အခန်း (၂၂) - ပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း (၁)
"စွမ်းဆောင်ရည် ဟုတ်လား..."
ဒရေးကန်၏ နဂါးဦးခေါင်းသည် ထိုလူစုဘက်သို့ လှည့်သွားသည်။ သူ ခံစားနေရသည်မှာ— ဤလူများသည် သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်နေခြင်းပင်။ စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ အပြတ်အသတ်ကြီးမားလှသဖြင့် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့်ပင် သူ့ကို ဖိခြေပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။ ထိုခံစားချက်က သူ့ကို ဖိစီးထားရုံတင်မကဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအထိပါ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသဖြင့် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူတို့ပေးနေသည့် ဖိအားများကို ဒရေးကန်က ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းပင်။
'ဒါက ဟိုဘွဲ့ထူးရဲ့ အာနိသင်လား'
ထိုအတွေးက စိတ်ထဲတွင် လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ သူသည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့်တုန်လှုပ်မှုမျှ မပြပေ။ အယ်လီနာသည် ပြုံးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ထိုအပြုံးမှာ အတင်းအကျပ် လုပ်ယူထားပုံရသည်။ သူမ၏ ဘယ်ဘက်မျက်ခုံးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"မင်းတို့တွေ တော်တော်လေး ရဲတင်းလာကြတာပဲနော်..."
ခန်းမအတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဒရေးကန်အပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားများမှာလည်း ခြေရာလက်ရာမကျန် ချက်ချင်း ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ မည်သူမျှ စကားမဟဝံ့ကြချေ။
"ငါ အိမ်သန့်ရှင်းရေး ပြန်လုပ်ဖို့ လိုနေပြီထင်တယ်..."
သူမက ပြုံးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုအပြုံးမှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ အပြုံးကဲ့သို့ပင်။ ခဏမျှ လေထုမှာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားသည်။ သို့သော် ယခင်ကကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်သွေးမျိုးဆက်က အဆင့်နိမ့်သူကို နှိမ်နှင်းသည့် ဖိအားမျိုးမဟုတ်ဘဲ ငြင်းဆန်၍မရသော သန့်စင်သည့် စွမ်းအားကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
'ဒါက အဆင့် ၇ ရှိတဲ့ နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းအားပေါ့'
ဒရေးကန် တွေးလိုက်မိသည်။
'သူမရဲ့ နဂါးသွေးမျိုးဆက်က ဘယ်လောက်အထိ စစ်မှန်လဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ ဒီလိုဘွဲ့ထူးကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တယ်ဆိုရင်တော့ အတော်လေး မြင့်မားမှာပဲ'
သူမက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် အယ်လီနာသည် ဒရေးကန်၏ နဂါးအသွင်ကို စိတ်ဝင်တစား စစ်ဆေးနေသည်။
"ဒါဆို မင်းက ရွှေနဂါးပေါ့..."
"အဲဒီလိုပဲ ထင်တာပဲ"
ဒရေးကန်က သူ၏ လက်သည်းကို မြှောက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ရွှေရောင်အကြေးခွံများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကြည့်ရတာ တော်တော်တော့ လှသားပဲ..."
သူမက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကြည့်ရတာ ရုပ်ဆိုးလိုက်တာ။ မင်းရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ အရပ်အမောင်းနဲ့ တောင်ပံအကျယ်က ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး ရွံစရာကောင်းတယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ဒရေးကန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောက်ပလာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူသားပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထူးခြားချက်အချို့ ရှိနေ၏။ သူ၏ ပါးပြင်ထောင့်များတွင် အကြေးခွံအချို့ ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင်လည်း အကြေးခွံများ ပိုမိုဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တောင်ပံများမှာလည်း အနည်းငယ် ပိုကြီးလာ၏။ ပြီးတော့ သူက... လုံးဝ ဗလာကျင်းနေသည်!
