ငါ့ရဲ့ပုံတူပွားကိုယ်ပွားများက ငါ့ကို နတ်ဘုရားဖြစ်စေတယ် – Chapter 15: အခန်း (၁၅)၊ လောကကြီး၏ ခါးသီးသော အမှန်တရားနှင့် ၀င်ပေါက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း! | Lazy Nerds

အခန်း (၁၅) - လောကကြီး၏ ခါးသီးသော အမှန်တရားနှင့် ၀င်ပေါက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း!

[အတိတ်မှ ပုံရိပ်]

ထိုအမျိုးသားသည် မျှော်စင်တစ်ခု၏ ထိပ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဆံပင်ဖြူတိုတိုလေးများမှာ လေထဲတွင် လွင့်နေပြီး မျက်နှာတွင် ပတ်တီးများ စည်းထားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ရပ်များကြားတွင် အရာအားလုံးက ဝေဝါးနေသဖြင့် မည်သူကမျှ ထိုသူကို သတိမထားမိကြပေ။ အဲရစ်တစ်ယောက်သာလျှင် သူ့ကို မြင်နေရသည်! ထိုလူ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများသည် လောင်ကျွမ်းနေသော မြို့ကြီးကို မလှုပ်မယှက်၊ လျစ်လျူရှုသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဖုန်းမြည်လာသဖြင့် ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် သူ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ... ရေလှိုင်းကြီးများမှာ ဝေါခနဲ တက်လာပြီး တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံကာ မီးတောက်များကို ချက်ချင်း ငြှိမ်းသတ်ပစ်လိုက်သည်။

အဲရစ်သည် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် တပိုင်းတစ ကြေမွနေသော သူ၏ မိခင်အလောင်းဘေးတွင် ငိုရှိုက်နေသည်။ အနီးအနားရှိ ကလေးတွန်းလှည်းထဲမှ ရင်သွေးငယ်၏ ငိုသံမှာ လေထုကို ထိုးဖောက်နေပြီး ၎င်း၏ မိဘများမှာ မည်သို့ဖြစ်သွားသည်ကို မသိရပေ။ ဖခင်တစ်ဦးက သူ၏ ကလေးကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားသည်။ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ သေဆုံးနေသော သူမ၏ မောင်လေးအလောင်းပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ငိုကြွေးနေသည်။

မိခင်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသော ကလေး! မောင်လေးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသော အစ်မ! ရေတွက်မကုန်နိုင်သော မိသားစုများ ဘဝပျက်ခဲ့ရပြီ! အဲရစ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး အဝေးတစ်နေရာသို့ ဟာလာဟင်းလင်း ငေးကြည့်နေမိသည်။ နာကျင်မှုများကြားမှ အတွေးတစ်ခုကသာ သူ့ကို ကြီးစိုးနေသည် — 'ဘာလို့လဲ?' အကယ်၍ ဤနိုးထသူတွင် သူ့ကိုရော တခြားသူတွေကိုပါ စောစောစီးစီး ကယ်တင်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိခဲ့ပါလျှင် သူသည် ဘာကြောင့် စောင့်နေခဲ့သနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဖုန်းတစ်ချက်လာမှသာ အရေးယူခဲ့သနည်း။ ဤလူများ၏ အသက်သည် ဖုန်းမြည်သံ တစ်ချက်စာလောက်ပင် တန်ဖိုးမရှိခဲ့ဘူးလား။

ထိုဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပင် လောကကြီးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်လည်ပတ်နေသည်။ အဖြစ်ဆိုးကြီးမှာ မေ့ပျောက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး — သူရဲကောင်းဆန်သော အဆင့်မြင့် အဆင့်နိုးထသူအပေါ် ချီးမွမ်းသံများအောက်တွင် မြုပ်နှံခံလိုက်ရသည်။ အမှန်တရားကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

