဘိုးဘေးကြီး၏ ပုံစံမှာ နဂါးနှင့်မတူဘဲ အရုပ်ဆိုးလှသော ကျီးကန်းကြီးတစ်ကောင်နှင့် ပိုတူနေသည်။

"သူတို့ တိုက်ကြတော့မှာလား"

သူ့လက်ထဲမှ မောရစ်၏ ဦးခေါင်းကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားမိရာ မောရစ်၏ မျက်နှာမှာ ဆီးနှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူလျော်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်ဆိုလျှင်ပင် ဦးခေါင်းပြုတ်ထွက်တော့မည့် အနေအထားသို့ ရောက်နေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အသည်းယားစရာ ကောင်းလှသော်လည်း ဒရေးကန်၏ ရင်ထဲတွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

အဆင့် (၇) နဂါးနှစ်ကောင်၏ တိုက်ပွဲဆိုသည်မှာ မြင်ရခဲသော မြင်ကွင်းမျိုး မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းတို့၏ အင်အားနှင့် အခြားသော အချက်အလက်များကိုပါ သူ ကောင်းကောင်း ဆန်းစစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"အယ်လီနာ... မင်းက နဂါးမျိုးနွယ်စုကို ဒီလောက်တောင် လွယ်လွယ်ကူကူ သစ္စာဖောက်လိုက်တာလား" ဟု မဟာဟင်းလင်းပြင် မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ငါ လု(ခ်) က မင်းရဲ့နာမည်ကို နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ မှတ်တမ်းတွေထဲကနေ အပြီးတိုင် ချေဖျက်ပစ်မယ်"

"ကျွန်မ နဂါးမျိုးနွယ်စုကို သစ္စာဖောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အပြောင်းအလဲတချို့ လိုအပ်နေပြီလို့ပဲ ယုံကြည်တာပါ"

အယ်လီနာက သူမ၏ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားရင်း အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အောက်ဘက်ရှိ သူမကို မုန်းတီးမှုများဖြင့် ကြည့်နေကြသော သတ္တဝါလေးများကို ငုံ့ကြည့်ကာ... "ပြောစမ်းပါဦး၊ ငါတို့ လူသားတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်လာခဲ့တာ ဘယ်နှနှစ် ရှိပြီလဲ"

နဂါးများ အားလုံး တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ လူသားနှင့် နဂါးတို့၏ စစ်ပွဲမှာ အဆုံးအစမရှိခဲ့ပေ။ မည်သည့်အချိန်က စတင်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိသလို၊ အဆုံးသတ်ရန်လည်း မည်သူမျှ မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာတုန်းက လူသားတွေနဲ့ တိုက်ခဲ့တာကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ဦး။ အဲ့ဒီတုန်းက သူတို့က ဘယ်လောက်တောင် အားနည်းခဲ့လဲ"

ခန္ဓာကိုယ် ထွားကြိုင်းပြီး မျက်မှန်တပ်ထားသော နဂါးတစ်ကောင်က လက်ထောင်ကာ ဖြေလိုက်သည်။ "သူတို့က တီကောင်တွေလိုပါပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သန်မာတဲ့ လက်သည်းတွေနဲ့တင် သူတို့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်လို့ ရတယ်။ ကျွန်တော် မီးတစ်ချက် မှုတ်လိုက်ရုံနဲ့တင် စစ်သားထောင်ပေါင်းများစွာကို ပြာဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ"

"အခုကော... သူတို့က ဘယ်လို တိုက်ခိုက်နေကြပြီလဲ။ အရင်လိုပဲ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ လူသားတွေကို မင်း အနိုင်ယူနိုင်သေးရဲ့လား" အယ်လီနာက အသံကို နိမ့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အင်း..." ထိုနဂါးမှာ ခေါင်းကို ကုပ်လိုက်ရင်း... "မရတော့ဘူး၊ သူတို့ တိုက်ခိုက်ပုံတွေက ထူးဆန်းလာတယ်။ တချို့ဆိုရင် တောင်တွေကိုတောင် ပစ်ပေါက်နိုင်တဲ့ အစွမ်းတွေ ရှိနေကြပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ မီးတောက်တွေကိုလည်း လွယ်လွယ်ကူကူ ကာကွယ်နိုင်နေကြပြီ"

"မှန်တယ်၊ အဲ့ဒါပဲ" အယ်လီနာက သူမ၏ နဂါးဦးခေါင်းကြီးကို ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ရာစုနှစ်တွေတစ်လျှောက် လူသားတွေက အကြိမ်ကြိမ် တိုးတက်လာခဲ့ကြပေမဲ့ ငါတို့ နဂါးတွေကတော့ ဒီအတိုင်းပဲ ရပ်တန့်နေခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါ ဘာကြောင့်လို့ ထင်သလဲ"

"လူသားတွေဆိုတာ ငါတို့ အလွယ်တကူ နင်းခြေနိုင်တဲ့ အဆင့်မရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေပါပဲ" ဟု နဂါးတစ်ကောင်က ရန်စခံရသကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ သူတို့အားလုံးကို အမြစ်ပြတ်အောင် မချေမှုန်းနိုင်သေးတာလဲ"

အယ်လီနာက လူအုပ်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သောအခါ နဂါးများမှာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မျက်နှာလွှဲသွားကြသည်။ "ဘာလို့ အခုကျတော့ စကားမပြောနိုင်ကြတော့တာလဲ။ လူသားတွေက စက္ကန့်နဲ့အမျှ တိုးတက်နေချိန်မှာ ငါတို့ နဂါးတွေကတော့ ရှေ့မတိုးနိုင်ဘဲ တန့်နေခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