လီလီယာက အပြေးအလွှား ဆင်းလာပြီး လက်စွပ်တစ်ကွင်း ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဒရေးကန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ထိုလက်စွပ်ထဲမှ အဝတ်အစားများကို ထုတ်ယူကာ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ရိုးရှင်းသော အနက်ရောင် ဘောင်းဘီရှည်နှင့် အပေါ်က ဝတ်ရုံနက်ကို ခြုံလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရိုးစင်းသောအဝတ်အစားဖြစ်သော်လည်း သူက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းကိုသာ ပိုနှစ်သက်သည်။
"ဒါနဲ့... ကျွန်တော် အကယ်ဒမီ (Academy - မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်း) သွားပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်ရမယ်ဆိုတာက ဘာအကြောင်းလဲ"
ဒရေးကန်က ပုခုံးတွန့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ နဂါးမျိုးဆက်သစ်လေးတွေ မှော်ပညာနဲ့ တခြားဘာသာရပ်တွေကို အခြေခံသင်ယူရတဲ့ အကယ်ဒမီသင်တန်းတစ်ခု ရှိတယ်"
လီလီယာက ရှင်းပြသည်။
"ဒီနေရာက ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အရေးကြီးဆုံးနေရာဖြစ်လို့ အရင်းအမြစ်အားလုံးက အဲဒီမှာပဲ ရှိတာ။ ဒါပေမဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုကတော့ အရမ်းပြင်းထန်တယ်"
"ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ်မှာ နဂါးအရှင်သခင် (Dragon Lord) တိုင်းက ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက်စီကို အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စေလွှတ်ရမယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်။ အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်က နိုင်သွားရင် အပိုဆောင်း အရင်းအမြစ်တွေကို ရရှိမှာဖြစ်တယ်"
လေထုထဲတွင် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"နားလည်ပါပြီ"
ဒရေးကန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေတ္တနားပြီး သူက မေးလိုက်၏။
"အကယ်၍ ကျွန်တော် နိုင်ခဲ့ရင် ဘာရမှာလဲ"
ထိုစကားပြောပြီးသည်နှင့် မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ 'ဆောင်းရာသီ လေပြင်းနဂါး' (Dragon of Winter Gale) ကိုယ်တိုင်ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသက်ရှူကျပ်မတတ် ဖိအားကြီးက သူ့အပေါ် ကျရောက်လာသည်။
"နင့်လို အစေခံတစ်ယောက်ကများ! အရှင်မကို ဘယ်လိုတောင် မေးခွန်းထုတ်ရဲရတာလဲ"
လီလီယာက ဟစ်အော်လိုက်သည်။
ဒရေးကန်ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ သူ့အပေါ် ကျရောက်နေသည့် ပြင်းထန်သော ဖိအားများကြားတွင်ပင် သူ တုန်လှုပ်မသွားပေ။ ထိုလိုဏ်ဂူထဲတွင် အသက်နှင့်ရင်း၍ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤဖိအားမျှက သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်တော့ချေ။
အယ်လီနာသည် သူ၏ တုန်လှုပ်မှုမရှိသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ တစ်ချက်ရယ်လိုက်သည်။
"မင်း နိုင်ခဲ့ရင် အရှိန်အဝါမှော် (Aura) ပြီးရင် မင်းအတွက် ဒုတိယမြောက် မှော်အတတ်ကို ငါ ပေးအပ်မယ်— ပြီးတော့ အသိပညာတွေလည်းပေါ့"
"အသိပညာ ဟုတ်လား"
"ဟုတ်တယ်။ မင်းသိဖို့လိုအပ်သမျှ အရာအားလုံး ရှိနေတဲ့ ငါတို့ရဲ့ စာကြည့်တိုက်ကို ဝင်ခွင့်ပေးမယ်"
"ကောင်းပါပြီ"
ဒရေးကန်က ထိုကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
"ပြိုင်ပွဲက ဘယ်တော့ စမှာလဲ"
"တစ်ပတ်အတွင်းမှာ"
"အချိန်သိပ်မရှိဘူးပဲ"
ဒရေးကန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ပြိုင်ဘက်တွေက ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်ကြမှာလဲ"
"အနည်းဆုံးတော့ အဆင့် ၂ နဂါးတွေပေါ့"
အယ်လီနာ၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေသည်။