အဲရစ်သည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ သူငယ်အိမ်များတွင် အရောင်အသွေး ကင်းမဲ့သွားပြီး စိတ်ဓာတ်များလည်း ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးရုံစရိတ် မတတ်နိုင်သဖြင့် ဆေးရုံမှ ဆင်းလာခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ကျိုးပဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မှော်ကုသသူနှင့် ပြသရန်ပင် သူ အလွန်ဆင်းရဲလွန်းသဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်ကို မကုသနိုင်ခဲ့ပေ။ သာမန်လူတစ်ဦးအဖို့ နိုးထသူတစ်ဦး၏ ကုသမှုကို ခံယူရန်မှာ စည်းစိမ်ဥစ္စာ အမြောက်အမြား ကုန်ကျမည် ဖြစ်ပြီး — ကျန်းမာရေးအာမခံကပင် အကျုံးမဝင်သော အရာဖြစ်သည်။ အဲရစ်သည် စိတ်ဓာတ်ကျကာ လမ်းပျောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အချိန်အတော်များများကို သူ၏ အခန်းထဲမှာပင် အောင်းနေခဲ့တော့သည်။ သူသည် လက်တွေ့လောကနှင့် တဖြည်းဖြည်း ကင်းကွာလာပြီး အင်တာနက်ကမ္ဘာထဲတွင်သာ နစ်မွန်းနေခဲ့သည်။ အိုလံပစ်ဆုရှင် ဖြစ်ရမည်ဟူသော သူ၏ အိပ်မက်မှာလည်း အချိန်နှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်...

[အတိတ်မှ ပုံရိပ် ပြီးဆုံး၏]

ဝူး!

၀င်ပေါက်တံခါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစိမ်းရောင် လက်မကြီးတစ်ခုကြောင့် အဲရစ် လန့်နိုးလာသည်။ သူ ဘာမှမလုပ်နိုင်မီမှာပင် ထိုကြီးမားသော လက်တံကြီး၏ အရိပ်က သူ့အပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးသွားသည်။

"တောက်!" သူ လန့်သွားပြီး အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ထိုအစိမ်းရောင် လက်ကြီးကို ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ကြယ်စင်လက်

သီးချက်များက သူ၏ လက်မောင်းတွင် စုစည်းလာသည် — သူ တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ! သို့သော် ထိုလက်ကြီးက ရှေ့ဆက်မတိုးလာဘဲ သူ့ကို အနားမကပ်ရန် သတိပေးနေသကဲ့သို့ ၀င်ပေါက်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

အဲရစ်သည် တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါက ဘာလဲ"

သူ အနားကပ်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ချင်သည်။ ထိုသတ္တဝါက သူ့ကို တကယ်တမ်း မခြောက်လှန့်နိုင်ပေ။ သူ နောက်ဆုတ်သွားရခြင်းမှာ ငေးငိုင်နေစဉ် လန့်သွားခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ လှုပ်ရှားမည်အပြုတွင် ချုံပုတ်များကြားမှ တိုးဝှေ့သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အမြန်ပင် ပုန်းကွယ်လိုက်ပြီး အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခု ဖောက်ကာ ချောင်းကြည့်နေလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် လူတစ်စု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ အမျိုးသမီးမှာ မြေပုံကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေသည်။ "တကယ်ကြီးပဲဟ" သူမက မြေပုံကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ၀င်ပေါက်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။ "အဲဒီကောင်စုတ် ဂိုဏ်းတွေက ၀င်ပေါက်တွေကို လက်ဝါး

ကြီးအုပ်ထားကြတာ။ အခုတော့ ငါတို့ အဆင့်တက်ဖို့ ကိုယ်ပိုင်၀င်ပေါက်တစ်ခု ရပြီဟေ့"