နဂါးများ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်လာကြသည်။

"အယ်လီနာ... မင်းလို သစ္စာဖောက်က ငါတို့ကြားမှာ သွေးခွဲဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။ ဒီနေ့တော့ မင်းကို ငါ အဆုံးသတ်ပေးရတော့မယ်"

လု(ခ်) က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ သူမထံသို့ တိုက်ဖျက်ရေးတုံးကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။ အယ်လီနာကလည်း အားနည်းသူ မဟုတ်ပေ၊ သူမ၏ လက်သည်းများကို မြှောက်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ထိပ်တိုက်တွေ့တော့မည့် အချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားသည်။ ထိုစဉ် အေးစက်သောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တော်တော့... ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ"

ညင်သာသော်လည်း ပြတ်သားလှသော ထိုအသံကြောင့် နှစ်ဦးသား တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် နဂါးပုံစံမှ လူပုံစံသို့ ချက်ချင်း ပြန်ပြောင်းလိုက်ကြပြီး မဆိုင်းမတွပင် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးတို့ နဂါးဘုရင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု နှစ်ယောက်သား တစ်ပြိုင်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အားလုံးက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ကြည်ညိုစွာဖြင့် ရှိခိုးနေကြသည်။ ဒရေးကန်လည်း မျက်လုံးထောင့်မှ ခိုးကြည့်ရန် ကြိုးစားရင်း အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထိုသူကို မမြင်ရသေးသော်လည်း သူ့တွင်ရှိသော "နဂါးနှလုံးသား" ကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ဒူးထောက်ချင်စိတ် ပေါက်အောင် ဖိအားပေးနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရသည်။ မောရစ်မှာမူ ထိုအရှိန်အဝါအောက်တွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကာ သတိလစ်သွားလေပြီ။ ဤသည်မှာ အဆင့်နိမ့်နဂါးများ၏ ပင်ကိုဗီဇအရ တုံ့ပြန်မှုပင် ဖြစ်သည်။

"အယ်လီနာ... မင်းရဲ့ စမ်းသပ်မှုက အောင်မြင်ခဲ့ပြီလား" ညင်သာသောအသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မှန်လှပါ နဂါးဘုရင်" အယ်လီနာက ဒရေးကန်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ဒါက အကောင်းဆုံး ဖန်တီးမှုပါပဲ။ ဒီလူ... မဟုတ်ဘူး၊ ဒီသတ္တဝါက လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိပေမဲ့ နဂါးသွေးပါဝင်ပါတယ်။ သူက နဂါးတွေလို သက်တမ်းရှည်နိုင်သလို လူသားတွေရဲ့ အလားအလာမျိုးလည်း ရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ မျိုးပွားဖို့အတွက်လည်း အခွင့်အလမ်း ပိုများပါတယ်"

လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ ဒရေးကန်ထံသို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ အထူးသဖြင့် အရှိန်အဝါ အကြီးမားဆုံး အကြည့် သုံးခုကြောင့် သူ ဖိအားများစွာ ခံစားနေရသည်။

"မင်းခေါင်းကို မော့လိုက်စမ်း"

ဒရေးကန်သည် မာနကြီးသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော သွယ်လျသော အမျိုးသားတစ်ဦး။ သူ၏ အပြာရောင် ဆံပင်ရှည်များက လေတွင် လွင့်မြောနေပြီး ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အပြာရောင် သရဖူတစ်ခု ဆောင်းထားသည်။

'နဂါးဘုရင်ပေါ့လေ' ဟု ဒရေးကန်က တည်ငြိမ်စွာ တွေးလိုက်သည်။

"သူက အားနည်းလွန်းတယ်" နဂါးဘုရင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"နဂါးဘုရင်... သူက နဂါးအစစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာ တစ်ပတ်တောင် မပြည့်သေးပါဘူး" အယ်လီနာက အမြန်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

နဂါးဘုရင်မှာ တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ဒရေးကန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "သူက ဘယ်လိုလုပ် အဆင့်-၁ ကို ရောက်နေတာလဲ... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ စက်၀န်း (Circle) က... သူက ဒုတိယအဆင့်စက်၀န်း တောင် ရှိနေတာပဲ"

"သူက ရှေးခေတ်ကတည်းက ဘယ်နဂါးမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့တာကို လုပ်ပြနိုင်ခဲ့တာပါ။ သူ့ကို ကြီးထွားဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမယ်ဆိုရင် သူက ငါတို့ရဲ့ စစ်ပွဲအတွက် အဓိကသော့ချက် ဖြစ်လာမှာပါ" အယ်လီနာက ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ" နဂါးဘုရင်က သူ၏ ဝတ်ရုံကို ခါယမ်းကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။ "အဲ့ဒါကို သက်သေပြဖို့ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးမယ်၊ အယ်လီနာ"

ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်ယံထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် တိုက်ပွဲစလို့ ရပြီလား" ဒရေးကန်က ဝတ်စုံနက်ဝတ် အဖိုးကြီးကို မေးလိုက်သည်။

"ရပါပြီ" အဖိုးကြီးက မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ မူလက လူအများအပြား တိုက်ခိုက်ရမည့် ပွဲဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ကျန်ရှိနေသော နဂါးအားလုံးကို ဒရေးကန် တစ်ယောက်တည်းက ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မကြာခင်မှာပင် အပြာရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး စင်ပေါ်သို့ တက်လာရာ ဒရေးကန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ 'သူက ဟိုလူရဲ့ သမီးလား' ဟု တွေးတောရင်း ထိုအမျိုးသမီးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါက ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စု (Sky Clan) က စင်သီယာ (Synthia) ပဲ။ မင်းလို နာမည်မရှိတဲ့ ကောင်နဲ့ တိုက်နေရတာ ငါ့အတွက်တော့ အရှက်ရစရာပဲ" သူမက ရက်စက်ပြီး အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။