"သူတို့ထဲက အများစုက 'နဂါးပျို' (Fledgling Dragon) သွေးမျိုးဆက်တွေ ရှိကြပြီး အနည်းဆုံး အဆင့် ၂ ကို ရောက်နေကြပြီ။ ပါရမီရှင်တချို့ဆိုရင် အဆင့် ၃ တောင် ရောက်နေကြပြီ"
ဒရေးကန်၏ မျက်နှာမှာ မည်သည့်အမူအရာမျှ မရှိပေ။
'ဒါ ဘယ်လို သောက်တလွဲ စနစ်ကြီးလဲ။ ငါ့ထက် သွေးမျိုးဆက်ရော၊ မှော်အတတ်တွေရော ပိုသာတဲ့ အဆင့် ၃ နဂါးတွေကို ငါက တိုက်ရမယ် ဟုတ်လား'
သာမန်နဂါးတစ်ကောင်အတွက်ဆိုလျှင် ဤစိန်ခေါ်မှုမှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာပင်။ ဒရေးကန်သည် မကြာသေးမီကမှ 'နဂါးပေါက်' (Duckling Bloodline) ဘဝမှ အဆင့် ၁ သို့ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ တစ်သက်လုံး လေ့ကျင့်လာခဲ့သည့် ဘီလူးသတ္တဝါများနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် မျှော်လင့်ခြင်း ခံနေရသည်။
သို့သော်... ဒရေးကန်မှာ သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး သူသည် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ လီလီယာက သူ့နောက်မှ လိုက်သွားပြီးနောက် တံခါးပိတ်သွားသည့်အခါ ခန်းမအတွင်း၌ ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"အရှင်... ဘာလို့ ဒီလို ပိုးမွှားလေးတစ်ကောင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခွင့်ပြုလိုက်တာလဲ"
"သူက အခုမှ နဂါးဖြစ်လာတာဆိုပေမဲ့ အရင်က လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာပဲ၊ ပြီးတော့—"
နဂါးများက သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်များကို တစ်ယောက်တစ်မျိုးစီ ပြောဆိုနေကြပြီး ထိုစကားတိုင်းတွင် နှိမ်ချလိုသော အမူအရာများ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းကို ကြားရသောအခါ အယ်လီနာသည် စိတ်ပျက်မိရုံသာ ရှိတော့သည်။
'ငါတို့ နဂါးတွေက ကိုယ့်ရဲ့ မာန်မာနနဲ့ ထောင်လွှားမှုတွေထဲမှာပဲ နစ်မွန်းနေပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို နားမထောင်ချင်ကြဘူး'
...
ဒရေးကန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တရားမှတ်နေသည်။ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် တောက်ပသော စက်ဝိုင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး လေထုထဲတွင် ထူးဆန်းသော လုံးဝန်းသည့် နယ်ပယ် (Domain) တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ထိုနယ်ပယ်အတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအင်များကို သူသည် အနည်းဆုံး ၅ ဆ ပိုမိုမြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် စုပ်ယူနေသည်။
အချိန်များမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး ၆ ရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဒရေးကန်သည် သူ၏ အမြုတေ (Core) ကို အာရုံခံကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
"နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ မှော်စွမ်းအင်ကို အပြည့် ဖြည့်နိုင်ခဲ့ပြီ"
သူသည် သူ၏ တုန်ရင်နေသော လက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မှော်ထိန်းချုပ်မှုနဲ့ ဘွဲ့ထူးရဲ့ အာနိသင်သာ မရှိရင် ဒီလောက်အထိ စုဆောင်းနိုင်ဖို့က လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး"
အမြုတေထဲတွင် မှော်စွမ်းအင်များ ပိုမိုသိုလှောင်လေလေ၊ နောက်ထပ် စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းရန် ပိုမိုခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၁ နဂါးတစ်ကောင်အနေဖြင့် ဒရေးကန်၏ စုပ်ယူနိုင်စွမ်းမှာ သာမန်အခြေအနေတွင် များစွာ ကန့်သတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။
"ကဲ... အခု ငါ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် မှော်အတတ်ကို ရွေးချယ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"