အခန်း ၈ - အစ်ကိုယွမ် ပီသပါပေတယ်!

စင်မြင့်ထက်တွင် လုယွမ်နှင့် ရှောင်ဟုတို့ ရင်ဆိုင်ရပ်နေကြသည်။ စင်အောက်ရှိ ဖူလန်မင်းက ကြမ်းပြင်ကို တစ်ချက်ရိုက်ကာ အချက်ပေးလိုက်သည်။

"စတော့!"

နှစ်ယောက်သား အပြန်အလှန် အကဲခတ်နေကြစဉ် ရှောင်ဟုက ခေါင်းကိုကုတ်ကာ ရိုးသားစွာ ပြုံးပြရင်း - "မင်း အရင်တိုက်စစ်ဆင်ပါ" ဟု ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

စင်အောက်ရှိ ပရိသတ်များကလည်း ဝိုင်းအော်ကြတော့သည်။ "ဟေ့ မိန်းမလျာလေး! မြန်မြန်လုပ်စမ်းပါ! ဒါ မင်းအတွက် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲနော်!" "ဟုတ်တယ်! ရှောင်ဟုကို မိအောင် အနည်းဆုံး တစ်ချက်တော့ ထိုးစမ်းပါဦး။ ယောက်ျားပဲကွ၊ သိက္ခာရှိရှိ သက်သေပြလိုက်စမ်း!"

လုယွမ်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် စစ်တပ်သုံးလက်ဝှေ့ အနေအထားကို ပြင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ မျိုးရိုးဗီဇကွင်းဆက်၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကြောင့် အဆမတန် တိုးတက်လာသော ခန္ဓာကိုယ်အင်အားများက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှောင်ဟုထံသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သူသည် ခါးကို အားယူကာ လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရှောင်ဟု၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ လက်သီးဖြောင့်တစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

"ဝှစ်...!"

လက်သီးလေဟုန်က ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်သွားသည်။ ထိုလေဟုန်ကို ခံစားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ ရှောင်ဟု၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများ ရုတ်ချည်း ခဲသွားတော့သည်။ သူသည် လုယွမ်၏လက်သီးကို တားဆီးရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့၌ အတင်းကာလိုက်ရသည်။

"ဒုန်း...!"

လက်သီးချက်၏ အရှိန်ကြောင့် ကာထားသော ရှောင်ဟု၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ မိမိရင်ဘတ်ကိုပင် ပြန်ဆောင့်မိသွားပြီး မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ အဟုန်ဖြင့် ဆုတ်သွားရပြီး စင်ပေါ်မှပင် ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ရှောင်ဟု၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားကာ အတော်ကြာအောင် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်ဘဲ လုယွမ်ကိုသာ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေမိတော့သည်။

ပရိသတ်များ၏ လှောင်ပြောင်သံများလည်း တစ်ခဏအတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အားလုံးက လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာအယာ လှည့်နေသော လုယွမ်နှင့် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားရသော ရှောင်ဟုကို ကြည့်ကာ အံ့သြမှင်သက်နေကြတော့သည်။

"ဒီ... ဒီပဲပင်ပေါက်လေးက ဒီလောက်တောင် အားသန်တာလား?" "မဖြစ်နိုင်တာ! တကယ်ကြီးလား? ဒီကောင်လေးမှာ ဒီလောက်အရှိန် ရှိတာလား? စောစောက လက်သီးလေဟုန်က တကယ်ကို မဆိုးဘူးဟ!"

ထိုအချိန်တွင် ဖူလန်မင်းက ပြုံးစိစိဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟု... ငါ တစ်ခုပြောဖို့ မေ့သွားတယ်။ ဒီကောင်လေးက မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်တစ်ယောက်ပဲ။ မင်း အိပ်ရာထဲလဲတဲ့အထိ အထိုးမခံချင်ရင်တော့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်"

ရှောင်ဟု - "????"

သူသည် ပြုံးဖြဲဖြဲလုပ်နေသော ဖူလန်မင်းကို ကြည့်ကာ ငိုချင်သလို မျက်နှာပေးမျိုးဖြင့် - "မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော် ဟုတ်လား?! အစ်ကိုမင်း... ဘာလို့ အဲဒါကို ကျွန်တော့်ကို စောစောက မပြောတာလဲ!" ဟု အော်လိုက်တော့သည်။

အခြားလူများလည်း အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြပြီး လုယွမ်အပေါ် ထားရှိသော အကြည့်များမှာ လေးစားမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ "သူက မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်ကိုး... ဒါကြောင့် ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာ"

ဤကဲ့သို့သော ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်များတွင် မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်တစ်ဦးကို တွေ့ရခြင်းမှာ ရှားပါးသတ္တဝါတစ်ကောင်ကို တွေ့ရသကဲ့သို့ပင် အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ပရိသတ်အားလုံး လုယွမ်ကို စူးစမ်းသော အကြည့်များဖြင့် ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်။

လုယွမ်က ရင်ဘတ်ကို ပွတ်နေသော ရှောင်ဟုကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် - "စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ မင်းကို မထနိုင်အောင် ထိုးလိုက်ရင်လည်း ဆေးဖိုးတော့ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု စနောက်လိုက်သည်။

ရှောင်ဟုက ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် - "ပဲပင်ပေါက်လေး... ငါ မင်းကို လျှော့တွက်မိသွားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကလည်း အခုမှ နိုးထလာတဲ့ စစ်သည်တော်ဆိုတော့ အင်အားချင်းက ငါနဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး"

ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် လုယွမ်ထံသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။ "နည်းစနစ်ချင်း ကွာခြားပုံကို ငါ ပြပေးရသေးတာပေါ့!"