"ဒီလောက်လည်း စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့ဦး။ ဒါက ၀င်ပေါက်တစ်ခုပဲ ရှိသေးတာ။ ငါ ပြိုင်ပွဲမှာ နိုင်တဲ့အခါ နင်တို့လိုချင်သလောက် ၀င်ပေါက်တွေ ပေးပါ့မယ်" ဟု လူးနားက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် အသံဖြင့် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... သခင်မလေးရယ်"

"ဟေ့! ငါ့ကို အဲဒီလို မခေါ်ပါနဲ့လို့ ပြောထားတယ်လေ"

"ဟားဟား" အခြေအနေမှာ ၀င်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်မည့်သူများနှင့် မတူဘဲ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသူများနှင့်တူကာ အလွန် ပျော်စရာကောင်းနေသည်။ အဲရစ်သည် သူတို့၏ စကားသံများကို ကြားရသဖြင့် မျက်ခုံးများ တွန့်သွားပြန်သည်။ သူတို့ ၀င်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို သူ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ငါရော ဝင်သင့်သလား"

သူ ခဏမျှသာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် မတ်တပ်ထရပ်ကာ ၀င်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ထိုသတ္တဝါထံမှ အသက်အန္တရာယ်ရှိလောက်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို သူ မခံစားရပေ။ သူ၏ စွမ်းအားကို ထိုသတ္တဝါနှင့်အတူ ဤကမ္ဘာသစ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သည်။ မဆိုင်းမတွပင် သူ ၀င်ပေါက်ထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပုပ်စော်နံလှသော အနံ့ဆိုးကြီးက သူ၏ နှာခေါင်းကို လာတိုက်သဖြင့် မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားရသည်။ အဲရစ် ရောက်ရှိသွားသည်မှာ အနံ့ဆိုးများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ရွှံ့နွံတောကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မကြည့်ရသေးမီမှာပင် ရေအောက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး — သူ၏ ခြေထောက်တွင် စူးခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ အဲရစ် ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးတော့သည်။

"တောက်!" သူ၏ ခြေထောက်မှ သွေးများ စီးထွက်လာပြီး ထုံကျင်လာသည်ကို ခံစားနေရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်...

ပေ၃၀ခန့် ရှည်လျားသော ငါးလိပ်‌ကျောက်ကဲ့သို့ သတ္တဝါတစ်ကောင်က သူ၏ သွေးကို စုပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုသို့သော သတ္တဝါ ဆယ်နှစ်ကောင်ခန့်ရှိသော အုပ်စုကြီးက သူ့နောက်သို့ လိုက်နေသည်။

"ကုန်းမြေက ဘယ်မှာလဲ" အဲရစ် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး ထိုငါးလိပ်‌ကျောက်ကို အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်သော်လည်း ၎င်းက မလှုပ်မယှက်ပင်။ သူ ထပ်ခါတလဲလဲ ရိုက်သော်လည်း ထိုသတ္တဝါမှာ ကွာမကျလာပေ။

"သေစမ်း!" ကြယ်စင်လက်သီးချက်များ သူ၏ လက်မောင်းတွင် စုစည်းလာပြီး အဲရစ်သည် သူ၏ လက်သီးကို ပြင်းထန်သော အားဖြင့် လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ဘုန်း!

အစိမ်းရောင် သွေးများ ရွှံ့နွံထဲသို့ စင်ထွက်သွားပြီး ထိုသတ္တဝါမှာ အစအနမကျန် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ဒဏ်ရာမှာ ချက်ချင်းပင် စတင်ကျက်လာသော်လည်း အဲရစ်မှာ သွေးအတော်များများ ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် အချိန်ယူရဦးမည်။ သူ စိတ်သက်သာရာ မရသေးခင်မှာပင် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ နက်ရှိုင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ သူ့ကို တစ်လုတ်တည်း ဝါးမြိုပစ်နိုင်လောက်သည့် သတ္တဝါကြီး၏ ကြီးမားသော မေးရိုးကြီးများကို လက်မအနည်းငယ်အကွာတွင် မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်မိတော့သည် —