လက်သီး၊ ခြေထောက်၊ တံတောင်၊ ဒူး—ရှောင်ဟု၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှာ လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လုယွမ်ကို မုန်တိုင်းတစ်ခုပမာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

လုယွမ်မှာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ မရှိသလောက် နည်းပါးလှသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော တိုက်စစ်များအောက်တွင် အကြပ်ရိုက်သွားကာ ခုခံရန်သာ အာရုံစိုက်နိုင်တော့သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံထားမှုကြောင့် သူ၏အမြင်အာရုံမှာ ထက်မြက်လာပြီး ရှောင်ဟု၏ တိုက်ကွက်များကို ကောင်းစွာ ရိပ်မိနေခဲ့သည်။ အထိနာနေသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုများကို အတင်းအကျပ် တောင့်ခံထားနိုင်ဆဲပင်။

"ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...!"

လက်သီးနှင့် ခြေထောက်များ ရိုက်ခတ်သံများက စင်ပေါ်၌ ဟိန်းထွက်နေသည်။ ပရိသတ်များလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စီးမျောနေကြစဉ် လုယွမ်က ရုတ်တရက် ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်ကာ ရှောင်ဟု၏ ဝမ်းဗိုက်ဘေးဘက်ကို ဒူးဖြင့် ကန်လိုက်တော့သည်။

ရှောင်ဟု၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရသည်။ ပရိသတ်များလည်း မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။ "သူက ပြန်ပြီး တုံ့ပြန်နိုင်နေပြီလား?" "ဟုတ်တယ်ဟ! အရှိန်ချင်း တူပေမယ့် အတွေ့အကြုံမှာ အများကြီး ကွာနေတာကို သူက ချက်ချင်းဆိုသလို အလိုက်သင့် ပြန်တိုက်နိုင်လာပြီ။ ဒါ မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်တွေရဲ့ ပါရမီလား?"

ဖူလန်မင်းမှာလည်း လုယွမ်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးပြူးကာ အံ့သြနေမိသည်။ (တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သင်ယူနိုင်စွမ်းပဲ! သူက တိုက်ပွဲဗီဇနဲ့ မွေးလာတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီလို ဘီလူးသတ္တဝါမျိုးက ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ကနေ ပေါ်လာတယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပဲ!)

တိုက်ပွဲ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေစဉ် လုယွမ်၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ရှောင်ဟုက လေးချက်ထိုးတိုင်းတွင် လုယွမ်က တစ်ချက် ပြန်ထိုးနိုင်လာရာမှ တဖြည်းဖြည်းနှင့် နှစ်ယောက်သားမှာ အဆင့်ချင်း တူညီလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လုယွမ်က ရှောင်ဟုကို ပြန်လည် ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်လာသည့်အထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

"ဒုန်း...!"

လုယွမ်က အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ရှောင်ဟု၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ရှောင်ဟုမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

တစ်နေရာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပရိသတ်များ အော်ဟစ်အားပေးကြတော့သည်။ "သူ... သူ နိုင်သွားပြီ!" "အစ်ကိုယွမ်က တကယ်တော်တာပဲ! တစ်ရက်တောင် မပြည့်သေးဘူး ရှောင်ဟုကို အနိုင်ယူလိုက်နိုင်တာလား!" "အစ်ကိုယွမ် ပီသပါပေတယ်! တကယ် သန်မာတာပဲ!"

ရှောင်ဟုမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရင်း သူ၏ သူငယ်ချင်းများ၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။

ဖူလန်မင်းက ပြုံးလျက် - "ကောင်လေး... မင်း တကယ်မဆိုးဘူး" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။ လုယွမ်ကလည်း ပြုံးကာ - "အစ်ကိုမင်း... ချီးမွမ်းပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ သွားရမယ့်လမ်း အဝေးကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။ အစ်ကိုမင်းကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့နေ့ကျမှ ကျွန်တော် အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရမှာပါ" ဟု နှိမ့်ချစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဖူလန်မင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး - "မိုးချုပ်နေပြီ။ ဒီနေ့အတွက် ဒီမှာပဲ ရပ်ကြရအောင်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ဒီကို လာခဲ့ဦး၊ ငါ မင်းကို ဓားသိုင်း သင်ပေးမယ်"

လုယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး - "ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုမင်း" ဟု ဝမ်းသာအားရ ပြန်ပြောလိုက်လေတော့သည်။